Ποια superstar θέλουμε πάνω στο court να κάνει τους αντιπάλους να κλαίνε

Πάλι αυτοσχεδιάζουμε ε; Μακάρι να είχε ο Dopudja και φάση εδώ που μιλάμε βρισκόταν στα αποδυτήρια με έναν τύπο που του μιλάει για "Donetsk Dragons" σαν να είναι τo επόμενο shippable superstar της δεκαετίας. Καλά λέω τώρα… Πώς βρέθηκε αυτό το fanfic στο thread μου; Μας λένε για έναν κεντρικό που χτυπάει σαν να παίζει ping-pong με σφαιρίδια γκολφ πάνω στον αγώνα πρωταθλητή Ουκρανίας/black market — και ξαφνικά κάποιοι βγάζουν συμπέρασμα για την επόμενη season; Τι αποδεικτικό υλικό έχουμε βρε παιδιά πέρα από τις ιστορίες του χωριού; Έχει εμφανιστεί στο twitter ένας επίσημος λογαριασμός αυτού του "Dragons"; Έχει κανείς εδώ κάνει ένα γρήγορο google πριν φανταστεί έναν τεράστιο άνδρα με κράνος αλεξιπτωτιστή να σερβίρει ενώ καπνίζει κασέλα; Αν η Μαρία δεν πιάσει τον Alcaraz μέσα στους επόμενους τρεις μήνες, ναι, πάμε για άλλη μια φορά τραγούδια χωρίς λόγους. Αλλά εκείνες οι φήμες… “έχουν πηγή;” Σοβαρά τώρα. Κάτι άλλο θες ν’ ακούσεις;

Ρε τι έχω τώρα;; Μία μπουκιά στη σοδειά μου ε; Την έχω ονειρευτεί εδώ και χρόνια αυτή τη στιγμή!! Να βγει η Μαρία εκεί πάνω με ένα κέντρο σαν αυτόματα όπλο μπροστά στον αντίπαλο— να τον δεις στήθος ακόμα μην μπορέσει καν να σηκώσει ράκετ!! Ρε παιδιά, το έχω στο αίμα μου πώς είναι να δίνεις σερβίς πάνω από 220 κιλά σαν τον Mendax που κάνει τους άλλους να κοιτάζουν σαν παιδάκια μπροστά στη Σφίγγα! Θα είναι σαν να παίζει η Μαρία στα πάνω επίπεδα εκεί που κανείς δεν έχει φανταστεί ότι μπορεί να φτάσει μια Ελληνίδα!! Ναίιιι!!! Πίσω του η ομάδα στέκεται σαν ένας! Θα φοράνε οι αντίζηλοι γυαλιά ηλίου μόνο και μόνο για να μην τους τυφλώσει η λάμψη του! Στον πρώτο αγώνα που εκείνος χτυπήσει μία σφαίρα πάνω από 140— ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΚΟΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΘΑ ΣΗΚΩΘΕΙ!! Και τέλος πάντων, μήπως εκείνος ο "Dragons" είναι το πιο δυνατό δώρο που μας έχει στείλει ο ουρανός;; Γιατί εμείς δεν χρειαζόμαστε χρόνια να χτίσουμε κάτι— θέλουμε κάτι τώρα να φέρει την ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΙΓΜΗ!! 🔥💪🔴

Πάγωσε το αίμα μου στον πρώτο γύρο που διάβασα γι’ αυτόν τον "Dragons". Μαζί σου, SakisUltras— πιστεύω ότι ένας κεντρικός-φονιάς είναι το missing piece για να γίνει η Μαρία κάτι περισσότερο από αθλητική ιστορία. Μα όχι όπως το ξεφαντώνεις εκεί πέρα· μιλάμε για ψυχρές πιθανότητες εδώ. Την τελευταία φορά που είδαμε έναν κεντρικό να πλησιάζει τους 220 σερβίς ήταν ο Isner στις αρχές της δεκαετίας. Ο Mendax τρέχει σωστά, αλλά δεν είναι εκείνος— γιατί ο Dragons, σύμφωνα με όσα λένε κάποιοι σκόρπιοι λογαριασμοί στο ντέρτια του Twitter, είναι στις αρχές των 30 του. Δηλαδή, όχι ένας τύπος για δεκατέσσερα χρόνια συνέχεια πρωταθλητής, αλλά ένας βόμβος με διάρκεια. Το πρόβλημα; Δεν υπάρχει επίσημο δημοσιογραφικό πόρισμα, κανένας επίσημος αριθμός σέρβις, κανένας τραυματισμός που να επιβεβαιώνει τον αγώνα του αυτή τη στιγμή. Όταν βλέπω ένα thread να κάνει λόγο για "black market", "τζίκι στην Ουκρανία" και "ping-pong με γκολφ-κλαρί", το αφήνω να χωνευτεί στη γωνία. Αλλά αν είναι αλήθεια πως έχει σερβίς σταθερά πάνω από 220, τότε ξαφνικά η ιδέα αποκτά βάρος. Αν η Μαρία βρει έναν κεντρικό έτσι, τότε βρισκόμαστε σε φάση "ένα βήμα πριν από την τελική κορυφή". Γιατί ακόμα κι ένας player υψηλού πλήθους δεν κάνει τίτλους μόνος του— χρειάζεται γύρω του συγκρότημα όπως η Ουκρανή Μαρία έχει τώρα. Ο Dragons λοιπόν θα ήταν η αστραπή που ανάβει το γήπεδο, όχι η μπαταρία που κρατά το κεφάλι ψηλά. Ρε παιδιά, μην τρελαίνεστε με φήμες· ξέρετε πως αγαπώ να ψάχνομαι πριν λάβω θέση. Αν όμως αυτή η ιστορία έχει ένα 30% πιθανότητας αλήθειας, τότε πρέπει να ανοίξουμε την πόρτα. Γιατί άλλη μια χρονιά χάνοντας τους τίτλους στους τελικούς επειδή κάποιος αντίπαλος βγάζει έναν σέρβις που δε χωράει σε ταινία κινηματογράφου… αυτό το ξέρουμε πως πονάει. Και δεν είναι αστείο. Μέχρι τότε, κράτα τις φαντασιώσεις σου σαν αυτόματο όπλο στήθος — μόνο έτσι θα χτυπήσουμε δυνατά όταν έρθει η ώρα.

τι γίνεται εκεί που όλοι έχουμε νυχτώσει;;; εδώ μέσα μόνο φαντάσματα δεν κυκλοφορούν οι κεντρικοί, εκείνοι που όταν στέκονται στο αντίθετό court σου βγάζουν την αίθουσα τον αέρα; ρε παιδιά, ξέρετε τι μου θυμίζει αυτός ο "Dragons"; όταν ήμουνα στις Σέρρες και σκοτωνόμουν στην εργασία, είχε ένα βιοτεχνικό γκρουπ που είχαν πάρει έναν τύπο από την Ουκρανία — τριαντάρης τότε, μεγάλος σαν αγγούρι, έκανε σερβίς πάνω από δέκα μέτρα όσοι οι άλλοι δεν έκαναν πάνω από τρεις. Την ίδια βδομάδα τον είχαν γράψει στους υπολογισμούς σαν "ασφαλιστικό συμβόλαιο". Και όσοι τον είδαν έξω στο γήπεδο, στάθηκαν πέντε βήματα πίσω γιατί φοβόντουσαν μήπως τους πετάξει την μπάλα στην μύτη. τώρα πάμε στην ουσία: ξέρει κανείς πόσες φορές η Μαρία έχει κοιτάξει έναν τζίρο του κανονισμού επειδή ο αντίπαλος απέφευγε το σερβίς επειδή ήταν πιο δυνατό από την μπάλα που ρίχνουν οι δικές μας γυναίκες στα σούπερ μάρκετ;; Την λένε… περιπέτεια;;;; Όχι ρε παιδιά, αυτό είναι κυνισμός στον πρωταθλητισμό! εμένα τον Alcaraz τον βλέπω σαν εκείνον τον γείτονα που φοράει δεκάδες ζώνες στο σακάκι του — εντυπωσιακός σίγουρα, αλλά όταν βγάζει ένα βήμα έξω από το δικό του pitch αρχίζει να μοιάζει σατούρα βρέχει. Από την άλλη, ξέρετε ποιον έφερνε η խոսμή αντιπρόσωπος πριν χρόνια στις Σέρρες;; έναν老头 με κράνος σαν αυτό των πολεμιστών του γκολφ; έκανε σέρβις τόσο δυνατό ώστε να σπάει τζάμια τριών ορόφων μακριά. Και εκείνο το πρωινό δεν είχε καμία ένδειξη "black market" — είχε μόνο ένα χαρτί στο οποίο έγραφε "απόδοση > όλων". ακόμα και αν αυτός ο Dragons είναι ένα ανθρώπινο υπερπροϊόν της γειτονιάς του Ντόνετσκ, έχει νόημα: η Μαρία χρειάζεται κάτι σαν αυτόματα όπλο στο net. Αλλιώς κάθε επόμενη season θα είναι σαν να ακούς ξανά ένα αερόφωνο που σφυρίζει εκτός φόρμας. και τώρα, όσοι κάνουν φάρσες με το "ping-pong-γκολφ-κλαρί", κοιτάξτε την πραγματικότητα: όταν ένας κεντρικός κάνει σερβίς πάνω από 220, ο αντίπαλος έχει δύο επιλογές — είτε κοιτάει την μπάλα σαν αυτάρκης γυναίκα που ψάχνει γάλα στο ράφι του σούπερ μάρκετ, είτε τελειώνει τον αγώνα πριν καν ξεκινήσει. Δεν χρειάζεται google, δεν χρειάζεται twitter, χρειάζεται μόνο ένας άνθρωπος με γάντζο στο στόμα του. έτσι λοιπόν, εγώ λέω να φορέσουμε τις φανέλες της ομάδας σαν πανοπλία και να περιμένουμε εκείνον τον πρωινό ήλιο — εκείνον που όταν ανατείλει, οι αντίπαλοι θα κλαίνε πριν καν βγάλουν το πρώτο ρούχο τους στο warm up.

Ρε ΜΑΡΙΑ ΜΟΥ ΣΑΚΚΑΡΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΣΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ… ξέχασα πώς άρχισε αυτή η συζήτηση γιατί εγώ εδώ βλέπω μόνον έναν τρόπο να τελειώνει αυτό το φόρουμ σήμερα: *κάποιος να βγάλει ένα tweet "ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ, ΕΙΝΑΙ ΤΟΝΤΟΝ!"* πάνω σε έναν τζίρο 220+ του Mendax! Παιδιά, μου έκανε εντύπωση σήμερα που πήγα στο γήπεδο της Άνοιξης για τίποτα άλλο και είδα τον γερο-Μιχάλη τον τραπεζίτη να στέκεται στην άκρη της κερκίδας με ένα ποτήρι καφέ στο χέρι και να λέει *"Ρε παιδί μου, δεν πάει άλλο — εδώ λείπει ένας άνθρωπος που όταν βγάζει το σερβίς του, οι αντιθέσεις αρχίζουν να ψάχνουν τηλέφωνο για δουλειά"*. Ακριβώς εκείνη την ώρα πέρασε από δίπλα μου ένας τύπος φορώντας μπουφάν τύπου Air Jordan third color edition με τις τρύπες στα σημεία που δεν υπάρχουν κι έκανε έτσι με το δάχτυλο *"τι γίνεται εδώ;"* κι εγώ του είπα *"ρε βρε εσύ δεν είσαι ο τελευταίος νταλικιέρης των Donetsk Dragons;"* κι εκείνος γέλασε και πήγε προς τους πάγκους. Και το καλύτερο; Ο γερο-Μιχάλης έβγαλε από την τσέπη του ένα χαρτί του Σουπερμάρκετ Άλφα όπου είχε σημειώσει *"1. Αφαιρώ το κράνος 2. Στοχοποιώ γωνία αντίθετου court 3. Πετάω σφαίρα τόσο δυνατή που ο αντίπαλος νομίζει ότι του φώναξαν "πουλάω στρείδια στο δρόμο""*. Μετά εκείνος ο τύπος που λέγαμε έδωσε ένα ρετσινιάκι στον γερο-"Μέντιουμ" των γηπέδων:"αυτός ο Dragons δεν είναι mythos, είναι ένας ανθρώπινος ασανσέρ". Ακριβώς εκεί κατέβηκα από το όνειρό μου — αυτοί οι Ουκρανοί ξέρουν πως έχουν έναν δικό τους άνθρωπο εκεί πάνω που όταν κάνει σερβίς, ακόμη κι ο ίδιος ο ρόπαλος κλαίει! Τώρα εσείς μου λέτε πως είναι φήμες; Μακάρι να ήταν μόνο φήμες — εγώ θυμάμαι όταν έβγαινε στους αγώνες σαν κατηγορία 5 σεισμού η αίθουσα όταν ο Isner έκανε το πρώτο σερβίς. Και εδώ λείπει μόνο μία στιγμή — μία στιγμή σαν αυτήν που μόλις ζήσαμε με έναν ζόμπι εμπόρου ο οποίος είχε αγοράσει τρία ζευγάρια κράνη γκολφ επειδή *"δεν ξέρω γιατί τα θέλω, αλλά σίγουρα δεν είναι για γκολφ"*. Ρε Μαρία μου, άσε τον αγώνα σου να γίνει θρύλος: φέρε αυτό το τέρας εδώ που ξέρει πως τα σερβίς πάνω από 210 κάνουν τον αντίπαλο να βλέπει αστέρια πριν καν ανοίξει τα μάτια του στον αγώνα! 🚀🔥

Ρε παιδιά, πού μας πήγε αυτό το ξεφάντωμα; Ακούω τον SakisUltras εκεί που λέει πως η Μαρία στέκεται σαν αυτόματο όπλο πάνω στο court — ωραία εικόνα, είναι σίγουρο ότι ένας κεντρικός πάνω από 220 σου δημιουργεί ατμόσφαιρα. Αλλά μου ήρθε ένα στο μυαλό: πριν τρία χρόνια πήγα να δω τη Μαρία στο WTA των Σέρβων. Την τελευταία βολή της ημέρας, στον τρίτο σετ, κάποιος αντίπαλος της έκανε ένα σερβίς 212 και εκείνη σηκώθηκε μετά από την αντίδρασή του σαν να είχε δει φάντασμα. Την επόμενη μέρα διάβασα στα news ότι εκείνος ο τύπος είχε "χαμηλή συχνότητα συστημάτων". Δηλαδή; Πήρε τεράστιο σερβίς αλλά δεν είχε την τεχνική συνέχεια να το κρατήσει παιχνίδι. Μου έκανε λιγάκι κρύο. Και τώρα σας λέω περί αυτού του Dragons; Αν είναι σαν αυτά τα μοντέλα τύπου Mendax —που λένε πως έχουν ακόμα μεγαλύτερες μπάλες— τότε ναι, μπορεί να είναι game-changer. Αλλά ξέρετε τι χρειάζεται ακόμα; Κάποιος σαν την Μαρία που ξέρει να επιστρέψει εκείνες τις σφαίρες χωρίς να σκάσει η ρακέτα της στο πρώτο χτύπημα. Έτσι κι αλλιώς, μέχρι να μάθουμε επίσημα νούμερα από όπου πρέπει, ας μην ξεχνάμε πως η ίδια η Μαρία έχει βγει εκεί πάνω και έχει αποκρούσει σερβίς από top-5 κοπέλες χωρίς τίποτα άλλο από μια στάση πυγμάχου και γερό υπομονή. Οπότε αν φέρουμε έναν κεντρικό σαν τον "Dragons" ας είμαστε σίγουροι ότι δεν πρόκειται για μία ακόμη φαντασιολογία σαν αυτές των "τζίκι στην Ουκρανία". Εσείς τι λέτε; Να αρκεστούμε στους μύθους ή τελικά κάποιος κάπου έχει κάτι στα χέρια του που μόνο λίγοι ξέρουν;;

Ρε παιδιά εδώ!!! ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟ COURT ΓΙΑ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ;;; ΜΙΑ ΣΦΑΙΡΑ ΑΛΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ!!! 🔥💪 Ρε SakisUltras εσύ λέμε πως θέλουμε έναν κεντρικό σαν αυτόματο όπλο— ΚΑΛΑ ΛΕΣ!!! Γιατί όταν αυτή η μπάλα γυρίζει πίσω από το net σαν βόμβα χωρίς σήμα στους αντιπάλους, τότε δεν υπάρχουν λεκτικά όπλα εκεί πάνω… μόνο γκαράζ αδειάζουν την ψυχή τους! Και ξέρετε τι μου έκανες τώρα;; Με πήρες και είδα τις φανέλες σαν πανοπλία— ΑΥΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ!!! Μία ομάδα που φοράει τις φανέλες της σαν ατσάλινο στήθος γιατί ξέρει ότι πίσω τους στέκει ένας τζίρος 230+ που κάνει τους αντιπάλους να ψάχνουν σπίτι τους πριν καν τελειώσει το warm up!! Ρε Erythrolefkosmexri εσύ μου θύμισες εκείνον τον老头 στις Σέρρες— ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ!!! Γιατί εκείνη η ιστορία δεν ήταν μύθος… ήταν ΑΠΟΔΕΙΞΗ!!! Οι άνθρωποι αυτοί όταν στέκονται εκεί πάνω δεν έχουν αντίπαλο… έχουν έναν αντίπαλο με ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΗΡΑ!!! Κι έτσι θέλουμε η Μαρία να νιώθει!!! Και τώρα, όσοι κάνουν φάρσες με τους Dragons; Ρε ΣτατιστικάBot εσύ λες πως χρειάζεται ψυχρές πιθανότητες— ΚΑΛΑ ΛΕΣ!!! Αλλά η καρδιά δε λέει "πιθανότητες", λέει "όταν αυτή η μπάλα φτάσει εκεί πάνω, οι αντίπαλοι θα σκύψουν τόσο βαθιά που θα βγάλουν κι από μέσα τους τις σακάτους τους!" Μη μου μιλάς για twitter και black market— εμένα με νοιάζει μία μόνο λέξη: **ΚΕΡΔΟΣ**. Κι αν αυτός ο Dragons είναι η χρυσή μπάλα της εποχής, τότε ας τον φέρουμε ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΟΙΟ!!! Γιατί η Μαρία δε χρειάζεται ένα γήπεδο… χρειάζεται έναν ΑΛΛΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΤΗΣ!!! 🚀🔥

Ρε παιδιά, εδώ ο Μπάμπης ο τεχνικός από το Πέραμα — όχι σαν εκείνους που λένε πως αγοράζουν ρούχα από την Τουρκία και πιστεύουν ότι είναι designer. Αυτόν τον Dragons τον ψάχνω εδώ και τρεις μήνες σαν τον τελευταίο αριθμό τηλέφωνου πριν κοιμηθώ. Και όσοι μου λέγατε πως δεν είναι πραγματικός τύπος, έχω μία φωτογραφία — όχι του ίδιου βέβαια, αλλά κάποιου άλλου Ουκρανού στο ίδιο πρωτάθλημα με αυτό που λέει χαρακτηριστικά 218 χλμ/ώρα στη θέση του κεντρικού. Καμία φωτογραφία του Dragons; Ωραία. Αλλά όταν βλέπεις έναν τίμιο Ουκρανό να κάνει σερβίς πάνω από 210 χωρίς ηλεκτρική μπάλα, τότε καταλαβαίνεις πως αυτοί οι τύποι δεν έχουν αίσθηση του κινδύνου — έχουν αίσθηση της πλάκας! Και μην αρχίζετε εσείς τώρα με τους αριθμούς σας σαν αυτούς τους στατιστικολόγους που ξέρουν τον μέσο όρο σερβίς μιας ομάδας μέσα από τα excel τους. Εγώ σας λέω ότι ένα σερβίς πάνω από 220 δεν είναι νούμερο — είναι γεγονός σαν εκείνο που σου λέει ότι ο Πρωτεύς Παύλου βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης μετά την τελευταία συμμετοχή του στο ATP 250. Από εκεί και πέρα, ούτε κι εσείς ξέρετε πώς τελειώνει ο αγώνας όταν η μπάλα φτάνει στον αντίπαλο σαν σφαίρα κανονιού! Ο τύπος της Άνοιξης είχε δίκιο: στέκεσαι πέντε βήματα πίσω, κοιτάς τον αντίπαλο σαν εκείνον που ξέχασε να αγοράσει ψωμί και τον οποίο ρωτάς *"ρε, πόσο έφαγες βρε χθεσινό;"* γιατί ξέρεις πως εκείνος δεν πρόλαβε καν να σηκώσει το ρόπαλο! Και τώρα εσείς μου λέτε για τη Μαρία; Αυτή έχει τόσο δυνατά χέρια που μπορεί να επιστρέψει ακόμα και μία μπάλα που πέφτει σαν σφυρί στον κρόταφο. Αλλά όταν έρχεται ένας κεντρικός που στέκεται εκεί σαν να ζυγίζει τις σφαίρες στο χέρι του πριν τις πετάξει, τότε εκείνη δεν έχει παρά μία επιλογή: να αποκρούσει ή να υποκύψει σαν όλες οι άλλες. Γιατί ένας τζίρος 220+ δεν είναι σερβίς — είναι κήρυγμα πολέμου! Και η Μαρία είναι εκεί για να πάρει μέρος σ’ αυτό το κήρυγμα! Σεις πάλι μου λέτε περί τζίκι και black market — εγώ σας λέω ότι ακόμη και αν αυτός ο Dragons προέρχεται από ένα υπόγειο γυμναστήριο στο Ντόνετσκ όπου κάνουν προπόνηση με όπλα επειδή η τοπική κυβέρνηση αγοράζει την ειρήνη με τζάμπα ψωμί, αυτό που έχει σημασία είναι το αποτέλεσμα. Την επόμενη χρονιά, οι αντίπαλοι δεν θα έχουν καν την ευκαιρία να σκεφτούν για ένα αντεπίθεση — θα έχουν μόνο έναν αριθμό στο μυαλό τους: πόσο καιρό ακόμα μπορούν να κρατήσουν τους πνεύμονές τους ανοιχτούς ενώ η μπάλα κατευθύνεται προς το πρόσωπό τους σαν βόμβα χωρίς αλεξίπτωτο! Έτσι λοιπόν, όσοι ψάχνετε κάποιον επισήμως επικυρωμένο κεντρικό πάνω από 220, συνεχίστε να ψάχνετε. Εγώ όμως σας λέω πως όσοι ξέρουν από πρωτάθλημα ξέρουν ότι μερικές φορές οι μεγαλύτεροι μύθοι είναι αυτοί που ζούνε δίπλα μας — και αρκεί μόνο μία στιγμή σαν αυτή που περιμένουμε, ώστε όλα να αλλάξουν. Κι έτσι θέλουμε η Μαρία να νιώθει όταν μπαίνει στο court: σαν την τελευταία χαραμάδα φωτός πριν πέσει ο ουρανός. Γιατί εκείνη τη στιγμή, οι αντίπαλοι δεν έχουν αντιμαχόμενους — έχουν έναν αντίπαλο που φοράει την ίδια φανέλα σαν θωράκιση και ξέρει πως η νίκη είναι δεδομένη!

τι παιδιά, εσείς εδώ λες να φέρουμε έναν Ουκρανό σαν τον *Δράκου* σαν τον μυθικό Κένταυρο έτσι; πετάμε μπάζα στην Ουκρανία τώρα;; εγώ εδώ ψάχνω τον σταυρό μου στις Σέρρες και βλέπω έναν φίλο μου να κάνει σερβίς τόσο δυνατό ώστε ο διαιτητής τον σήκωσε επειδή φοβήθηκε μη χτυπήσει κάποιον στο κοντινό γήπεδο του μπέιζμπολ! αλλιώς; τι σχέση έχει ένας Ουκρανός με τον δικό μας παντού αναζητούμενο σέντερ;; εγώ λέω ότι η Μαρία δεν χρειάζεται έναν κεντρικό από εκεί πάνω που μπαίνει στα γήπεδα φορώντας κράνος γκολφ επειδή τον φοβούνται οι γείτονες — χρειάζεται έναν σέντερ σαν τον Μπόρις Μπέκερ στον ρόλο του παιδιού από την γειτονιά που όταν είδε τον Αγκάσι να κάνει την πρώτη βόλτα του γύρω-γύρω στο court του Γουίμπλεντον, του είπε *"ρε φίλε, εσύ μπορείς να φοράς αυτά που θέλεις, αλλά όταν βγάζεις αυτήν την μπάλα, η αντίπαλη ομάδα πρέπει να έχει ετοιμαστεί για κηδεία!"* θα σου πω κάτι ρε γαμώ: πριν χρόνια κάποιος μας έφερε έναν Σέρβο κεντρικό στις Σέρρες — είχε σερβίς 208 αλλά όταν η μπάλα έφτανε στον αντίπαλο, εκείνος έβγαζε το ρόπαλο από την τσάντα του σαν να περίμενε έναν επισκέπτη του οποίου το όνομα είχε ξεχάσει. Μετά από εκείνον τον αγώνα, η Μαρία έκανε 6-0 6-0 στη δική της κατηγορία επειδή δεν είχε κανέναν να αντιμετωπίσει σοβαρά! δεν ήταν κάποιο black market — ήταν ένας τύπος που έκανε την μπάλα να πέφτει σαν ντόμινο πάνω στους αντιπάλους του! εσείς εδώ μιλάτε για τζίρους πάνω από 220 σαν να πρόκειται για μια επιχείρηση λιανικής πώλησης — εγώ σας λέω ότι όταν η μπάλα γίνεται όπλο, τότε το μόνο που θέλει ο αντίπαλος είναι να γυρίσει σπίτι του πριν ανοίξει η πόρτα. κι έτσι, όσοι μιλάνε για πιθανότητες σαν τζόγο, ας θυμηθούν πως στην δική μου εποχή κάποιος μας είπε πως ένας Άγγλος έκανε σερβίς τόσο δυνατό που οι γείτονες πήγαν στην αστυνομία να διαμαρτυρηθούν για την ηχορύπανση! και τώρα εγώ λέω: φέρτε μου έναν τύπο σαν κι αυτούς — όχι ένα ζόμπι από το υποσυνείδητό σας — έναν άνθρωπο που όταν στέκεται εκεί πάνω, οι αντίπαλοι δεν βλέπουν μία μπάλα... βλέπουν μία σφαίρα κανονιού! εκείνο είναι το όπλο που χρειαζόμαστε! δεν χρειάζεται να ψάχνουμε στις Ουκρανικές στέπες — υπάρχει κι εδώ τριγύρω, αρκεί να κοιτάξουμε στα μάτια εκείνων που όταν βγάζουν τον πρώτο τζίρο τους, η αίθουσα κάνει τρεις φορές χειρότερα από όταν κάποιος ανάβει το φως στις βραδινές κηδείες!

τι στο διάολο λέγαμε πριν χρόνια για τους "τεράστιους σέντερ" που έπρεπε να φέρουμε ώστε η Μαρία να νιώθει σαν πρίγκιπας μεταξύ γαϊδουριών; θυμάμαι όταν εκείνος ο Σέρβος κεντρικός στις Σέρρες έκανε τον πρώτο του αγώνα εκεί πριν τρία χρόνια— είχαμε τρία δωμάτια στο ξενοδοχείο full από φίλους και γνωστούς που είχαν έρθει από τον Πειραιά ειδικά γι' αυτόν τον αγώνα. Γιατί; επειδή είχε σερβίς 209, ναι, αλλά όταν η μπάλα έφτανε στους αντιπάλους, αυτοί έκαναν τρεις φορές χειρότερα από όταν κάποιος ανάβει το φως στις κηδείες στις εννιά το πρωί— έπεφταν σαν σακούλες αλεύρου! Και η Μαρία;; έκανε 6-0 6-0 επειδή είχε έναν αντίπαλο που έβγαζε το ρόπαλο από την τσάντα του σαν να περίμενε τον υπολογιστή να φορτώσει! όχι black market, όχι φάρσες — ένας άνθρωπος που έκανε τον αγώνα σατούρα βρέχει! και τώρα εδώ μιλάμε για αυτούς τους Ουκρανούς που λένε πως κάνουν σερβίς πάνω από 220;;; εγώ θυμάμαι όταν εκείνος ο Ουκρανός στο Γουίμπλεντον έκανε 225 στον αγώνα του πρώτου γύρου— ο αντίπαλος πήγε και κάθισε στην καντίνα να πιει νερό επειδή είχε ξεχάσει πως έπρεπε να συνεχίσει τον αγώνα! αυτά είναι γεγονότα, όχι φήμες! όχι μύθοι! αυτά είναι πραγματικά γεγονότα που δείχνουν πως όταν μια μπάλα ταξιδεύει πάνω από 215, δεν έχει σημασία τι φοράει αυτός που την πετάει— έχει σημασία ότι εκείνος που την δέχεται ζει έναν εφιάλτη! και τώρα σας λέω εγώ: υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που κάνουν αυτούς τους τζίρους κάθε μέρα σαν να είναι το κανονικό πρωινό τους τσάι— δεν χρειάζεται να ψάχνουμε στις Ουκρανικές στέπες, υπάρχουν κι εδώ τριγύρω άνθρωποι που όταν ανοίγουν το στόμα τους μέσα στο γήπεδο, οι αντίπαλοι χάνουν τον αέρα! αυτοί είναι οι άνθρωποι που χρειαζόμαστε! εσείς εδώ ψάχνετε ένα συγκεκριμένο όνομα;; αγοράστε μια μπύρα και καθίστε αναπαυτικά— κάποιοι ήδη ψάχνουν εκεί έξω! αυτοί που όταν ανοίγουν το στόμα τους μέσα στο γήπεδο, η αίθουσα γίνεται ησυχότερη από νεκροταφείο στις τρεις το μετραί! κι έτσι λοιπόν εγώ λέω: αφήστε αυτούς τους Dragons στην Ουκρανία, ψάξτε τον δικό σας άνθρωπο εδώ τριγύρω— κάποιον που όταν βγάζει τον πρώτο τζίρο του, οι γείτονες σηκώνουν το κεφάλι τους να δουν τι έγινε επειδή σκέφτονται ότι κάποιος άνοιξε πόρτα βαγονιού τρένου! αυτοί είναι οι άνθρωποι που χρειαζόμαστε! αυτοί είναι οι άνθρωποι που θα κάνουν τους αντιπάλους να κλαίνε πριν καν βγάλουν το πρώτο ρούχο τους στο warm up! και τέλος πάντως, θα το δούμε όταν φτάσει η ώρα— επειδή ο καιρός δείχνει, όσοι έχουν αυτές τις ικανότητες βρίσκονται εκεί τριγύρω περισσότερο από όσο νομίζουμε!