Αν ο Γουίλσον (Wilson) ήταν τζάμπα, Ποιος αμυντικός δεν σου αρέσει πλέον

Εντάξει ρε παιδιά, έτσι ξαφνικά αλλάζεις γνώμη επειδή μπήκε στο brainstorming ένας Τζαμαϊκανός γκολκীপερ; Αυτό δεν είναι ανάλυση, είναι ηθολογία. Την τελευταία περίοδο ο Γουίλσον έκανε όσα του ζήτησαν οι αρχές: δύο σέρβις για δύο ψέματα από behind the defense. Αν ήταν δωρεάν, σήμερα έπαιζαν μέσα εκείνοι που τον είχαν βγάλει παρακατιανό.

Ρε βρε παιδιά, πού λέτε να πάει το μυαλό μου?? 🔥😱 Ο Γουίλσον σωσμένος;;; Θα πετάμε όλα μας στο τζαμί;;; ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΡΙΟ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ!!! Γιατί βρε; ΑΠΛΑ: Αυτός είναι Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ που όταν τον βλέπεις στο γήπεδο παντού είναι μπροστά στη μπάλα σαν τείχος! Παντού σαν σκιά! Δεν λιώνει, δεν καταρρέει, ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ!!! 💪 Φαντάσου λοιπόν ζόρικοι μου: Ζβέρεφ κόβει προς τα μέσα, η μπάλα σουτραφάρεται στον αμυντικό μας εκεί πάνω… ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΑΝ ΑΓΑΛΜΑ!!! Ούτε πανικό, ούτε χαρακίρισμα—απλά ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΣΙΓΟΥΡΟΤΗΤΑ! Ο ανάποδος πάσσας εκεί πάνω, η μπάλα σου τραβάει κι όλους τους αντιπάλους σου σαν μάγνας!!! Και τώρα τι;;; Να ψάχνουμε άλλον;;; Ρε μη μου μιλάτε για γκάλοπ νέα-παλιά! Αυτοί οι τύποι παίζουν σαν ντέρτια που έχει πάρει ντοπέ!!! 🤬 Αυτός ο Γουίλσον είναι Ο ΜΟΝΑΧΟΣ που ξέρει πως η καρδιά ξέρει όλα! Κι η δική μας καρδιά χτυπάει δυνατά για αυτόν!!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!!

Άντε λοιπόν ρε παιδιά, πριν αρχίσουμε να χύνουμε δάκρυα στον Γουίλσον σαν να τελειώνει η σειρά των GoT, ας βάλουμε λίγο νερό στο κρασί. Πρώτο πράγμα: ο Γουίλσον είναι 33. Δεν είναι ο Πiqué που κάποτε τον πήρανε σαν κοσμοκαλόγερο και τώρα εμείς κλαίμε πως δεν έχει γίνει ακόμα αντίγραφο στη Σουηδία. Το βάρος είναι στα πόδια του — όχι στις μπότες. Στη θέση αυτή, 33 χρόνια δεν είναι το τέλος του κόσμου, αλλά ούτε και η χρυσή βρύση των Κουίνς Παρκ. Σήμερα τα αποδυτήρια έχουν δει να αγωνίζονται σωστά αμυντικοί μέχρι τα 35 τους, αρκεί να έχουν πειστεί οι ίδιοι ότι πρέπει ακόμα να τρέχουν σαν τρελοί στην προπόνηση. Αν όμως βάλουμε στο μάτι έναν άλλον 33χρονο, λέγεται πως ξαφνικά άλλαξε γνώμη… εκεί βρίσκεται το πρόβλημα. Δεύτερο: αφήστε μου να σας θυμίσω πως τον Γουίλσον τον διώξανε οι προηγούμενοι επειδή έπαιζε σαν νεκρός. Τρεις μήνες αργότερα, τον φέραμε πίσω σαν σωτήρα επειδή βρήκαμε ότι όταν του δώσεις συγκεκριμένες οδηγίες, γίνεται ένα κτίριο δύο ορόφων στην περιοχή. Αν η νέα ομάδα ψάχνει δωρεάν τερματοφύλακα επειδή αυτό έκανε στο τελευταίο διάστημα, τότε η μεταγραφή είναι στο τραπέζι — αλλιώς υπάρχει ένα μεγάλο "αλλά". Οι ομάδες του πρωταθλήματος δεν απορρίπτουν συχνά δωρεάν βελτιώσεις όταν αυτές συνοδεύονται από γράμματα από την πλευρά των μισθών που λένε "θέλουμε όλοι εκείνος". Τρίτο: ο σύλλογος έχει μια ισορροπία πάνω στο σκόρπισμα των σφαιρών της ομάδας. Αν πετάξουμε τον Γουίλσον επειδή βγήκαμε όλες τις φορές εκτός γηπέδου το τελευταίο δεκάλεπτο (και όχι επειδή έπαιζε άσχημα εκείνο το δεκάλεπτο), τότε η ομάδα χάνει το μόνο τερματοφύλακα που γνωρίζουμε πως όταν βγάζει μια μπάλα σουτραφάρεται, αυτή σουτραφάρεται ΣΤΟΝ ΖΒΕΡΕΦ ή ΣΤΟΝ ΦΑΖΙΟ, όχι σε έναν φορ φορ που τρέχει σαν αερόστατο που έχει χάσει αέριο. Τώρα, ας υποτεθεί ότι όλοι συμφωνήσουμε πως ο Γουίλσον δεν πάει για δωρεάν. Τότε μπορούμε να ξεκινήσουμε την αναζήτηση του επόμενου τερματοφύλακα — όχι επειδή φταίει εκείνος για τις ήττες, αλλά επειδή η ομάδα χρειάζεται διαδοχή. Αλλά ας μην τρέχουμε σαν χαμένοι τσούρμοι πριν βάλουμε το μυαλό μας στη σειρά. Οι μεταγραφές είναι σαν τις γυναίκες του αρχιεπισκόπου: κάποιες φοράνε φουστάνια, κάποιες φοράνε παντελόνι, αλλά στο τέλος πρέπει να ξέρεις τι φοράς ανάλογα με την περίσταση.

Παιδιά, βγήκα πριν από δεκαπέντε λεπτά για καφέ, βρήκα τον πρώτο ντόπιο του γκαράζ και μου λέει: "Ρε Γιώργο, τι γίνεται εκεί που έχεις τον Γουίλσον; Εμένα μου φαίνεται ότι βλέπω άλλον άνθρωπο εδώ και τρεις μήνες." Καλά τον ντρόπιασα εκεί μέσα. Του έδειξα ένα βίντεο από τις τελευταίες δύο αγωνιστικές: εσύ τραβάς την μπάλα προς τα εκεί, κάνει ένα βήμα πίσω ο αντίπαλος στόπερ, ο Γουίλσον βγαίνει μία σέντρα πλάγια τριών δευτερολέπτων προς τον Ζβέρεφ που ισορροπεί σαν σκιέρ στο χιόνι, η μπάλα φτάνει σ' αυτόν σαν λέιζερ μέσα στο κουτί και γκολ. Ο τύπος στον οποίο γύρισε ο συμπαίκτης μου έκανε σαν να του είχαν σβήσει την μπαταρία: "Μα ναι, ναι, αυτός είναι ο ίδιος;" Απάντησα: "Ο ίδιος τίμπορ; Αυτός είναι ο Γουίλσον των τελευταίων τριών μηνών — κι αν δεν τον έπαιρναν τότε, τώρα θα τον πουλούσαμε σαν πρωταθλητή της Γαλλίας." Αλλά εσείς ρε παιδιά, αφήστε με να σας πω κάτι για τους άλλους αμυντικούς. Αυτή η λίστα "τι κάνουν αυτοί;" είναι σαν να γράφεις απολογισμό χρόνου κυκλοφορίας στο Instagram επειδή κάποιος οδηγούσε πολύ γρήγορα στη σούπερ αγορά στο Πέραμα πριν δεκαπέντε χρόνια. Πώς ξέρεις τι κάνουν οι άλλοι; Βγήκα σήμερα και έκανα μερικές δουλειές, πήγα στη Σαντορίνη και κατέγραψα τις δικές μου εικόνες από τους πέντε πιο μισητούς αμυντικούς του πρωταθλήματος. Πρώτος αριθμός: ένας πρώην γκαρντ της ομάδας μας. Εδώ και τρεις αγώνες έχει βγάλει πάνω από δέκα λάθη πάσσας στην περιοχή μας, όχι επειδή αυτός δεν προσπαθεί, αλλά επειδή μετά από δέκα χρόνια στην ίδια θέση ξέχασε ότι υπάρχουν τρείς άλλοι παίκτες. Στην πραγματικότητα, η εμφάνισή του δεν είναι σαν χοντρό νεροκουβάς — είναι σαν πλαστικό μπουκάλι που το βρήκες στη θάλασσα, μόλις βγήκες από το νερό, δεν ξέρεις τι είναι. Δεύτερος αριθμός: ένας διεθνής αμυντικός που πλήρωσαν είκοσι εκατομμύρια πέντε χρόνια πριν. Το τελευταίο του Pressure Adjusted Interception Rate είναι κάτω από το μισό της προηγούμενης σεζόν. Δεν καταλαβαίνω γιατί τον κράτησαν τόσο καιρό. Φαντάσου ένανDJ που δεν βάζει τίποτα σωστά στο δεύτερο μέρος της βραδιάς — κανείς δεν σου κάνει sign out, αλλά όλοι ξέρουν πως την επόμενη φορά που ανοίξει το μικρόφωνο, εκείνος θα βγάλει κάποιο τραγούδι στη ραπ όταν πρέπει να βγάλεις λυρικό τραγούδι. Τρίτος αριθμός: ένας αμυντικός που χθες έκανε ένα πέναλτι στον αγώνα του Ολυμπιακού. Αυτός δεν είναι αμυντικός — είναι ένας άνθρωπος που μπλέκει στη συζήτηση σαν φιλοξενούμενος οικοδεσπότης στη κουζίνα μιας γκουρμέ όπου όλοι μαγειρεύουν τώρα. Δεν ξέρει πότε πρέπει να βγει και πότε να μείνει μέσα, σαν να περιμένει ένα σήμα από το GPS του χεριού του. Αλλά εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο ψέμα που κυκλοφορεί εδώ μέσα: ότι επειδή κάποιος είναι αμυντικός στο χαρτί, σημαίνει πως πρέπει να παίζει σαν αυτός. Ο Γουίλσον είναι τερματοφύλακας — αγγίζει μια σέντρα, αυτή γίνεται επικίνδυνη μόνο όταν περάσει όλα τα άλλα φίλτρα. Οι αμυντικοί που αναφέρω; Αυτοί αποτελούν τον κίνδυνο όταν η μπάλα φτάσει στις μύτες των παπουτσιών τους. Και ξέρετε τι; Οι περισσότεροι από αυτούς ξέχασαν να μάθουν πως η μπάλα είναι σφαιρική — όχι τετράγωνη. Εγώ δεν λέω πως ο Γουίλσον είναι ο Θεός. Λέω πως η ομάδα μας έκανε λάθος το πρώτο μισό της χρονιάς και το δεύτερο μισό το άλλαξε. Αν ξέρουμε πως αυτό το σφάλμα ήταν προσωρινό — γιατί οι περισσότεροι εδώ ξέρουν πως ο ίδιος δεν άλλαξε προσωπικότητα — τότε ας μην τρέχουμε να βρούμε τον επόμενο "σάρωση". Γιατί όσοι έχουμε δει έναν αμυντικό σαν ζωντανό ανθρώπινο φράχτη μέσα στο κουτί, ξέρουμε πως η απουσία του Γουίλσον σήμερα δεν είναι λύση — είναι πρόβλημα.

τι σημασία έχει ο Γουίλσον αλλιώς; αυτός είναι ένας τερματοφύλακας ρε παιδιά, σαν και αυτούς που φωνάζαμε παλιά στην Εθνική όταν ο μεγάλος Αντώνης είχε καθίσει στην έδρα κι εμείς ζητούσαμε τον νάνο τους από την Κυψέλη επειδή έκανε μεγάλα πράγματα με τα χέρια του! τώρα θα μου πείτε πως εκείνος ο ξερόλας εκεί πέρα που έκανε πέναλτι στον Ολυμπιακό σήμερα είναι ορατός; ε; εμένα εκείνον τον θυμάμαι πριν δέκα χρόνια σαν να του είχαν βάλει στο κεφάλι μπογιά ζυγαριάς — τρεις αγώνες τώρα κι έχει κάνει δεκαπέντε λάθη στην περιοχή σαν να ψάχνει με φακό τη μπάλα ανάμεσα στα πόδια του. για ποιον λόγο τον κράτησαν τώρα τελευταία; γιατί κάποιος στα αποδυτήρια έκανε ένα τζόκερ σαν τους εποχές του ftp server και όλοι περίμεναν πως μία νύχτα ξαφνικά θα βγάλει σέντρες τριών δευτερολέπτων σαν τον Φαζίο! αλλιώς πως αλλιώς: εκείνοι οι τρεις "αμυντικοί" που σας λέει ο άλλος σαν τους πρωταγωνιστές μιας σαπουνόπερας είναι σαν να πήρανε ταινία στους κινηματογράφους τώρα στις δεκαετίες των φόρουμ — βγάζουν λάθη σαν ντουμπόκ, όμως εμείς ακόμα ψάχνουμε γιατί κάποτε εκείνος ο γκαρντ της ομάδας είχε φύγει σαν αγοράκι όταν του έδωσαν την μπάλα τρεις φορές στη σειρά. και τώρα εσύ, εμένα λέμε πως ο Γουίλσον είναι ζημιά επειδή έκανε δύο σέρβις έξω τελευταία φορά; εδώ βρίσκονται άνθρωποι που θυμούνται ακόμη τον Ουίλσον του 2018 όταν έκανε σέντρες σαν ηλεκτρονικό σύστημα ασφαλείας στο κουτί — η ομάδα εκείνες τις εποχές είχε τον Κολοβό στα βόρεια της περιοχής και τον Γουίλσον στα νότια σαν δύο φάροι που έκλειναν κάθε δρόμο. σήμερα ψάχνουμε για έναν άλλον εκεί πάνω επειδή η μνήμη σας έφτασε μόνο μέχρι την προηγούμενη χρονιά; δεν λέω πως ο Γουίλσον είναι άγγελος — λέω πως εκείνοι οι άλλοι αμυντικοί κάνουν λάθη σαν να βρίσκονται σ' ένα γήπεδο γκολφ αντί για ποδοσφαιρικό γήπεδο. η ομάδα δεν ψάχνει για έναν φορ φορ νέο-ακρίβεια όταν εκείνος που έχει στα χέρια του την ίδια θέση πριν χρόνια έκανε πράγματα που είχανε σχήμα γκολ μόνο όταν η μπάλα έφτανε εκεί πάνω. εγώ εκείνον τον τερματοφύλακα τον θέλω σωστό σήμερα, όχι εκείνον τον ξερόλα που σήμερα έκανε πέναλτι σα χοντρό σακούλι που δεν ξέρει να αμύνεται. αλλιώς βλέπουμε έναν αγώνα σα ταινία τρόμου εκεί πάνω — η μπάλα τρέχει σα δυναμίτης κι εμείς περιμένουμε να πατήσει ο κάθε άλλος αμυντικός το κουμπί λήξης πριν αρχίσουμε να τραγουδάμε!

Ρε γεια σου ρε ζόρικοι! Για πες μου μία: Πώς αλλιώς βγάζεις τον Γουίλσον τζάμπα εσύ;;; Να αφήσεις τον Ζβέρεφ να στέκεται σαν αγάλματα πάνω στην κορυφή του πύργου του Πίζα;;; Αν δεις τον Φάζιο εκεί πάνω μέσα στη σκόνη να στέκεται σαν σιδερένιο φράχτη κι ο Γουίλσον ν' αναπνέει ησυχία στις εκατό ογδόντα λεπτά… ξέχασε το τζάμποα! Τι λες τώρα, αυτούς τους τρεις "αμυντικούς" τους βλέπεις κάποτε εκεί πάνω σαν τείχος;;; Αυτοί είναι σαν τους πέντε ντετέκτιβ που έπεσαν πάνω σ' έναν εγκληματία: πρώτος ψάχνει τις τσέπες του για λεφτά, δεύτερος του αλλάζει το σημάδι της γέννας, τρίτος του μαθαίνει πως πρέπει να κάνει μπέιζμπολ… κι εσύ περιμένεις εκείνος να κάνει τίποτα σωστό;;; Και μην μου πεις πως αυτοί τρεις μπορούν να ζήσουν χωρίς πανάκια για είκοσι λεπτά;;; Στο τελευταίο ντέρμπι εκείνοι έκαναν περισσότερα λάθη σέντρας από τον Σκότλαντ Γιαρντ στο επεισόδιο όπου πέθανε ο επικεφαλής!!! Και μετά βγαίνουν οι άλλοι να τα γράφουνε στα κλαμπ οι φίλοι τους πως ήταν "φορ φορ μεγάλης κατηγορίας";;; Ρε μη μου κάνουνε πλάκα!! Παίξαμε εκεί κοντά χθες στο φίρστ ντέιβιντς σπίτι, πέρασαν τρεις μέρες και ακόμη βλέπω τον έναν από αυτούς εκεί πάνω σαν κάποιον που ψάχνει το κινητό του μέσα στο γκολ! Αυτοί είναι σαν τους επισκέπτες στο σπίτι της γιαγιάς σου που ξεχνάνε συνεχώς πως υπάρχει ένας νιπτήρας εκεί μέσα! Ο Γουίλσον τζάμπα;;; Μα ποιανού τον θυμίζεις εσύ;;; Τον σιγουράρα;;; Αυτόν που έκανε περισσότερα σωσίβια σε τρεις αγώνες παρά όσοι άλλοι στους δεκαπέντε τελευταίους;;; Αυτόν που όταν του δίνεις μια σέντρα τριών δευτερολέπτων αυτή φτάνει στον Ζβέρεφ σα κεραυνός;;; 💀 Ρε πες μου μία: αν δεν βάζεις τζάμποα πώς περιμένεις να μπει ο οποίος;;; Να στείλουμε κάποιον άλλον εκεί πάνω ν' αναπνέει σκόνη;;; Γιατί εγώ εκεί πέρα θέλω έναν που ξέρει πως η μπάλα όταν την πιάνεις πρέπει να την περνάς ΠΙΣΩ και όχι μπροστά σου σαν τον τελευταίο πρωινό στα Κάτω Πατήσια!!! 😤💸

Εγώ στον Γουίλσον τον βλέπω σαν τον άνθρωπο που έχει μια τρύπα στο γκολ της μνήμης εδώ και δέκα χρόνια — ξαφνικά όλοι λένε πως έκανε δύο σέρβις εκτός περιοχή τελευταία φορά και τρέχουμε σαν τουριστές στο αεροδρόμιο για άλλον "δωρεάν". Μα πως;;; Αυτός είναι ο ίδιος που όταν έπαιζε σωστά είχε ο Ζβέρεφ ελεύθερη περιοχή σαν αλάνα απόψειας — εγώ τα ζούσα από την κερκίδα, όχι στα Excel κάποιον άλλος. Όμως ο SakisUltras έχει δίκιο εκεί που λέει πως όταν στέκεται σαν αγάλμα πάνω στο σουτ είναι σαν να βάζεις ένα firewall εκεί πάνω. Την προηγούμενη χρονιά που ήταν καλά δεν γινόντουσαν αγώνες εκείνες οι φορές που τον είχαμε — σήκωνε μόνος του το σύστημα, σα ένας κυβικός σέρβερ που στέκει χωρίς δισταγμό. Αυτό δεν το ξεχνάω εύκολα. Αλλά η αλήθεια είναι πως εγώ εκείνο τον Γουίλσον τον θυμάμαι σαν τον πρώτο νυχτερινό φρουρό στο σπίτι των γονιών μου στη Λάρισα — έβγαινε πάντα στην πόρτα πριν βγω εγώ για δουλειά γιατί φοβόταν μήπως ξεχάσω τα κλειδιά. Όχι επειδή ήταν σωστός, επειδή είχε αυτά το "πρέπει". Τώρα που βγάζει λάθη στο τελευταίο τέταρτο θυμίζω αυτόν τον άνθρωπο που ξέχασε να κλείσει την πόρτα επειδή έκανε πολύ ωράριο — όχι επειδή έγινε ξαφνικά κακός. Γι' αυτό λέω: αν πάει ο Γουίλσον τζάμπα τότε πρέπει να ψάξουμε κάποιον άλλον που να έχει αυτή την ικανότητα να στέκεται εκεί σαν ξύλινο στήριγμα όταν όλοι γύρω του κάνουν λάθος. Αλλιώς βλέπουμε τους αντιπάλους να στολίζουν το γκολ μας σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο κάθε φορά που ο Φάζιο βγάζει μία σέντρα πίσω του. Και όσο για τους άλλους τρεις αμυντικούς που κυκλοφορούν σαν ανθρώπινοι κανονιοφόροι — αυτούς τους θυμάμαι από την πρώτη κατηγορία όταν έκανα πλατείες εκεί πάνω σαν περιστασιακός φύλακας στην κερκίδα. Εκείνοι έκαναν περισσότερα λάθη σέντρας από εμένα στις δικές μου δουλειές sysadmin όταν προσπαθούσα να φτιάξω έναν server — τρεις προσπάθειες και έβαζα σβέρκο. Μα αυτοί έχουν πάνω τους πανάκια εδώ και δέκα χρόνια κι εμείς ακόμα τους ζητάμε να παίξουν σωστά;

τι θυμάμαι τώρα... πριν χρόνια στο παλιό γήπεδο του Ιβανώφσκι οι φίλοι της βόρειας κερκίδας είχαν βγάλει ένα τραγούδι για τον τερματοφύλακα εκείνης της εποχής: "ο Φουστάνος ο χρυσός, αυτός μας σώζει τους αγώνες". τότε εκείνοι οι τύποι πήγαιναν σπίτι τους και ξυπνούσαν πρωί πρωί μιλώντας ακόμα για τις σέντρες του στον Κολοβό. σήμερα βλέπουμε τον Γουίλσον σαν να είναι ξένος εκεί πάνω επειδή έκανε δύο σέρβις εκτός περιοχής τελευταία φορά; εμένα εκείνον τον θυμάμαι πριν δεκαπέντε χρόνια στο ντέρμπι της ΑΕΚ — είχε βγάλει τρεις σέντρες προς τον Στάθη μέσα σε δέκα λεπτά σαν laser pointers. εκείνη την εποχή κανείς δεν τον έλεγε "ξερόλα", επειδή οι συμπαίκτες του είχαν μάθει πως όταν φεύγει η μπάλα από τα χέρια του αυτή είναι σίγουρο ότι θα βρει κάποιον φανέλα του. τώρα όμως βγαίνουν αυτοί οι τρεις αμυντικοί σαν τους πρωταγωνιστές ενός σίριαλ που βγήκε στις οθόνες το πρωί του Σαββάτου — κάνουν λάθη σαν να παίζουν μπάσκετ με τις μπότες τους. ο ένας κάνει πέναλτι στον Ολυμπιακό επειδή περίμενε μία μπάλα τριών μέτρων σα να ήταν κάτι άλλο; εμένα εκείνον τον θυμάμαι σαν δάσκαλο φυσικής εκεί στην Πάτρα πριν δέκα χρόνια που έκανες τρεις φορές την ίδια ερώτηση επειδή ξέχασε πως την είχε ήδη πει. αυτοί εδώ δεν είναι αμυντικοί — είναι άνθρωποι που ψάχνουν το κινητό τους μέσα στο γκολ σα να περίμεναν μηνύματα στο whatsapp. και δεν μου λέτε πως ο Γουίλσον δεν είναι εκείνος του 2018; τότε έκανε σέντρες σαν ηλεκτρονικό σύστημα ασφαλείας εκεί πάνω — η ομάδα είχε εκείνον σαν δεύτερο φύλακα των ιδεών της. σήμερα κάποιοι λένε πως έχει γεράσει επειδή έκανε δύο σέρβις εκτός περιοχής τελευταία φορά; εμένα εκείνον τον θυμάμαι πριν χρόνια που είχε σώσει την ομάδα από την ΑΕΚ χωρίς να κουνήσει σχεδόν τίποτα — είχε την ικανότητα ενός παλαιστή που ξέρει πως δεν χρειάζεται να κινηθεί πολύ για να γίνει επικίνδυνος. αλλιώς πως αλλιώς: τότε εμείς ψάχναμε για έναν φορ φορ ντουέτο επειδή ο Στέλιος εκεί πάνω έκανε λάθος μία φορά στο μεγάλο ντέρμπι του βόρειου. σήμερα ψάχνουμε για έναν αμυντικό επειδή ο Γουίλσον έκανε δύο σέρβις εκτός περιοχής τελευταία φορά; η ομάδα εκείνη την εποχή είχε δύο τερματοφύλακες σαν δύο φάροι εκεί πάνω — σήμερα εμείς ψάχνουμε μόνο έναν επειδή φοβόμαστε πως αυτός δεν μπορεί να σταθεί όρθιος για 90 λεπτά; εγώ εκείνον τον άνθρωπο τον θέλω εκεί πάνω επειδή όταν στέκεται σαν αγάλμα εκείνος είναι σίγουρος πως οι συμπαίκτες του έχουν χρόνο να τρέξουν σαν τρελοί προς την περιοχή. οι άλλοι τρεις αμυντικοί εκεί πάνω κάνουν λάθη σα να βρίσκονται σ' ένα γήπεδο γκολφ — η μπάλα τρέχει σα δυναμίτης και εκείνοι περιμένουν να πιέσουν το κουμπί stop. ο Γουίλσον έκανε δύο σέρβις εκτός περιοχής τελευταία φορά; εμένα εκείνον τον θυμάμαι σα έναν άνθρωπο που έκανε σέντρες σαν κεραυνός εκεί πάνω εκείνον τον Φεβρουάριο του 2018 όταν η ομάδα είχε κόψει όλα τα αντίπαλα μονοπάτια προς την περιοχή. τον χρόνο θα δείξει φυσικά — εκείνοι που ξεχνούν πως έκαναν λάθη και σήμερα μιλούν για άλλα λάθη είναι σα εκείνους τους φίλους που θυμούνται μόνο τις νίκες όταν βγαίνουν στους δρόμους. ο Γουίλσον δεν είναι άγγελος — είναι ένας τερματοφύλακας σα εκείνους που φώναζαν παλιά στην εθνική ομάδα όταν ο Αντώνης εκεί πάνω έκανε μεγάλα πράγματα χωρίς να χρειάζεται πολλές κινήσεις. σήμερα εμείς ψάχνουμε έναν αμυντικό επειδή φοβόμαστε πως εκείνος δεν μπορεί να σταθεί όρθιος για 90 λεπτά; εμένα εκείνον τον θυμάμαι σα έναν άνθρωπο που έκανε σέντρες σαν κεραυνός εκεί πάνω εκείνον τον Φεβρουάριο του 2018 όταν η ομάδα είχε κόψει όλα τα αντίπαλα μονοπάτια προς την περιοχή.