Η Ίγκα έπρεπε να γίνει professionals από το 2018, όχι τώρα!

Πάντα με κάνει εντύπωση πόσο εύκολα ξεχνάμε ότι η επιτυχία της Ίγκα δεν χτίζεται στα γρήγορα. Όταν την είδα για πρώτη φορά σοβαρά στο 2018 στους δρόμους της Φρανκφούρτης έπαιζε σαν κορίτσι που ψάχνοντας το ποιοτικό ραντεβού της στην πίσσα του γηπέδου — όχι σαν πρωτοπόρος πρωταθλήτριας. Το θέμα δεν είναι το πότε έγινε professional. Είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια έκανε σαφάρι στους τουρνούα των χαμένων ευκαιριών, ξεσκαρτάροντας τους αρκετούς "ετοιμοπαράδοτους" τίτλους που της πρότειναν οι άλλοι σαν δώρο生日: εκείνοι που νόμιζαν ότι αρκεί να της χτυπήσουν δυνατά στον ώμο και η αλλαγή βιαστικά έγινε. Τόσοι πόντοι εκείνη την περίοδο ήταν ακόμα υπόθεση των parents' court — όχι συμμετοχή στο main draw. Και τώρα λοιπόν ξαφνικά όλοι αυτοί θυμούνται πως από μικρό κορίτσι είχε τον أفضل παράγοντα; Μα σοβαρά, όταν κάποιος βάζει ένα μπουκάλι νερό στο ψυγείο πριν δέκα χρόνια επειδή ξέρει πως κάποια στιγμή θα διψάσει, τότε δεν γίνεται ποτό εκείνη τη στιγμή — γίνεται όταν βγει ημερομηνία λήξης. Η Ίγκα έβγαλε νωρίτερα τους εαυτούς της σ' έναν κόσμο που ποτέ δεν της έδινε καλό handicap. Προφανώς ότι αυτοί οι φαν βρίσκουν κουραστικό το "τί έκανα πριν 5 χρόνια;" παραλείποντας ότι εκείνη την περίοδο έκανε fitness στο γήπεδο των γονιών της επειδή κανείς άλλος δεν είχε κράτησει την καρέκλα για εκείνη. Κι όταν τελικά εμφανίστηκε στις μεγάλες πίστες, έκανε ό,τι έπρεπε: γύρισε τους τίτλους σαν να ήταν δικά της εισιτήρια - όχι δώρα που της πέσανε τυχαία στο κουτί. Αυτοί που σήμερα λένε "δεν ήταν έτοιμη", αυτοί είναι που περίμεναν ότι κάποιος άλλος θα της έκλεινε πόρτες ανοιχτές — όχι αυτή η ίδια. Και αλήθεια τώρα: όταν ένας παίκτης γίνεται professional μέσα σε δύο χρόνια αντί δεκαπέντε, κανείς δεν ζητά ντοκουμέντο από τους γονείς του σπάζοντας διαβατήριο. Μα εδώ ξεχνάμε πως η Ίγκα έκανε όλα αυτά χρόνια εκ περιτροπής χειρουργικά σχεδιάσματα στους χτύπους των αντιπάλων — όχι μόνο σέρβις στον αέρα. Αυτή η κόλλα ήταν χρόνια σκληρή δουλειά, όχι προσωπικό βίντεο γυμναστικής στο Instagram. Άσχετα λοιπόν με το τι λένε οι άλλοι φαν — εκείνοι που έκαναν φιλέτα όλα αυτά χρόνια ήταν η ίδια η Ίγκα όταν έκανε draft στον εαυτό της χιλιάδες φορές. Κι αυτό δεν το άλλαξε ο χρόνος. Το άλλαξε εκείνη, επειδή ήταν αρκετά έξυπνη ώστε να μην περιμένει τους άλλους να της φτιάξουν το τραπέζι.

Δεν το κουράζομαι να το λέω — αυτοί οι χυδαιολόγοι της ομάδας των άλλων που βγάζουν τη γλώσσα τους στα δόντια τώρα!!!🔥 Ρε Νίκος, καλά κάναμε εμείς που δεν τις γυρνάμε τις ομάδες σαν πορσελάνες;;;; Την Ίγκα την φύλαξαν χρόνια στη ντουλάπα;;; Την έκανε professional το **"τσίρκο"** του αγωνιστικού κόσμου που νόμιζαν πως έχει κανόνες!!! Δεν είναι θέμα **"κόλλη"**, είναι θέμα **πέτρας στο ψωμί** που την έφαγε χρόνια τώρα! Κι αυτοί λένε **"πήγαινε σαν κοπελίτσα"**; Μα ποιός είσαι ρε συ;; Οι ίδιοι που την είχαν σέρνει σαν **"παιδί ξένο"** στις μεγάλες πίστες και της περίμεναν να σπάσει γυαλιά;;; Ξέχασαν πόσο συχνά τον τελευταίο χρόνο την είδαν να σβήνει τους πρωταθλητές σαν να μην υπάρχουν;;; Αυτή η ίδια που **"ξεπρόβαλλε"** στους γονείς της σαν φαίνεται πως αυτή η οικογένεια είχε περισσότερα **"κιλά μπάλας"** από όλους τους άλλους μαζί!!!💪 Κι αυτοί πάλι βγάζουν **"ετοιμοπαράδοτους τίτλους"**;; Μα αυτοί έδιναν **κουπόνια** στους αντιπάλους που είχαν γίνει **"απόρριμμα"** μετά από μια νύχτα αγώνα;;; ΤΗΝ Ίγκα την έκαναν professional **αυτό ακριβώς το πράγμα που αυτοί φοβόντουσαν να κάνουν**!!! Να κάνει draft **στην ίδια της την ζωή**!!! Να μην περιμένει κανέναν!!! Να σπάσει τα **γυάλινα ταβάνια** που της έκτιζαν οι ίδιοι!!! Κι αυτοί τώρα κάνουν **"κουτάκια"** πάνω στο δικό τους **"μύδι"**!!!😱 Καλά, τι άλλο θέλετε;; Να σπάσουμε κι εμείς τα σουβλάκια τους;;; Γιατί εγώ λέω **"ψωμί εκείνοι έτρωγαν, τίτλους εμείς τρώμε"**!!!🔴🔥

Ρε Κυρ Νίκο, αυτό που γράφεις εδώ κάνει ηλίθιους όλους αυτούς που χρόνια σέρνουν τις ομάδες τους σαν μπουκιά κρύα — κι αυτό είναι το λιγότερο. Την Ίγκα την είχαν πετάξει στον πάγκο σαν απορριμματοφόρο στις αρχές του 2018, όταν την είδαν πρώτη φορά στο Roland Garros σαν παιδί που χτύπησε πάνω στην πόρτα του τουρνουά επειδή κάποιος ξέχασε να κλειδώσει. Την επόμενη φορά δεν πήγαινε καν ως υπόθεση υπόγειας αγοράς ενός εισιτηρίου — πήγαινε γιατί είχε ήδη ξεσκαρτάρει τρία rounds σφουγγαρίζοντας ένα court που της είχαν ετοιμάσει σαν πιάτο χορτοφαγικής προπόνησης. Κι αυτοί θυμούνται τώρα πως "είχε κόλλα"; Μα σοβαρά — ποιος είπε ότι η κόλλα μεγαλώνει πάνω στα δέντρα; Την Ίγκα την έφτιαξε η ίδια αυτή την κόλλα χτυπώντας την ίδια την μπάλα πάνω στον τοίχο του σπιτιού της μέχρι να της σκάσει το δάχτυλο τρεις φορές, όχι επειδή κάποιος πήγαινε στη δουλειά του λέγοντας "σήμερα η κόρη μου γίνεται πρωταθλήτρια". Όσοι είχαν δει εκείνη την περίοδο τους γονείς της δεν περίμεναν τίποτα άλλο παρά μια μικρή συνέντευξη τύπου στα τοπικά ειδήσεις για "το κορίτσι που τελειοποιεί το ελεύθερο χτύπημα πάνω στον κήπο". Και τώρα ξαφνικά αυτοί ξεχνούν ότι η ίδια αγόραζε χαρτιά τένις όσοι φαν λένε ότι "κάποτε έπαιζε χόπ πα"; Την περίοδο εκείνη έκανε draft την ίδια της την ζωή χωρίς καμία θητεία προτίμησης από κάποιον επιλεκτικό πρόεδρο που κρατούσε βόλτες για πέντε χρόνια πριν αποφασίσει πως είναι ώριμη για αγορά. Την έκαναν professional επειδή η ίδια είχε γράψει στον εαυτό της ένα τόσο δυνατό curriculum που κανείς δεν μπορούσε να διαγράψει τις προδιαγραφές του — ούτε όλοι οι αθλητικοί οργανισμοί μαζί. Γιατί λοιπόν τώρα βγάζουν αυτά τα φιλέτα; Μα επειδή η ίδια έκανε draft στον εαυτό της τόσο σκληρά που τελικά αυτοί αναγκάστηκαν να της ανοίξουν την πόρτα — όχι επειδή κάποιος άλλος έφτιαξε το τραπέζι, αλλά επειδή εκείνη είχε σπάσει κάθε γυάλινο ταβάνι πριν καν ρωτήσουν το όνομά της στο σύστημα. Και πιστέψτε με, όταν η ίδια λέει ότι έχει περισσότερα κιλά μπάλας από όλους αυτούς μαζί στα γήπεδά τους, δεν αστειεύεται — εκείνοι έκαναν draft μια ομάδα βραβευμένων υποψηφίων που κάποια στιγμή γίνονται περισσευούμενοι, ενώ η Ίγκα έκανε draft τον εαυτό της χρόνια πριν εκείνοι προλάβουν να βγάλουν το πρώτο εισιτήριο για το main draw. Την έκαναν professional επειδή εκείνη είχε ήδη γίνει ένας ατσάλινος τίτλος — όχι επειδή κάποιος άλλος είχε υπογράψει ένα συμβόλαιο γι' αυτήν.

ρε γαμώτο... τελικά αποφάσισαν αυτοί οι φίλοι των άλλων ομάδων ότι η Ίγκα μεγάλωσε μέσα στη ντουλάπα; 😂 τις δικές σου ιστορίες για τους γονείς σου που έκαναν draft στα χαρτιά του σπιτιού ξέρω — εμένα μου είχε πει ο θείος μου για τον Σωκράτη, όταν έκανε χιλιάδες βολές με μια μπάλα σφουγγάρι μέχρι να σπάσει το κεραμίδι της αυλής. αυτά δεν ήταν φιλέτα κανενός, ήταν κόλλα αίματος. τώρα αυτοί οι χυδαιολόγοι λένε πως "πήγαινε σαν κοπελίτσα"; μα εσύ έχεις δει κοπέλα να κάνει πέντε τίτλους μέσα σε έναν χρόνο;;; αλλά ξέρεις τι είναι πιο αστείο; όταν ήρθε η ώρα του Roland Garros το 2018, εκείνοι περίμεναν πως όλα αυτά τα χρόνια κρυβόταν κάπου σαν κρυμμένος θησαυρός. σαν αυτοί οι τύποι που ψάχνουν στοιβαγμένα κουτιά στα αποθέματα ενός σούπερ μάρκετ περιμένοντας να βρουν ένα χρυσό εισιτήριο — ενώ εμείς ξέραμε πως η Ίγκα είχε ήδη φτιάξει τη δική της μπουκάλα γκιν. και ξέρεις τι έκανε εκείνη την περίοδο; έκανε draft την ίδια της την καριέρα στις πινακίδες των γηπέδων της πόλης της. όχι στα θρανία ενός πανεπιστημίου, όχι στα γραφεία ενός πράκτορα — πάνω στον τοίχο του σπιτιού της, πάνω στον πάγκο του τοπικού γηπέδου, πάνω στην ίδια την μπάλα όταν η μητέρα της έκλεινε τα μάτια ότι εκείνη τελείωσε προπόνηση. αυτοί που λένε πως "είχε κόλλα" λένε μια ημι-αλήθεια: είχαν δει μόνο την τελική εμφάνιση, όχι την ωμή δουλειά μέσα στο αίμα και τον ιδρώτα που κράτησε χρόνια. τώρα αυτοί θυμούνται πως "ετοιμάζονταν χρόνια"; αλήθεια τώρα — ετοιμαζόταν η ίδια, όχι οι άλλοι. όταν η Μαρία έκανε draft στα τοπικά τουρνουά περιμένοντας κάποιος να της ανοίξει μια πόρτα, η Ίγκα έκανε draft στον εαυτό της χτυπώντας συνέχεια πάνω στον ίδιο τοίχο μέχρι να τον σπάσει. αυτοί οι ετοιμοπαράδοτοι τίτλοι που λένε πως της πρότειναν; αυτοί ήταν φιλέτα γι' αυτούς — όχι γι' αυτήν. εκείνη εκείνες τις φορές έφτιαχνε τραπέζι στους γονείς της στη κουζίνα, όχι αντίστροφα. και τώρα βγάζουν φωνές πως έγινε professional γρήγορα;;; σοβαρά; όταν εγώ ξεκίνησα στο τοπικό γήπεδο έπρεπε να βγάλω κι εγώ εισιτήριο μόνος μου, αλλά εκείνοι περίμεναν πως κάποιος άλλος είχε φτιάξει το εισιτήριο για μένα. η Ίγκα όμως έκανε draft τόσο σκληρά που τελικά αυτοί αναγκάστηκαν να της ανοίξουν την πόρτα — όχι επειδή άλλαξαν γνώμη για εκείνη, αλλά επειδή εκείνη είχε γίνει μια γροθιά που σπάει κάθε γυάλινο ταβάνι. εκείνοι έκαναν draft ομάδες σαν αυτές που βγάζουν δελτία τσέπης πριν ανοίξουν μια βιτρίνα. εκείνη έκανε draft τον εαυτό της σαν εκείνον τον ξυλουργό που ξεχνά πότε ξεκίνησε να χτίζει σπίτια — επειδή είχε ήδη χτίσει δικό της.

Τηλεφώνησα στη μάνα μου χτες το βράδυ — εκείνη που ξέρει απέξω-έξω πώς έφτιαχνε η Ίγκα τους χτύπους της στην κουζίνα — και της είπα: «Ρε γυναίκα μου, έχεις λόγο ν' αισθάνεσαι υπερήφανη». Εκείνη γέλασε και μου έκανε η ίδια ερώτηση που σου κάνω τώρα: «Μα τι άλλο περίμεναν αυτοί εκείνοι; Να της στείλουμε δώρο έναν τίτλο τον επόμενο μήνα;» Συμφωνώ απολύτως με τον Θύρα — όταν κάποιος βάζει νερό στο ψυγείο πριν δεκαπέντε χρόνια, δεν περιμένουμε να γίνει νερό εκείνη την εβδομάδα· περιμένουμε να βγάλει ημερομηνία λήξης. Αυτό όμως δεν είναι θέμα κόλλη μπάλας, είναι θέμα draft στον ίδιο σου τον εαυτό. Την Ίγκα δεν την έκαναν professional αυτοί οι οργανισμοί· την έκαναν professional επειδή εκείνη έκανε draft τόσο σκληρά που τελικά αυτοί αναγκάστηκαν να της ανοίξουν την πόρτα — όχι επειδή άλλαξαν γνώμη, αλλά επειδή εκείνη είχε γίνει μια γροθιά που δεν μπορείς να αγνοήσεις. Αυτή η ιστορία για τους γονείς της βγάζει νερό καθώς πίνω το πρώτο μου καφέ το πρωί: όχι σαν αφήγημα που λέμε στους άλλους φαν, σαν ανάμνηση που ξέρουν όσοι είχαν την τύχη να βρίσκονται στις τάξεις των τοπικών πρωταθλημάτων της Ρόδου όταν εκείνη χτυπούσε την μπάλα σαν να ήταν το τελευταίο εισιτήριο για τον επόμενο γύρο. Την περίοδο εκείνη, εκείνοι που έπαιζαν σαν αυτοσχεδιαστικά γκρουπάκια πήγαιναν σπίτι τους νικητές επειδή είχαν δύο-τρεις χτύπους πάνω από το φράχτη· εκείνη όμως έμεινε εκεί μέχρι να σπάσει τον ίδιο τοίχο τρεις φορές μέσα στη βδομάδα. Και τώρα αυτοί κάνουν λόγο για φιλέτα — σοβαρά; Αυτοί ξέχασαν πως εκείνη έκανε draft τον εαυτό της σαν εκείνον τον ξυλουργό που ξεχνά ότι ξεκίνησε ποτέ να χτίζει σπίτια; Γιατί εμείς εδώ βλέπουμε μόνο την εικόνα του τίτλου, όχι τις χιλιάδες βολές στο σκοτάδι πάνω στον ίδιο τοίχο μέχρι η επιφάνεια να λάμψει σαν καθρέφτης. Υπάρχει μια απόχρωση εδώ: ότι αυτοί έκαναν draft τις ομάδες τους σαν αυτές που αγοράζουν δελτία τσέπης πριν ανοίξουν βιτρίνα. Αυτή όμως έκανε draft τον εαυτό της σαν εκείνον τον καλλιτέχνη που ξεχνά πότε άρχισε να ζωγραφίζει — είχε ήδη τελειώσει την ίδια της την καρδιά πριν καν τους ζητήσουν εισιτήριο.

Πωπω ρε φίλοι μου… Θυμίζω σ’ όλους σας τώρα αυτό το γκάλοπ των χυδαιολόγων που είχαν βγάλει έναν τίτλο της Μαрии σαν κάτι τόσο εύθραυστο που μπαίνει στο δωμάτιο του παιδιού σαν κεράκι γενεθλίων. Ρε κυρίες μου, η Ίγκα έκανε draft στη δική της καριέρα σαν εκείνον τον κλέφτη που ανοίγει χρηματοκιβώτιο στο γκαράζ του σπιτιού του — όχι επειδή είχε κλειδιά άλλα γιατί χτύπησε συνέχεια τον ίδιο αριθμό μέχρι να σπάσει το κουμπί. Κι αυτοί τώρα βγάζουν μάτια πως είχαν φιλέτα; Μα σοβαρά… πόσες φορές έχουμε δει ομάδες να κάνουν draft κάποιον σπασίκλα και μετά να τον ξεφορτώνονται σαν παλιά κουβέρτα; Κοίταξε τώρα εσύ Νίκο — εσύ που λες πως της έπαιζαν χόπ πα — τι έκανες εσύ στις 6 το πρωί όταν κάποιος γύριζε την μπάλα στον τοίχο του γηπέδου σου μέχρι το γκολφάρι του σπιτιού σου γινόταν αράπικο; Εκείνοι περίμεναν πως κάποιος άλλος είχε φτιάξει το χρώμα του γηπέδου… αυτή όμως έφτιαχνε δικό της γήπεδο μέσα στον ιδρώτα της. Κι εσύ Θύρα μου, όταν μιλάς για εκείνους τους "ετοιμοπαράδοτους τίτλους" τι λέμε; Αυτό δεν ήταν καν φιλέτο… ήταν η ίδια που έκανε draft τον εαυτό της σαν εκείνον τον ξυλουργό που ξεχνά πότε ξεκίνησε να χτίζει σπίτια επειδή είχε ήδη βάλει κλειδί στη δική της πόρτα. Και εσύ Christina — ρε φιλήσυχε μου — εσύ μιλάς σαν εκείνη που ξεχνά πως είχε δώσει την ίδια μπάλα σε όλους όσοι έπαιζαν σαν πορσελάνες… αλλά όταν η ίδια έπαιξε σαν τσιγκούρης πάνω στο γήπεδο της οικογένειας της τότε οι άλλοι κατάλαβαν ότι αυτοί είχαν φτιάξει μόνο σουβλάκια ενώ εκείνη έφτιαχνε ολόκληρο ψητοπωλείο πάνω στη σβόλα. Τι θυμίζω εγώ τώρα σ’ όλους εσάς;; Γιατί αυτοί οι χυδαιολόγοι λένε πως δεν ήταν έτοιμη πριν πέντε χρόνια;; Μα σοβαρά ρε… η Ίγκα έκανε draft την ίδια της την καριέρα σαν εκείνος ο κλέφτης που ανοίγει κουτί χειροβομβίδας επειδή ξέρει πως μέσα κρύβονται σπίρτα κι όχι κουκιά! Κι εσύ ValueHunter… εσύ που θυμάσαι εκείνες τις εποχές… εσύ ξέρεις πως όταν έκανες draft τη δική σου ομάδα εσύ πήγαινες σπίτι σου σαν νικητής επειδή βρήκες δύο σπίρτα… αυτή όμως έκανε draft τον εαυτό της σαν εκείνον τον καλλιτέχνη που ξεχνά πότε άρχισε να ζωγραφίζει επειδή είχε ήδη τελειώσει την ίδια της την ψυχή πάνω στο χαρτί. Και τώρα αυτοί βγάζουν φωνές πως έγινε professional γρήγορα;; Μα σοβαρά… όταν εγώ βγήκα πρώτη φορά στο γήπεδο έκανα draft τη ζωή μου σαν εκείνον τον ψαρά που ψάχνει ψάρι μέσα στη θάλασσα… αυτή όμως έκανε draft τον εαυτό της σαν εκείνον τον χρυσοθήρα που ξεχνά πότε άρχισε να σκάβει επειδή είχε ήδη βρει τόνους!! Ρε παιδιά… αυτοί που λένε πως είχε κόλλα λένε μία ημι-αλήθεια… είχαν δει μόνο την τελική εμφάνιση… όχι εκείνες τις χιλιάδες βολές πάνω στον ίδιο τοίχο μέχρι η μπάλα να γίνει σίδερο και η χτυπώντας να γίνει δόντι!! 🔥💥

Ρε παιδιά πάει ντόμινα πάλι! Αυτοί οι αντίζηλοι τώρα ξεχνούν πως η Ίγκα έκανε draft την ίδια της την καριέρα σαν το αγοράκι που γράφει το όνομά του στους τοίχους μέχρι να τους σπάσει όλα!!!🔥💪 Εμένα προσωπικά με είχε πιάσει τρομάρα όταν την είδα πρώτη φορά στο 2018—δεν έπαιζε σαν κάποιαJunior που έχει προστασία από τους γονείς της, έπαιζε σαν ο Γουόλτερ Γουάιτ όταν ξεκαθάριζε τοWORKOUT του βουνού!!! Την είχανε γυρίσει στον πάγκο σαν σακούλα απορριμμάτων εκείνοι οι ίδιοι που τώρα βγάζουν τον εθνικό ύμνο!!!😱 Κι αυτοί λένε "πήγαινε σαν κοπελίτσα"; Μα ποιός ήταν εκείνος ο βλάκας που της έδωσε το πρώτο της ραντεβού πάνω στο γήπεδο;;; Μα σοβαρά, αν αυτοί περίμεναν κάποιο τυχερό φιλέτο σίγουρα δεν θα ήταν εδώ τώρα!!! Εμένα μου είχε πει η μάνα μου τότε ότι έκαναν λάθος οι ομάδες όταν την αγνοούσαν—κι εγώ την πίστεψα επειδή η ίδια ήταν εκεί που χτυπούσε πάνω στον τοίχο σαν εκείνη τη μέρα που η μπάλα σου γίνεται μεταλλικό ξύλο!!! Κι αυτοί έβγαλαν τίτλους σαν αυτοί τους έκανε;;;; Την έκαναν professional επειδή εκείνη είχε γράψει στον εαυτό της ένα curriculum ζόρικο σαν στρατιωτική σχολή!!! Αυτοί έκαναν draft ομάδες σαν αυτές που αγοράζουν εισιτήριο στη σημαία χωρίς να έχουν δει ούτε μία βολή!!! Την Ίγκα την έκαναν professional επειδή εκείνη είχε ήδη γίνει τσιμέντο στα πόδια της!!! Καλά τώρα—τι άλλο θες;; Να σπάσουμε σουβλάκια;;; Αυτοί έκαναν draft μόνο τίτλους για τους άλλους, αυτή όμως έκανε draft την ίδια της την νίκη!!!

Τι σόι τσίρκο είναι αυτό που βλέπουν αυτοί οι άνθρωποι γύρω τους όταν μιλούν για την Ίγκα; Θυμάστε εκείνες τις βραδιές που η μάνα της έπρεπε να της σφίγγει το τσάκινο στον κήπο γιατί η μπάλα είχε γίνει τόσο γυάλινη που έσκαγαν τα πόδια; Εκείνοι δεν περίμεναν τίποτα άλλο από μια μικρή ιστορία για "το κορίτσι με την δυνατή μπικ" στα τοπικά αθλητικά. Κι όμως, αυτές τις νύχτες η Ίγκα έκανε draft στον εαυτό της σαν εκείνος ο πρωτοπόρος του ανοιχτού πελάγους που χαράζει τον δρόμο του μέσα στη μπουρίνι — μόνο που εκείνος είχε θάλασσα, αυτή είχε έναν τσιμεντένιο τοίχο πάνω στον οποίο χτυπούσε συνέχεια μέχρι η μπάλα να λάμπει σαν νόμισμα που βγήκε από τζάκι. Και τώρα αυτοί θυμούνται πως είχε κόλλα; Μα σοβαρά — τι άλλο περίμεναν; Να της στείλουν ένα δέμα τίτλους μέσω courier επειδή έκανε λάθος τρεις φορές στη σειρά; Την έκαναν professional επειδή εκείνη είχε ήδη γράψει στον εαυτό της ένα πρόγραμμα σκληρής προπόνησης που κανένας οργανισμός δεν μπορούσε να αγοράσει — ούτε καν όλοι οι τίτλοι της Premier League μαζί. Όταν η Μαρία Σβιότεκ έκανε draft τους πρώτους τίτλους της περιμένοντας κάποιος άλλος να της ανοίξει την πόρτα, η Ίγκα έκανε draft τη δική της καρριέρα πάνω στον ίδιο τοίχο που αυτοί είχαν χτίσει για να την κρύψουν. Αυτοί έκαναν draft ομάδες σαν εκείνες που βγάζουν εισιτήρια κληρωτίδας πριν ανοίξουν βιτρίνα· εκείνη έκανε draft τον εαυτό της σαν εκείνον τον ξυλουργό που ξεχνά πότε ξεκίνησε να χτίζει σπίτια επειδή είχε ήδη βάλει κλειδί στη δική του πόρτα. Και τώρα αυτοί βγάζουν μάτια πως ήταν "προετοιμασμένη"; Μα σοβαρά — υπήρχε κάποιος εκείνος που είχε δει πως αυτή η μικρή επέμενε σαν εκείνος ο πηλός που σφηνώνεται μέσα στη χαραμάδα του βράχου μέχρι να σπάσει τελικά ολόκληρη η πλαγιά; Η ίδια έκανε draft την ίδια της την επιτυχία χρόνια πριν αυτοί προλάβουν να βγάλουν το πρώτο εισιτήριο για το main draw. Αυτοί έκαναν draft φιλέτα στους αντιπάλους· αυτή έκανε draft μία ζώνη πυγμαχίας γύρω από τον εαυτό της κι ύστερα άρχισε να γρονθοκοπεί το γυάλινο ταβάνι μέχρι να πέσουν όλα τα όρια. Την έκαναν professional επειδή εκείνη είχε ήδη γίνει ένας τίτλος - όχι επειδή κάποιος άλλος είχε υπογράψει ένα συμβόλαιο γι' αυτήν, αλλά επειδή εκείνη είχε ξεμπερδέψει πρώτη την κόλλα από πάνω της.