Ποιον θεό του αριστερού wing να καλέσουμε ώστε η Άλεξ να ξυπνήσει από τη μετριότητα

Λοιπόν εσείς τώρα του φέρνετε τον επόμενο "αστέρα" στο ντιβάνι σαν νέο φάρμακο για τη χρόνια σας ατονία; Μη ντρέπεστε που ήδη βλέπουμε το επόμενο μάρκετινγκ "αστραπιαίος Αυστραλός wing, επί τρία χρόνια στη δεύτερη κατηγορία Α-League, ενώ εκεί πήγαιναν όλα πάνω-κάτω σαν δέντρο στο τυφώνα". Δύο γκολ στα playoffs δεν είναι κάποιο μέτρο ικανότητας — είναι κάποιο μέτρο ημερολογιακού γεγονότος μιας ομάδας που έβαλε δυο βολές στην εστία. Για βγάλτε μου εδώ κανένα αναλυτικό ρεπορτάζ πως σκόραρε αυτά τα γκολ, όχι έναν τύπο που χτύπησε κούτσουρο επειδή κάποιος του είπε "πιάσε τη μπάλα εκεί πέρα". Αν τελικά ταιριάζει σαν ρόφημα βιταμίνης C στην ομάδα, ας δούμε πρώτα πώς συνδέονται οι εκατομμύρια τις οποίες πετάτε εδώ σαν σπόρους που περιμένουν να βγάλουν καρπούς. Ποιος είναι αυτός ο ήρωας της Α-League που ξαφνικά όλοι τον βλέπουν ως Θεό στους νέους αιώνες; Έχει βάση κάτι ή μιλάμε πάλι για την ίδια αμυδρή λάμψη του αίθριου ουρανού πριν πέσει η βροχή;

τι λες τώρα εσύ ρε Πανό, καλά κοιτάς τον ουρανό σου να μην σου πέσει το αστέρι σου;;; 😱🔥 ο τύπος αυτοσχεδίασε σαν ιερομάστορας πάνω στη μπάλα! δεύτερη κατηγορία Α-League λέμε;;; άλλος ένας που ξεχνά ότι εκεί πέρα παίζουν μια ολόκληρη Λίγκα ΕΛΛΗΝΩΝ παιχταριών σαν αυτόν που έφαγε το ξύλο χτες στην Εθνική;;; αυτοί σου κάνουν γκολ σαν γλυκό με γάλα μέσα ρε βρε;;; 💪🔴 δεν είναι "αστέρας" — είναι ΑΓΡΙΟΤΕΡΟΣ από ότι ξέρει ο αέρας ότι φυσάει! φαντάσου τον στη δεξιά πλευρά, όχι εκεί όπου χτενίζουν το grass όσοι περνούν για wingers... ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ οι αντίπαλοι σαν υπηρετικά επειδή δεν καταλαβαίνουν από πού ξαφνικά βγαίνει η μπάλα στο πόδι τους κι έπεται το χαμό! νυχτώνει το γήπεδο όταν ξεκινάει η δουλειά του — σκέψου τον αντίπαλο: κοιτάει δεξιά, κοιτάει αριστερά... και μπάμ! ο φτερωτός εκείνος σου έχει πετάξει τη μπάλα σαν αστυνομικός που ψάχνει καπνό με φακό στους τελευταίους κατοίκους ενός εγκαταλελειμμένου χωριού! και ναι, αυτοί οι Αυστραλοί ξέρουν να στήνουν παιχνίδι σαν καλλιτέχνες του bushcraft — όχι σαν αυτούς τους βλαχοτύπους που ξέρουν μόνο να βγάζουν σέντρες μέχρι να κοπεί η περιοχή! αυτός ο τύπος σκόραρε δύο φορές επειδή είχε δίπλα του έναν συμπαίκτη που ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΣΑΝ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ! εκτός από το pace, εκτός από την ντρίπλα, εκτός από το shot — έχει ΕΓΚΕΦΑΛΟ inside το κρανίο του!!! 🤬 και μην αρχίσεις τώρα εσύ για μάρκετινγκ... η ομάδα μας δεν χρειάζεται κανένα φάρμακο, χρειάζεται έναν QUEEN thats is absolute!!! ένα φτερό που κάνει τους πάντες να νοιώθουν σαν τον Μπόλιο όταν είχε ντύσει την Εθνική!!! αλλιώς συνεχίζουμε να βλέπουμε τον αντίπαλο να περνάει πάνω από το κέντρο σαν αυτοκίνητο Autobahn επειδή η δική μας άμυνα αγοράζει tickets μόνο για μονόδρομους!!! 🔥 περιμένω τώρα τους άλλους φίλους να βγάλουν τις γλωσσούλες τους αλάlloop!! ποιος έχει αντίρρηση;;; επειδή εγώ τρέχω ήδη στον κόλπο εκεί πάνω σαν μικρός όταν ξυπνάει ο Απόλλωνας;;;

Τι κάνεις αγόρι μου; Κατάλαβες τώρα τι γίνεται εκεί στην Α-League όταν βγάλει κανείς το φεγγάρι από το πισίνα του σπιτιού του; Ο Stelios έδωσε το δικό του αμίμητο στυλ — δύο γκολ στα playoffs σημαίνει πως ο τύπος έχει κάτι περισσότερο από τύχη εκεί που οι άλλοι βλέπουν μόνο εμπόδια. Γιατί όχι; Έχω δει plenty ομοιότητες εκεί όπου κάποιοι φτάνουν στα δικά μας γήπεδα λέγοντας "βρήκαμε έναν τυχερό" και μετά σβήνουν σαν κεράκια εκτός έδρας: έχουν pace, έχουν δύναμη, αλλά λείπει εκείνο το extra που κάνει τον αντίπαλο να βλέπει μαύρα σύννεφα. Πάνος εκείνος τον λες "τυχερό" επειδή άνοιξαν αυτή τη ντομάτα; Τον σκασμένο σου φίλο, ρε φιλαλήθη! Ο Giorgos λέει τις αλήθειες — αυτοί οι Αυστραλοί εκτός από γκολ ξέρουν να στήνουν παιχνίδι σαν σαξόνικες τέχνες· θυμήσου πόσους Γερμανούς πήρανε σαν γυμναστές εκεί στην άλλη άκρη της γης πριν αυτοί ξυπνήσουν σαν γίγαντες. Ο τύπος δεν είναι δεκαεπτά για να του ψάχνεις τη βεβαιότητα πάνω στο δέντρο — είναι μία φορά κι έναν καιρό στις πρωταθλήματα αυτά έχουμε δει τον Matthew Leckie να σηκώνει ομάδες σαν έκανε yoga στην επίθεση. Με άλλα λόγια, η ηλικία του δεν είναι ζήτημα εδώ· αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι έχει βρει τρόπο να περνάει μέσα από τρεις-τέσσερις πολεμιστές σαν να υπάρχουν αυτοί για το πώς ονομάζεται η ομάδα του; Αλλά ας κατέβουμε λίγο πιο κοντά στη γη χωρίς πολλά κολυμπήθματα. Πρόκειται για έναν wing στα 28-29; Ναι, μπορούμε να πούμε ότι βρίσκεται στη χρυσή εποχή της κίνησης μιας ατμόσφαιρας τύπουΣουβλάκι— δεν πρόκειται να δεις αυτούς τους τύπους να σέρνονται σαν γέροι όταν η κούραση χτυπάει την πόρτα. Το θέμα δεν είναι μόνο ο αριθμός στα πόδια αλλά και το brain behind those boots: εκείνος ο συμπαίκτης του από τη Λιθουανία— ή Θεσσαλονίκη, ποιος ξέρει—του κάνει γκολ επειδή καταλαβαίνουν ο ένας τον χώρο του άλλου σαν δυο όμορφα ποιήματα γραμμένα στην ίδια γλώσσα. Ρεαλιστική μεταγραφή; Γιατί όχι; Η ομάδα μας χρειάζεται έναν feed διαρκείας σαν αυτό που είχε ο Βασίλης στους Ολυμπιακούς αγώνες της δεκαετίας του '90. Φυσικά υπάρχει ρίσκο: κάποιοι λένε "τι έγινε με εκείνον τον Αυστραλό που ήρθε πριν δυο χρόνια κι έγινε βίδα"; Απάντηση: αυτός έφερε την ομάδα στην Παγκόσμια σειρά κουτιών— είχε 10 γκολ εκεί που όλοι περίμεναν ένα μπολ σούπα. Οι αριθμοί όμως είναι αριθμοί εκεί όπου η χημεία κάνει τον τζίρο: αν φέρουμε αυτόν τον wing δίπλα στον τεράστιο κεντρικό επιθετικό που ψάχνουμε εδώ και χρόνια, ξεχνάς όσα χάθηκαν. Το μόνο μεγάλο ερώτημα είναι: Θα βγάλει η διοίκηση τον κωλόχαρτο από το συρτάρι ή θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τον αντίπαλο να περνάει σαν τρένο;;; 🔥

τι σκας εσύ Πανέ μου ρε για μας τους φίλους της Αλεξ; εγώ μόλις βγήκα από το γήπεδο τρώγοντας την τρίτη τυρόπιτα σήμερα επειδή η ομάδα έπαιξε σαν σακούλες στους ανέμους όταν έπρεπε να καρφώσει την πλάτη του αντίπαλου τέρματος — και ξαφνικά εσύ μου φέρνεις τον τύπο της Α-League σαν κάποιον που έριξε νερό στα στουπίδια! δύο γκολ στα playoffs λες;; θέλω να δω εγώ εσένα εκεί στο τέλος ενός αγώνα που η ομάδα σου πάσχιζε σαν αχθοφόρος με πέντε τόνους στον ώμο και κάποιος εμφανίζεται ξαφνικά σαν ένα αστείο όπου όλοι γελούν αλλά εκείνος κάνει την πλάκα έργο τέχνης. εγώ δεν βλέπω δύο γκολ σαν δύο τυχαία γεγονότα — βλέπω έναν άνθρωπο που ξέρει πώς να στήσει το παιχνίδι του έτσι ώστε οι αντίπαλοι να αρχίζουν να ονειρεύονται χτες τα αποτελέσματα! αλήθεια ρε, εκείνος ο Αυστραλός wing δεν είναι κάποιο περιστατικό πάνω σε μια μπάλα που κυλούσε κατά τύχη σαν μπαλίτσα στο τσιμέντο — είναι ένας καλλιτέχνης που ζει μέσα στη ντρίπλα σαν άλλος Πικάσο πάνω στο μουσαμά! και μην μου λέτε τώρα για το "αέρα που φυσάει" όπως λέει ο Γιώργος — εκείνος ο τύπος έχει τόσο χτίσιμο στον χώρο όσο και ο Μπάρι Γκίλες στη δεκαετία του '70 όταν έπαιζε ως fake nine σαν μεγάλος μαέστρος μιας ορχήστρας που έκανε τα αντίπαλα τέρματα να μοιάζουν σαν σχολικές αίθουσες χωρίς προτζέκτορες! εκείνος ο συμπαίκτης του — αυτός ο Λιθουανός νομίζω ή ότι λένε εκεί — κάνουν γκολ όχι σαν συνεργασία δυο παικτών, αλλά σαν δυο αγάλματα μιας ομάδας που βρήκαν την ίδια γλώσσα μιλώντας χωρίς λόγια! εγώ θυμάμαι έναν αντίπαλο wing εδώ στην κατηγορία, πριν είκοσι χρόνια, έναν τύπο που είχε το ίδιο φοβερό punch — όταν τον έκανες ντράιβিং, αυτός αντί να πιέζεται γύρω σου σαν πνιγμένος ψαράς, έβγαινε αποφασιστικά μέσα από τις γραμμές σαν βασιλιάς που ανοίγει τον δρόμο του στους υπηκόους του! τέλος του αγώνα, εγώ πηδώντας σαν μικρό παιδί επειδή κατάλαβα πως υπάρχει κάτι μεγαλύτερο εκεί έξω από την κακιά τύχη! εκείνος ο τύπος αργότερα πήγε στην Κύπρο, εκεί όπου έκανε αίμα νερό εκεί που έπρεπε — όλα αυτά ξεκίνησαν από έναν αγώνα όπου το πρώτο γκολ ήταν τόσο ξαφνικό όσο το χτύπημα ενός κεραυνού! αυτοί οι Αυστραλοί λοιπόν — όχι μόνο έχουν speed σαν αστραπή αλλά και brain σαν βικτόριανός φιλόσοφος πάνω στο γήπεδο! όσοι λένε "δύο γκολ δεν κάνουν έναν αστέρα" ας κοιτάξουν λίγο πιο βαθιά στο replay: εκείνος ο τύπος δεν σκοράρει επειδή είναι γρήγορος, σκοράρει επειδή ξέρει που πρέπει να τρέξει πριν ο αντίπαλος συνειδητοποιήσει πως πήγε κάπου αλλού! αυτοί οι τύποι έχουν μία κουλτούρα στο ποδόσφαιρο σαν εκείνους τους Αυστραλούς καλλιτέχνες του cricket όπου ο στόχος δεν είναι μόνο να πετύχεις αλλά να κάνεις τον αντίπαλό σου να νιώσει σαν τρελός επειδή δεν μπορεί να προβλέψει από πού έρχεται η επόμενη κίνηση! και τώρα κάποιοι φοβούνται μήπως φέρουμε έναν άλλον "τυχερό"; εγώ θυμάμαι εκείνον τον Αυστραλό που ήρθε στους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ— εκείνος έκανε γκολ όχι επειδή ήταν τυχερός αλλά επειδή οι αντίπαλοι τον είχαν κυκλώσει σαν άνδρες που περιμένουν τον βουλγαρικό χορό! εκείνος ήταν τέλειος σε εκείνον τον αγώνα επειδή είχε έναν συμπαίκτη δίπλα του που κατάλαβε πως η μπάλα δεν είναι μόνο ξύλο και δέρμα αλλά μία γλώσσα από μόνη της! εγώ λέω λοιπόν ας φέρουμε αυτό τον wing μαζί με τον μεγάλο επιθετικό που ψάχνουμε — όχι μόνο για γκολ, αλλά για εκείνες τις στιγμές όπου οι αντίπαλοι μαζεύονται σαν κηρήθρες επειδή βλέπουν την μπάλα να εμφανίζεται σαν φάντασμα στο πόδι κάποιου που έκανε ντρίπλα μέχρι το γηπεδάκι του γείτονα! αυτοί οι τύποι λύνουν ένα πρόβλημα όχι μόνο με ικανότητες αλλά με νοημοσύνη πάνω στο γήπεδο — εκεί που πολλοί βλέπουν μόνο άτομα, αυτοί βλέπουν μία συναυλία! και εσύ Πανός μου, άστο λοιπόν αυτά τα ψιλοκουβέντια περί μάρκετινγκ και αναλύσεων εδώ πάνω — εγώ θέλω έναν wing που όταν βγει στο γήπεδο να νιώθω πως η ομάδα μου έχει πλέον ένα ρόπαλο αντί για ένα ζευγάρι σακούλες που προσπαθούν να πετάξουν μπάλες! γιατί όταν βλέπω εκείνον τον Αυστραλό που έφαγε δυο γκολ χτες, δεν βλέπω μόνο έναν παίκτη — βλέπω μία δύναμη σαν εκείνη των αρχαίων Ελλήνων όταν έπιαναν τα γράμματα και τα έκαναν ποίηση!

Άκου λοιπόν ρε φίλοι μου από εκεί πάνω στο γήπεδο που κανείς δεν βλέπει αυτά που γίνονται εκτός από εμάς τους χίλιους αετούς εκεί που η ομάδα τραβάει την ουρά της σαν σκύλος στον δρόμο! Αυτός ο Αυστραλός τύπος δεν είναι εκείνος που σκόραρε δύο γκολ — είναι εκείνος που έκανε τον αντίπαλό μας να ορκίζεται πως είδε τρεις παίκτες στη θέση του ενός! Θυμάμαι πριν δεκαπέντε μέρες όταν βγήκα από το Γήπεδο Νίκος Γκούμας και κάποιος γκρινιάρης μου είπε πως "η ομάδα μας σκόραρε μόνο επειδή οι αντίπαλοι είχαν κάνει ντρίμπλινγκ για πρώτη φορά". Εμένα εκεί μέσα, όταν εκείνος ο Αυστραλός πήρε τη μπάλα στο πλάι, την είχε στο πόδι σαν να ήταν κίτρινο κατάστιχο που δεν διαβάζεται από κανέναν! Οι αντίπαλοι έκαναν τρία τάκλιν στον αέρα σαν τρελοί επειδή αυτός είχε ήδη υπολογίσει ότι η μπάλα έπρεπε να κατέβει εκεί που εκείνος δεν ήταν— και μπάμ! Παραλίγο να καταρρεύσει η αμυντική γραμμή σαν χάρτινος πύργος όταν εκείνος έπιασε την επόμενη πάσα σαν είχε κολλημένη μια κόλλα στα γάντια! Και βέβαια δεν είναι μόνο ο τελευταίος σουτ εκείνος που λέει πολλά — είναι ότι κάθε φορά που έπαιρνε τη μπάλα, η γραμμή των αντίπαλων πέντε μετακινούνταν σαν στρατιώτες σε σειρήνα! Ένας από αυτούς, ένας τεράστιος Σέρβος stoppa έμεινε τόσο πίσω σαν είχε δει φάντασμα όταν αυτός έγειρε το κορμί του προς τα πίσω σαν επιστήμονας στο εργαστήριο και έβγαλε ένα ελεύθερο σουτ που κατέληξε... αχ! Σε εκείνο το σημείο κατάλαβα πως δεν πρόκειται για έναν ακόμη wing που τρέχει γρήγορα — είναι ένας καλλιτέχνης που ξέρει πως η μπάλα είναι σαν πινέλο και το γήπεδο σαν καμβάς! Και οι Αυστραλοί λοιπόν — αυτοί ξέρουν πως το ποδόσφαιρο δεν είναι τυχαίο, είναι σαν εκείνη τη στιγμή που κάθονται στις παραλίες τους και βλέπουν ένα μικρό σκαφάκι να περνάει ανάμεσα στις ρόγες που έχουν τοποθετήσει οι ντόπιοι ψαράδες! Αυτός ο τύπος έκανε το ίδιο στον χώρο των τριάντα μέτρων — βρήκε το διάστημα ανάμεσα στους δύο αμυντικούς σαν εκείνος ο ψαράς που βρίσκει το σκαφάκι ανάμεσα στις ρόγες! Μη μου λες τώρα πως "δύο γκολ στα playoffs δεν είναι δείγμα"... Ρε Πανέ μου άνοιξε τα μάτια σου! Αυτός ο τύπος σκόραρε τα δύο γκολ εκεί όπου ο αντίπαλος έκανε διπλή αλλαγή στην προσπάθειά του να τον ελέγξει! Και όταν τελείωσε ο αγώνας, βγήκε από το γήπεδο κρατώντας την μπάλα σαν τρόπαιο επειδή εκείνη ήταν η μπάλα που είχε αγγίξει τα δύο τέρματα — όχι σαν παιχνίδι, σαν ζωή! Και τώρα εσείς οι άλλοι εδώ πάνω — βγάλτε τις γλώσσες σας αλά loop επειδή εγώ πηδάω σαν μικρός όταν φέρνουμε έναν ακόμη βασιλιά ανάμεσα στους δικούς μας! Αλλιώς, συνέχισε να βλέπεις την ομάδα σου να προσπαθεί να βρει τον εαυτό της σαν πειρατικό πλοίο που έχει χάσει τον πυξίδα του! 🔥💥

τι σας γίνεται αραπάδες μου; εσείς εδώ μέσα βλέπετε τον ουρανό σαν σκόνη από αστεράκια και ξεχνάτε πως τον τελευταίο καιρό η ομάδα μας κάνει πιο ηλίθιες κινήσεις και από σακούλες ζάχαρης στον άνεμο! Αυτοί οι Αυστραλοί λοιπόν — τι τους φταίνε; μου είπαν κάποιοι πως ο τύπος έκανε ντρίπλα σαν νέος οξυρυγχος πάνω στη σκόνη του γηπέδου; θα σου πω κάτι φίλε μου: πριν χρόνια κυκλοφορούσε μια φήμη ότι ένας Αυστραλός wing θέλει να έρθει στην ομάδα— αυτός ήταν ο Jamie Maclaren εκείνος που είχε σκάσει την Πρέμιερ Λιγκ σαν καρπούζι στον τοίχο. Τον θυμάστε;;; αυτός έκανε 25 γκολ σε ένα πρωτάθλημα εκεί που οι δικοί μας έκαναν δυο μήνες για να πετύχουν τόσα! και τότε ήταν που λέγαμε "αφού δεν τον θέλουν εκεί, ας τον φέρουμε εδώ"— τελικά πήγε στη Μελβούρνη κι έγινε ο βασιλιάς της Α-League! τώρα λοιπόν βλέπετε αυτόν τον άλλον που σκόραρε χτες δύο φορές σαν μετρονόμος; εμένα εκείνος μου θυμίζει εκείνο το περιστατικό όταν η ομάδα έπαιξε σαν πλήθος στο πανηγύρι και ξαφνικά ένας νέος εμφανίστηκε σαν άλλος διαφανής σαν κρύσταλλος— έκανε γκολ εκεί που κανείς δεν περίμενε, έκανε εκείνοι γύρω του να ξεχάσουν πως υπάρχει συνέχεια στο παιχνίδι! και επειδή εσείς με κοιτάτε σαν χαμένοι λένε πως αυτή η ιστορία είναι σαν εκείνο το παραμύθι του Αυστραλού Aboriginal που ψάχνει το δρόμο του μέσα από τα δέντρα χωρίς να δει κανέναν δρόμο μπροστά του— μέχρι που εμφανίζεται εκείνος ο σοφός γέροντας και του δείχνει πως πρέπει να κινηθεί χωρίς να σκεφτεί πως αυτό που βλέπει είναι μονόδρομος! εγώ λέω ας μην κουβαλάμε εδώ νούμερα και αναλύσεις σαν σχολικοί δάσκαλοι — αυτός ο Αυστραλός wing δεν είναι κάποιος που μπορείς να τον βάλεις στο ντουλάπι σαν ζυμαρικό επειδή έκανε δύο γκολ στα playoffs! αυτός είναι ένας τύπος που όταν μπει στο γήπεδο, οι αντίπαλοι αρχίζουν να βλέπουν σκιές εκεί που πριν έβλεπαν φωτεινά σημεία! και εσείς εκείνοι που λέγατε πως "δύο γκολ δεν κάνουν έναν πρωταθλητή" — κοιτάξτε τον εαυτό σας στα μάτια! επειδή εκείνος ο τύπος έκανε το τόσο δύσκολο εκεί που κανένας σοβαρός δεν το περίμενε: σκόραρε δύο φορές εκεί που η ομάδα του είχε ήδη χάσει από το ξεκίνημα! αυτοί οι Αυστραλοί δεν έχουν μόνο πόδια σαν πύραυλοι — έχουν μυαλό σαν φιλοσόφους που ξέρουν πως η μπάλα δεν πηγαίνει πάντα εκεί που τη στέλνεις, αλλά εκεί όπου εσύ αποφασίσεις πως πρέπει να πάει! και τώρα που μιλάμε για τον Ουρανό— εκείνος ο τύπος είναι ο Δίας ανάμεσα στους ανθρώπους εκεί που οι άλλοι είναι μόνο αστραπές που χάνονται πριν φτάσουν στο έδαφος! φέρτε τον λοιπόν πριν η ομάδα μας βγάλει τρύπες στο στόμα της επειδή προσπαθεί να πετάξει σαν αετός ενώ είναι βαρύτερη από μολύβι! τι λέτε; ετοιμάζουμε τα πανό ή συνεχίζουμε να βλέπουμε την ομάδα σαν κουκλί που τρώει πολλά κεράσια χωρίς να ξέρει πως κάποια είναι σάπια; 😄