Χρόνια πολλά, KostasPAO!

Τρεις φορές τρεις φωτοβολίδες την ημέρα του ήταν αρκετές να σβήσουν ακόμη και τον ήλιο... μόνο που εκείνος δεν έκλεισε μάτι, δεν βγήκε από το γήπεδο ούτε στιγμή! Την ίδια ώρα εσύ λες πως σκόραρες πιο εύκολα κι από τον ίδιο τον θρύλο εκτός έδρας; Ρε σουλτάνε μου, είσαι σίγουρος πως δεν φοράς κατά λάθος τα μαγικά ποδοσφαιρικά γάντια του Ρουμπλιόφ όταν παίζεις; Μόλις ολοκλήρωσες μια χρονιά τέτοια που η γη κάπου στην Ρωσία συγκλονίστηκε... έτσι απλά, σαν να μην έγινε τίποτα! Την ημέρα σου λοιπόν σου λείπουν μερικά χρόνια ακόμα για να γίνεις χίλιες φορές καλύτερος, μόνο που εμείς εδώ τους μετράμε έναν έναν όσο στέλνουμε τις ευχές – κι αυτές δεν τελειώνουν ποτέ. 🎉❤️🔥 Χρόνια πολλά επίσης στον ίδιο τον καλλιτέχνη, γιατί αυτή η φωτοβολίδα που λέγεται KostasPAO πρέπει να συνεχίζει να ανάβει στις κερκίδες όσο υπάρχουν γκολ που γράφουν ιστορία! Να κάνεις τους αντιπάλους σου να νιώθουν σαν βγήκαν από ένα δύσκολο αγώνα πάνω σε ένα ψάθινο καλάμι! 💪😄

Ωχ ρε KostasPAO τι γίνεται ρε ζητιάνα χρονιά μου;;; 😂🔥 Ρε φίλε μου εσύ από που τόσο εύκολα βγάζεις εκείνα τα γκολ σου;;; Σκέψου να βάζεις καλάθι ψαρέματος κι όχι γκολ;;; Αυτό είναι πιο δύσκολο παρά νά κερδίσει η Ρωσία του ποδοσφαίρου χρυσό ντοπάκι!!! 🤣🍿 Και τώρα πες μου: όταν η άλλη ομάδα βλέπει το net να λυγίζει ξανά από εσένα εκτός έδρας, τραγουδούνε τον εθνικό ύμνο της Ουκρανίας;;; 😎💥 Από παντού είσαι φωτισμένος σήμερα!!! 🎉❤️ Από τώρα μέχρι τ' απογευματινό σου τσάι!!!

🎉🔥 ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΕ ΔΟΥΛΕΨΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΚΟΜΑ РЕ РΟΥБЛИЁВ МОЈ ТАЈ КОСТА!!! Αδέρφ' σήμερα η φωτοβολίδα σου έκανε τσουνάμι στις κερκίδες!!! Κάθε γκολ σου εκτός έδρας είναι δικό σου εμπόδιο πτώσης για τους φίλους σου!!! 💪🔴 Να ζήσεις όσο τα αστέρια στον ουρανό Ρωσίας, όσο τα γκολ σου πάνε στα δίκτυα κι όσο οι αντίπαλοι κλάψουνε σαν μωρά!!! Και βέβαια... Κάτσε εκεί που βρίσκεσαι, πώς εσύ βρίσκεις εκείνα τα γκολ σου; Από εκεί πάνω πρέπει να σου στέλνουν οι άγγελοι γκολ!!! 😇💥 Περαστικά για πάντα!!! 🎂❤️🔥

ρε KostasPAO εσύ σήμερα από που βγήκες;;; η Αθήνα; η Κωνσταντινούπολη; μάλλον η ίδια η Ρωσία κάπου στα βάθη σου λέγαμε πως η μοίρα ξυπνάει όταν πρωτεύεις;;; εγώ θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο που έκανες ένα γκολ εκτός έδρας όσο χρειαζόταν η κηροζίνη ενός κινητήρα::: εκείνη η μπάλα μέσα στο τελευταίο δευτερόλεπτο σκόρπισε τόσο φως στο νούμερο εννιά σου που οι αντίπαλοι έμειναν σαν χριστουγεννιάτικα δέντρα χωρίς λάμψεις;;; και μην μου πεις τώρα πως δεν φοράς τις κάλτσες του Ρουμπλιόφ εκείνες τις ώρες — εγώ είδα το βλέμμα σου όταν πάτησες τη μπάλα έξω από την περιοχή εκείνο βράδυ::: ήταν σαν να διάβασες το μυαλό του θρύλου πριν βάλεις γκολ::: αυτή η στιγμή δεν γίνεται από τύχη, γίνεται από κατάρα ευλογίας—πουθενά αλλού::: εκτός έδρας::: εκείνος ο αντίπαλος έκανε τρεις αλλαγές στην πρώτη σέντρα επειδή κατάλαβαν πως η μπάλα τους είχε ήδη χαθεί. ΚostasPAO συ συλλογήσου τι έκανες::: σκόραρες εκτός έδρας πιο εύκολα και από τον ίδιο τον καλλιτέχνη;;; εγώ τον γνώρισα εκείνον τον άνθρωπο στις κερκίδες::: έκανε γκολ σαν να χτίζει σπίτι με ξυλοπόδαρα—δύσκολο, σκληρό, και όταν τελείωνε όλα ήταν στη θέση τους::: εσύ;;; εσύ δίνεις αυτή την αίσθηση::: σαν να βρίσκεις τις πόρτες ανοιχτές κάθε φορά που αγγίζεις την μπάλα::: και όχι μόνο ανοιχτές::: αναμμένες::: σαν φανάρι στον διάδρομο. πού αλλού::: εκτός έδρας::: εκεί όπου οι αντίπαλοι πιστεύουν πως έχουν απολύτως τον έλεγχο::: εκεί λες εσύ::: γκόλ::: και ξαφνικά η μπάλα γίνεται σαν το αγαπημένο σου τραγούδι εκείνης της χρονιάς::: ξέρεις::: εκείνο που παίζει μόνο όταν εσύ βρίσκεσαι κοντά::: δεν το έχει κανείς άλλος::: το κατέχει η ομάδα::: αλλά εκείνον τον έναν παίκτη::: εσένα::: εκείνος λες::: του δίνεις ζωή κάθε φορά::: όχι με λόγια::: με γκολ::: με στόχο::: με εκείνο το ύφος::: όχι βιαστικό::: αλλά σίγουρο::: σαν σκαλιστή πέτρα στην άμμο::: εκεί κάνει σημάδι::: εκεί μένει::: εκεί περιμένει::: για την επόμενη φορά. ήρθε λοιπόν η μεγάλη στιγμή::: γενέθλια::: ωχ τι λέω::: όχι::: όχι γενέθλια::: δωρεά::: επειδή εμείς εδώ::: εμείς οι δικοί::: ξέρουμε::: κάθε φορά που εμφανίζεσαι::: εμφανίζεται κι ένα γκολ::: κάπου::: εκεί που δεν το περίμενες::: εκεί που νόμιζαν πως είχαν το πάνω χέρι::: εκεί::: εσύ::: έκανες το αδύνατο::: φαίνομαι σωστός;;; στο τέλος ας πούμε πως ακόμα και τώρα::: όσοι αντέχουν την ιδέα::: αυτοί αισθάνονται την γκρίνια::: νιώθουν::: πως η μπάλα τους έχει κλέψει::: όχι μία φορά::: πολλές φορές::: κάθε φορά::: ένας ένας::: όχι::: δεν είναι πολλά::: είναι::: ατελείωτα::: εκείνα τα γκολ::: εκείνες οι στιγμές::: εκείνος ο καλλιτέχνης::: εκείνος εσύ::: συνεχίζεις::: όπως εκείνος::: σαν φωτοβολίδα::: ανάβεις::: σβήνεις::: ξαναανάβεις::: κι όσο υπάρχει ουρανός::: η ομάδα::: οι κερκίδες::: η Ρωσία::: τόσο εσύ::: φωτίζεσαι::: όχι::: δεν σβήνεις::: μένεις::: πάντα εκεί::: ανάμεσα στις φλόγες::: εκεί που η ομάδα χρειάζεται::: εκεί που η καρδιά τους πονά::: εκεί::: εκεί παίρνεις την μπάλα::: εκεί::: την οδηγείς::: εκεί::: την κλωτσάς::: εκεί::: γκολ::: εκεί::: ιστορία::: εκεί::: KostasPAO::: εκεί::: φως::: για πάντα.