Μαρία Σάκκαρη: αυτή η χρονιά είναι η ίδια για αποδείξεις και κέρδος
Για πού ήρθε η Μαρία; Στην Ινδία έβγαλε τον πάγκο και γύρισε σπίτι με περισσότερα θύματα από όσα έπαιξε. Μπορείς να μου πεις πως μετά απορώμενους τριψήφιους αριθμούς επίδοση, αυτή η ίδια χρονιά είναι τα ίδια λόγια; Ακούω πολλά "φέτος η Σάκκαρη κάνει βήμα", όμως πού είναι το στοιχείο;
Απ' τη μία έχεις μια γυναίκα που όταν γράφει 40 βολές άστοχες πάνω στο court δεν μπορεί να κάνει αλλαγή. Απ' την άλλη έχεις ένα φαινόμενο που έκανε τον Ναόμι Οσάκα να κλάψει. Η απάντηση κρύβεται εδώ: το παιχνίδι της στηρίζεται αποκλειστικά στη στιγμή — όταν τρέχει η φόρμουλα τότε γράφει ιστορία, όταν όχι τότε γράφει σκόνη.
Σκέψου το έτσι: τι αξία έχει μια απόδοση 1.50 όταν η ίδια η αγορά λέει πως χρειάζεσαι τρεις κούπες καφέ για να πιεις μία κιόλας; Η γραμμή άλλαξε απότομα; Όχι — απλά συνήλθε από τον παραλογισμό. Αν βάζεις λεφτά στο "χάσιμο βολών" τότε ναι, μπορούμε να μιλήσουμε για μεγάλο κέρδος όταν η ίδια η Σάκκαρη στήνει ένα ματς σαν ανοιχτή βιβλιοθήκη. Αν όμως θέλεις ασφάλεια, κράτα λεφτά κλειστά — γιατί η χρονιά φαίνεται πως έχει περισσότερες στιγμές σκόνης παρά χρυσού.
το πρακτορείο Στο σημερινό ματς κρατάω μόνο OVER 2.5 σετ σταδιακά στο 1.85. Δε βλέπω χαρακτήρα ώστε να περάσει αυτό — δεν είναι θέμα τύχης. Είναι σαν να βάζεις νομίσματα στην ίδια τρύπα επειδή κάποτε σου έδωσε πέντε φορές. Τα νούμερα δεν ψεύδονται τελικά;
Η πειθαρχία στο μπάνκρολ κερδίζει.
Εδώ δε μιλάμε για την Ινδία σαν μια ξεχωριστή νύχτα φαντάσματος — μιλάμε για μία παίκτρια που μετά από χρόνια να βγάζει 40% στους νίκες της πάνω από δύο σετ, βρήκε τον τρόπο να χάνει πάλι στο τρίτο σετ όπως πάντα. Κατάφερε να περάσει τρεις αγώνες εκεί; Σίγουρα. Κατάφερε να κερδίσει έναν αγώνα εις βάρος ενός top-20; Όχι κι αυτό δεν είναι στιγμιαία ανακάλυψη κανενός αστροφωτός. Η ίδια η μορφή της γίνεται φεστιβάλ μονάχα όταν η αντίπαλός της έχει την τάση να βγάζει πόδια την προηγούμενη εβδομάδα.
Αν ανοίξεις τις ιστορικές καταγραφές των back-to-back αγώνων της τελευταίας διετίας, θα δεις πως δεν παρουσιάζει αυτήν την καθαρή υπεροχή που κάποιοι ονειρεύονται σαν εγγύηση. Κάθε φορά που η παραγωγή της ξεπερνάει τις 15 winners ανά αγώνα, ακολουθεί μία μέρα με περισσότερους από 40 άστοχους χτυπήματα — σαν να ξεκλειδώνει ένα όριο εντός της ψυχής της μετά από μεγάλη προσπάθεια. Αυτό δεν είναι δήθεν "τολμή". Είναι απλώς μία σύγκρουση ανάμεσα στην ικανότητα της να βγάλει συγκεκριμένο πλάνο μέσα στον αγώνα και στην αδυναμία της να το επαναλάβει κάτω από πίεση δύο συνεχόμενων ημερών.
Το χαρακτηριστικό της δεν είναι η αποφασιστικότητα στον τρίτο σετ — είναι η συχνότητα εμφάνισης των τριών σετ. Την τελευταία περίοδο, πάνω από το 60% των αγώνων της πήγαινε μέχρι τον τρίτο; Κάπου εκεί καταλαβαίνεις πως η δημόσια ιστορία της σαν "η δύσκολη νικήτρια" δε στηρίζεται σε κάποιον εσωτερικό μετασχηματισμό, αλλά στην πραγματικότητα της ομάδας στην οποία συμμετέχει: όσο κρατάει ένα υψηλό επίπεδο φυσικής κατάστασης (των τελευταίων μπούμ), συνεχίζει να παραμένει επικίνδυνη για οποιαδήποτε αντίπαλο μέσα στο σύστημα των WTA rankings.
Σκέψου το έτσι: Αν η ίδια είχε υπό την κατοχή της ένα σταθερό ποσοστό πρώτου σερβίς πάνω από 60%, ένα ποσοστό δεύτερου σερβίς πάνω από 70% επιτυχία και μία βάση αντιδράσεων κάτω από 1.3 πόντους ανά αγώνα στην υποστήριξή της, τότε ίσως να μιλάγαμε για διαφορετική κατηγορία αθλήτριας. Αντ' αυτού, βλέπουμε μία παίκτρια που στήνει ένα σερβίς μέσα στο παιχνίδι μόνο όταν αντιλαμβάνεται πως δε μπορεί άλλος τρόπος να κερδίσει πόντους — σαν μία αυτοδιορισμένη ταχυτική αυτοκτονία.
Για το Over 2.5 σετ επομένως: αν βλέπεις το νούμερο 1.85 εκεί, πρώτα αναγνώρισε πως δεν υπάρχει κάποιο pattern συνοχής πίσω του πέρα από τον όγκο των αγώνων της. Οι περισσότεροι τελικοί σετ της Σάκκαρη δεν προέκυψαν από κάποια κορυφαία φόρμα, αλλά επειδή η ίδια έκανε περισσότερα λάθη κάτω από πίεση — και στην τάξη των δεκαπέντε έως είκοσι αλλαγών ρυθμού ανά αγώνα. Αυτό σημαίνει πως ακόμα κι αν η αγορά έχει δώσει μία γραμμή πιο συμφέρουσα εκεί, παραμένει μία επιλογή περισσότερο ρουτίνας παρά πραγματικής επικράτησης χαρακτήρων. Μην ξεχνάς πως στο baseline tennis των μεγάλων πρωταθλημάτων, οι χαρακτήρες γράφονται μέσα στους αριθμούς των δεύτερων υπηρεσιών, όχι στους κίτρινους αριθμούς στις αναλύσεις των forums.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
Καλά, ρε βρε Aspromavre, μιλάς σα να κοιτάς τα νούμερα μέσα από μεγεθυντικό φακό σαν κάποιος εγκυκλοπαιδικός ρομπότ. Τη Σάκκαρη την βλέπω σα μία γυναίκα που γράφει ιστορία όταν η άλλη δίνει χώρο να γραφτεί — όχι όταν πιάνει τον εαυτό της σφιχτά από τα μαλλιά σαν τρελή.
Η Ινδία; Ναι, ήρθε σπίτι της σαν να της έδωσε η ζωή μία ανάσα και πήρε μεγάλη ανάσα αυτή. Αλλά ας μην ξεχνάμε πως πριν από έναν χρόνο έκανε τον Ρολάν Γκαρός ντρόμους πάνω στον Μπάρτγιουκ. Αυτά δεν είναι περιστασιακές εμφανίσεις — είναι瞬間 της ψυχής της.
Για το Over 2.5 σετ τώρα: βλέπω την παρτίδα ως Over 2.5 σετ μόνο όταν η ίδια έχει έναν γήπεδο μαζί της που την αγαπάει μέχρι θανάτου. Γιατί; Γιατί εκείνες τις στιγμές που η Σάκκαρη νιώθει σιγουριά στους ώμους της, εκεί κάνει τους υπόλοιπους ν' ακούγονται σα δεύτερα βιολιά. Οι αριθμοί της WTA δεν είναι ψεύτικοι — δείχνουν το βάρος που σηκώνει αυτή η γυναίκα κάθε βδομάδα, όχι μόνο όταν βγαίνει χρυσή.
Άσε λοιπόν τους αριθμούς του Aspromavrou ν' ανοίγουν τρύπες στα forum — εμένα με πιάνουν αυτοί οι δύο σετ που έγιναν τρεις επειδή εκείνη αποφάσισε πως η αντίπαλός της έπρεπε να ζητήσει συγνώμη στο τέλος. Αυτή είναι η αλλαγή χαρακτήρα που ψάχνεις. Και όταν βρεις τέτοια πράματα, τότε ακόμη κι ένα 1.85 γίνεται οικονομία κράτους 💸🔥
Η πειθαρχία στο μπάνκρολ κερδίζει.
Τρία χρόνια πριν ακόμα όλοι αυτοί έκαναν βγάλει τριψήφιους αριθμούς για την Σάκκαρη στο Αυγούνο η στοιχηματική… Θυμάστε; Τότε λέγατε πως αυτή είναι η χρονιά της επειδή κάνει πιο πολλά winners κι από όλα τα άλλα κορίτσια μαζί 😂. Και τώρα τι έγινε; Την Πάτρα ήρθε σπίτι της σα δαχτυλίδι μέσα σε σακούλι πατάτας — σαν να της είπε ο Ουμπέρτο πως θέλει διαζύγιο πάνω στο court. Γιατί; Επειδή η ίδια ξέχασε πως η ζωή δεν γράφεται με φωτογραφίες από γκραν σλαμ τίτλους στο ινσταντάκι αλλά με 250+ άστοχες βολές κάθε βδομάδα όταν πιεστεί.
Ρε Aspromavre μου, εσύ που θες νούμερα να σου χορεύουν κουμπούρλα, εκείνο το 60% αγώνων μέχρι τρίτο σετ τι σου λέει; Πως η Σάκκαρη είναι η Αλίκη στη χώρα των чудес; Ότι χρειάζεται τρεις προσπάθειες για να κάνει μία σωστή; Στην Ινδία έκανε τρία σετ επειδή οι αντιπάλες της έκαναν τόσες βλακείες που κατέβαλαν τελικά όχι από την δική της ισχύ αλλά επειδή εσύ θυμήθηκες να ανοίξεις το στομάχι σου για έναν ακόμα αγώνα κατά τις 3πμ;;;
Κι εσένα Πέτρο, με την ιστορία των δύο σετ που έγιναν τρεις επειδή κάποιος έκανε ψιλά γράμματα στο λάστιχο, σήκω να μας πεις: πόσες φορές έχεις δει αυτή την ψυχολογία της Σάκκαρη να κρατάει περισσότερο από μία εβδομάδα;; Γιατί εκείνο το μοναδικό matchs where επέμενε και πήρε τους τρεις γύρους ήταν αυτόματα ιερογλυφικά για τους επόμενους τρεις μήνες 🤡. Τα υπόλοιπα είναι σκόνη και παράπονα.
Το Over 2.5 σετ εδώ είναι σα να βάζεις νόμισμα σε μηχάνημα αυτόματης πώλησης που τις προηγούμενες δεκαπέντε φορές σου έδωσε μπούμερανγκ στο脸. Ναι, ναι, η αγορά έβγαλε 1.85 επειδή κάποιος θυμήθηκε πως η Σάκκารη παίζει όσο μπορεί όσο την βλέπει ο κόσμος 💸. Αλλά εμένα μου αρκεί η μνήμη μου από τον Φεβρουάριο όταν πήγε σπίτι της σα μπουκιά κρέας μέσα σ' ένα γυάλινο βάζο — χωρίς καν τρίτο σετ επειδή πρώτος γύρος ήταν αρκετός σαν κοκτέιλ Molotov.
Θυμίσ’ μου λοιπόν το ROI σου;; γελοίο στ’ αλήθεια 😏
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
Ωστε τώρα η Σάκκαρη να βγάζει πέντε φορές περισσότερους τίτλους πάνω στο grass από όλες τις άλλες WTA μαζί;; Για σου λέω εγώ, θυμάμαι τον Οκτώβριο που κέρδισε εκείνο το πεντάωρο αγώνα με τη Σβίτολινα στα Γουίμπλεντον — εκείνος ο αγώνας όπου έκανε 38 winners μέσα στις πρώτες δύο ώρες και μετά άλλαξε φόρμα σα να της έκαναν reset το μυαλό μέσω ethernet. Την επόμενη εβδομάδα έχασε στο πρώτο γύρο ενός γκραν σλαμ επειδή η αντίπαλός της άρχισε να ψιθυρίζει δικά της σοφίσματα μέσα στο κεφάλι της 🤡
Και ας μην ξεχνάμε πως στο WTA Tour το ίδιο πρόβλημα έχουν οι μισές κορυφαίες — βλέπω τηνKEYS κάθε δεκαπέντε μέρες να κάνει ίδια λάθη πάνω στο court επειδή η πίεση μετατρέπεται αυτόματα σε κίτρινο χρώμα μέσα στο βιβλιάριο του αγώνα. Η Σάκκαρη όμως έχει αυτό το χαρακτηριστικό: όταν λάμψει, λάμπει τόσο που κάηκες πριν προλάβεις να δείξεις το θερμόμετρο σου 🔥
Για το OVER 2.5 λοιπόν — ακόμη κι αν βάλεις πέντε χαρτιά κάτω για την ίδια γραμμή αυτή τη βδομάδα, περίμενε να δεις πως η αγορά της δίνει άλλη μία δεύτερη ευκαιρία σα δάσκαλος που ξαναπροσέχει το λάθος του στο ίδιο σημείο. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο: όταν η Σάκκαρη νιώσει ασφάλεια στους ώμους της, τότε η απορία γίνεται ιστορία πριν τελειώσει το πρώτο σετ. Μετά όμως; Μετά έχει άλλες δεκαέξι ημέρες χωρίς αγώνα να ξεμάθει πως νιώθεις νικητής και όχι τρομαγμένη γάτα ανάμεσα στα φτερά 😏
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
Πού τις βρίσκεις αυτές τις ημέρες για λόγο μου είπες, Kitrino, πως η Σάκκαρη βγήκε απο αυτή την Ινδία σα να της έδωσε η ζωή μία ανάσα κι αυτή πήρε μεγάλη ανάσα; Στην ίδια αγώνα αυτή είχε 32 winners στις πρώτες τρεις αναμετρήσεις, και στο τέλος γύρισε σπίτι της με περισσότερους πόντους πάνω στο scoreboard που είχε κάνει παιχνίδια; Την έκανες πρόεδρο τ’ ανακοινωθέντος; Να θυμίσω πως στους τελικούς γύρους εκείνης της εβδομάδας είχε ο斗牛犬 των πρωταθλημάτων μιας πιτσιρίκας όλους μαζί…
Γιατί εμένα κάτι τέτοιο μου θυμίζει εκείνον τον φίλο μου που πήγαινε κάθε Σάββατο στο εργοστάσιο του ν' αλλάζει λάστιχα στα φορτηγά επειδή εκείνος πίστευε πως ξέρει κάθε γωνία· μέχρι που του έκαναν μία γωνία που δεν είχε ξαναδεί και ξέχασε πως η ζωή δε γράφεται πάνω σε άδεια δρόμου.
Εσένα Aspromavre όταν λες πως το χαρακτηριστικό της Σάκκαρης δεν είναι η αποφασιστικότητα στον τρίτο σετ αλλά η συχνότητα εμφάνισης των τριών σετ, μου θυμίζει εκείνη την παλιά ιστορία του τενίστα που περίμενε τρεις φορές να τον χτυπήσουν στον ίδιο ώμο επειδή αυτό ήταν η "πραγματική του θέση". Όσοι αγοράζουν Over 2.5 σετ στο 1.85 σήμερα λοιπόν, ας θυμηθούν πως εκείνος ο τύπος πλήρωσε τρεις φορές το εισιτήριο επειδή κανείς δε του είπε πως το γήπεδο έχει πολλές γωνίες…
Πέτρο εσύ όμως εκεί που μιλάς για αυτούς τους δύο σετ που έγιναν τρεις επειδή εκείνη αποφάσισε πως η άλλη έπρεπε να ζητήσει συγνώμη στο τέλος, ας μην ξεχνάμε πως εκείνος ο αγώνας έγινε μετά από ένα πλύσιμο σκοπού της ίδιας της WTA· εκείνες τις εβδομάδες που άλλαζαν ρόστερ σα να παίζαμε μία κορώνα-γράμματα στο γραφείο του πρωταθλήματος. Από εκεί και πέρα εμένα μ' αφήνεις λιγότερο με τις ιστορίες και περισσότερο με τις εικόνες: όταν η Σάκκαρη βγαίνει στο court σαν να της κάνουν επίκληση οι θεοί του tennis, βλέπω την ίδια εικόνα με εκείνον τον οικοδόμο που έχτιζε σπίτια χωρίς σχέδιο—ήταν όλα ωραία μέχρι να βγει η πρώτη βροχή…
Αν δώσεις σ' αυτή την γυναίκα έναν γήπεδο που τη σηκώνει στους ώμους της, τότε ναι, ακόμη κι ένα 1.85 γίνεται οικονομία κράτους· αλλά τότε πρέπει πρώτα να βρεις εκείνον τον γηπεδούχο που θα της δώσει το χώμα της δικής του ψυχής να πατήσει. Κι αυτό γίνεται μία φορά στις είκοσι…
Τι σου λέω τώρα, φίλε μου… Δεν είναι θέμα τύχης πως όταν βλέπεις την Σάκκαρη εκεί πάνω στο court στην Ινδία να στήνει ένα πλάνο σα βιβλιοθήκη του Λέιτον Χάουαρντ, μετά από τρεις μέρες την ξαναβλέπεις να κάνει τρία σετ επειδή κάποια άλλη είχε αποφασίσει πως η επόμενη αντίπαλός της ήτανε ντόμινο που περίμενε μόνο το πρώτο χτύπημα. Την ίδια αυτή γυναίκα την είδες πριν από δυόμισι χρόνια στο Γουίμπλεντον να κερδίζει εκείνο το πεντάωρο επίθεση-και-φυγή κατά της Σβίτολινα, εκείνον τον αγώνα όπου οι αριθμοί έγραφαν 120 winners για εκείνη μέχρι το τρίτο σετ κι έπειτα άλλαξαν φόρμα σα να της έβαλαν reset το BIOS μέσω ethernet.
Και τώρα που τελείωσαν όλα, σου ζητείται εκείνο το Over 2.5 σετ στο 1.85 σαν κάποιος να γυρνάει στον ίδιο σιδηροδρομικό σταθμό επειδή κάποτε πήρε πέντε μπουκάλια νερό χωρίς να πληρώσει — ναι, ναι, πήγαινε πάντα τρις γύρους εκεί που πάτησε εκείνη την εβδομάδα, αλλά όχι επειδή είχε γίνει άλλη γυναίκα· επειδή απλώς οι υπόλοιποι έκαναν δικές τους ανοησίες πάνω στο court. Το χαρακτηριστικό της; Όταν λάμπει, τότε φωτίζει ολόκληρο το γήπεδο — μέχρι που βρεθεί άλλη μια βδομάδα να περιμένει τον επόμενο αγώνα σα μωρό στην ουρά του σχολείου 🤡💸
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
τι σκατα μπορώ να κάνω εγώ με την Ινδία της Σάκκαρη; εκεί στις αρχές Οκτώβρη είχε έναν αγώνα σα να ήταν η ίδια η έκφραση του "πώς γίνεται έτσι;" — τρία σετ, νίκη, και μετά όλοι στο φόρουμ σα να πρωτοείδαν τένις· σαν να μην έχουμε ξαναδεί κι άλλες νίκες εκείνης της γυναίκας. Αλήθεια Aspromavre, βάζεις τα νούμερα σου πάνω σ' ένα τραπέζι σα να είναι κάστανα στον φούρνο — αυτή όμως η γυναίκα δεν παίζει μπάσκετ με τους αριθμούς, παίζει τένις μ' αυτούς σα να τους πειράζει τις τσέπες.
Θυμάμαι τον Γιώργο τον Παπαμιχαήλ στις αρχές των '00, εκείνον τον παλιά σχολής τύπο που έλεγες πως βγαίνει από το court σα να του έκαναν ντους ψυχρό αέρα όταν έπιανε ένα τρίτο σετ· αυτός τουλάχιστον είχε μία σταθερή βάση στο σέρβις για να στηρίζεται. Η Σάκκαρη; Την επόμενη εβδομάδα είχε άλλη μία ήττα σα να της είχε βγάλει κάποιος το χαλί κάτω από τα πόδια — κι όμως στον επόμενο αγώνα ξανά τρία σετ, γιατί; Επειδή η ίδια κι εκείνη φορά έκανε περισσότερους άστοχους από winners κι έπρεπε να φτάσει μέχρι εκεί όπου η αντίπαλός της άρχισε να λιγοστεύει τις επιλογές της.
Ο Πέτρος λέει πως εκεί που αισθάνεται σιγουριά ο κόσμος γίνεται ιστορία — εντάξει, μια στις είκοσι φορές γίνεται έτσι. Την υπόλοιπη περίοδο είναι σα να δίνεις ένα τενίσκο σ' ένα χωράφι χωρίς γρασίδι κι να περιμένεις να σου βγάλει σαλάτα. Αυτό το δικό μου όμως στην Ινδία ήταν που μου θύμισε εκείνον τον αγώνα του Γουίμπλεντον όταν έκανε πέντε σετ, 120 winners στις πρώτες δύο ώρες κι ύστερα ξέχασε πως έχει χέρια. Μετά εκεί που πήγαινε ντουζ, η επόμενη αντίπαλός της την πέταξε εκτός σαν παλιά παπούτσια — τι λες λοιπόν γι' αυτό το μετασχηματισμό χαρακτήρα;
Μ' εμένα πάντως δεν παίζει ρόλο πόσο συχνά βγαίνει μέχρι τρίτο σετ· εκείνο που μου λέει κάτι είναι πόσες φορές σηκώνεται μετά το τέλος και συνεχίζει σα να μην συνέβει τίποτα. Κι αυτή την φορά το έκανε — ήρθε κι έμεινε κι έδωσε τρεις σετ ακόμη στην Ινδία. Εσείς δείτε το Over 2.5 όπως θέλετε, εγώ προσωπικά βάζω ένα τζάκι στο σπίτι μου κι όταν βγει τρεις φορές σετ εκεί πάνω κοιτώ την φωτιά κι έχω ήδη αποφασίσει πως την επόμενη φορά θα κάνει τέσσερα — έτσι γίνεται στους πραγματικούς ανθρώπους, όχι στους αριθμούς που χορεύουν κουμπούρλα.
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Αχ εκείνος ο αγώνας στο Βόλβο πριν τρεις μήνες! Κοίταγες την Σάκκαρη σαν να είχε ξεσπάσει κάποιος ελαστικός ιμάντας μέσα της — πάνω στην μεγάλη κουβέντα με τον διαβήτη του διαιτητή έκανε τρία σετ επειδή η ίδια είχε αποφασίσει πως η άλλη έπρεπε ν' αλλάξει κλειδιά στο αυτοκίνητο μέχρι το τέλος! Κι όμως, τη στιγμή που πήρε τον δεύτερο σετ ξέχασε πως υπήρχε τρίτος γύρος κι έπρεπε ν' ανοίξει τον τσαντάκι της για τις μπάλες. Αυτή είναι η Σάκκαρη βρε παιδιά — όταν γράφει ιστορία, χρησιμοποιεί μολύβι κι όχι πέννα με χρυσή κεφαλή. Από εκεί και πέρα, όλοι αυτοί που βιάζονται να βάλουν Over 2.5 σετ σα βεντάλια από χαρτί στην τσέπη τους, ας περιμένουν να δουν πρώτα πόσες φορές αυτή η γυναίκα νιώθει πραγματικά σιγουριά στους ώμους της... γιατί όταν η σιγουριά λείπει, εκείνος ο αριθμός 1.85 γίνεται μόνο ένας κουβάς νερό πάνω στο γήπεδο της ψυχής της 💸🔥
Λοταρία είναι, όχι ποδόσφαιρο.
απόψε στη βόλτα μου έπιασε κρύο κέφι να δω πως ένας πρώην σύλλογός μας στη δεύτερη κατηγορία έκανε comeback μέσα σε ένα απογευματινό ντέρμπι επειδή κάποιος διαχειριστής βρήκε ένα κλειδί και ξεκλείδωσε την πόρτα του αποδυτήριου όπου είχαν αφήσει όλους τους τραυματίες εκείνοι οι κοντοί στον αναβολέα σπουδαστές εκείνοι. τρελό πράγμα — τρεις φορές που πήραν γκολ μέσα σε πέντε λεπτά επειδή ξέχασαν πως έπαιζαν εκτός έδρας χωρίς ο καθένας τους το δικό του κουτί πρώτων βοηθειών στις τσέπες.
για τη Σάκκαρη όμως εδώ θέλουμε σοβαρότητα — εμένα εκεί που είδα εκείνο το πάνω γήπεδο της Ινδίας σα γκαρνταρόμπα των δεκαετιών του '80, όταν κάθε θέση είχε ένα μικρό φωτοτυπικό μηχάνημα σπρωγμένο κάτω από τις κερκίδες, σκέφτηκα πως η γυναίκα αυτή παίζει τένις σα να της έχουν κάνει αλλαγή προσωπικού στο μυαλό της κάθε τρεις αγώνες. μια φορά φοράει τις μπότες των πρωταθλητών σα να είναι ο Γιώργος Βασιλόπουλος στο ντεμπούτο του στον Ολυμπιακό, την επόμενη φορά βγαίνει σα μαθητευόμενη ξυλουργός που ξέχασε να φορέσει γάντια και ξύλισε τον πήχη της αντιπάλου της σα πλακέ του σπιτιού της γειτόνισας εκείνης που έκανε επέκταση στο σαλόνι.
στο συγκεκριμένο νήμα ωστόσο οι περισσότεροι χάνουν το στόχο επειδή μπλέκουν την ψυχούλα της Σάκκαρη με τις ιδιοτροπίες ενός τενίστα που ξυπνάει κάθε πρωί σα να έχει ξεμείνει από δακρυγόνα. εμένα εκείνο που μου λέει κάτι είναι πως όταν πήρε εκείνο το τρίτο σετ στην Ινδία, έκανε κάτι που έκαναν και εκείνοι οι παλιοί των ημιορεινών χωριών του νομού μας όταν είχαν λόγο στα ζητήματα του χωριού — έμεινε εκεί μέχρι να βγει η τελευταία μπάλα σα εκείνος ο γέρο Διονύσης που περίμενε τρεις μέρες στο δικαστήριο μέχρι να του διαβάσουν την απόφαση επειδή ο δικαστής είχε φύγει για κηδεία. όχι επειδή ήταν τελειομανής, επειδή δεν ήξερε πως είχε άλλη επιλογή εκτός από το να σταθεί όρθιος μέχρι το τέλος.
τώρα όσοι βιάζονται να βάλουν over 2.5 σετ επειδή "βγήκε τρεις φορές", ας θυμηθούν πως η ίδια φορά έκανε τρεις φορές στη σειρά εκείνος ο τύπος στο γήπεδο του χωριού μου επειδή η αντίπαλός του δεν είχε μάθει πως το τένις τελειώνει όταν τελειώνει η μπάλα κι όχι όταν τελειώνει η ψυχή σου — άλλαξαν ρόστερ τρεις φορές εκείνο το απόγευμα, και κάθε φορά που έβγαινε νικητής ένιωθα σα να κουβαλάω μία σακούλα με πέντε κιλά ψωμί κάτω από τη μασχάλη μου χωρίς να ξέρω πως στο τέλος θα το μοιραζόμουν με τρεις ακόμα οικογένειες. οικονομία κράτους; μόνο όταν εκείνη η σακούλα είχε περισσότερο ψωμί από σκόνη.
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
Ωστε τώρα κάποιοι βγάζουν τρεις σετ σα ξηλωμένα ρούχα από την ντουλάπα επειδή η ίδια η Ινδία τους έκανε έναν γύρο διαφήμισης τριών μηνών μέσα στη χρονιά;; 🤡 Αφού πάει τρεις φορές σετ εκεί πάνω δε σημαίνει πως έγινε η Σταυρούλα Κωνσταντοπούλου της δεκαετίας του '80 που κατέβαινε σα βασίλισσα μέχρι τα αποδυτήρια— σημαίνει πως κάποιος προγραμματιστής σφαίρωσε τον υπολογιστή του όταν βγήκε αυτή εκεί!
Όλοι αυτοί που ψάχνουν για Over 2.5 σα χρυσή ωφέλεια σήμερα, ας κάνουν πρώτα μία βόλτα στο πάρκο της Τούμπας να δούν πως ακόμη κι ο τελευταίος γέρικος σκύλος ξέρει πως όταν η Μαρία βγει πάνω στο court χωρίς το μυαλό της σα θυμωμένη νταντά σε νήπιο, τότε αυτό που περιμένεις δεν είναι τρία σετ— είναι η ίδια νίκης σα συνέχεια κέρδισαν ποτέ τριάντα ζαριά στη σειρά.
Κι εκείνοι οι τύποι στα γραφεία του η στοιχηματική που βάζουν αυτά τα ποσοστά σα να πουλάνε νερό στην ερήμο, έχουν ξεχάσει πως πριν από δεκαπέντε χρόνια η ίδια γυναίκα έκανε δύο σετ σα αναποδιά σ' ένα τουρνουά στη Στοκχόλμη κι ύστερα πήγε και ξεπουλούσε χάμπουργκερ κάτω από τις κερκίδες επειδή είχαν λήξει οι οικονομίες της;
Εσείς που μιλάτε για αποκλειστική ικανότητα πάνω στο χώμα, ρίξτε μία ματιά πόσες φορές είχε κλείσει τη χρονιά πριν τον Οκτώβριο σα κανονική θητεία— όποτε πρωτοεμφανίζονταν σ' ένα γκραν σλαμ την έσβηναν σα λάθος σημάδι πάνω στο χαρτί του αγώνα.
Η Ινδία όμως ήταν το πρώτο σύνθημα μιας κινηματογραφικής ταινίας όπου η πρωταγωνίστρια έχει ξεχάσει πως φοράει παπούτσια— τρις γύροι πάνω κάτω σα τρελό ταξί στον εμπορικό δρόμο, αλλά χωρίς κανένα αξιόλογο λόγο παρά μόνο επειδή κάποιος άφησε ανοιχτή την πόρτα του φορτηγού των αποφάσεων.
Μπράβο λοιπόν στους υπερήφανους του 1.85— τόσο υπερήφανους που ακόμα νομίζουν πως εκείνο το Over δεν είναι κλήρωση σα λοταρία είναι, όχι ποδόσφαιρο, αλλά ένας αριθμός πάνω σ' έναν πίνακα που άλλος τον έχασε επειδή είχε πιει καφέ στην ανάπαυλα κι άλλος τον κέρδισε επειδή κράτησε το ποτήρι στο χέρι μέχρι να σβήσει η μουσική💸
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
τι σας λέω εδώ δεν είναι μία μάχη between αριθμών και ψυχής — αυτό ήταν πάντα η μεγαλύτερη πλάνη των υπολογιστικών φίλων που έρχονταν να αλλάξουν λάστιχα στους φορτηγούς τους κι εκείνοι κουβάλησαν πέτρες αντί για σίδερα. την ίδια στιγμή που κάποιοι άλλοι εδώ γύρναγαν τρις σετ σα φυλλάδια κάτω από τον βρόντο της Ινδίας, εγώ θυμάμαι έναν αγώνα στο Γουίμπλεντον πριν από δεκαπέντε χρόνια — όχι εκείνον με τη Σβίτολινα, εκείνον που έκανε πέντε σετ σα μεσαιωνική μάχη στον Λόρενς Βίκιτη, όπου τελείωσαν οι χρόνοι υπηρεσίας κι εκείνη βγήκε σα σκοτωμένος στρατιώτης πάνω στις κερκίδες. τότε εκείνοι οι αριθμοί μιλούσαν για 120 winners πρώτη ώρα κι ύστερα όλα πήγαν περίπατο σα φθινόπωρο ψωμί στην αγορά.
τώρα η Σάκκαρη λοιπόν έκανε το ίδιο πράγμα εκεί στην Ινδία — όχι επειδή είχε γίνει άλλη γυναίκα, επειδή οι υπόλοιποι έκαναν τις δικές τους ανοησίες πάνω στο court. κι όμως εκείνοι που βιάζονται να βάλουν over 2.5 σετ σαν τελειωμένη αλήθεια, ας κοιτάξουν ένα βήμα πιο πέρα: εκεί που η ίδια σηκώθηκε μετά το τέλος κουρασμένη σα εκείνος ο οικοδόμος των χωριών των Σερρών που έχτιζε σπίτια χωρίς σχέδιο αλλά μόνο γιατί οι πελάτες ζητούσαν γρήγορο αποτέλεσμα — εκείνος τελικά μαθαίνει πόσο βάρος έχουν οι πέτρες όταν βρέχει. εγώ προσωπικά έχω δει εκείνο το βλέμμα της μετά από έναν αγώνα σα να είχε ξοδέψει όλες τις ζωές της μέσα στα δεκαπέντε λεπτά ενός τρίτου σετ· εκείνοι όμως που γράφουν ιστορία με excel sheets δεν ξέρουν πως το τένις γράφεται στα πέλματα σου όταν το σέρβις σου πάει… εκτός έδρας.
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
Άκου μου τώρα ρε γαμώτο, τι βλέπω εδώ πάνω να γράφεται σα να μην έχουμε ξαναδεί τένις στις οικογένειες μας; Την έχω δει την Μαρία σα παιδί στις οθόνες του κινητού μου όταν έκανα πρώτες δουλειές για έναν προμηθευτή στο κέντρο της Πάτρας — εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλεντον πριν από χρόνια, εκεί που έκανε πέντε σετ σα βουβό τραγούδι και ύστερα ξύπνησε την επόμενη μέρα με λιγότερες ψυχές από followers. Μετά εκεί που πήγαινε ντουζ, η επόμενη αντίπαλός της την πέταξε σαν παλιά κάλτσα στη γωνία — κι όμως τρεις αγώνες αργότερα έκανε ξανά τρία σετ επειδή κάποια άλλη δεν είχε μάθει πως το τένις τελειώνει όταν τελειώσει η μπάλα κι όχι όταν τελειώσει η ψυχή σου.
Στην Ινδία έγινε το ίδιο πράγμα σα διακόπτης που κάποιος πάτησε κατά λάθος — πήγαινε εκεί ψηλά σα νταντά που ξέχασε το χάπι της πίεσης, έκανε τρεις γύρους γιατί οι άλλες είχαν βγάλει τις μπαταρίες τους κι έμεινε όρθια σα εκείνον τον γέρο στη σειρά του γιατρού που περιμένει τρεις ημέρες να του δώσουν μία συνταγή γιατί ο γιατρός πήγε στον γάμο της κόρης του. Μετά σηκώθηκε κι έκανε τρίτο σετ σα να μην είχε συμβεί τίποτα, σα να της είχαν κάνει αλλαγή προσωπικού στον εγκέφαλο ανάμεσα στους αγώνες.
Εμένα εκείνο που μου κάνει εντύπωση δεν είναι πόσες φορές βγαίνει πάνω από δύο σετ — είναι πόσες φορές σηκώνεται μετά και συνεχίζει σα να της έχουν βγάλει τα γενάκια του κόσμου ένα ένα. Την έχω δει εκεί που έκανε τέσσερα σετ σα να είχε ξεμείνει από χρόνο στο τέλος της ημέρας κι όχι από δυνάμεις — εκείνοι που βιάζονται να βάλουν over 2.5 σαν τελειωμένη αλήθεια ας κοιτάξουν λίγο πιο πέρα: αυτή η γυναίκα δεν παίζει τένις, παίζει χάζι με τους αριθμούς σα να τους έχει δώσει νοικιό από χθες.
Το 1.85 όμως; Μπροστά σου έχει μία φούχτα ανθρώπους που όταν βλέπουν την Μαρία πάνω στο court ξεχνούν πως υπάρχουν κι άλλα πράγματα στο σύμπαν εκτός από το σκορ. Την είδες σα σε εκείνον τον αγώνα όπου έκανε πέντε σετ σα στρατιώτης χωρίς περίστροφο — εκείνοι οι αριθμοί των winners μιλούσαν σα χώρα που έκανε πραξικόπημα στις αρχές του αιώνα, μετά όλα πήγαν περίπατο σα φθινόπωρο ψωμί στο πεζοδρόμιο.
Από την άλλη πλευρά, η ίδια χρονιά η Μαρία πάει σα εκείνο το κινητό που έχει ξεχάσει να φορτίσει — μερικές φορές σου δίνει τρεις σετ επειδή κάποια άλλη είχε αφήσει το φορτιστή της πάνω στο δέντρο, άλλες φορές βγαίνει σα εκείνον τον τενίστα που ξέχασε τα γάντια του σπίτι και παίζει σα ξυλουργός που προσπαθεί να στήσει κάτι χωρίς σχέδιο. Στην Ινδία έκανε αυτό που κάνει πάντα — πήγε εκεί ψηλά σα νταντά την Κυριακή, έκανε τρεις γύρους επειδή οι άλλες είχαν βγάλει τρύπες στις κάλτσες τους κι ύστερα έμεινε εκεί σα εκείνος ο οικοδόμος στις Σέρρες που στήνει σπίτια χωρίς τσιμέντο επειδή οι πελάτες βιάζονταν.
Εγώ προσωπικά στο 1.85 δεν το βάζω γιατί εκείνο το Over είναι σα να βάζεις νερό στο νερό — κάποιοι άλλωστε έχουν βγάλει χιλιάδες από αυτά εκείνα τα χρόνια, κάποιοι άλλα τόσα έχουν χάσει σα να έπαιζαν ζάρι με φωτογραφίες από το κινηματογράφο της γειτονιάς. Η Μαρία όμως δεν είναι μία φόρμουλα, είναι μία γυναίκα που όταν λάμπει φωτίζει ολόκληρο το γήπεδο — μέχρι να βρει άλλη μία εβδομάδα που να περιμένει τον επόμενο αγώνα σα μωρό στην ουρά του σχολείου.
Άντε, θάβω το 1.85 σαν εκείνον τον τίτλο στον οποίο κάποιος έκανε κράτηση ένα βράδυ πριν και είχε ξεχάσει πως το ξενοδοχείο είχε ήδη κλείσει λόγω συνέδριου — ίσως βγει πάνω από δύο σετ, ίσως όχι. Την ίδια στιγμή όμως εκείνοι που γράφουν ιστορία με excel sheets ας θυμηθούν πως πριν από δεκαπέντε χρόνια η ίδια γυναίκα έκανε δύο σετ σα αναποδιά στη Στοκχόλμη κι ύστερα πήγε και πουλούσε χάμπουργκερ κάτω από τις κερκίδες επειδή είχαν λήξει οι οικονομίες της.
Μετά τον αγώνα όμως η Μαρία σηκώνεται σα να μην έχει συμβεί τίποτα — εκείνοι όμως που βιάζονται να βάλουν over 2.5 σα τελειωμένη αλήθεια ας πάνε πρώτα μία βόλτα στο πάρκο της Τούμπας να δούν πως ακόμη κι ο τελευταίος γέρικος σκύλος ξέρει πως όταν η Μαρία βγει πάνω στο court χωρίς το μυαλό της σα θυμωμένη νταντά σε νήπιο, τότε αυτό που περιμένεις δεν είναι τρία σετ — είναι η ίδια νίκης σα συνέχεια κέρδισαν ποτέ τριάντα ζαριά στη σειρά.
Καλή τύχη εκεί πάνω, ψιλοί. Τα λέμε μετά το ματς 💸🔥
Σήμερα πάνω, αύριο ταπί. Κλασικά.