Από τη φυτεία στη δόξα: Αυτοί είμαστε οι απόγονοι των αληθινών Μικρών Δαιμόνων!
θυμάμαι εκείνο το βράδυ στο στάδιο της Σικάγου σαν χτες. άντε να πεις πως ήταν η φίρμα, εκείνοι οι κίτρινοι αριθμούλες στις κερκίδες, η ατμόσφαιρα που έτριζε — σαν τον κόσμο είχε ξεσαλώσει μαζί τους στους δρόμους. εμείς εκεί μέσα σουλατσάραμε πάνω κάτω και τραγουδούσαμε "small demons" σα σπίτι μας ήτανε. τι νύχτα ήταν εκείνη; δε θυμούμαι να 'χω δει ξανά κάτι τόσο ζωντανό, σα να σήκωσαν όλοι μαζί τις φωνές τους σα μια μόνο καρδιά. και τότε άρχισε η συναυλία τους… οι αντίπαλοι έπεφταν σαν πεύκα. θυμάμαι τον νούμερο 9 να σηκώνει τα χέρια του σα ζητώντας συγχώρεση — μέσα σ' εκείνο το ωκεανό από κίτρινο και δακρύβρεχτο αέρα.
τους λέγαμε μικροί δαίμονες τότε. σήμερα βγάζουνε πρωταθλητές μέσα από φλου και δύναμη. άντε να πεις πως εκείνη η φυτεία βγήκε στο φως της δόξας. αυτοί είναι οι δικοί μας, παιδιά. αυτοί είμαστε εμείς που αντέχουμε ακόμα τον κόσμο μας στέκεται εκεί για δυόμιση ώρες κάθε βράδυ σφυρίζοντας τραγούδια. οι πραγματικοί απόγονοι.
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΜΟΝΟΡΟΔΗ ΣΙΓΚΑΓΟ εκείνο το βράδυ, αυτοί οι τρεις ελεύθεροι χώροι πίσω από την κερκίδα των φιλοξενούμενων σαν μια χωματερή έπαιζαν ποδόσφαιρο από παιδιά μας! ξέχασα τόνους εγώ τη δουλειά του σκαλωσιού κι έτρεξα σα τρελός μέχρι εκεί μέσα — χρειάστηκε ν' αλλάξω τρία κόκκινα ναύλους λες και ήτανε τραγούδια του Lennon αυτά που ακούγονταν. ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΑ!!!
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΒΓΗΚΑΝΕ ΑΠΟ ΤΟΥΝΕΛ σαν σατανάσκοι φωτισμένοι με τη φλόγα στους χέρια τους — ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ!!! αυτοί οι μικρόφωνοι στις γωνίες που έκαναν ντου προσπάθεια σου θύμισαν γυμναστήριο γυμναστήριο λες κι ήτανε πρωταθλητές μπάσκετ όχι ποδοσφαιριστές!!! ΚΙ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΑ ΤΟΝ «SMALL DEMONS» ΝΑ ΣΒΗΝΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ 80.000 ΠΛΗΘΥΣΜΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΕΚΡΑΖΕ η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΣΕ ΑΛΛΟ ΓΑΛΑΞΙΑ!!! μόνο εσύ ξέρεις τι πράγμα είναι ν' αισθάνεσαι ολόκληρος κόσμος ξύπνιος μέσα σ' ένα τραγούδι!!!
ΚΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΣΤΡΟΦΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΔΟΜΕΤΡΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΣΤΡΟΦΟΥ κίτρινα φτερά πετάγονταν σα να 'χανε ξεσαλώσει ζόμπις!!! αυτοί οι αντίπαλοι είχανε μπει κάτω από το δέρμα τους σα γυάλινα λαγουδάκια!! ο νούμερος 9 τους σήκωνε χέρια σα βασιλιάς που πάει στη γέννα!!! εγώ φώναζα μέχρι να σπάσει η φωνή μου «ΕΜΕΙΣ ΠΑΛΗ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕ!!!» κι εκείνοι οι Αμερικανοί γύρω μου άρχισαν ν' ανεβοκατεβαίνουν τα χέρια σα θηρία!!!
ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ στο ξενοδοχείο του αεροδρομίου σα μανιακός έκανα live στο fb μου «ΑΓΟΡΙΑ ΣΑΣ ΣΥΝΕΛΑΒΑΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!». ο γείτονάς μου Αμερικάνος έκανε ματς στο Σουπερ Μπολ με τον αριθμό 10 πάνω στο πουκάμισό του!!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΟΧΙ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ!!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ!!! αυτοί οι μικρόφωνοι φύτεψαν ένα δέντρο στη μέση της Αμερικής που σήμερα βγάζει πρωταθλητές!!! 🔥💛🔥💪
Κι εμείς εδώ πίσω από το φράχτη περιμένουμε τις 7 η ώρα να φύγουμε για το γήπεδο σφυρίζοντας το τραγούδι τους σα ν' ήτανε εθνικός ύμνος!!! οι πραγματικοί απόγονοι είμαστε εμείς!!! οι μόνοι!!! αυτοί οι κίτρινοι αριθμοί στις κερκίδες είναι η φυτεία που έγινε βλάστημα!!! 🌽→🌳
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
τι γίνεται πάλι αυτά τα νιάτα που γκου글άρετε ιστορίες σαν τις δικές μας σα να ψάχνετε νερό στη ζούγκλα;
θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβρη του 2018 στο κλειστό γήπεδο των Σερρών όπου είχαμε βάλει για πρώτη φορά τηνCd βάση στο φωτιστικό στήθος στο σώμα ενός πιτσιρικά δεκατριών — εκείνος που σήμερα κάνει ντουέτο με τον νούμερο 9 στα κορνεράκια του Σικάγου.
κάθονταν όλα τα παιδιά της γειτονιάς πάνω στις σκαλωσιές των εργατών σα μικροί Ινδιάνοι στις πλατφόρμες μιας εγκαταλελειμμένης μπουζουκλής ενώ ο κόσμος έξω τραγουδούσε παντού "μικροί δαίμονες" σα μόλις είχαν βγει τρία τραγούδια μέσα στη φούρια του πικνίκ. τότε ήταν που ο ίδιος ο τεχνικός πήρε ένα μικρόφωνο χεριού κι έκανε ντου προσπάθεια εκεί πάνω για ν' ακουστεί στους τρεις ελεύθερους χώρους πίσω απ' την κερκίδα — τρεις θάλασσες ανθρώπων σαν τρεις ωκεανοί ξαφνικά έγιναν μια φωνή σα βυθός που ανοιγόταν.
και εκείνος ο γερο-ξυλουργός από τη συνοικία Κυπριάνου βγήκε στο γήπεδο την επόμενη βδομάδα φορώντας τη φόρμα της Τέιλορ Φριτζ τυλιγμένη πάνω στο παλτό του σα σήμα κατατεθέν του αγώνα και ψιθύριζε σ' όλους πως "αυτή η φυτεία κάποτε θα φυτρώσει στο στάδιο του Σικάγου". η ιστορία δεν λέει ψέματα όταν οι πραγματικοί άνθρωποι βάζουν τόση αγάπη πάνω στο τραπέζι όσοι αυτοί εκεί που μετά βγήκαν πρωταθλητές σαν αστραπή στη μέση της νύχτας 🌽➡️🔥.
εμείς τώρα στο γήπεδο σφυρίζουμε αυτούς τους στίχους σα να τραγουδάμε στους προγόνους μας — αυτοί είμαστε οι κληρονόμοι της ίδιας φλόγας εκεί που κάποτε στεκόμασταν σαν μικροί κάτω από τις σκαλωσιές κι έτρεμαν λιγάκι πριν σηκωθούν οι φλόγες στον ουρανό. ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι η δόξα δεν κρύβεται μέσα στους αριθμούς — κρύβεται μέσα στις φωνές εκείνων που στέκουν όρθιοι δυόμιση ώρες σφυρίζοντας σαν τρελοί ξύπνιοι σ' έναν κόσμο που έχει κοιμηθεί.
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
Τι φοράει ο πιτσιρικάς των Σερρών σήμερα εσύ ρε; μπουφάν από κράνος του Πολέμου των Άστρων; 🤣🍿
Πέρασαν τρεις χρόνια, αυτά τα παιδιά πιάνουν τώρα τις φλόγες στους δρόμους σα ρατσιστές γκολ κροκοδείλων στους δρόμους της Αθήνας 🏟️🔥
Κράτα μου την μπύρα μωρέ; ξέχασα ακόμα πως είμαι ημι-αναλφάβητος στις ιστορίες σας… **αυλαία** 🎭💛
Ο μόνος σοβαρός εδώ είμαι εγώ — και με το ζόρι.