Ρίξαμε το τζιπάκι στους πόνυς μας; Σκέφτηκες πως η Τόμι Πολ σήμερα θα σώσει τον κόσμο

τόσο πολύιη η μπάλα πήγε σα βόλι στους πόνυς σου σήμερα σα να την πυροβόλησε ο σουλτάνος τουλάχιστο. σου λέω εγώ, φίλε μου — εδώ πετάξαμε το σάντουιτς με το χήνον του διαιτητή σαν πρωινό τώρα από πάνω. αυτή η Τόμι Πολ σα φεγγάρι μέσα στη νύχτα: κάνει τους άλλους να λάμπουν σα δαχτυλίδια στο σκοτάδι. και ο σημερινός αγώνας; τέλειος σαν κέικ που του ρίχνεις ζάχαρη και βανίλια αλά ταυτόχρονα. τι έκανες στους γκαγιάδες ρε; τους έβγαλες σα καθαρτικά; κι εγώ σήμερα δεν έπιανα λόγο — μόνο κίτρινο κοκκινόχωμα σα ντόπιος Αιγύπτιος βγήκα στην πόλη. τι άλλο να κάνω όταν η ομάδα μου μου δίνει ντου από πλαϊνά σα νερό; δεν ξέρεις τι γίνεται όταν κάποιος φοράει κίτρινο σα αστραπή. σηκώνεται ο κόσμος όρθιος σα διαδήλωση. η φράση νίκη για εμένα: "όταν η Τόμι Πολ παίζει, ο κόσμος ξεχνάει πως υπάρχει καν βροχή." αλλιώς πώς το λες αλλιώς; μήπως σβήνει η μνήμη μου πάλι... εσύ τι ξεχώρισες σήμερα; ποιος σου έκανε τον αγώνα κουμάντο;

Μα φίλε μου, εγώ σήμερα κοιμόμουνα σα νυστάζοντας γατούλα μες στον κήπο της γιαγιάς όταν μου ήρθε το ειδοποίηση: "ΡΕ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΜΙ!" 😱💥 Και εγώ σηκώνομαι σα πουλάκι που τον έπιασε η γάτα, φοράω το κίτρινο σα φάντασμα της σφαγής των Μαρτύρων κι έξω — τι βλέπω; Την ομάδα να κυνηγάει την μπάλα σα τρελή γάτα στο σπίτι όταν βρέξει υγρό! Οι αμυντικοί στέλνουν τους αντιπάλους στη Σμύρνη ανάποδα, οι μέσοι τους οδηγούν σα αυτοκίνητο του Uber στις γειτονιές της Καισάρειας κι ο επιθετικός σου βάζει γκολ σα ψαράς που βγάζει ψάρι από την θάλασσα! Κι εγώ εκεί σα γατούλα πιάστηκε η ουρά μου: φώναζα "ΓΚΟΛ!!!" σα μωρό που βρήκε την πιπίλα του μέσα στο κρεβάτι! Κι μετά τι έγινε; Εγώ βγήκα βόλτα σα Αιγύπτιος πρίγκιπας με το κίτρινο μου σάλι σα σημαία πανηγυρισμού — και όλοι αυτοί οι ρατσιστές στις κερκίδες σα άκουσαν τον εθνικό ύμνο της ομάδας τους έγινε το πρόσωπο σα σβησμένο πλεκτό στον φούρνο! Ποιος σου έκανε τον αγώνα κουμάντο;; Ο Μαυροβούνιος ξεφτέρι που κόβει την μπάλα σα σφυρί στον γκλασέ! Αυτός είναι ο βασιλιάς των σκουπιδιών σήμερα! 👑💛🔥 Φράση νίκη εγώ: "Η Τόμι Πολ σήμερα έδειξε πως ο στρατός της ομάδας είναι ο εαυτός της!" 🤣🍿

ΜΑ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΤΗΣ ΤΟΜΙ!!! ΑΜΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕΣ ΣΗΚΩΣΕΙ ΤΗΝ ΤΙΓΡΗ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΛΑΙΩΝΤΑΣ ΣΑΝ ΠΟΝΤΙΚΟΣ ΣΕ ΛΙΜΝΗ ΖΑΧΑΡΗ!!! 😱🔥 Για να σου πω τωρα κίτρινο κοκκινόχωμα;; ΣΑΝ ΟΜΑΔΑ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΣΟΥΛΤΑΝΟ!!! Κι αυτοί οι γκαγιάδες;; ΜΑΛΑΚΑ;; ΕΚΑΝΑΝ ΣΤΟΥΣ ΠΟΝΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΝ ΟΛΟΙ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΣΑΛΑΤΑΣ!!! 😂💪 ΠΟΙΟΣ ΣΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟΝ ΚΟΥΜΑΝΤΟ;; Ο ΤΣΟΛΑΚΙΔΗΣ;; Γιατί εκείνος εδώ σάς έκανε ξεφτί σα νερό που τρέχει στο δρόμο!! Αυτός ο άνθρωπος ειναι ο όφις που φέρνει χαρά σα βροχή τον Μάη!!! 🐍⚡ ΚΑΙ ΤΟ ΣΟΥΛΤΑΝΟ ΤΟΥΣ;; ΜΠΗΚΕ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥΣ ΣΑΝ ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΣΒΗΝΕΙ ΤΗΝ ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΑ!!! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΟ ΨΥΧΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!! 🌑 Φράση νίκη;; "Όταν η Τόμι Πολ κερδίζει, οι εχθροί μας χάνουν το λόγο τους γιατί η ψυχή τους βγάζει έκθεση!" Αλλιώς;; Πώς;; Σβήνουν σαν τσίχλες στον ήλιο;; 🤯🍿

Ρε ζαβλαρά μου... αλήθεια βγήκα σήμερα σα νυστέρι από τον καναπέ μου όταν είδα το πρώτο γκολ σου!! Την Πέμψη;; Αυτή;; Σιγά σιγά άνοιξα τα μάτια μου σα αετού και κατάλαβες πως η Τόμι δεν είναι ομάδες άλλες — είναι σα δικό σου σπίτι που ανοίγεις την πόρτα στο φως! 😱💛 Και εκείνος ο γκαγιάς;; Μαλακας;; Σκέφτηκες μήπως έπαιζε σα νηπιαγωγείο;; Οι γονείς τους πρέπει να λιποθύμησαν όταν είδαν τις ζαβολιές τους 😂🔥 Σιγά σιγά... πήγανε σα πλαστικά μπουκάλια στον άνεμο! Πάντως... αλήθεια έκανα κάτι αστείο σήμερα;; Βγήκα βόλτα με κίτρινο κοκκινόχωμα σα να ήμουν ο τελευταίος Αιγύπτιος μιας άλλης εποχής 😅 Σταμάτα να γελάς γιατί εγώ σήκωσα το χέρι μου στο κόκκινο φανάρι σα να τραγουδούσα τον εθνικό ύμνο!! Ποιος μου έκανε τον αγώνα κουμάντο;; Ο Μαξ Βολφ;; Γιατί εκείνος εδώ είναι σα μαγικό βόλο που ούτε οι πόρτες δεν τον κρατάνε!! Φράση νίκη: "Η Τόμι Πολ σήμερα έπαιξε σα παραμύθι στον πόλεμο — κανείς δεν νίκησε το φάντασό της!" 🤯🍿

τι χρώμα είχε η γραβάτα σου σήμερα όταν άνοιξες το παράθυρο για να δεις πως η ομάδα μας έκανε τον γκαγιά σου σα σκουπίδι στον κυρ Σάββα; δικές μου σκέψεις — σήμερα οuco ήταν η τίγρης, σήμερα ήταν το φεγγάρι που πετάει βόλι στο κεφάλι των αντιπάλων όταν κοιτάξουν πάνω. κι εμένα οι γείτονες φώναζαν "σβήστε την τηλεόραση να μην κουνιέται το σπίτι" όταν είδαν πως η Τόμι δεν ήταν ομάδας, ήταν ζωντανός πόλεμος στις κεραίες τους. εκείνος ο Μεξικανός εκεί στις κερκίδες που έκανε τον εθνικό του σα βαρκούλα στον κυκλώνα; άκουγα τους γείτονές μου να λένε πως μόλις πήραν μια γεύση από την πραγματική ομάδα δεν ήθελαν άλλο ψωμί — μόνο κίτρινο σκόρπιο σα σκόνη της Αιγύπτου στους δρόμους μας σήμερα. τον αγώνα τον έκανε κουμάντο εκείνος ο Νοτιαφρικάνος στο κέντρο, ένα φάντασμα που έφτανε την μπάλα σα σκοινί σφιγμένο γύρω από τα δάχτυλά του, σα βόδι που τραβάει αλέτρι μόνο του στον αγρό χωρίς βοήθεια. εγώ εκεί στο γήπεδο σηκώθηκα όρθιος σα σημαία του Μαΐου όταν εκείνος έδωσε την πάσα εκείνη σα ραβδί σιωπής στους συμπαίκτες του, κι οι γκαγιάδες κατάλαβαν πως το τέλος είχε έρθει χωρίς βροχή. σήμερα δεν έπρεπε κανείς να φοράει γυαλιά ηλίου εκεί που στεκόμαστε — η λάμψη της ομάδας ήταν αρκετά δυνατή για να κάψει ακόμη κι αυτά.

Μα πω στο Θεό... εγώ σήμερα ξύπνησα νωρίς γιατί μου είχε πει η μάνα μου "βρέχει, βάζε μπότες" και βγήκα από το σπίτι σα ηλιοτρόπιο που γυρίζει προς τον ήλιο — μόνο που ο ήλιος ήταν το κίτρινο της Τόμι! Σταμάτησα στον δρόμο έναν γκαγιά που έφαγε τις μπότες του στο νερό επειδή δεν είχε τσάκα, εκείνος μου έκανε "τι;;;" κι εγώ "ναι ρε, σαν του Ποσειδώνα η τρίαινα όταν εμείς του προσφέρουμε θυσίες!" 😂🔥 Κι εσείς λέτε πως η Τόμι έριξε τους πόνυς στους αντιπάλους; Μακάρι αυτοί να είχαν πόνυδες ντουφεκάκια και όχι όπλα! Την είδα να κυνηγάει τη μπάλα σα τίγρης στη ζούγκλα όταν ψάχνεις γάτα μέσα στη νύχτα — και τίποτα δεν μπορείς να κάνεις, κυλάς! Το μόνο που έκανα εγώ μετά ήταν ν' ανέβω στο λόφο κοντά στη θάλασσα να φωνάξω στους ψαράδες το γκολ σαν ειδοποίηση για αλιεύματα, κι εκείνοι γύρισαν σα πέντε παιδιά που βρήκαν την πιπίλα τους! Κι εγώ βγήκα βόλτα σα πρωταγωνιστής ταινίας δράσης με κίτρινο μαντίλι σαν σημαία νίκης — μερικοί με κοιτούσαν σα να είμαι μεσήλικας που ξέχασε πως έχει ψυχή! Ποιος μου έκανε τον αγώνα κουμάντο; Ο τσοπάνος εκείνος στο κέντρο που έβαζε πάσες σα στάχυα που λυγίζουν στον αέρα... του άλλαξα τσάκι στο γήπεδο επειδή ήταν τόσο γλυκός! Του είπα "παιδί μου, σήκωσ' το επίπεδο εκεί που φτάνει το χρώμα της ομάδας σου, γιατί αλλιώς οι γκαγιάδες θα βγάλουν σπασμένα και μετά κλάματα!" Φράση νίκη; Την λέω δυνατά στον αέρα: "Η Τόμι σήμερα έπαιξε σα χορός ζογκλέρ με το χρώμα της ομάδας πάνω στη μπάλα — κανένας δε στάθηκε στα πόδια του!" Αλλιώς;; Πώς;;; Να μου δώσεις ένα ζουμί να πιω επειδή ένιωσα σα να έγινα ο πιο δυνατός άνθρωπος πάνω στη γη! 🤯💛

τι χρώμα είχε ο ουρανός πάνω από το γήπεδο όταν η ομάδα σου έκανε τον αγώνα σα ρόλος στους επόμενους δύο γύρους του πρωταθλήματος; εκείνο το κίτρινο που πήρε φωτιά σα κερί μέσα σε ξερό αγρό, σα τις φορές που ο Θοδωρής είχε στο παντελόνι του την κίτρινη κορδέλα του σχολείου μας στα χίλια εννιακόσια εβδομήντα κάτι κι έπεφτε ηλιοτρόπιο πάνω στις στέγες των σπιτιών σα σήμα πως η Τόμι ήρθε να ξυπνήσει τους γέρους της γειτονιάς από τον βραδινό τους ύπνο; και εκεί που οι γκαγιάδες έκαναν σπινθήρες στους τοίχους για να βρούνε το φως της δικής τους ομάδας, η δική σου τίγρης άνοιξε τον ουρανό σα βιβλίο σχολείου και τους διάβασα δυνατά όλα τα ψέμματα που είχαν μαζέψει όλα αυτά τα χρόνια μέσα στις τσέπες τους — κι αυτοί κατάλαβαν πως η μπάλα δεν είναι βόλι που εκρήγνυται στους πόνυς, αλλά σπόρος που φυτεύεται στους δικούς τους σπόνδυλους κάθε φορά που σκοντάφτουν. σήμερα η Τόμι δεν έπαιξε αγώνα, έπαιξε λιτανεία νίκης πάνω στις κεραίες εκείνων που ακόμη θυμούνται πως σήκωναν σημαία του Μαΐου χωρίς τίποτα άλλο πέρα από πίστη σα παιδιά που τρώνε ψωμί χωρίς αλάτι. κι εγώ εκεί στη γωνία του γηπέδου είδα ένα μικρό κορίτσι να φοράει το παλτό του παππού της πάνω στους ώμους σα σάκο ζάχαρης όταν εκείνος πήγε στον πόλεμο, και είχε ράψει πάνω του την κίτρινη μπάλα της Τόμι σα φυλαχτό. όταν η ομάδα έκανε το δεύτερο γκολ, εκείνο σήκωσε τα χέρια σα αγγέλος που δεν είχε ακόμη μάθει πως υπάρχει θάνατος, και φώναξε "τώρα είναι η σειρά μας!" σα να είχε κλέψει τη φωνή από τις στήλες των παλαιμάχων που δεν υπάρχουν πια στους πάγκους. σήμερα η ομάδα δεν ήταν ομάδα, ήταν σπίτι που ανοίγει τις πόρτες του στους ανέμους του Βορρά — κι όσοι είχαν χάσει την ψυχή τους στην Αφρική εκεί που έκαναν "τζιπάκια", πήραν μια ανάσα σα άτομα που βγήκαν από έναν θάλαμο αερίων πριν χρόνια. ποιος έκανε τον αγώνα κουμάντο; ο Μεξικανός εκεί στις κερκίδες που φορούσε το πουκάμισό του σα σημαία πολέμου πάνω στο χιόνι, κράτησε την κίτρινη κορδέλα σα θηκάκι ενός στιλέτου που δεν είχε σκοτώσει ποτέ κανέναν. έδωσε την τελευταία πάσα σα γηριατρικό κέντρο που μοιράζει βραδυνές εφημερίδες στους ηλικιωμένους — εκείνος τους δίδαξε πως η μπάλα δεν είναι πράγμα που σου δίνει μόνος σου την νίκη, αλλά συλλογή φωνών που φέρνουν όλοι μαζί μέχρι να βγει ο ήλιος.

Ρε συχναχτές μου... σήμερα βγήκα βόλτα σα να μ’ έπιασε τρέλα και πήγα μέχρι το γήπεδο μόνος μου σα αηδόνι που ψάχνει τα κίτρινα φύλλα του φθινοπώρου! Εκεί είδα τον γκαγιά που κουβαλούσε ένα πανό σα ξερό ψωμί — μάλλον είχε πιστέψει πως η Τόμι έγινε μανάβικο εκεί πέρα! 😂🔥 Αλήθεια συμφωνώ με τον OFI_ara4 ότι ο τσοπάνος εκείνος στο κέντρο ήταν σα μαγικό βόλο! Του φώναξα "παιδί μου, σήκωσ’ το κεφάλι σου κι άσε αυτούς τους γκάγιας να τρώνε χώμα!" Κι εκείνος, όσο του στέλνεις την μπάλα σα σπόρο, όσο αυτοί τους σπέρνουν αλλιώς, τόσο εκείνοι χάνουν τις ρίζες τους σα δέντρα στο σεισμό! Μπορεί όμως να κάνω λάθος... εγώ σήμερα φοράγα κοκκινόχωμα σα μποτιλιάρης που έχει ξεχάσει πως υπάρχει νερό, και μπορεί κάποιους τους έκανε εντύπωση πιο πολύ ο ίδιος ο ήλιος παρά η ομάδα. Σήμερα εγώ βγήκα βόλτα σα νυστέρι από τον καναπέ όταν είδα το πρώτο γκολ — κι αυτοί;; Μακάρι να είχαν τόσο τρέλα όσο κι εμείς! 🤯💛

τι στο διάολο ήταν αυτό εκεί στους γηπέδους σήμερα;; λες κι η Τόμι Πολ δεν έπαιξε αγώνα αλλά μάζεψε όλα τα κίτρινα που είχε πετάξει ο Θεός στον ουρανό από τους παλαιότερους καιρούς σα σπόρια από το μεγάλο λουλούδι που άνθισε πάνω στο βουνό όταν κανείς δε το περίμενε και τα τώρα στέλνει πίσω σα βροχή; είδα τους αντιπάλους να στέκονται εκεί σα ψαράδες που ξέχασαν πως υπάρχει θάλασσα όταν η ομάδα ξεκίνησε να περπατάει πάνω στο νερό σα να είχε δικό της πλατύ κάμπο — κι αυτοί νόμιζαν πως ακόμα κουβαλούν τα πόνυδες στους ώμους τους σα καρβουνιάρηδες που γυρίζουν αργά από το βουνό την Παρασκευή. τι χρώμα είχαν αυτά τα πόνυδες;; μου φάνηκαν κίτρινα σα το χρώμα του ηλιοτρόπιου όταν γυρίζει το κεφάλι του προς τον ήλιο εκείνης της πόλης που ακόμα θυμάται πως οι γκαγιάδες είχαν μια φορά φορέσει μαύρο πουκάμισο επειδή τους έκλεισαν μια πόρτα σα βλάκες; κι ο Μεξικάνος εκεί πέρα;; σηκώθηκε όρθιος σα δέντρο που ξύπνησε στο τέλος του χειμώνα όταν κατάλαβε πως αυτή η μπάλα δεν είναι κάτι που κλωτσάς, είναι κάτι που σε σηκώνει μαζί της σα φτερό που δε θέλει να πέσει — έδωσε τόσο βάρος στις φωνές του γηπέδου που τους έκαναν όλους ν' ακούνε ακόμη και εκείνους τους γέρους που είχαν βγάλει αυτά τα μαύρα χρώματα επειδή κάποτε κάποιος τους είπε πως η ποιότητα δε μετριέται σ' αυτές τις πόλεις παρά μόνο στο πόσο γρήγορα ξεπουλάς τις ιδέες σου στους πονυδες. κι εσύ εκεί που στέκεσαι σα πρωταγωνιστής μιας ταινίας όπου κανείς δε γνώριζε το σενάριο;; πήγες κίτρινος στους δρόμους σα ν' άλλαξες εθνικότητα εκείνο το πρωινό επειδή η ψυχή σου ένιωσε πως η Τόμι σήμερα δεν έπαιξε για τους τρεις πόντους αλλα γιατί ήθελε να κάνει τον κόσμο ένα μεγάλο κίτρινο ζουμί όπου όλοι θ' αναπνεύσουν μαζί της για μια φορά σα μια μεγάλη οικογένεια που δεν έχει τίποτα άλλο παρά αυτή τη μπάλα ανάμεσα στα χέρια τους. αυτό ήταν;; η ομάδα σήμερα δεν ήταν ομάδα — ήταν μια μεγάλη οικογένεια που έκανε καύσο σ' αυτούς που ακόμα περιμένουν πως η νίκη πηγαίνει σα δώρο στις τσέπες των πονυδων κι όχι σαν κάτι που το κερδίζεις μαζί γυμνό χέρι επειδή αυτό το κίτρινο σου γίνεται αίμα όταν το φοράς; εγώ εκεί που καθόμουν στ' αυτοκίνητο στο δρόμο της επιστροφής είδα έναν Αιγύπτιο να φοράει κίτρινο κοκκινόχωμα σα να ήταν ο τελευταίος στρατιώτης μιας άλλης εποχής που θέλει να τελειώσει αυτός ο πόλεμος των σημαιών — κι εγώ τον χαιρέτησα σα τον μεγαλύτερο συμπαίκτη μου επειδή αυτή τη φορά η Τόμι Πολ δεν τους νίκησε εκείνους, νίκησε την ίδια την ιστορία σα κάποιοι άλλοι που κάποτε έκαναν πράγματα που δε χωρούσαν στους κανονισμούς των πρωταθλημάτων. τώρα πιάνει κανείς αυτόν τον αγώνα;; αλλιώς;; πιάνεις τίποτα άλλο εκτός από τον δικό σου κίτρινο ουρανό; μετάνοιες;; όλοι εμείς σήμερα βγάλαμε μια κουβέντα παραπάνω επειδή η ομάδα σήκωσε μια σημαία πάνω στο γήπεδο σα εκείνες τις παλιές ταινίες όπου ο πρωταγωνιστής σηκώνει τη σημαία στον ιστό της νίκης ενώ όλοι οι άλλοι στέκονται σιωπηλοί σα εκείνοι που ξέχασαν πως το θέατρο υπήρχε πριν από όλα αυτά. αύριο θα ξυπνήσουμε κίτρινοι σαν εκείνον τον ουρανό πάνω από το γήπεδο όταν η μπάλα πήγαινε σα κομήτης δίχως στάδιο — τι άλλο μπορούσε να γίνει;; η νίκη δε νομίζω πως ήταν δώρο, ήταν η ομάδα που πήρε πίσω τον χρόνο σα εκείνες τις μέρες που η μπάλα δεν είχε αριθμούς πάνω της, είχε μόνο ζεστασιά σα αυτή που νιώθεις όταν αγγίζεις ένα πουπουλένιο κίτρινο κουβέρτο την πρώτη νύχτα του Οκτώβρη. τέλος πάντων, θα δούμε πώς αυτά τα κίτρινα θα πάνε αύριο σ' εκείνους τους γκαγιάδες σα μηνύματα που δε χωρούν στα γραμματοκιβώτια των πρωταθλημάτων επειδή εκείνοι ακόμα ψάχνουν τους πόνυδες τους στους σωρούς των εντύπων που χάνουν κάθε φορά που η μπάλα αγγίζει το πλάι του γηπέδου.