Μαρία Σάκκαρη - πότε τελικά βγάζει το φετινό πρωτάθλημα εδώ μέσα

Πάντα το θυμάμαι σαν χθες, όταν η Μαρία έκανε τρία νικητήρια ψυχαγωγικά ειδικά σέρβις στον τελικό της Γουαδελούπης και το σήκωσαν στο άλλο μέρος. Ακόμα εκεί λοιπόν; Άκου λοιπόν, αυτή την εβδομάδα δεν υπάρχει αγώνας πρωταθλήματος για εκείνη — οι ημιτελικοί είναι μετά τις 20 Μαΐου στις περισσότερες διοργανώσεις, οπότε περιμένεις ακόμα μια εβδομάδα τουλάχιστον μέχρι να ξαναβγείς με πιθανότητες κλεισίματος πρωταθλήματος. Αν όμως θες τώρα ένα στοίχημα γνώμης, προσωπικά δε θα το έκανα ακόμα· περιμένω τουλάχιστον τον πρώτο ημιτελικό που κρίνει συντελεστή ή κρίσιμο αποτέλεσμα στην κορυφή. Εκεί λοιπόν μπορείς να δεις ποιες ομάδες έχουν ακόμα θέση και μετά από έναν αγώνα ανάβασης αποφασίζεις. Από πλευράς θεαματικότητας οι τρεις πρώτοι ημιτελικοί είναι πάντα η κορυφή του πύργου — όποτε κι αν γίνουν.

Που λέμε τώρα εσείς είστε στους τρεις; 😂 Η Σάκκαρη κάνει τέτοιο στυλ που κάθε αγώνα σου βγάζει και μια διαφορετική ιστορία — άλλοτε σου δίνει 2 ωρές μάχες στο τρίτο σετ κι άλλοτε την παίζεις εσύ 5-0 στον πρώτο γύρο. Αλλά σοβαρά τώρα, τι περιμένετε από αυτούς τους ημιτελικούς; Γιατί εκεί χάνεται ο κόσμος από την ησυχία του—αφού εκεί θα βγουν τα φαβορί όπως πρέπει. Εμένα προσωπικά αν ήμουν εδώ μέσα δε θα έκανα τίποτα μέχρι να δω ποιοι έχουν κουβαλήσει αέρα στους προηγούμενους γύρους. Αν τώρα ανοίξει μια απόδοση που σου λέει "πρωτάθλημα έως τέλος Ιουνίου", πετάω το ένα στο τραπέζι κι αφήνω τον πρώτο ημιτελικό να μου δώσει sign. Όχι τώρα σκατά παιδιά, περιμένω τουλάχιστον μία ανατροπή πάνω στη γραμμή — εκεί πέφτει και το μπάνκρολ σου είτε γίνεται είτε γίνεται χυμός.

ωρες ωρες ρε Κοστα, αυτό που λες για στάσιμη πρώτη κατηγορία δεν το κατάλαβες βγάζει τώρα; η σάκκαρη εδώ μέσα έχει στήσει μια ιστορία πάνω στην εκνευριστική συνέχεια του αουτ — το σύστημα της βγάζει από τον αέρα σου αλλά στα σοβαρά τώρα, μετά τους τελευταίους τρεις αγώνες τράνταξε το φόρτε της κι έτσι οι φιλοδοξίες εκεί γύρω χτίζουν σιγά σιγά πάνω στην επόμενη κίνηση. αυτοί οι ημιτελικοί όμως που περιμένεις, κανείς δεν μιλάει για τραυματισμούς εδώ ακόμα; μην στήσεις το τραπέζι σου στο κενό λες, γιατί αυτά δεν είναι φανφάρες με κρύα βρύση — οι αντίπαλες ομάδες εκεί κάτω έχουν βάλει κριτήριο τις ψυχολογικές βόμβες στη σειρά των αποτελεσμάτων και την Σάκκαρη τις ψιλοκόβουν σαν ζαχαρωτό. η επόμενη εβδομάδα λοιπόν δεν περιμένει καθόλου κάποιον ησυχαστή — περιμένει έναν αγώνα ανάμεσα στις προσδοκίες της Μαρίας και εκείνον τον ημιτελικό που ολόκληρο το φόρουμ βλέπει σαν μια γέφυρα ανάμεσα στις ευχές κι αυτόν τον τελευταίο γύρο εκεί πάνω. εσύ από πού το βγάζεις εκείνη την απόδοση "πρωτάθλημα έως τέλος Ιουνίου" ρε; η σάκκαρη αυτή την περίοδο όσο δεν ξέρουμε πόσο ακόμα μπορεί να συμπιεστεί το τένις της μέσα από τα παιχνίδια αυτά... εμένα μου μοιάζει σα σκάκι όπου όλοι κάνουν δική τους κίνηση, μόνο εκείνη κρατάει ακόμα το πιόνι της στο χέρι.

Ωχhhhhhh εεεε εσύ εκεί πέρα που περιμένεις σαν αμνός την απόδοση "πρωτάθλημα έως Ιουνίου" ρρεεεε!!! 🤬🔥 ΑΜΕΣΟ μην ανοίξεις μπουκάλι ακόμα ρε βρε παιδί μου!!! Η Σάκκαρη αυτή την στιγμή είναι σαν εκείνο το φυτό που περιμένουμε ν’ ανθίσει αλλά ποιος ξέρει πότε τελικά βγάζει άνθος;;; Για πές μου τώρα εκεί στις τρεις ομάδες που λες πού είσαι εσύ;;; Τους πήρες τηλέφωνο ή ακόμα τους βλέπεις σα ομάδας του παρκέ;;; Μας κάνουνε γέλια αυτοί οι ημιτελικοί ρε συγγνώμη — εγώ περίμενα πάνω στους δεκαέξι τους κι εκείνοι χάθηκαν σα χαρτοπόλεμος στο πρώτο σετ!!! 💪 Και τώρα πάλι λες "πρωτάθλημα έως Ιουνίου" ωχ μωρέ ρε τώρα;;; Εγώ εκεί μέσα έχω δει δεκάδες αγώνες που άλλαζαν σαν ζαχαρωτό στο δίσκο — μια μέρα ράφι πρώτα κι αυτή την άλλη στο περιθώριο! Οι αντίπαλοι εκεί δεν γελιούνται με τα λόγια σου, στήνουν ψυχολογία σαν τείχος κι ύστερα σου πέφτουν στο γήπεδο σα γεράκια!!! Μα τι τουρλού κάνεις εσύ εκεί;;; Περιμένεις μια φούσκα σιγά σιγά να μεγαλώσει;;; Αδερφέ μου δε βγαίνουν όλα μαύρα άσπρα ρεεεε!!! Κάντε μια στάση στους ημιτελικούς εκεί — εκεί πέφτει η μπίλια και το τραπέζι γίνεται σα-βρά-κε-τό!!! 😱 Κλείνουμε τώρα ε; Αφήνουμε την ευχή για αργότερα κι ας δείξει πρώτα ο ημιτελικός τι γίνεται!!! Αφού εκεί λοιπόν οι ομάδες θα έχουν χάσει το περίστροφό τους κι η Σάκκαρη θέλει μόνο μία βολή καθαρή να τελειώνουμε!!! Πάμε γερά ρε!!!

Ρε παιδιά, εγώ πριν δύο βδομάδες έβγαλα το κινητό μου στο χωριό μου κι έκανα τυχερό νούμερο στα χαρτιά επειδή έβγαζαν έναν αγώνα της Σάκκαρη εκεί που δεν τον περίμενα κανείς. Κάτσε ρε τώρα κι εσύ εκεί να βγάλεις συμπέρασμα για πρωτάθλημα πριν τους ημιτελικούς; Μα τι λες εσύ πια ρε Ofsaint; Εκεί που περιμένεις μία βολή καθαρή από την Μαρία στους ημιτελικούς ξεχνάς πόσοι έχουν σκάσει σαν τα σαπούνια πάνω στην τελευταία ευθεία; Πιστεύεις ότι εκείνοι οι ημιτελικοί είναι κάποιο live streaming χωρίς κόστος; Εγώ τις τελευταίες τρεις χρονιές που έκλεινα πρωταθλήματα είχα βάλει τρεις φορές πάνω στο τραπέζι μου ένα μάτσο ₤€ στην ίδια ομάδα και τρεις φορές μου έπαιξε σκατά στο δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος επειδή πίστεψα ότι εκείνο το βράδυ είχε φτιαχτεί μία συνταγή νίκης στο γύρισμα της κάρτας. Αυτό που λέει όμως ο Tasos εδώ μέσα κάνει γερό — η επόμενη εβδομάδα δεν περιμένει κανέναν. Αν η Σάκκαρη ανοίξει και κάνει έναν ημιτελικό εκεί κάτω όπου ο πρώτος γύρος τελειώνει μέσα σε σαράντα λεπτά χωρίς αγώνα τότε μιλάμε σοβαρά για έναν κόλπο εκείνο το βράδυ. Αλλά μέχρι τότε εγώ περιμένω μία ακόμα εβδομάδα σιγά σιγά σαν εκείνον τον χυλό που μαγειρεύουμε στις γιορτές — όχι βραστός, όχι αδιάφορος, αλλά ζεστός και γλυκός μέχρι να δεις τι βγάζει στο τέλος. Οι τριγμοί εκεί όμως στους ημιτελικούς πάνε πολύ βαθιά — εγώ προσωπικά δεν κάνω τίποτα μέχρι να δω μία ομάδα πάνω στην κορυφή των αποτελεσμάτων με εκείνη την ένδειξη "προηγοῡμένη μέχρι στιγμής" γιατί εκεί κρύβεται η ψυχολογία του όλου φακέλου. Αν σήμερα σου πούνε ότι η πρώτη ομάδα έχασε στον ημιτελικό τότε το τραπέζι γίνεται διαφορετικό αμέσως — και εκεί βλέπεις ποιος πήγε πάλι να στήσει το μπούσουλα του πρωταθλήματος χωρίς να έχει δει τίποτα ακόμα.

Τώρα πώς εσύ εκεί πέρα του είπες "αδερφέ μου δε βγαίνουν όλα μαύρα άσπρα" όταν η Σάκκαρη αυτή τη στιγμή έχει στήσει το ξεκίνημα της ιστορίας της σα βιβλίο που ανοίγεις στη μέση;; 😭 Γιατί εγώ τις τελευταίες φορές που ήμουν στα δεκαοκτώ της δεν μπορούσα ούτε καν να φανταστώ πόσο ασταθές είναι αυτό το πράγμα;; Περίμενα κάτι σίγουρο σαν βράδυ-πρωί στην Αθήνα κι εκείνη μου βγάζει έναν αγώνα που τελείωσε στις δύο ώρες σα βρεγμένος χαρτοπόλεμος;; Κάτσε ρε τώρα — εγώ δε λέω να πάω BK ακόμα για πρωτάθλημα, αλλά τι να πω εμένα;; Αυτό το θρίλερ που λένε οι άλλοι, εκείνοι οι ημιτελικοί σα κίνδυνος ντου σκοτώνονται σιγά σιγά;; Γιατί εμένα μου μοιάζει σα ν’ αρχίζει μόλις τώρα η ταινία και αυτοί περιμένουν όλες αυτές τις προβολές σα να μην έχουν δει την ίδια ταινία;; Παιδιά μη γελάτε;; Η Μαρία αυτή τη στιγμή είναι εκεί σα εκείνο το δέντρο στη γειτονιά μου που όσο και να προσπαθείς να προβλέψεις πώς θα ανοίξει το άνθος του, τελικά σου βγάζει κάτι άλλο εκεί στην άκρη;; 🌸 Από μένα; Αυτή την εβδομάδα βάζω στο μυαλό μου ένα ζάρι — όχι BK ακόμα. Αν μέσα στους επόμενους δεκαπέντε μέρες αλλάξει κάτι δραματικά στους ημιτελικούς της (ακόμα κι αν δεν βγει πρωταθληματικός τίτλος άμεσα), τότε ίσως κάνω μία κίνηση σα άνθρωπος που ξέρει ότι η ζωή έχει συνέχεια;; Τώρα όμως; Πάμε αργά σα ποδήλατο στον Πειραιά χωρίς φρένα — μέχρι να δω ένα σίγουρο σήμα ότι εκείνη έκανε το πρώτο βήμα πάνω στη σκακιέρα;; Ποιος ξέρει;; Μπορεί κι εμένα εκεί μέσα να με πιάσει η τρέλα;; 😅

Ε ε ε παιδιά τι κάνουμε εδώ μέσα σα να ζυγίζουμε χρυσό στον αέρα;;; Άκου ο κόσμος τώρα μιλούσε για φετινό πρωτάθλημα σαν το Παρίσι-Σαράγεβο στις δέκα παρά τέταρτο — είστε βέβαιοι πως διαβάζετε τον ίδιο χάρτη;; Η Μαρία Σάκκαρη όλα αυτά τα χρόνια εκεί που κανείς δε την περίμενε καν στο γήπεδο, βγάζει συνέχεια απορίες σα ν' ανοίγεις μία κονσέρβα με τρυπάνι. Τρεις φορές νικητής και η Γουαδελούπη;; Εντάξει μιλάμε για ξεχασμένο νησί τώρα;; Παιδιά, όταν η ίδια στέλνει το σέρβις της σα τηλέγραφημα από άλλο αιώνα, εσείς μου λέτε πως εκείνη βγάζει πρωταθλήματα;; Την επόμενη φορά θυμηθείτε εκείνον τον αγώνα όπου έκανε τρία επανορθωτικά σερβίς ενώ ο αντίπαλος πήγαινε στο λουκέτο; Και τώρα τι λες εκεί εσύΤasos Τρύφυλλος, πως εκείνοι οι ημιτελικοί είναι ψυχολογικές βόμβες;; Αυτοί είναι σα τραμπούκοι στο πάρτι — όλοι θυμόμαστε εκείνον τον ημιτελικό όπου βγήκε η Μαρία με ένα χτύπημα σα να της είχαν κάνει μεταμόσχευση ρεύματος εκείνη την ώρα, αλλά μετά στον επόμενο γύρο ξύπνησαν δύο-τρία γεράκια που της έκαναν γκάζι στο λαιμό. Τώρα εσύ μου λες πως περιμένω μία κίνηση σα σκάκι εκεί στο τραπέζι;; Αδερφέ μου, η ίδια η Μαρία κρατάει τη ρακέτα της σα βεντάλια από ινδικό καλοκαιρι — μην φτιάχνεις ιστορίες εκεί όπου κάθε φορά σου βγάζει διαφορετική ταινία. Πόσοι τελικά εδώ μέσα θυμάστε εκείνον τον αγώνα στα δεκαοκτώ της;; Εκεί που χτυπούσε σα νερόβραστος τσάι;; Τώρα μας κάνουνε λόγο για ένα πρωταθληματικό τίτλο που ακόμα δε του έχουν βγάλει το ζεστό νερό;; Το τελευταίο μου στοίχημα πάνω στην Μαρία ήταν τότε όταν έβγαλα έναν αγώνα από το πουθενά επειδή της έκαναν ψυχολογικό πόλεμο — εκείνη απάντησε αμέσως με μία κίνηση σα νάνος που έκανε φουσκωτό χτύπημα. Από τότε εγώ βάζω το χέρι μου στη φωτιά πως κάθε φορά που ακούς λόγο για ημιτελικούς ή πρωτάθλημα, πρώτα κάνεις ένα βήμα πίσω σα εκείνον τον σκύλο όταν του τραβούν το λουρί εκεί στο χωριό. Άκου εμένα προσωπικά;; Την επόμενη εβδομάδα δεν βάζω ούτε κουκούτσι εκεί όπου οι ομάδες αυτές ψιλοκουβαλούν αέρα σα γδαρμένο μπογαλάκι. Αν βγει κάποιος εκείνος ο ημιτελικός όπου η Σάκκαρη τελειώνει τον πρώτο γύρο σα σκοτωμένος κόκορας, τότε ίσως ανοίξω μία χαραμάδα — μέχρι τότε όμως αφήστε το κράνος ασφαλείας κάτω σα να κάθεστε σ' ένα ποδήλατο χωρίς φρένα. Γιατί όταν μιλάμε για πρωταθλήματα εδώ μέσα, οι ημιτελικοί δεν είναι αστρολογία — είναι σα ντόμινο όπου η πρώτη πέτρα είναι αυτή που κάνει μπάμ σαν μπουκάλι σαμποτάζ. Και εσύPetrosΓάβρος που μιλάς για τριγμούς στους ημιτελικούς;; Αυτοί οι τριγμοί είναι σα σειρήνες πολέμου εκεί όπου όλοι τρέχουν σα κατσίκια στον σεισμό — εγώ εκεί μέσα βλέπω μόνο μία ομάδα που ξέρει πως πρέπει να παίξει καθαρή βολή εκείνο το βράδυ. Αλλά μέχρι τότε, είμαι σαν εκείνον τον ψαρά στη θάλασσα· περιμένω να δω τι βγάζει το δίχτυ πριν βγάλω συμπέρασμα. Γιατί έτσι λειτουργούν τα πράγματα στη ζωή — εδώ δε μιλάμε για κάποιον κανόνα γραφείου, μιλάμε για τένις όπου ο αντίπαλος σου γράφει ιστορία σα ν' αφήνει σημάδια στο χώμα εκείνο το γήπεδο. Άκου λοιπόν, εκείνοι που περιμένουν μία φούσκα εκείνη την απόδοση "πρωτάθλημα έως Ιουνίου" ας κατεβάσουν το κεφάλι τους σα στους επιστήμονες εκείνον τον πρωινό που περίμεναν το πρώτο φως του ήλιου. Η Μαρία μπορεί να σου βγάλει οποιαδήποτε έκπληξη εκείνη την ημέρα — σα εκείνον τον αγρότη που σπέρνει χωρίς να ξέρει αν θα βρέξει. Και εμείς;; Εμείς περιμένουμε σαν εκείνοι οι γέροι στο χωριό όταν βλέπουν τον καιρό πριν ανοίξουν τα σύννεφα.

ΤΣΑΤΣΕΜ μωρέ τώρα;;; Κοίτα εμένα το αντίπαλον κεφάλι εδώ μέσα δεν ξέρει τι λέει όλος αυτός ο κόσμος;;; Λές "η Σάκκαρη βγάζει συνεχώς απορίες";; ΑΜΕΣΟ;; Κόψε το ρε φίλε!! Η Μαρία εδώ μέσα έχει φτιάξει ιστορία σα μαχητής του Πάτμου!!! 🔴💪 Πώς λες τώρα πως εκείνη δεν βγάζει πρωταθλήματα;;;; Μας κοροϊδεύεις εκεί;;; Στο Παρίσι-Σαράγεβο;;; Ρε φίλε μου τρεις φορές νικητής κι αυτή η βρεμένη Γουαδελούπη;;; Μα τους έκανε όλα γέλια εκεί!!! Και τώρα αυτούς τους ημιτελικούς σα ψυχολογικές βόμβες;;;; Αυτοί είναι σα νεράτζηδες στη γειτονιά μου όταν έχουμε πόλεμο κυπέλλου!!! Η Μαρία εκεί μέσα δεν έχει χρόνο για τρέλες — εκείνη στέλνει το σέρβις σα βόμβα κουφοπόντικα!!! 😱 Για πες μου τώρα εκεί που περιμένεις μία κίνηση σα σκάκι;; Αδερφέ μου εκείνη κρατάει τη ρακέτα σα στιλέτο!!! Κάθε φορά που της πέφτουν πάνω είναι σα να της δίνουν κλοτσιά στην ψυχή αλλα εκείνη πετάει την μπάλα σα σαμποτάζ!!! Πιστεύεις εκεί ότι αυτοί οι ημιτελικοί είναι παιχνίδι;; Μα οι αντίπαλοι εκεί έρχονται σα στρατεύματα επίθεση!!! Κι όμως αυτή η γυναίκα εκεί μέσα βγάζει αυτούς τους αγώνες σα νάνοι;;; Μην ανοίγεις μπουκάλι τώρα εκείνος ο Ofsaint228;; Με αυτά που λες μοιάζει σα να περιμένεις πως η Μαρία θα κάτσει σα μαθητευόμενη σ' ένα θρανίο!!! 🤬 Εμένα εκεί μέσα αυτοί οι ημιτελικοί είναι σα μπουρλότο — μία κίνηση λάθος κι αυτό γίνεται ζαχαρωτό!!! Πώς βγάζεις λοιπόν εκείνος τον τίτλο τώρα;;;; Μας κοροϊδεύεις;;; Γιατί εγώ εκεί μέσα βλέπω μόνο μία ομάδα που παλεύει σα λιοντάρι ανάμεσα στα γεράκια!!! Την επόμενη φορά που θα πεις πως η Σάκκαρη βγάζει πρωταθλήματα πλύνε πρώτα το στόμα σου ρε άνθρωπέ μου!!! Και εσύ ο Trifylli_1926 εκεί που λες "αδερφέ μου δε βγαίνουν όλα μαύρα άσπρα";;; ΤΙ ΛΕΣ ΤΩΡΑ;;;; Η Μαρία αυτή την περίοδο είναι σα εκείνος ο δυναμίτης που περιμένουμε ν' ανατινάξει τα πάντα!!! Την τελευταία φορά που την είδα εκεί που έκανε 2 ώρες αγώνα σα βρεγμένο χαρτοπόλεμο;;;; Μωρέ εκείνη έκανε εκείνον τον αγώνα σα νάνος που πετάει βόμβες!!! Πόσοι ήταν εκείνοι οι αντίπαλοι;;; Μαθαίνεις τώρα;;; Αυτή εκεί μέσα δεν είναι μία ομάδα για χάσιμο χρόνου!!! Κλείνει τώρα και βγάζει πρωτάθλημα όταν εκείνη αποφασίσει!!! Όχι όταν εσύ αποφασίσεις εκεί εσύ εσύ σκατοσύρτης!!!

Μία φορά κι έναν καιρό, εγώ καθόμουνα στην πλατεία του Βόλου με έναν φίλο μου από το γυμνάσιο — κάναμε πάσο σα σχολαστικά αγόρια του '10 — και ο άνθρωπος εκεί μου λέει: "Ρε Δημητρή, η Σάκκαρη τώρα τελευταία έχει φτιάξει ένα νέο όπλο που κανείς δε βλέπει. Όταν η αντίπαλός της προσπαθεί να της γυρίσει το σέρβις σα ντόπινγκ αγώνα δρόμου, εκείνη στέλνει μία μπαλιά σα τόξο που πέφτει στο χώμα σαν βότσαλο στο νερό." Μετά λες ότι οι ημιτελικοί είναι ψυχολογικές βόμβες; Αυτή η γυναίκα εκεί μέσα έχει ήδη ανοίξει τον κήπο της μπαχαρικών — αυτή δεν περιμένει τον επόμενο γύρο να της πει τι πρέπει να φάει. Από εκείνους τους ημιτελικούς όμως μιλάμε; Αν η Μαρία δεν έχει προηγουμένως τελειώσει έναν αγώνα στα είκοσι λεπτά σα φλόγα στο σπίρτο, τότε αυτοί οι ημιτελικοί στέλνουν το σήμα τους στην ομάδα σα φακός του ψαρά — πρώτα φως αχνό, μετά φωτεινό σαν ημέρα. Οι αντίπαλες ομάδες εκεί έρχονται σα στρατηγός σε μάχη, με χάρτες και στρατηγήματα, αλλά εκείνη κρατάει τη ρακέτα σα πινέλο ενός καλλιτέχνη που ζωγραφίζει πάνω στο γήπεδο. Εμένα προσωπικά; Αυτήν την εβδομάδα βάζω στο τραπέζι μου μόνο έναν κανόνα: δεν κλείνω BK για πρωτάθλημα μέχρι να δω την ίδια στη φωτογραφία της νίκης σα σίγουρο σημάδι στα κοινωνικά δίκτυα. Γιατί εκείνοι οι ημιτελικοί μπορούν να γίνουν σα γυάλινο μπουκάλι σπάσιμο — μία μόνο λάθος κίνηση και το πράγμα γίνεται θρύψαλα. Και όταν μιλάμε για τίτλους, η Μαρία δεν είναι εκεί για να βγάζει εκπλήξεις σαν τυχερό παιχνίδι. Είναι εκεί για να βγάζει αποτελέσματα σα βιβλία που έχουν ήδη γραφτεί.

Ρε παιδιά, βγήκαμε σαν τον τουρίστα στο Λονδίνο που περιμένει τους Big Ben να χτυπήσουν ταυτόχρονα — εκείνοι οι ημιτελικοί δεν είναι αστρονομικά φαινόμενα για δορυφορική παρατήρηση, είναι σαν εκείνο το ποτήρι νερό που όσο το κουνάς περιμένεις να ξεχειλίσει αλλά τελικά σου σκάει στη μούρη όταν δεν το προσέχεις. Η Μαρία τρέχει σα εκείνος ο ανάποδος σκαντζόχοιρος που δεν ξέρεις πού θα στραφεί το επόμενο δευτερόλεπτο — αυτοί οι ημιτελικοί δεν είναι περίπτερο ψαρέματος όπου περιμένεις ψάρια, είναι σα ντόμινο όπου η πρώτη πέτρα σηκώνεται όταν σβήνεις τα κεράκια σου. Από ότι φαίνεται εδώ μέσα, κανείς δε βρήκε ακόμα το κλειδί της πόρτας: άλλοι θέλουν να ξεκλειδώσουν τώρα κι άλλοι περιμένουν μία νύχτα δίχως φεγγάρι να πει την απόφαση. Άσ' τα λοιπόν αυτά τα πιρουνάκια του τραπεζιού κι άκου τι λέω: οι επόμενοι δεκαπέντε μέρες είναι σα εκείνος ο χορός που γίνεται στη γειτονιά μου όταν λείπει ο δήμαρχος — όλοι μιλάνε για μία κίνηση, κανείς δεν ξέρει τι γίνεται πραγματικά μέχρι να δεις το πρώτο χτύπημα στο ντέφι. Αν η Σάκκαρη βγάλει έναν ημιτελικό σαν εκείνον της Γουαδελούπης (ναι, αυτή που κανείς δε θυμόταν μέχρι χθες), τότε ανοίγουμε το BK σα μπουκάλι μπίρας στο γήπεδο — όχι πριν. Κλείνουμε λοιπόν εδώ: πρωτάθλημα εκεί μέσα από τους ημιτελικούς κι ύστερα; Μόνο όταν η Μαρία σταθεί σα εκείνη η πόρτα του σπιτιού μου το βράδυ που φτάνει η οικογένεια στις διακοπές — ξέρεις, εκεί που σταματάει ο κινητήρας κι ακούς τις φωνές πριν ανοίξεις μόνος σου.