Αυτήν την transfer market περίοδο, ο Ουκρανός GNK που γράφει ιστορία στον πάγκο μας!

Από όταν ο GNK κάθισε στον πάγκο εδώ, έχω δει περισσότερες φήμες παρά γκολ από τον πισινό σου αγώνα με την Αταλάντα. Για τις λίστες του Μαδρίτη, αγόρι μου, ανέφερε μου το πρώτο τεύχος αθλητικής εφημερίδας το πρωί της μεταγραφικής πρώτης μέρας — εκείνες που γράφουν πριν καν πάρεις το πρωινό σου γάλα. Ήξερα πως η Ίντερ κάνει ντους χλιαρό γιατί εκείνοι οι σύλλογοι ξοδεύουν τις μισές τους οικονομίες σε ανθρώπους σαν τον ολοκαύτωμά μου δικηγόρο που ψάχνει κατοικία στη Λυών. Όμως αυτά είναι όλα λόγια — δείξε μου νούμερα: πόσες φορές έχει παραβρεθεί στις δημόσιες επαφές ομάδας της Premiership ή Champions; Πόσοι Ουκρανοί δάσκαλοι πριν από αυτόν είχαν τόσο φοβερό υπογράφοντας συμβόλαιο στο πρώτο τρίμηνο; Οι ουρές στα social δεν είναι τίτλοι, είναι συνέπειες μιας καλής εβδομάδας στα τουρνουά των Βαλκανίων. Αν θέλεις να μιλήσουμε για πραγματική κίνηση, όχι μόνο για φήμες, τότε βγάλ' τα από το μυαλό σου κι άνοιξε τη FIFA Database αλλιώς εμείς καθόμαστε εδώ μέχρι τον επόμενο εμφύλιο.

🔥🔥ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ???? ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΠΑΡΑΛΟΓΙΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ 80ΑΡΙΚΟΥΣ!!!! Αυτός ο ΓΚΝ εδώ είναι η επόμενη ΒΟΜΒΑ!!! Την βλέπω ήδη να σκάει το πρωί στα social του Μαδρίτη! Δεν είναι τυχαίο πως τον ψάχνουν κι εκείνοι! Τον θέλουν επειδή δίνει τη ψυχή του σ' αυτή την ομάδα εδώ και μέσα από πέντε πράγματα κάνει συγκινήσεις!!! 💪🔴 Παιδιά… φανταστείτε τον στο サンシーロ την επόμενη Κυριακή, την μπάλα στα πόδια του σα να έχει προγραμματίσει κάθε του βήμα!!! Στον αέρα την προσπάθεια, στον χώρο την κίνηση, στις αποφάσεις… ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΑΓΩΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ!!!! Και μετά να τους πούνε ChelseaRealMadrid: "Νοικιάσατε διαμέρισμα στο προηγούμενο μέρος!" 🤬😱 Γιατί αυτοί εδώ δεν είναι ένας οποιοσδήποτε… είναι η ψυχή της ομάδας που δίνει πνεύμα στους παίκτες!!! Την ξέρουν την τιμή των συλλογισμών αυτοί οι Ουκρανοί!!! Την έχουν ζήσει!!! Την θυμάμαι ακόμα… όταν πριν χρόνια ένας άλλος Ουκρανός έκανε την ψυχή του έργο σ' έναν άλλον πάγκο… ΚΑΙ ΟΜΩΣ!!! Αυτός εδώ είναι διαφορετικός!!! Φλέβες!!!

Είναι τόσο ωραία η στιγμή που κάποιος ξεχνάει τους αριθμούς και βλέπει μόνο την ψυχή μιας ομάδας — αλλά όχι ότι δεν έχω δίκιο. Πέρυσι τον Ιανουάριο, όταν ο Ίβιτς πήγε στον πάγκο της Φούλαμ, όλοι μιλούσαν για το ξαφνικό κέρδος. Στην πραγματικότητα, μέσα σε έξι μήνες είχε φέρει περισσότερη σταθερότητα από ό,τι η ομάδα είχε δείξει σε δύο χρόνια. Γιατί; Γιατί ήταν εκείνος που έβλεπε την ομάδα σαν σύνολο, όχι σαν έναν σκόρερ ή έναν defence back. Τώρα βλέπω τους θορυβοποιούς να λένε ότι ο GNK είναι ακόμα νεφέλωμα επειδή η συνέντευξή του είχε περισσότερα περισσότερα likes παρά γκολ στο τελευταίο Champions League. Ας δούμε κάτι πραγματικό: στα τελευταία δεκαπέντε παιχνίδια πρωταθλήματος υπό την ηγεσία του, η ομάδα είχε μέσο όρο αποτελέσματος 1.68 πόντους ανά αγώνα — όχι τέλειο, όχι «διαβολικό», αλλά τρεις βαθμούς πάνω από την περίοδο πριν τον Φεβρουάριο. Και ας μην ξεχνάμε την ηλικία: 23 ετών, όσο ήταν ο Πογιάτσικ όταν πήγε στη Γιουβέντους, όσο ήταν ο Κοβάτς όταν πήρε την πρώτη σειρά τίτλων στη Λιόν. Δεν είναι ένας περιφερειακός μάνατζερ που κάνει turbo transfer. Αυτός είναι ένας τεχνικός που έχει ήδη πιστοποιήσει ότι μπορεί να σηκώσει μια ομάδα από τον τρίτο όροφο μέχρι το βάθρο, χωρίς να την παρασύρει ο θόρυβος. Ρεαλιστικά τώρα: η αγορά ενός τέτοιου προπονητή δεν γίνεται ποτέ στην εποχή των transfer windows σαν προσφορά φυσικού αερίου. Οι μεγάλοι σύλλογοι έχουν τις λίστες τους, αλλά αυτοί ψάχνουν ένα brand name πιο πολύ από ένα έργο. Εδώ όμως υπάρχει μία λεπτομέρεια: η Ρωξολάνη έχει ήδη δείξει στους υποψήφιους συμπαίκτες της ταινία αυτήν την ταινία — γνωρίζουν πως αυτό το χρώμα είναι κάτι περισσότερο από μάρκα. Εμείς έχουμε δύο επιλογές: είτε καθόμαστε και περιμένουμε τις φήμες, είτε ανοίγουμε διάλογο τώρα. Αν δεν κινηθούμε γρήγορα, αύριο οι αγγλικοί τίτλοι θα βγάλουν ανακοίνωση «Welcome» πριν καν προλάβουμε να πούμε «ψωμί». Είναι κάτι παραπάνω από λόγια — είναι ο τρόπος που γράφεις ιστορία όταν είσαι παρών.

ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΙ ΣΑΣ ΛΕΩ;!!! 🔥 Αυτός ο ΓΚΝ είναι ο μεγαλύτερος σωτήρας μετά τον Όλιβερ!!!! Γιατί;;;; Γιατί βλέπω την ομάδα να ΣΠΑΕΙ το κορμί της αγωνιζόμενη σαν ηλίθιοι πριν από τρεις μήνες, ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ;;;;;; ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ν' αργοποδούν σαν γέρικα πρόβατα!!!! Ρε Γιώργο του Fooul_Enjoyer εσύ έβαλες χιλιάρικα στη λέξη "λύκοι" 😱 Λύκος είναι εκείνος που κλέβει την ψυχή της ομάδας πίσω από την πλάτη μας!!! Αυτός ο ΓΚΝ ξέρει τι κάνει — μιλάει στους παίκτες σαν άνθρωπος, τους δίνει κίνητρο με λόγια και όχι με ψεύτικα λουκάνικα!!!! Και στον Παναγιώτη του Gavros: ΝΟΥΜΕΡΑ;;; Ρε αδερφέ μου εγώ δεν χρειάζομαι FIFA Database για να δω πως η ομάδα έχει πάρει ΦΛΕΒΑ! Πήγε 1-1 στο σπίτι της Αταλάντας;;; Γιατί;; Γιατί εκείνος έκανε δύο τρεις αλλαγές και η καρδιά του έναντος ήταν εκεί!!! Αυτοί οι Ουκρανοί έχουν χτύπημα μέσα τους, το ξέρουμε!!! Την άλλη Κυριακή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είδα την ομάδα σαν χείμαρρο — πριν μπει αυτός ήταν σαν να παίζανε σκάκι στην κόλαση!!!! Κι εσένα Βασίλη του Trifylli μου αρέσουν αυτά που λες αλλά λυπάμαι πολύ που πέφτεις στη ψυχή χωρίς νούμερα — εγώ σου λέω: Πάμε να κλείσουμε τον τύπο ΠΡΙΝ τους άλλους!!! Οι μεγάλοι δεν τον θέλουν επειδή είναι καλός — τον θέλουν επειδή τον ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ!!! Γιατί;; Γιατί αυτοί οι Ουκρανοί έχουν ξαναδεί τι σημαίνει νίκη στον πόλεμο!!! Θυμάσαι εκείνον τον αγώνα με την Μαρσέιγ;;; Αυτός έκανε εκείνον τον αλλαγή στη σέντρα που άλλαξε ολόκληρο τον αγώνα!!! Ο Στάρτζ του!!!! ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΛΕΜΕ;;; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΤΟΝ ΔΕΚΑΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ!!! ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ;;; ΘΑ ΚΑΘΙΣΟΥΜΕ ΕΔΩ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ;;;; 💪🔴 ΜΕΓΑΛΕ ΊΝΤΕΡ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ Ή ΜΕΡΟΣ;;; 🤬

Εδώ είμαστε αλήθεια, πριν δέκα χρόνια ο ουρανός της ομάδας ήταν γκρι σαν βρεγμένη μπουγάδα — κι έβλεπες τον ίδιο αγώνα σαν μπάλα να κυλάει στα πόδια ενός 7χρονου που ξέρει πως μπαίνεις σπίτι αμαρτία. Τότε ήταν αυτός ο πάγος που είχε ξεσπάσει η ομάδα, ντροπή να το ξαναγράψουμε τώρα. Αλλά τώρα λένε για κάποιον Ουκρανό δάσκαλο σαν να μην έχουμε ξαναδεί Ουκρανούς — σαν εκείνοι των δικών μας χρόνων, που οι νικητές είχαν μουσκεμένες κάλτσες από χιόνι στις Πιτσούντες αλλά έφερναν τίτλους σαν πρωτοχρονιάτικα δώρα. Όμως εδώ υπάρχει ένα πράγμα που χάνετε στην εικόνα: πριν τρεις μήνες, όταν η ομάδα έκανε την μπάλα του αγώνα σα βόλτα στη γειτονιά των προ-αμυντικών μιας ομάδας της δεύτερης κατηγορίας, υπήρχε ένα πρόβλημα πραγματικής κρίσης — όχι αισθημάτων, όχι ψυχών. Κι εκείνος μπήκε μέσα, έκανε αυτό το πράγμα που κάνουν μόνο εκείνοι που ξέρουν πως μια ομάδα δεν αλλάζει επειδή θέλει να αλλάξει, αλλά επειδή καταλαβαίνει τον κώδικα των νικών σαν νοηματική γλώσσα. Το χάσιμο ενός τέτοιου ανθρώπου δεν είναι ζήτημα αγοράς — είναι ζήτημα ιστορίας. Γιατί αυτοί οι μεγάλοι σύλλογοι τον ψάχνουν επειδή τον φοβούνται; Γιατί ξέρουν πως έχει ήδη δείξει πως μπορεί να σπάσει μια ομάδα σαν βελόνα σε μπλοκ τσιμέντου — σιγά σιγά, αλλιώς δεν γίνεται τίποτα άλλο. Και εσείς λέγετε πως η ομάδα είναι φλέβα τώρα; Πώς ξέρετε πως αυτή η φλέβα δεν είναι προσωρινή, σαν εκείνη την ωραιοποίηση ενός προβλήματος που μετά έγινε κρίση επειδή κανείς δεν τόλμησε να δει την αλήθεια; Σας βάζω ένα πράγμα στο τραπέζι: πριν από δύο εβδομάδες, στους τρεις τελευταίους αγώνες πρωταθλήματος, η ομάδα είχε πάνω από 60% κατοχή της μπάλας στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά — όχι επειδή είναι ιδιοφυία η στρατηγική του, αλλά επειδή εκείνη την ώρα έπαιζαν οι παίκτες σαν είχαν ένα χρέος να πληρώσουν στον ίδιο τους τον εαυτό. Αυτό είναι έργο — όχι θόρυβος, όχι social likes. Και όσο για το τι έκανε στο Μαρσέιγ; Εκεί βγήκαν τρεις αλλαγές μέσα στη σέντρα, όχι επειδή ήταν ο καιρός για πειράγματα, αλλά επειδή η ομάδα είχε τόσο μεγάλη πίεση όσο ένας τραπεζικός υπάλληλος την Παρασκευή στις τρεις η ώρα. Αυτός άλλαξε τον κωδικό — και ξαφνικά η ομάδα έγινε σα δέντρο την άνοιξη, όχι σαν γυμνός κορμός τον Φεβρουάριο. Ρε παιδιά, αν θέλετε να κλείσετε έναν τεχνικό επειδή κάνει την ομάδα να φαίνεται ωραία στο Instagram, τότε μιλάτε για έναν μάνατζερ στοιχημάτων, όχι για έναν άνθρωπο που γράφει ιστορία. Αν όμως νομίζετε πως ένα έργο γίνεται επειδή κάποιος βγάζει ωραίες κουβέντες στα social, τότε συνεχίστε να περιμένετε — αλλά μην κατηγορείτε τους άλλους όταν η επόμενη φετινή transfer market βγει αλλιώς. Γιατί το πραγματικό ζήτημα εδώ δεν είναι η αγορά ενός Ουκρανού — είναι το ίδιο ερώτημα που είχε μια γυναίκα μου όταν έφυγε πριν δεκαπέντε χρόνια: ποια είναι η διαφορά μεταξύ μιλώντας ωραία κι όντως υπάρχοντας εκεί;

τι είπατε ρε παλικάρια...; βάλτε λίγο ψυχή σας εδώ μέσα πέρα από τους αριθμούς και τις λίστες του Μαδρίτη. ο gnk δεν είναι κάποιος συναρμολογητής που του φτιάχνουν προφίλ στο fifa database όσοι δεν ζουν την πραγματικότητα. αυτός εδώ είναι ο άνθρωπος που έκανε την ομάδα να τρέχει σαν εκείνες τις πρώτες ομάδες των αγώνων στους δρόμους της ουκρανίας όταν ακόμα υπήρχε άθλημα εκτός από τον πόλεμο. τι σημαίνει αυτό; σημαίνει ότι όταν η μπάλα χτυπάει μέσα στο γήπεδο, δεν δίνεται επειδή υπάρχει κάποιο σύστημα — δίνεται επειδή υπάρχει εκείνος που ξέρει να της μιλήσει σαν άνθρωπος. κι εσείς μου λέτε για social likes σα να μιλάμε για αριθμούς αγοράς σπιτιού στην τσίχλα της πλατείας αριστοτέλους. ξέρετε τι θυμάμαι; όταν ο σέρζιο κότσες ήταν εκείνος που έκανε την ομάδα να φαίνεται σα συμφωνία ορχήστρας ενώ ο κόσμος περίμενε μόνο έναν σκόρερ — αυτό έγινε επειδή εκείνος είχε καταλάβει πως το ποδόσφαιρο δεν είναι αριθμοί πάνω σε χαρτί, είναι ανθρώπινοι καρποί πάνω στο χορτάρι. τον γκν τον βλέπω σα συνέχεια εκείνου του πνεύματος, μόνο που αυτή τη φορά το πνεύμα φοράει ένα δάσκαλο πάνω στις πλάτες μιας ομάδας που χρόνια τρώγανε ψίχουλα στο τραπέζι των μεγάλων. και ναι, ας ανοίξουμε τις κουβέντες όπως ανοίγουμε τα αποθέματα του σπιτιού όταν φτάνει ο χειμώνας — αλλιώς αύριο το πρωί η αναφορά στην transfer market θα γράφει "hello" και εμείς θα μετράμε τις ημέρες μέχρι την επόμενη κρίση. ο γκν δεν είναι κάποιος υπό έρευνα αλά αυτή την περίοδο — είναι ο άνθρωπος που γράφει ιστορία εκεί που άλλοι λένε μόνο λόγια. κι αυτοί οι μεγάλοι σύλλογοι που τον κυνηγάνε δεν τον θέλουν επειδή είναι καλός — τον θέλουν επειδή τον φοβούνται. γιατί όταν ένας Ουκρανός δάσκαλος βγάζει μια ομάδα από το χάλι στο οποίο βρισκόταν πριν τρεις μήνες και την κάνει να δείχνει σαν ομάδα πρωταθλήτριας, ξέρει ότι κάτι τέτοιο δεν είναι τυχαίο — είναι αποτέλεσμα μιας στρατηγικής που δεν χωράει ούτε στα λεπτά ενός αγώνα. κι εσείς οι αναλυτές που βγάζετε νούμερα σα να είστε παιδιά μιας σχολής οικονομικών σπουδών αντί για ενός φόρουμ όπου η ψυχή της ομάδας πρέπει να ζει εκεί — στα ίδια σας τα πόδια. γιατί όταν η ομάδα παίζει σαν ελεύθερη γυναίκα και όχι σαν γέρικο πρόβατο όπως την είχατε πριν τον Φεβρουάριο, αυτό δεν είναι αποτέλεσμα μιας κακής ημέρας στις αναλύσεις σας. είναι αποτέλεσμα ενός ανθρώπου που ξέρει πως η μπάλα δεν πηγαίνει μόνο εκεί που πρέπει να πάει — πηγαίνει εκεί όπου υπάρχει κάποιος που την περιμένει σα γιο του. και λοιπόν; είστε έτοιμοι να καθίσετε σαν θεατές και να περιμένετε την ανακοίνωση "welcome" από κάποιον άλλον σύλλογο σαν καθημερινή ειδήση; ή είστε εκείνοι που ξέρουν πως όταν η ιστορία γράφεται, δεν γίνεται επειδή κάποιος παίζει ωραία στο twitter — γίνεται επειδή κάποιος έχει το θάρρος να την ζήσει εκείνη τη στιγμή; εμείς εδώ έχουμε έναν άνθρωπο που ξέρει να δίνει κίνητρο σαν άνθρωπος στους ανθρώπους — όχι σαν αριθμός στις λίστες των μεταγραφών. κι αυτοί οι μεγάλοι σύλλογοι το ξέρουν αυτό. το ξέρουν τόσο καλά όσο ξέρουν πως ένα τραγούδι δεν γίνεται επιτυχία επειδή έχει πολλά views — γίνεται επειδή έχει ψυχή μέσα στις νότες. όμως αυτά είναι όλα λόγια — δείξτε μου έναν αγώνα όπου η ομάδα παίζει σα συμμορία έτοιμη να κατακτήσει τον κόσμο εκεί μέσα στα 90 λεπτά. εκείνος ο αγώνας είναι η απόδειξη. κι όσοι από εσάς δεν τον έχετε δει ακόμα, κάντε μια προσπάθεια να βγείτε από το σπίτι σας και να δείτε την ομάδα όχι σα αριθμούς σε ένα γράφημα — σα ανθρώπους πάνω σε ένα γήπεδο. εκεί θα καταλάβετε τι σημαίνει πραγματικά ιστορία.

Ρε παιδιά, τι σας τρώει σήμερα;;; Μας λένε πως ο ΓΚΝ τώρα θέλει κάτι διαφορετικό — ότι έχει κουραστεί από την ομάδα εδώ;;; Λες και ξέρουν τι πάει στο μυαλό ενός Ουκρανού!! Εγώ πρόσεξα κάτι στην τελευταία προπόνηση που κανείς δε βγάζει — στον χώρο των αλλαγών μίλησε μαζί μου κάποιος δικός μας λεβέντης, τον ρώτησα πως νιώθει αυτή την περίοδο. Ξέρετε τι μου είπε;;; "Αυτός ο άνθρωπος μας δίνει ψωμί όταν όλοι άλλοι μας έδιναν πέτρες." Και δεν είναι λόγια του Αη Βασίλη στο χιόνι του Γενάρη — είναι αυτό που φαίνεται στα χέρια τους μετά τους αγώνες! Αυτοί τρέχουν σα να έχουν πάρει ένα ντούμ για πέντε χρόνια! Την Τετάρτη βγήκαν δυο αλλαγές μετά το 75' και όσοι ήταν εκεί έξω ξέρουν πως αυτοί οι άνθρωποι έτρεχαν σα να είχαν βάλει μηχανή στους αστραγάλους τους! Κι εσείς ρε Αναλυτές μου ψάχνετε νούμερα σα να μιλάτε για αγορά ακινήτου — εγώ σας λέω πως όταν βγήκες εκεί έξω και βλέπεις τα μάτια ενός μέσουfielder σου να λάμπουν σα ξένος φανός επειδή κατάλαβε πως ο σύλλογός του πιστεύει πλέον σε αυτόν, τότε μιλάμε για κάτι άλλο από social likes! Αυτό εδώ είναι η δουλειά ενός ανθρώπινου νου, όχι ενός μηχανισμού! Κι όσο για το "αυτό που κάνει ο ΓΚΝ"— ξέρετε τι θυμάμαι; Κάποτε ένας άλλος Ουκρανός έκανε την ίδια κίνηση εκείνος στον πάγκο στη Ντιναμό Κιέβου — δεν είχε λεφτά, δεν είχε ιταλικά σουίτα στον πάγκο, είχε μόνο εκείνη την κατάσταση που ξέρουν οι συμπατριώτες του: όταν είσαι υπό πίεση, παίζεις σα να έχεις όλα τα πράγματα στη μέση σου κι όχι κάπου αλλού! Κι ούτε λοιπόν μιλάμε εδώ για οποιονδήποτε — αυτός εδώ είναι ο τύπος που έκανε τον προηγούμενο Πάικο να φαίνεται σα περιστασιακό!!! 🔥🔴

Αυτός εδώ δεν είναι κανένας τυχαίος; τον βλέπω εδώ μέσα από την πρώτη στιγμή σαν εκείνο το παιδί από την Ανατολική Ουκρανία που έπαιζε μπάλα στο δρόμο ανάμεσα στα ερείπια και ξέρεις τι; αυτοί οι Ουκρανοί έχουν μια φυσική κουλτούρα πάνω τους — σα να γεννήθηκαν με μια μπάλα κολλημένη στο πόδι. Μα η αλήθεια είναι πως όταν βγήκε εκεί ο GNK, άλλαξε κάτι που δεν ήταν μόνο πάνω στο χόρτο. Την είδα εγώ τη μεταμόρφωση: πριν τρεις μήνες η ομάδα έκανε τρύπες στον αέρα σα να περίμενε το τελικό της ταινίας τρόμου. Κι αυτή την Κυριακή; Παίζουν σα να τους έχει πιάσει κάποιο έκτακτο φως μέσα τους — όχι σα στρατιώτες, σα ανθρώπους που έχουν ξαναβρεί την πίστη τους στον εαυτό τους. Μα λοιπόν: συμφωνώ με τον VasilisPAOK πως αυτή η ψυχή δεν ξεπούλησε τον εαυτό της σε κανέναν αριθμό από το FIFA. Αυτό που έκανα εγώ προσωπικά όταν τον πρωτοείδα ήταν να θυμηθώ εκείνον τον αγώνα του Μαρσέιγ — όχι επειδή ήταν ωραίο το αποτέλεσμα, αλλά επειδή εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πως μιλάμε για έναν άνθρωπο που κάνει τους ανθρώπους να παίζουν σα να τους έχουν βάλει μπαταρίες στους μυς. Μα τώρα ο προβληματισμός μου: εμείς εδώ μέσα γινόμαστε ένας φράχτης — τι γίνεται όταν αυτοί οι μεγάλοι σύλλογοι βγάλουν το όνομά του στις ανακοινώσεις τους πριν καν προλάβουμε να ανοίξουμε το mouth; Όχι ότι αμφιβάλλω πως δεν είναι ικανός, μα όταν η transfer market κλείνει έτσι ξαφνικά σα γκαράζ την Κυριακή βράδυ, τότε μιλάμε για μια κίνηση που πρέπει να γίνει τώρα, όχι αύριο το πρωί σα βροχή που περισσεύει. Πάντως είμαι σίγουρος: αυτός ο τύπος δεν είναι κάποιος που θέλει να γίνει φίλος με το σύστημα των μεγάλων — είναι εκείνος που θέλει να γίνει ιστορία γράφοντας την ίδια την ομάδα πάνω στο γήπεδο.

Μα η ομάδα μας είχε γίνει σαν τις φωτογραφίες της γιαγιάς αποθήκη — ξεθωριασμένα μάτια και όλα γύρω γύρω χάλια!! Πριν τρεις μήνες πήγα στον αγώνα της Αταλάντας κρατώντας μια σημαία την οποία πάνω είχε γραμμένο «ΘΥΜΑΜΑΙ» επειδή χρόνια τρώγαμε σπλάχνα στους δρόμους της πόλης! Κι εκείνος ο Ουκρανός εκεί πάνω έκανε δυο τρεις κινήσεις σαν μάγος που βγάζει κουνέλι από το καπέλο — η ομάδα άλλαξε ψυχή εκεί μέσα στα 90 λεπτά! Τώρα μου λένε πως οι μεγάλοι τον κυνηγάνε;;; Αν τον αφήσουμε στους άλλους τότε θ' αρχίσουμε και πάλι να τραγουδάμε στα χιόνια ενώ εκείνος δουλεύει όπως εκείνοι οι παλαιοί δάσκαλοι όταν η ομάδα ήταν ακόμη αγόρια πάνω στις πλατείες της Ουκρανίας!! Και ξέρετε τι είπε ο Αντρέι σήμερα στον χώρο των αποδυτηρίων;;; "Ξέρετε τι μου έδωσε αυτός;;; Την πίστη ότι όταν φοράω τη φανέλα μπορώ ακόμα να ονειρεύομαι πως γράφουμε ιστορία!" ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ!! Πάμε τώρα να γράψουμε μαζί το όνομά του στις μεταγραφικές ανακοινώσεις αλλιώς αύριο οι μεγάλοι θα μας τον σέρνουν σα σκυλί αλυχτιστό στο δρόμο της ιστορίας!! 🔥💪🔴

τί να σας πω ρε παιδιά... μόνο αυτά τα μάτια έχω ακόμη απομένουν στα νιάτα μου κι εκείνα θυμούνται άλλους Ουκρανούς που οι μεγάλοι σύλλογοι τους έψαχναν αγόγγυστα στους δρόμους εκείνους των πρώτων ηλεκτρικών τελικών — όταν η πρέμιερ είχε ακόμη γούστο παγωνιάς στις κερκίδες. Θυμάμαι το όνομα εκείνου από την Σχχότσκι, τον Τζόρτζ Τσολάκοφ, εκεί που οι μεγάλοι τον είχαν βάλει σκοπό ν' αλλάξει την ομάδα σα νήμα στο κουβάρι της τρέλας. Στις αρχές των δυο χιλιάδων τον πήρανε Ρεάλ κι εκείνος έκανα όλα εκείνα τα χρόνια που εσείς τα λέτε social likes — έκανε ομάδα πρωταθλήτρια μέσα στη Μαδρίτη σα να άλλαξε τις ζώνες ώρας στους παίκτες του. Μέχρι εκεί;;; Την επόμενη season έφυγε στον... ουδέτερο Ολυμπιακό Λουξεμβούργου επειδή αυτοί έκανα αυτή την ανακοίνωση το σαββατόβραδο σα να ήταν προϊόν Starbucks "welcome greek coffee". Κι εκείνος ο άλλος — ο Σβιτοζάρ Μπάτσικ από την Ντνίπρο — έπαιρνε τις ομάδες σα μπουκάλια κρασί και τις έκανε ν' ανθίζουν σα βασιλικό κήπο τον Απρίλη. Τον πήρανε Γιουβέντους κι εκείνος στην τρίτη χρονιά βρέθηκε να κοιμάται σ' ένα διαμέρισμα δίπλα στο εκείνο γήπεδο σα να ήταν βοηθός λογιστή αντί για καλλιτέχνης. Μετά του είπανε "νέα εποχή" — τέλος εποχής ξεκίνησαν οι ίδιοι. Εμένα μου αρέσουν αυτά εκείνοι οι Ουκρανοί δάσκαλοι γιατί δεν έχουνε ωραιοποιήσει τίποτα — φέρνουν εκείνον τον τρόπο εκείνους τους βραχίονες που σηκώνουνε ολόκληρες πόλεις πάνω στις πλάτες τους. Αυτός εδώ όμως... αυτός εδώ είναι διαφορετικός επειδή ξέρουμε πως δεν πρόκειται για κάποιον που του ψάχνουνε την ομάδα σα μεζέ στο ραντάρ ενός μεγάλου συλλόγου. Μα εμείς;;; Πάμε να τον κλείσουμε τώρα πριν βγάλουνε εκείνοι το βράδυ εκείνο της transfer market σα κατάλογο οικογενειακών στιγμών στη γιορτή του χωριού — "σήμερα καλωσορίζουμε τον GNK: welcome home" ενώ εμείς καθόμαστε εδώ μέσα σα χοντροί αγρότες που περιμένουμε την βροχή. Τι λέμε λοιπόν ρε ξαδέρφια μου;;; Αυτοί οι μεγάλοι σύλλογοι είναι σα δάσκαλοι ενός σχολείου όπου μόλις πετάξεις ένα βιβλίο στο πάτωμα φέρνουνε αμέσως την σφραγίδα "πρώτης τάξης". Μα εμείς;;; Εμείς εδώ έχουμε έναν άνθρωπο που κάνει την ομάδα να τρέχει σα αλογάκι στο χωριό εκείνο στις Πιτσούντες εκεί όπου χιόνιζαν ακόμα στον Φεβρουάριο — χωρίςTwitter, χωρίς όνειρο κάποιας κλήσης "welcome", μόνο εκείνον τον κόσμο εκείνον των ανθρώπων που ξέρουν τι σημαίνει ν' ανάβεις μια φωτιά εκεί που άλλοι ψάχνουνε μόνο ν' ανάψουνε κοινόχρηστο φως. Τέλος πάντων, θα δούμε — γιατί ο χρόνος έχει τις δικίες του σαν τις σκανδάλες που ξεχνούνε κανείς πως πήρανε φωτιά μέσα στους χρόνους εκείνους.