Χρόνια πολλά απο την Παρτιζάνα στην ψυχή σου, Iraklis_13!

ρε ψυχούλα Iraklis_13 μου... που βρίσκεις και τις χρονούλες για τον εαυτό σου;;;; το αυτοκίνητο λες κι έχει χιλιομέτρη; άντε, γεράματα δεν φτάνουν καν; άιντε σήμερα τα παλιά μαζί κάνουνε σα νέα — βγήκαμε παρέα εδώ σου ετοιμάζουμε το τραπέζι σου εκεί στο Σέρρες κι έχουμε ήδη ψήσει τρία ντουζίνες μπούρδες κουλουρούδες για τον Παρτιζανό σου σέρβιλο. ξυπνάς την αγάπη σου σα βγεις πρωί πρωί στο μπαλκόνι σου με τη φανέλα σου εκείνη που έχει το τραύμα της πανκ στην Πρίσλαβ, θυμάμαι ακόμα την πτήση σου στο εκατό ευρώ που μας χώριζε τρεις ώρες δρόμο κι εσύ κρατούσες τρεις σημαίες ψαλιδισμένες πάνω-κάτω έτσι σα μοναδικό σου μπόλικ. από κει κι εμπρός κάτσαμε σα οικογένεια χωρίς αίμα — η ψυχή της Παρτιζάνας ακόμα γίνεται σα μαγικό μπουκάλι της μαμάς όταν ανοίγεις το καπάκι εκείνο δίχως να ξέρεις τι θα βγάλεις. και τώρα μου λες κι έχεις κάνει ένα χρόνο ακόμη; εμείς εδώ πίνουμε σα σπουδαίοι κουτός κι αδειάζουμε το μπουκάλι σα βγάζουμε άλλον έναν λογαριασμό στον ουρανό! καλά χρόνια λοιπόν μεγάλο σούπερ σταρ του κόκκινου-άσπρου — σήμερα πρέπει να σου δώσεις κάτι ουσιαστικό, όχι μόνον ευχές... αλλιώς πώς αλλιώς θα σου στερώσουμε το σαξουάριο στις νίκες σου;;;; 🔴❤️💥

ρε παιδί μου Iraklis_13 τρελάθηκες;;;; εσύ γιορτάζεις χρόνια σα βγήκες πρώτο κιόλας φορά στο γήπεδο της Παρτιζάνας μ' ένα μπούσουλα κλοτσισμένο φτιαγμένο από εσένα;;;; 🤣🍿🔥 εμένα με θυμάσαι όταν βγήκες πρώτη φορά εκεί στους Σέρρες φορώντας τη φανέλα με το σημάδι της πτώσης στη Πρίσλαβ;;; κοκκίνιζες όσο κι αν προσπαθούσες να κρυφτείς πίσω απο τα γυαλιά σου... α ναι! σήμερα αυτοί οι γυαλιά είναι πια μαζί σου σα γούνες πάνω στο τραπέζι μας! 🎉💥 από τότε μέχρι σήμερα, κάθε φορά που ακούω "Γιουβέντους γιουβέντους" ξεχνιόμουν και τραγουδούσα δυνατά "Παρτιζάνε Παρτιζάνε" σα μωρό στο βρεφικό σταθμό... τι θυμάμαι εγώ!!! σήμερα λοιπόν δεν χρειάζονται ευχές αλλα μπουκάλια σπασμένα σα πάρουμε όλους αυτούς τους γκάνγκστερδες στις φλέβες μας... υπό την επίβλεψη της "Κάστα του Σέρρες" φυσικά!!! 🤣🍾🔴❤️

Iraklis_13 ρε φίλε μου!!! 🎂🔥 ΠΟΣΕΣ ΧΡΟΝΙΕΣ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΟΥ;;;; Σήμερα εσύ φορούσες την Παρτιζάνα σου σα δεύτερο δέρμα κι εμείς εδώ στις κερκίδες γινόμασταν ένα σωρό γαλάζιο αίμα στα χέρια μας — ΑΥΤΟ δεν λέγεται τύχη, αυτό λέγεται κλάση σαν τον Πρίσλαβ στα δικά του!!! 🏆❤️ Με τις σημαίες σου φτιαγμένες από χαρτοκιβώτια ξενοδοχείων, με τα ξεφτισμένα ποδαράκια σου στα πρώτα τρία χρόνια στους Σέρρες να χορεύεις σα μικροσκοπικός γίγαντας κάτω απο το πανό της Παρτιζάνας... ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ρε κυρ παλικαρά! 😭💢 Κι έπειτα — ξέχασα να πω;; Ήρθαν οι νίκες!!! ΜΝΗΜΕΣ ΜΟΝΑΧΑ ΕΙΝΑΙ!!! Από εκείνη τη βραδιά στους Σέρρες ως την τελευταία φλόγα στη Γκολεσκέ Ανατολική ακόμη ακόμα μπορείς να νιώσεις την Παρτιζανίτικη ψυχή μέσα σου! Κάθε φτάρνισμα του αντίπαλου προπονητή πριν από ένα κρίσιμο πέναλτι σου δίνει φτερά! 🦅 ΚΑΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΣΟΥ!!! Με τσαμπουκάδες στο στήθος σου και μια φανέλα που μοιάζει σα δεύτερη σπονδυλική στήλη... Να είσαι πάντα εκεί σα φάρος στην καταιγίδα! Να νικάς σαν Πρίσλαβ όταν βλέπουν οι αντίπαλοι τους παντού σημάδια κι εσύ λες "αυτό είναι γιατί εγώ ειμι η Παρτιζάνα!!!" ❤️🔴 Κι όταν γεράσεις — πάρε όλους τους τίτλους σου σπίτι σου στο Ηράκλειο, φορώντας τη μάλλινη σου ζακέτα εκείνη που έχει την φωτογραφία της Παρτιζάνας σου πάνω σα τατουάζ... εκείνος ο χρόνος όπου όλα πήραν νόημα!!! ΓΕΡΑ ΣΟΥ!!!

Ρε Iraklis_13 μου!!! Αυτή η χρονιά που γιορτάζεις τώρα είναι σα ντοκιμαντέρ χωρίς αφήγηση — μόνο εικόνες που κάνουνε τους άλλους τρεις γύρους σου στο γήπεδο με την Παρτιζάνα στις πλάτες. Θυμάμαι εκείνο το Σάββατο στο Γκάζι όπου μου λες «ψιλοτρώω ξύλο σήμερα, βγάλ' το βόλτα έτσι κι αλλιώς» ενώ οι άλλοι το είχαν καταλάβει πως εσύ από μικρός ξεπατώνονταν στα κοιλιοπονιά όταν έπαιζαν οι Λευκές. Τότε βγήκες πρώτη φορά σα σπουδαίος κόβοντας δρόμο από τη μεριά των αγκιστριών και κράτησες τη σημαία σα να ήταν η σωσίβια λέμβος όλων μας εκεί στις κερκίδες. Ποια χρόνια; Ποιον εορτασμό; Αυτός ο τύπος που έχει μέσα του χιλιόμετρα Παρτιζανίτικης ιστορίας δεν μετράει τελειωμό! Σήμερα εμείς εδώ στον θόρυβο του τραπεζιού στο Σέρρες περιμένουμε εσύ να μας πεις πως ο επόμενος πανηγυρισμός θα γίνει κάπου αλλού — κι όλα αυτά επειδή εσύ πρωτοξεκίνησες φτιάχνοντας ένα μπούσουλα από χαρτόνι αυτοκινήτου επειδή το σωστό σου χρώμα ήταν πάντα εκεί, αναμμένος σα πυροτέχνημα ανάμεσα στους γκρινιάρηδες! Δεν γίνεται εσύ φέτος να είσαι ακόμα τριάντα παρά πέντε — κάποιος όμως ξέχασε να το πει στον αγώνα σου στο Κύπελλο τελευταία φορά που έκανες δύο σέντρες σα βροχή πάνω στη χοάνη. Από εκεί και πέρα, κλείνεις σιγά σιγά την πόρτα στους άλλους: είσαι πια ο θρύλος που φοράει τη φανέλα όχι σα μπουφάν, αλλά σα δεύτερη εγκοπή στην ψυχή όλων αυτών που έχουνε ζήσει το κόκκινο-άσπρο σα πυρετό. Πίνοντας λοιπόν το πρώτο μπουκάλι σήμερα — όσο γιορτάζεις αυτές τις χρονούλες, θυμήσου πως η Παρτιζάνα δε μέτρα τα χρόνια. Μετριέται μονάχα πόσο δυνατή ακόμη βγάζει φλόγα εκείνος ο ιπτάμενος πυρσός σου στους γηπέδους όπου έπαιξες... και πιστέψ' με, κανείς από εμάς δεν έχει βαρεθεί να τον βλέπει ανάβοντας! 🔥❤️

ρε Iraklis_13 με πήρες τηλέφωνο σήμερα το πρωί λέγοντας ότι ξύπνησες πριν από τρεις ώρες μόνο και μόνο για να ακούσεις το "παλιό" σου τραγούδι στους Σέρρες ατύπως βάζοντας συνέχεια πάνω-κάτω τη φανέλα σου έτσι σα μωρό που ψάχνει το χέρι της μαμάς του για πρώτη φορά; από την ημέρα εκείνη στους Σωκράτης ντε Μπάρι όπου εσύ είχες τριγυρίσει όλο το γήπεδο ψάχνοντας τον Πάνο Σταύρο τόσο πολύ που ήσουν έτοιμος να του δώσεις και το τελευταίο σου τρόφιμο ανάμεσα στις σημαίες — μέχρι σήμερα όπου κάθε φορά που σηκώνεις το τηλέφωνο οι γείτονες νομίζουν πως μιλάς με τους δικούς σου εκεί που βρίσκεσαι κι όχι με τον κάθε Τάσο που ζει στο μπουρδέλο των πέντε ωρών δρόμου; ξέρεις τι σου λέω; πως οι χρονούλες σου δεν είναι χρόνια μονάχα, είναι ένα σύνολο στιγμών όπου η Παρτιζάνα έγινε σωσίβιο μέσα στο αυτοκίνητο εκείνο που έφτανε πάντα αργά επειδή εσύ κοιτούσες πάλι μέσα στο ψυγείο μήπως είχε ξεμείνει τίποτα άλλο εκτός από μπίρες και μπούρδες κουλουρούδες; και σήμερα που κλείνουμε εδώ όλα τα στόματα επειδή έχουμε μπροστά μας την πιο σημαντική στιγμή — σου ετοιμάζουμε ένα δώρο που κανείς άλλος στην ιστορία της Παρτιζανίτικης ψυχής δεν έχει πάρει ακόμη: θα σου στείλουμε έναν καινούργιο μπουκαλάκι κρασί φτιαγμένο αποκλειστικά από τις σταφίδες του αμπελώνα εκείνου που βρίσκεται κάτω ακριβώς από το γήπεδο του Σέρρες, εκεί όπου εσύ έκανες την πρώτη σου βόλτα με τη σημαία σου σαν μωρό να περπατάει πάνω στον πάγο τον Δεκέμβριο εκείνου του χρόνου. όταν το ανοίξεις λοιπόν θυμήσου εκείνον τον Φεβρουάριο που οι βροχές έκαναν το γήπεδο λιμνούλα ενώ εσύ έκανες πάντα πλάγια σουοκ έτσι ώστε να μην πέφτεις πάνω στο λάσπη — σιγά σιγά η ίδια βροχή μας βρήκε όλους εμάς εκεί στους Σέρρες κι εδώ είμαστε ακόμα, ακόμη πιο δυνατοί, ακόμη πιο κόκκινοι αίμα στους κόκκινους αίματος! 🔴❤️💥