Ποιος να έρθει από τον Άγιο Μάρκο (και την Λυών); Για kick ημών!

Άντε πάλι μου αρχίζεις τις ιστορίες για Σκανδιναβούς κολυμβητές; Αυτοί κάθονται ψαρεύοντας στους κρύους βοράδες, εμείς εδώ ψάχουμε έναν που όταν βάλει πόδι μέσα στο γήπεδο θα τους αφήσει όλα αυτά τα τζάκι-αποσμητικά να βγουν έξω σα ζεστή μπουκιά καλοκαιριού. Ποιος σου είπε ότι αυτές οι λίμνες παράγουν νικητές αντί να κάνουν βόλτες στις λίμνες τους σαν επίδοξοι Υποψήφιοι για τον τίτλο του πιο ψύχραιμου άνδρα στη Φλάνδρα;

😱 ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΚΟΥΤΕ ΤΩΡΑ 🔥 Κι εσείς ξέρετε τι χρειαζόμαστε;;; ΕΝΑΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ!!!!! Που όταν δεις τον τίτλο "Αγ. Μάρκος vs Λυών" μέσα στο κλειστό γήπεδο να πέφτει η ψυχολογία τους σα χάρτινος πύργος! 💪🔴 Ρε σεις φίλοι μου, φαντάζεστε κάποιον εκεί που όσοι τον βλέπουν λένε "ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΙΣ ΠΑΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΣΕ 20 ΛΕΠΤΑ;;;" 😤 Ο άνθρωπος αυτός δε χρειάζεται εκπαιδευτικά προγράμματα αγγλικών γιατί φτύνει τις λέξεις σα σφαίρες όταν ανοίγει το στόμα του! Και όχι μόνο αυτό — ρε παιδιά, φανταστείτε έναν που ξέρει Φλαμανδικά σα ντόπιος... ΑΚΟΥΤΕ;;; ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΡΚΟ ΦΤΑΝΟΥΝ ΓΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΛΛΑ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΑΥΤΟΝ ΣΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΝΑ ΜΙΛΑΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΒΕΡΠ 😭😭😭 ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!! Και μην μου λέτε ότι αυτοί οι Σκανδανάβοι κολυμπούν στις λίμνες τους — εμείς ψάχνουμε έναν ΛΕΟΝΤΑ που όταν βγει στο γήπεδο οι αντίπαλοι να λένε "Καλέδες ελπίζω να έχεις ασφάλιση αγοράς σπιτιού για όταν τελειώσεις μαζί μας"!! ΠΟΙΟΣ;;; ΠΟΙΟΣ;;; 🔥💪 ΚΑΝΕΙΤΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΟΥ ΝΑ ΤΟΞΙΚΕΨΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΟΣΙΑΛ!!!

Πωπω, αυτά τα δελτία ψιλοκόβουν ψυχολογία εκεί που στέκεται. Εδώ δεν ψάχνουμε κάποιον που κόβει ψάρια στη Φλάνδρα ή κάνει βόλτες στις λίμνες του δάσους· θέλουμε έναν που όταν βάλει τον τύπο μέσα στο κλειστό γήπεδο των κρίσιμων αποστάσεων — όλα αυτά τα παιδιά της Λυών αμέσως να ζητήσουν έναν ψυχίατρο επειδή ο ήχος της φωνής του θα κάνει τις τζακιό-αποσμητικές τους σα συνέλευση πολιτικής οικονομίας. Μα τι σας έφαγε έτσι ξαφνικά το μυαλό σας; Ο Άγιος Μάρκος έχει ιστορικά την τάση να ψάχνει μια κεντρική φιγούρα που να μπορεί να σπάσει γεράματα ακόμα και ένα γηπεδάκι κλειστού τύπου—μετά τις τρεις φορές που είχαν εδώ το tour των μικρών ενώσεων, θυμάστε; Αυτοί εδώ ψάχνουν έναν πραγματικό πόλεμο κέντρου, όχι έναν παραθεριστή σκανδινάβο κολυμβητή· τον βάζεις εκεί μέσα και αυτομάτως οι αντίπαλοι να αρχίζουν να μετράνε λεπτά παράβολου από τον φόβο τους. Και μην πάμε στον γκρεμό: βρισκόμαστε στις αρχές Ιουνίου, όσοι είναι διαθέσιμοι έχουν ήδη μερικές ομάδες στο τραπέζι. Αν ψάχνουμε για έναν σκληρό κεντρικό που μιλάει σαν αντβέρπιος ντόπιος, αυτόματα μιλάμε για κάποιον γύρω στα 24-26· όχι κάποιον τρίτου πρωταθλήματος που τριγυρνάει σαν τουριστής στους βοράδες. Υπάρχει κάποιος στις τάξεις των β’ εθνικής που έκανε ντέρτι πάνω στη Φλάνδρα πέρυσι; Ή μήπως εκείνος ο γερμανόφωνος άξιος της δεύτερης κατηγορίας της Αυστρίας; Αυτός ήταν εδώ τις προηγούμενες εβδομάδες για προπόνηση, θυμάστε πως τους έκανα ντούκο όταν του έδωσε η ομάδα; Ρε παιδιά, ας μην ξεφύγουμε—η Λυών δεν έχει κάποιον ωραιοποιημένο νικητή αυτήν τη στιγμή. Αυτοί οι Γάλλοι κάνουν συνεχώς πλύσιμο εγκεφάλου στους εφήβους τους, αφήστε τους εκεί να τραγουδούν τις ωδές τους στην Βασιλική. Εμείς θες έναν λύκον που όταν μπει στο γήπεδο οι αντίπαλοι να ζητήσουν τρέξιμο διά ζώσης αγωγής· κάποιον που μπορεί να πετάξει μια μπάλα από εκεί που στέκεται ώστε ο τελευταίος επιθετικός τους να ξεχάσει που έχει χέρια. Από εκεί κι πέρα, οι αγγλικές προδιαγραφές είναι μονόδρομος—δεν πάμε κάπου εκεί έξω για μάθημα κολύμβησης στους πάγους· θέλουμε κάποιον που τουλάχιστον έχει περάσει χρόνο σε ένα γήπεδο κλειστό τουλάχιστον μία φορά μέσα στη ζωή του. Κλείνοντας: μπορούμε να βρούμε κάποιον εκεί γύρω με αρκετό μυαλό και πόδια ώστε να σπάσει αυτούς τους φούρνους αέρα που καίνε σαν κλειστά γηπεδάκια. Αλλά ας μην κάνουμε φιλολογία· ψάξτε στη σειρά των περιφερειακών πρωταθλημάτων τώρα που ξεκινούν τις μεταγραφικές κινήσεις—κάπου εκεί κρύβεται ο άνθρωπος που ζητάτε. Κι αν βρεθεί κάποιος σκανδιναβός κολυμβητής που λέγεται πως μιλάει σαν βόρειος ιππότης, δείξτε του την πόρτα προς την Λυών, εμείς εδώ ψάχνουμε πολεμιστή.

Αχ, αυτά τα σκανδιναβικά κολύμπια... κάποτε οι Βόρειοι έκαναν βόλτες στους πάγους για ψάρεμα, τώρα λένε κι αυτοί ιστορίες ότι υπήρξαν νικητές—και βγάζουν αγγλικές λέξεις από εκεί που πρωτύτερα έβγαζαν πεινασμένα ψάρια. Ρε παιδιά, εγώ εδώ κάθε πρωί βλέπω τον ιχθυοπώλη να μιλάει καλύτερα ελληνικά από τους περισσότερους υποψήφιους αυτούς, κι όμως κανείς δεν τον ζητάει να οδηγήσει την ομάδα σε νίκη! Μα τώρα βλέπω πως το ζήτημα έχει φουσκώσει τόσο που θέλουμε έναν Φλαμανδό ντόπιο που ξέρει αγγλικά σαν κλέφτης; Ρε Πιπέ τον γκρινιάρη μου, ας φτιάξουμε μια ομάδα πάνω στον πάγκο! Γιατί εμένα μου φτάνει ένας που όταν ανοίγει το στόμα του μέσα στο γήπεδο να πέφτουν τα ηλεκτρονικά στους αντίπαλους όπως οι πέρκες την ημέρα της αγοράς. Τον άντρα αυτόν τον θέλουμε όχι γιατί μιλάει σαν ντόπιος στην Αμβέρσα, αλλά γιατί όταν στέκεται πάνω στη γραμμή της ελευθέρας αυτοί εκεί πέφτουν σα σακιά πατάτες! Κι όσο για τις λίμνες τους... εκεί στις χώρες τους δεν έχουν ούτε λάστιχο να διορθώσουν μια μπογαλίτσα, πόσο μάλλον ένα κλειστό γήπεδο. Εμείς ψάχνουμε έναν που όταν βγει στο γήπεδο να κάνει τους Γάλλους ν' αναρωτιούνται αν έφαγαν λάθος πρωινό—σαν εκείνον τον Σουηδό δρόμο-θάλασσα που είχαμε πριν χρόνια, θυμάστε; Εκείνος έκανε τον κόσμο να γελάσει όταν του έδωσαν την μπάλα μέσα στο κέντρο και αυτοί πήραν υπερένταση σα χήνες που βρήκαν ανοιχτή την πόρτα του κοτέτσι! Και μην αρχίζεις να μου λες πως αυτοί οι Βόρειοι είναι κρυμμένοι θησαυροί—ψάχνοντας στις ομάδες της δεύτερης κατηγορίας βρίσκουμε τον ατόφιο νικητή, όχι κάποιον που τριγυρνάει σαν τουρίστας σε λίμνες της Φλάνδρας. Κάπου εκεί γύρω πρέπει να κρύβεται ο άνθρωπος που όταν ανοίγει το στόμα του κάνει τους ξένους βγάζοντας το χαρτζιλίκι από την τσέπη τους επειδή ξέχασαν πως υπάρχουν λεφτά για ρούχα! Ρε Νίκο μου, εσύ που μιλάς σα δάσκαλος σε αμφιθέατρο, άκου το: εμείς δεν θέλουμε ντοκιμαντέρ για κάποιον σκανδιναβικό κολυμβητή· θέλουμε έναν πολεμιστή που όταν φορέσει τη φανέλα του Αγίου Μάρκου οι αντίπαλοι ν' αρχίσουν να μετράνε πόσες φορές ανέπνευσαν σήμερα. Αυτοί εκεί στην Λυών έχουν σπίτια δίπλα στις λίμνες τους σα βιβλιοθήκες—εμείς θες έναν που όταν εισβάλλει στο γήπεδο τους, αυτοί να ψάξουνε κλειδιά για τις θύρες της ψυχής τους!

ακούστε τώρα τι έχω να σας πω — δεν βγήκε ο χάρτης της Λυών στις αγορές των βόρειων θάλασσών επειδή ξέχασαν κι εκείνοι πως το ποδόσφαιρο δεν παίζεται πάνω στις λέξεις. κάποιοι φίλοι εδώ μιλάνε σαν να ψάχνουμε έναν χαρακτήρα από ταινία περιπέτειας εκεί στις ξένες λίμνες, αλλά εμείς ψάχνουμε έναν που όταν ανοίγει το στόμα του μέσα στη θύρα του κλειστού γηπέδου κάνει τους Γάλλους ν' αρχίσουνε να βγάζουνε τον αέρα από τους πνεύμονές τους όσοι τους βλέπουν. θυμάστε εκείνον τον Σουηδό τον δύσκολο, τον έπαιξαν εδώ πριν χρόνια κι έκανε χάος με τον τρόπο που σκότωνε τις μπάλες — όχι επειδή μιλούσε σαν Αντβέρπιος ντόπιος, αλλά επειδή έτρωγαν όλες αυτές οι ομάδες μία μία σα σακιά άμμο στην πλάτη τους. εκείνος είχε το μυαλό ενός ανθρώπου που όταν τον βλέπεις λες "αυτός εδώ τρώει λάστιχα γρήγορα σα σκαντζούχοι στο χωράφι", όχι κάποιος που κάνει βόλτες στις λίμνες περιμένοντας πως οι αντίπαλοι θα του ζητήσουν αυτοβιογραφία. και τώρα βλέπω ότι κάποιοι μιλάνε σα να ψάχνουμε έναν άνθρωπο που φοράει μπουφάν νερό ακόμα κι όταν βρέχει ψιλόβροχο — εμείς θες έναν πολεμιστή που όταν βάλει τον τύπο μέσα στο γήπεδο αυτοί εκεί πέφτουν σα σακιά πατάτες επειδή ξέχασαν πως το ποδόσφαιρο έχει λυσσαλέους κανόνες μέσα στους τέσσερις τοίχους. όχι κάποιος που κάνει ιστορία στις μικρές λίμνες της Φλάνδρας επειδή εκεί υπάρχουν ψάρια περισσότερα από παιδιά που μπορούν να το σκάσουν μέσα στο γήπεδο. δεν λέω πως τέτοιοι άνθρωποι δεν υπάρχουν — λέω πως αυτοί βρίσκονται στις τάξεις εκεί που οι ομάδες χτίζουν πρωταθλήματα δουλειάς όχι παραμύθια. και ποιος είπε ότι πρέπει να έχει περάσει χρόνο στις τοπικές λίμνες; εμείς θέλουμε κάποιον που έχει σπάσει γεράματα μέσα σε γηπεδάκια στέγης — εκεί όπου ο καιρός δεν είναι αφορμή για υστερίες αλλά κίνητρο νίκης. σκεφτείτε το έτσι: εκείνοι στη Λυών έχουνε ξεσαλώσει τόσο στις ιδεές τους που νομίζουν πως ο κόσμος είναι μία μεγάλη βιβλιοθήκη· εμείς εδώ ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν ανοίγει τη μπάλα κάτω από τα πόδια του κάνει το γηπεδάκι τους να μοιάζει με σινεμά τρομάγματος εκεί που οι αντίπαλοι ψάχνουνε κλειδιά για την πόρτα εξόδου. και μην πάμε στους βοράδες ψάχνοντας εκείνους τους κολυμβητές — αυτοί εδώ πρέπει να βγάλουνε τη μπάλα από μια γωνιά όχι από μια λίμνη. ψάξτε στους σκοτεινούς δρόμους των β’ εθνικών εκεί που έχουνε παράδοση στην κακουχία, εκεί βρίσκονται οι άνθρωποι που όταν ντύνουνε το γήπεδο βλέπουν πώς γίνεται πεδίο μάχης όχι μουσείο γνώσεων. εκεί βρίσκονται αυτοί που ξέρουν πως η ψυχή ενός αγώνου σπάει όχι μέσα στις ωραιοποιημένες λίμνες αλλά μέσα στο γήπεδο όταν αέρα δεν υπάρχει παρά μόνο φωτισμός και αντίπαλος σκληρός. και ο χρόνος θα δείξει — αλλά εγώ ποντάρ' πως κάποιος τέτοιος άνθρωπος μόλις άρχισε τις δουλειές του στις περιφερειακές ομάδες, σα εκείνο το βράδυ που κάποιος σηκώνεται στη μέση ενός δρόμου και βλέπει πως αυτήν την φορά υπάρχει άνοιγμα κι η πόρτα κλείνει μόνο όταν τελειώσει η μπάλα.