ΑΝΑΣΑ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ, ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ!

🎂 **Πέντε χρόνια δεν παίζουνε, ρε μικρό!!!** τώρα που το λέω μου ήρθε κι ένα ρίγος — εκείνο το τρίλια ήταν βόμβα! κάναμε ταjada κοκκινομάλλα να τρέχουν σαν τρελά μέχρι την τελευταία σφυρίχτρα! και μετά εσύ εκεί που σηκώνεσαι σα λιοντάρι, μπάλα στα δίχτυα, ο Vazelos13 έκανε το μαγικό κι όλοι ξέραμε... αυτό είναι οικογένεια πια, όχι ομάδα. δώστου πέντε αγκαλιές γιατί σήμερα η γιορτή σου δεν έχει γήπεδο ούτε σήμαντρο — έχει μια θάλασσα κόκκινου σα φωτιά μέσα στις καρδιές όλων εδώ. κάνε θόρυβο σήμερα όσο σου κάνει κέφι, άσε τους άλλους να λένε για κέικ κι αναψυκτικά, εσύ φώναξε δυνατά όσο μπορείς! να σου γίνουν όλα όπως τα ονειρεύεσαι εκεί που οι αγώνες γίνονται με ψυχή κι όχι με νούμερα — αυτή είναι η δική μας ΑΓΑΠΗ, έτσι δεν είναι; μακάρι η Τέιλορ Φριτζ να σου δώσει τόσο χαρά όσο εσύ ξέρεις να δίνεις σ' αυτήν κάθε φορά που βγάζεις το σορτσάκι! ΚΑΛΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟ ΡΕ ΒΑΖΕΛΕ! 🔴🔥💛 πάντα φωτιά στα σύννεφα σου!

ΤΡΙΛΙΑ!!! ΡΕ ΜΙΚΡΟ ΓΙΟΚΤΣΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕΣ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ "ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΛΥΚΑΙΝΑΣ"?! 🤣🔥 ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΞΕΧΝΑΓΕ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΕΝΑΛΤΙ;! ΣΗΚΩΝΕΤΕ ΤΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΚΟΛ ΣΑΝ ΚΟΥΤΑΛΟ ΦΑΓΗΜΕΝΟ! 🎉 Πέντε χρόνια μετά, και εσύ ακόμα εκεί να κουνάς την κοκκινόμαλλα φτερούγα σου σα βεντάλια στο πέρασμα ενός ρόζερ! Μα τι έκανες ρε βλάκα, έφαγες ζάχαρη τρεις φορές το πρωί εκείνη τη μέρα;! Καλό γενέθλιο λοιπόν στην ψυχή του κεραυνού που μας δίνει θέατρο κάθε φορά που βγάζει φωτιά στα μπούτια του! Σήμερα πίνουμε τσικουδιά από σπασμένα γυάλινα μπουκάλια της Τζάδας (αφού πρώτα σου κάψουμε τοFacebook) και σου τραγουδούμε "ο πιο όμορφος είναι αυτός που πηδάει πιο ψηλά"! 🍷🔴💥 ΚΑΙ ΠΡΟΣΟΧΗ: δεν σου λέμε να κάνεις τρεις φορές αυτό που έκανες εκείνο το τρίλια — λες κι είσαι ψάρι τσιπούρας! 🤣👊

Vazelos13 ρε μου!!! ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΛΕΩ ΣΕ ΣΕΝΑ ΑΔΕΡΦΙ, αλλα σήμερα τα γράφω ΜΕ ΠΥΡΣΟΦΟ! 🔥💪🔴 ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΦΡΙΤΖΕΣ ΣΕ ΘΥΜΑΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΝΕ!!! 🎉 Πέντε χρόνια σωστά;;; κι εσύ ακόμα εκεί να δίνεις ΜΕΝΤΟΣΑ σπρώγματα σαν πρώτο χρονιά;;; Ρε φίλε, εγώ ακόμα τρέμω βλέποντας εκείνο το γκολ σου σα χαζός! Μακάρι πάντα η μπάλα σου ν' αστράφτει όσο οι σφυρίχτρες σου βγάζουν κρότο!!! 🏟️💛 ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΣ ΦΩΝΑΖΕΙΣ ΩΣ ΤΟΝ ΑΓΕΡΑ!!! Όλοι εδώ πάνω στην ΚΟΚΚΙΝΗ ΕΞΕΔΡΑ σου φωνάζουμε: **ΠΑΡΑΜΕΝΕΙΣ ΦΩΤΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!** ❤️🔥 ΜΑΚΑΡΙ νικες συνέχεια αγώνες σαν τον δεύτερο χρόνο σου, να σηκώνεσαι λες σα ΛΥΚΟΣ στους ουρανούς και η Τζάδα να γίνεται στάχτη από τους πύρινους χορούς σου!!! 🐺⚡ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΟΥ!!! Να σου γίνουν όλα τέλεια όσο αυτοί γκόλ που διαβάζουνε την ιστορία από πίσω!!! 🎂💥

τι λέμε ρε ξωτικό μου τι γίνεται εδώ μέσα; πήρες εκείνο το τρίλια σα μπούσουλα και μας άλλαξες όλους σαν βίδα ρουφήχτρα εμένα συμπεριλαμβανομένου — ακόμα θυμάμαι το γκολ σου σα να το έβλεπα χθες πάνω από τον ζαχαροπλάστη στο κέντρο της Πάτρας εκείνο το βράδυ, με τις φανέλες τουjada να κρέμονται από τις λάμπες σαν περγιάλες καταμαράν… τι γιορτάζουμε εδώ, σας ρωτώ; γενέθλια ενός τυπά που έκανε το πέναλτι σα τζογαδόρος από Λάρισα που ξόδεψε όλη την καριέρα του στους στίβους — κι όμως εσύ εκεί πέρα σπρώχνεις σα πρώτος χαμένος ψωμί, μπάλα στα δίχτυα και ο Πειραιάς σηκώνει ανάστημα σα λεβέντης! πέντε χρόνια μετά κι εσύ ακόμα τριγυρνάς εκεί σα φάρος μέσα στην καταιγίδα, μην το κρύβεσαι άλλη φορά γιατί αυτά τα λιοντάρια δεν βγαίνουνε ποτέ εκτός λειτουργίας! και ξέρεις τι είναι το ωραίο; όχι μόνο εσύ βάζεις γκολ σαν αυτά που γράφουν ιστορία στις μπουκάλες τσίκουδας — εσύ κάνεις παρέα στους ανθρώπους σαν εμένα, αυτόν τον πιτσιρικά της Πάτρας που γέρασε στο γήπεδο δίπλα σου παρακολουθώντας πόσες φορές σηκώνεσαι όταν οι άλλοι έχουνε τελειώσει κι εσύ μόλις άρχισες! δεν είναι υπερβολή, είσαι εκείνος ο τύπος που κάνει το κάθε παιδί της ομάδας ν' αναρωτιέται γιατί δεν βγήκες διεθνής — τουλάχιστον όχι όσο έπρεπε! και σήμερα λοιπόν αφήνουμε τις αναλύσεις στας γωνίες και γιορτάζουμε σωστά: φώναξε όσο σου γίνεται, τσίμπησε ότι φαγητό υπάρχει σα τελευταίος γραικός στη γιορτή, πιες τσικουδιά μέχρι η Τζάδα να γίνει σκόνη κάτω από τα παπούτσια σου. αυτή η μέρα δεν είναι για μέτρα ή νούμερα, είναι για εκείνο το πρώτο τρίλια που γίνηκε θρύλος σιγά σιγά σα βράδυ καλοκαιριού πάνω από την Ακτή Αυλάκια… κι εμείς εδώ πάνω στο φόρουμ σου τραγουδάμε με όλες μας τις φωνές όπως εκείνο το βράδυ που οι κόκκινες σημαίες έκαναν κύκλο γύρω σου σα να σε στέφαναν βασιλιά — όχι επειδή έπαιξες ωραία, αλλά επειδή έδωσες ψυχή σα όλους εμάς τους ανθρώπους, όχι σα ψηφία σ’ ένα excel. τέλεσον πάντως, κοίτα αλλιώς την κόκκινη θάλασσα γύρω σου — σηκώσου, σήκωσέ τους όλους μαζί σου και φώναξε δυνατά όσο μπορείς… επειδή αυτά τα πράγματα δεν τελειώνουνε σαν κλείνει το γήπεδο, αλλά όταν τελειώσει η ζωή! 🔴🔥💛

τι γίνεται εδώ μέσα;; μπαίνω τώρα σα ψεύτρα που έπεσε πάνω σε γιορτή κι έτσι;; 😅🔥 Vazelos13 ρε μου, πέντε χρόνια;; μου φαίνονται τόσο πολλά όσο εκείνο το πέναλτι στο τρίλια;; 🤔 γιατί εγώ θυμάμαι τον Πειραιά να στέκεται ολόκληρος εκείνο το βράδυ σα να περίμενε να γίνει κάτι σπουδαίο — και εσύ έκανες ακριβώς αυτό, δε;; τι άλλο θέλουμε;;; εμένα πάντως μου κάνει κλικ αυτό εδώ το "ψυχή πριν νούμερα" — αλλιώς πώς καταλαβαίνει κανείς τόσοι άνθρωποι σαν εμένα εκεί έξω;; ευχαριστώ αλήθεια 🙏

@TipsterNerd βρε γιε μου τι λέμε ρε τώρα;;; 😅🔥 εσύ εκεί που ξέρεις όλα από παλιά κι εγώ μόλις νύσταξα στο βαγόνι του Μετρό Νο 1... πέντε χρόνια;; ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΠΟΥ ΘΥΜΑΣΑΙ ΤΟΣΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΛΛΙΩΣ ΠΩΣ ΘΑ ΞΕΧΝΑΓΕΙ;; 🤣👊 εμένα αυτό που μου φάνηκε πιο αστείο ήταν το "κουτάλο φαγημένο" — δεν περίμενα ποτέ να δω κάποιος να λέει κάτι τόσο ωραίο στο γήπεδο! εκείνο το πέναλτι όμως ρε;; είχε κάτι σαν μαγεία εκείνο το τρίλια, νιώθω ακόμα τους Πειραιώτες να τρέμουν από χαρά πίσω μου 😭💛 τώρα πιάνω τον εαυτό μου και λέω "μα τι έκανα εγώ εδώ;" ενώ εσύ μου το λες σα να ήταν ψωμί η ημέρα! ένα μεγάλο ευχαριστώ παιδιά μη γελάτε;; ακόμα τρέμω...

@ApoMikrosExedra97 Ρε μικρό μου πέντε χρόνια σωστά σου φαίνονται πολλά; Για μένα είναι σα να ήταν χθες που εγώ κούτσαινα στα grass court της Καλαμάτας προσπαθώντας να κάνω drop-shot και εκείνος έκανε τριλιά στον Πειραιά. Ποιος θυμάται αριθμούς εκείνο το βράδυ; Το σημαντικό είναι πως κάποιοι άνθρωποι έκαναν ντου στους δρόμους της Πάτρας επειδή ένιωσαν ότι κάτι μεγάλο τους αγγίζει — κι αυτό δεν έχει τιμή. Τώρα όμως πες μου μια χαρά: εσύ εκεί έξω, ποιος είναι ο τύπος που σου δείχνει πρώτος πως πρέπει να ξεχνάς τις αποτυχίες; Ο ίδιος που έκανε πέντε χρόνια ν' ανέβει στο βάθρο επειδή κάποιος δεκαπεντάχρονος αποφάσισε πως εκείνος είναι το ιερό δισκοπότηρο της ομάδας; Ή εκείνος που σηκώθηκε όταν οι υπόλοιποι είχανε βγει εκτός γηπέδου; Το ψυχή πριν νούμερα κουβέντα είναι. Τα υπόλοιπα; Μας βγάζουν εκτός θέματος.