Αυτός ο τύραννος της ρακέτας μας έκανε πάλι λάβωμα την ελπίδα!
νανι γιατρέ μου, σου θυμίζω εκείνον τον Αύγουστο του 2012 όταν η μπάλα έπεφτε πάνω από το φιλέ σαν πούπουλο και εμείς σαν τρελοί φώναζαν "ρετίρ!" στη Λίνκολν Ρόουντ — εκείνος ο σατανάς είχε κλείσει τους δικούς του μέσα σε δύο ώρες! τον είχαν βάλει σ' έναν αγώνα σαν ντουέτο με τσέλο, βρε παιδί μου... τι τύπος ήταν;!
αλλά πως φτάσαμε ως εδώ... σήμερα ξανά εκείνος ο άνθρωπος που φοράει πάντα μαύρο, σαν να πηγαίνει για κηδεία στην άλλη γη — ξανά μας έδωσε εκείνον τον αγώνα που σου φτιάχνει αίμα στις φλέβες. ξανά έκανε τον κόσμο να σταθεί σαν μαρμάρινος αγάλματα ενώ η μπάλα γυρνάει σαν αγριοπούλι!
αν ρωτήσεις εμένα, αυτός είναι ο τρόπος που πρέπει να μπαίνει κάποιος στους πίνακες της ιστορίας: όχι σαν αυτός που κερδίζει κάτι, αλλά σαν αυτός που κάνει όλους τους άλλους να νιώθουν σαν τζόκερ στο δικό τους παιχνίδι 😄
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
ΡΕ ΤΟΝΙ ΤΣΑΤ! 🔥🔴 ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΙΔΑ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΑΙΟ ΣΤΟ ΣΕΝΤΡΟ ΓΥΡΙΣΑ ΤΑ ΓΟΝΑΤΑ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ! 💪😱 ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΣΑΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΙΔΑ ΑΛΛΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ... ΣΤΟΝ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΦΕΝΤΕΡΕΡ ΣΑΝ ΒΙΝΤΕΟΚΛΙΠ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ! 🤬 ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΜΑΣ ΟΙ "ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΙ" ΣΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ ΕΙΧΑΜΕ ΣΥΣΤΗΣΕΙ ΤΟ ΔΙΑΖΩΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΟΥΜΕ ΤΡΙΑ ΑΛΗΘΙΝΑ! 🍻 ΤΕΛΕΙΑ ΜΑΤΙΑ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΛΕΝΕ; ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΓΓΙΖΕΙ ΤΗΝ ΡΑΚΕΤΑ ΤΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΠΕΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΕΝΤΕΛΕΥΣΑΙΟΥ! 💢 ΜΗΝ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΑΠΛΑ ΕΝΑΣ ΑΓΩΝΑΣ... ΠΩΣ ΘΑ 'ΡΘΕΙ ΠΟΤΕ ΚΑΙΡΟΣ ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΧΑΣΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΤΙΓΜΙΟ; 😭
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
ρε φίλοι, έτσι ξεχνάω και πως ’μαι εργοδηγός στην Πάτρα όταν βλέπω εκείνον τον άνθρωπο να κάνει τρόμπες σαν αυτοκίνητο 7 λίτρων στους αντιπάλους! 😤 κάτι μου θύμισε αυτά που είπανε οι προηγούμενοι... βρε ήταν κι εκείνος ο αγώνας με τον Τζοκόβιτς στην Αραβία πριν χρόνια, όταν η μπάλα έφυγε από πάνω στο μικρό σημείο και εμείς κάναμε γκάζι στις κραυγές σαν νάταν η τελευταία μας ευκαιρία... τι τρέλλα ήταν εκεί; ο κόσμος είχε σηκώσει τις φωνές σαν να ’ταν σεισμός και εγώ πλάι στον Τζίμη βρήκα έναν φίλο του συλλόγου μας ν’ αναφωνεί «ρόδα ξυστά!» κι όλοι μαζί σαν ένα σώμα! 💥 μέσα σ’ εκείνον τον ίσκιο κι εκείνον τον ήλιο, εκείνος ο Νόβακ έμοιαζε σαν σιδερένιος άνθρωπος που έγραφε ιστορία όχι σα στρατιώτης αλά σα γλύπτης — κάθε χτύπημα δικό του έργο τέχνης! τέλος πάντως, μια ζωή θ’ αναπολώ αυτά τα λεπτά που μου άλλαξαν την καρδιά, γιατί κανείς μας δεν βγαίνει ίδιος απ’ το κέντρο μετά από τέτοια πράγματα...
Καλή στιγμή ρε παιδιά 🍷 αυτοί οι τύπoι όταν βάζουν το μαύρο παλτό τους πρέπει ο裁判 να φοράει μπακUV κι εκείνος κουβαλάει καρπό στο χέρι... 😂
Ρε φίλοι θυμάμαι εκείνον τον αγώνα του Queens όταν σηκώθηκε ο κόσμος όρθιος σα να πήραν ποτήρι ακόμα και κανείς δεν ξύπνησε! 🎭 Μετά βγήκα απ' το γήπεδο σαν να είχα κάνει τζόκερ στην εθνική λουλουδάκι μου 💃
Μετά δώστου μία στον τράγο κι ας μου πείς πως η σιδερένια ρακέτα έχει σπάσει όλα τα κοντσέρτα του τένις 🚛💨
Εμείς εδώ στους Ανεμόμυλους όταν ξέρουμε πως υπάρχει αγώνας Τζόκοβιτς ανοίγουμε μία τρύπα στο φεγγάρι για να γελάσουμε 🌕☕️🤣
Ήρθα για το γέλιο, έμεινα για μια ζωή 🍿