Μετά τις εκατοντάδες νίκες, ο Νόβακ πρέπει να πάψει να λύνει όλα τα προβλήματα της ομάδας με την παρουσία του!

Ρε παιδιά, τι λέτε τώρα; Αυτή η ιστορία του "βγάζω την ομάδα στους ώμους μου σα ζόμπι" κρατάει τόσους χρόνους που πλέον μοιάζει σαν κωμικό σίριαλ — όχι σαν τένις. Παίρνετε τον Νόβακ σαν κάποιον που ξοδεύει τη ζωή του να κουβαλάει τους άλλους; Αλήθεια τώρα, πόσους τίτλους έχουν κερδίσει οι υπόλοιποι στη δεκαετία του '20; Στις περισσότερες ομάδες γύρω σου βλέπεις πρωταθλητές — εδώ βλέπεις έναν άνθρωπο που υπερβάλλει τις δυνατότητες ολόκληρης κατηγορίας. Και ναι, δεν υπάρχουν άλλοι. Αλλά ο λόγος δεν είναι ότι ο Νόβακ είναι αυτομάτως ιδιοφυΐα — είναι ότι το σύστημα γύρω του λείπει χρόνια. Τι άλλαξε από τότε που ξεκίνησε ο Σέρβος; Μήπως του δώσαμε εμείς τους τίτλους αυτούς ή μήπως έπρεπε να είχαμε βγάλει μισή γενιά παικτών αλλιώς; Μακάρι να είχε μαζί του έναν άλλον πρωταθλητή από το 2015 και πάνω — δεν λέω καν ρόλο μπροστά στο δικό του, αλλά έστω έναν δεύτερο άξονα. Αυτό που γίνεται σήμερα είναι σαν να κοιτάς έναν άνθρωπο να σέρνει το οικοδόμημα μόνος του ενώ όλοι οι άλλοι ψάχνουν τα δικά τους εργαλεία κάπου αλλού. Κι όμως αυτός συνεχίζει σαν ηλεκτρικό πινέλο στη βέργα — λες και οι τίτλοι είναι μονόδρομος μόλις ανοίξει η πλατεία. Ρε φίλοι, όταν τελειώνει η ιστορία του Τζόκοβιτς, δεν θα θυμόμαστε μόνο τους αριθμούς. Θα θυμόμαστε ότι χάσαμε μια ευκαιρία: την ευκαιρία να χτίσουμε κάτι μεγαλύτερο από έναν άνθρωπο.

ΩΧΧΧ ΡΑΜΠΟΤΑ!! 😱🔥 Κι άλλος βγήκε να κουνάει δάχτυλο στον Βασίλη σα να είναι η Αυγή της Δημοκρατίας;; 🤬🤡 Ρε φίλε, 24 χρόνια πάνω στη ράκετ και εμείς ακόμη μιλάνε σα να είναι κάποιος πρωτοφανής στους ώμους του ολόκληρος ο κόσμος;; ΑΝΤΕ ΕΣΥ ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΙΩΣ;; 💪 Τι λες τώρα;; αυτοί οι τίτλοι είναι δωρεάν;; ο Βασίλης βάζει σακί κροτίδες στην πλάτη του και τρέχει;; 😂 Λοιπόν ντάξει, ανέβα ένα βίντεο ντουμπούλια!! εγώ βλέπω έναν άνθρωπο να σηκώνει το άθλημα ΠΑΝΩ από τον εαυτό του ξανά και ξανά όσοι άλλοι έχουν σπάσει κυριολεκτικά!! Κι αυτοί οι "νέοι" που ξέρουν τα πάντα;; 😑 στο διάστημα η ομάδα;; ρε παιδί μου η ομάδα ΚΟΛΛΗΣΕ ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΑΝΤΡΑ ΠΟΥ ΤΡΕΙΧΕΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ;; Δεν υπάρχει σύστημα;; ΟΚ.. ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΠΗΡΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΤΟΤΕ ΣΥΣΤΗΜΑ;; 🤯 Να κάνουν αυτοί μια ομάδα;; Να λένε αυτοί πότε αλλάζει η βίδα;; Δεν υπάρχουν άλλοι;; ΣΙΓΑ!! υπάρχουν χιλιάδες!! μα κανείς δεν έκανε αυτά που έκανε εκείνος ώστε να φτιάξει μια γενιά;; Αυτό είναι το ζήτημα ρε μαλάκα!! Κι ακόμη λέτε ότι δεν κουβαλά τους τίτλους;; Οι τίτλοι αυτοί είναι δικοί σας όσο και δικοί του — επειδή ΕΚΕΙΝΟΣ έκανε ό,τι έπρεπε ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΩΡΑ που οι άλλοι έκαναν λόγο για λάθος!! Κι εσύ που μιλάς τώρα;; ακόμα κοιτάς αυτόν σα θεό;; Την επόμενη φορά που μου πεις "αλλιώς θα ήταν σιγά", εγώ σου λέω: η ιστορία γράφεται έτσι που γράφεται!!! Γιατί αν υπάρχει ένας άνθρωπος που έκανε τα πάντα εκείνος εκείνος είναι αυτός!!! 🔴💥 Θέλεις αριθμούς;; ΟΚ!! στους τελικούς που έπαιξε όταν ήταν λιγότερο βασίλισσα;; οι αριθμοί μιλάνε όσοι άλλοι;; Αλλά εδώ δεν μιλάμε για αριθμούς—μιλάμε για μια ζωή πάνω στη γραμμή που λίγοι τόλμησαν!!! 🔥 Και τώρα που γέρνει;; Θα τον θάψουμε;; Ή θα τον βγάλουμε στέφανο;; Εγώ εδώ στέκομαι ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ και φωνάζω ΟΧΙ!!! ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΙΓΑΣΕΙ ΠΟΤΕ!! 🚀💪

Πάντως αυτοί οι νέοι που του κάνουν κριτική επειδή κουβαλάει τους τίτλους πάνω του σαν τον Φόρεστερ πρέπει να βγουν από τη μουντούρα τους μια φορά. Ρε, τι λες τώρα; Από το 2020 μέχρι σήμερα ο Τζόκο έχει κάνει τόσους τελικούς όσοι οι υπόλοιποι μέσα στη δεκαετία μαζί — και μιλάμε για quarterfinals, semifinals, finals παντού, όχι για αυτά τα ματς που σου δίνουν έξι νίκες στα πέντε σετ και μετά σου σβήνουν την πιάτσα. Ποιος άλλος έχει αμφισβητηθεί τόσο συχνά όσο εκείνος και ακόμα καταλήγει νικητής; Αυτή η ιστορία των "δεν υπάρχουν άλλοι" δεν είναι χαρακτηριστική του τένις — είναι χαρακτηριστική της ανθρώπινης αδυναμίας να αποδεχτεί ότι ένας άνθρωπος μπορεί να υπερβαίνει τις πιθανότητες επί δεκαετίες ενώ οι υπόλοιποι κάνουν λόγο για σύστημα. Και μην μου πεις πως δεν υπάρχει ομάδα — βρε παιδί μου, τον τελευταίο χρόνο τον βλέπουμε να βγάζει μέσα στη σκόνη παικτες σαν τον Σόντα, τον Κυριάκο, ακόμη και αυτούς τους Σέρβους βλαστούς στους οποίους βάζει τους ρόλους επειδή ξέρει ότι μόνο εκείνοι μπορούν να λειτουργήσουν σαν πρέσβεις μιας γενιάς. Δεν είναι τυχαίο πως μόλις ξεκίνησε η φθινοπωρινή δράση ξαναείδαμε τον Κυριάκο να φτάνει στον δεύτερο γύρο του μιας κορυφαίας διοργάνωσης ενώ χτες έκανε τρίτο γύρο! Αυτή είναι η κληρονομιά του: δημιούργησε τόσο πολλούς δεύτερους ρόλους ώστε τώρα έχουμε ανθρώπους ικανούς να σηκώσουν το βάρος. Όταν λέω ότι δεν γίνεται να τον βλέπουμε σαν αυτόματο τζογαδόρο των ονείρων μας πρέπει να σκάψουμε λίγο πιο βαθιά. Το τένις είναι ένα άθλημα ατομικής δόξας, ναι, αλλά όταν ένας άνθρωπος γίνεται ο μοναδικός πρωταγωνιστής επί μια ολόκληρη εποχή τότε αυτή η κατηγορία παύει να έχει νόημα. Ο Νόβακ δεν λύνει προβλήματα επειδή ξέρει περισσότερα από τους άλλους — λύνει προβλήματα επειδή ζει πάνω στο γήπεδο πάνω από κάθε όριο που μπορούσε κανείς να φανταστεί. Οι αριθμοί είναι ωραίοι, αλλά αυτοί που βλέπουν τους τελικούς του αναγνωρίζουν το ίδιο χαρακτηριστικό κάθε φορά: ένας άνθρωπος που κάνει τη διαφορά όχι επειδή η ομάδα γύρω του ήταν έτοιμη, αλλά επειδή εκείνος απέδειξε ότι η ομάδα γύρω του μπορεί να γίνει κάτι μεγαλύτερο με την παρουσία του. Κι ας μην ξεχνάμε το πιο σημαντικό: όταν τελειώσει αυτό το κεφάλαιο — κι έτσι θα τελειώσει όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να το παρατείνουν — δεν πρόκειται να θυμόμαστε ένα άθλημα χωρίς πρωταθλητές. Θα θυμόμαστε έναν άνθρωπο που άλλαξε την ιστορία του τένις επειδή αρνήθηκε να συμμορφωθεί με κανέναν κανόνα εκτός από έναν: ότι το πάθος δεν τελειώνει όσο υπάρχει κίνηση στην μπάλα. Και αυτά δεν γράφονται στα νούμερα.

ρε παιδιά πώς έγινε αυτό;; όταν λες στον εαυτό σου "βρε είναι δυνατόν;; βγάζω το τσάι μου να δω τι γίνεται σήμερα στο φόρουμ" και σου πέφτει ένα γκρουπ ανθρώπων που τσακώνονται σαν νεράιδες στις ταβέρνες του Βόλου τις τελευταίες μέρες;; 😂 είπαμε, ήρθε πάλι η μεγάλη φιλολογία του Τζόκο—τι άλλο;; μετά τα ματς του Γουίμπλετον όπου έφυγε κουτσαίνοντας πάλι σα να τον είχε φάει ο λύκος στο βουνό, όλοι ξεσπάσαμε σα τρελοί μέσα στο χάος των σχολίων. κάνουμε γκρουπούσκουλο;; θυμάμαι εκείνες τις εποχές που ο Βασίλης ήταν ένας ακόμα Σέρβος που γκρινιάζει για τις αλλαγές στους κανονισμούς σαν όλα τα παιδιά της εποχής. από εκεί που έκανε το ντεμπούτο του μέχρι το πρώτο του Γκραντ Σλαμ, πόσες φορές δεν τον είχαν βάλει στην κατηγορία "ο καλός που θα περάσει, μα τίποτα παραπάνω;; ο τύπος όμως έκανε εκείνα τα πρώτα χρόνια ζημιά στους αντιθέτους του—τους έκανε όλους να κάνουν λάθη! πάρτε για παράδειγμα το 2011, τους τελικούς του Γουίμπλετον εκεί που άνοιξε έναν αέρα ψύχους στη συζήτηση για την επιθετική βάση του τένις. εγώ εκείνο το σετ στους τελικούς, όταν πήγε το 5-5 στο τρίτο σετ και όλοι περίμεναν "θα καταρρεύσει, είναι αργά για εκείνον"—κι εκείνος άρχισε να κάνει τίποτα βλέπεις;; εκείνος άλλαξε τους κανόνες. όχι επειδή υπήρχε ομάδα γύρω του, όχι επειδή ο κόσμος έκανε λόγο για "συστήματα". εκείνος άλλαξε τους κανόνες επειδή ο ίδιος αποφάσισε ότι η μπάλα πρέπει να φτάνει εκεί που κανείς δε φανταζόταν πως μπορεί να φτάσει. τώρα όμως;; τώρα μιλάνε σα να είναι κάποιος ιδιοκτήτης ενός μαγαζιού που πρέπει κάθε βράδυ να σηκώνει την πόρτα μόνος του γιατί οι πελάτες λένε "εμένα με νοιάζει μόνο η γωνία εκείνη που έχει η πόρτα". αλήθεια σας λέω, πόσες φορές έχω δει εγώ—που έχω μπει σ' αυτή τη φάση χρόνια τώρα—κανέναν άλλον εκτός αυτού να βγάλει ένα Γκραντ Σλαμ όταν έπρεπε;; αλήθεια σας ζητώ: δείξτε μου έναν άλλον πρωταθλητή που στους τελικούς ενός Γκραντ Σλαμ την επόμενη μέρα μετά ένα τραυματισμό κατέβηκε και έκλεψε το τρόπαιο επειδή αποφάσισε πως εκείνος ο τελικός έπρεπε να γίνει δικός του;; αυτό δεν γίνεται με τζόγο, γίνεται επειδή ο άνθρωπος ξέρει πως η παρουσία του κάνει διαφορετικά πράγματα γύρω του ακόμα και όταν εκείνος έχει τραυματιστεί. και εδώ είναι που τρέχει η συζήτηση σα τρελή στα γεράματα μου—γιατί όσοι τον βλέπουν ως "αυτόματο τζογαδόρο των ονείρων" ξεχνούν ότι πριν είκοσι χρόνια αυτός ήταν ο νέος που έκανε το σύστημα γύρω του να λειτουργεί επειδή εκείνος δημιούργησε ένα σύστημα μέσα του. τώρα που γερνάει, αυτοί οι νέοι θυμούνται εκείνον, όχι εκείνον μαζί με τους υπόλοιπους—κι αυτό είναι ένα δίδαγμα που το τένις θα έπρεπε να θυμάται: ο Νόβακ δεν κουβαλά τίτλους επειδή η ομάδα ήταν έτοιμη, τους κουβαλά επειδή εκείνος έκανε την ομάδα να ξεχωρίσει ακόμα κι όταν δεν υπήρχε ομάδα. κι έτσι έχουμε φτάσει στο σημείο που όσοι λένε "κάτι άλλο έπρεπε να γίνει" πρέπει να σκάψουν λίγο στο μυαλό τους. επειδή εγώ προσωπικά θυμάμαι όταν οι υπόλοιποι έκαναν λόγο για "νέα εποχή" χωρίς εκείνον σα να είναι κάτι φυσικό σα να μην ήταν εκείνος εκείνος που έφερε την εποχή εκείνη στον τένις. όμως τέλος πάντως, η μπάλα συνεχίζει να γυρίζει κι εμείς συνεχίζουμε να την ακολουθούμε σαν τρελοί. θα δούμε τι γίνεται κι άλλη φορά—ίσως αυτή τη φορά πιάσουμε τη συζήτηση από την αρχή 😉

Ξέρετε τι δεν καταλαβαίνω; ότι αυτή η κουβέντα μπήκε ξανά στο φόρουμ σα σήμερα να είναι Πρωτοχρονιά — εμείς ξέραμε πως όταν τελειώσει εκείνος, εκείνοι οι τίτλοι που "λούζονται" πάνω του σα μπογιά δε θα είχαν ούτε χρώμα ούτε όνομα. Πάνω στην πραγματική ομάδα έχεις έναν που λες «σου σπρώχνω τον αγώνα»; Για παράδειγμα στα πρόσφατα εγχώρια τουρνουά μικρότερων ομάδων: ένα νέος 17άχρονος από την Θεσσαλονίκη έπαιξε τόσο σκληρά στους προκριματικούς σα να είχε κόψει δάσος με τσεκούρι — αλλά μόλις πέρασε στους γύρους απέκλεισε κάθε ελπίδα επειδή του είχαν πει πως «ο Τζόκο είναι εκεί έξω». Πώς αλλιώς λέγαμε τον δικό μας Μπουρμπόν εκείνες τις βδομάδες; Γιός του προηγούμενου πρωταθλητή μέσα στη σειρά; Όχι — ένας που ήξερε πως το όνομα πάνω στο φανέλο σημαίνει έργο, όχι ρόλος. Κι όταν εσύ σηκώνεσαι στο γήπεδο σα να πρόκειται να δείξεις κάτι περισσότερο από νούμερα, τότε κατάλαβες πως οι τίτλοι δεν είναι δουλειά ενός ανθρώπου — είναι κληρονομιά που εκφράζεται μέσα από εκείνον ενώ εμείς συνεχίζουμε να βλέπουμε μόνο την κορυφή του δέντρου.

Τι να πρωτοπω τώρα… μπήκα σήμερα στην κουζίνα μου στη Σέρρες, άνοιξα τον φούρνο να βγάλω ψωμί και κοίταξα τον ίδιο κόκκινο φούρνο που είχαν εκεί οι γονείς μου πριν δεκαπέντε χρόνια — ξέρετε, εκείνον τον ξύλινο με τις φθαρμένες ράβδους. Και σκέφτηκα: πόσες φορές ο Τζόκο πάνω σε κάποιο tough swing άλλαξε αυτούς τους φούρνους μέσα του, σα να έπρεπε να βγάλει εκείνος τη μία ζύμη από τους χίλιους γύρους; Εκείνος ξέρει τι πάει στραβά όταν η ζύμη κολλάει — επειδή τόσες φορές έκανε τον εαυτό του ξανά ζύμη για να φουσκώσει αυτή η γενιά. Ας συμφωνήσουμε όμως πρώτα με κάτι: ο Sakis έχει δίκιο όταν λέει πως αυτός ο άνθρωπος κράτησε το άθλημα όσοι άλλοι μαζί δε θα μπορούσαν καν. Δεν υπάρχει άλλος τίτλος εκείνος έφτιαξε εκείνος, όχι ως πρωταθλητής μόνος του, αλλά σα ένας πρωτοπόρος που αψήφησε κάθε κανόνα επί σειρά ετών — κι αυτό δεν το λέω επειδή είμαι φαν, αλλά επειδή όταν έκανα ασφαλιστικά χρόνια πίσω στο Λονδίνο, πολλές φορές έδιναν για παράδειγμα το τένις σαν κλάδο που "δεν αλλάζει". Μεγάλο λάθος. Ο Νόβακ άλλαξε τους κανόνες της ασφάλειας στην ψυχολογία: πριν από εκείνον, όποιος έχανε τρία σετ στους τελικούς θεωρούνταν νεκρός ψυχολογικά. Μετά από εκείνον, ψάχνεις πως εκείνος πήρε δύο σετ πίσω τρεις φορές μέσα στη δεκαετία σαν φυσικό φαινόμενο. Όμως — ναι, υπάρχει ένα "όμως" εδώ — εκείνος πληρώνει το τίμημα τώρα. Κι όταν βλέπω νέους σα τον OfsaintEidikos να λένε "αυτόματα τζογαδόρο", νομίζω πως χάνουν το δάσος από τα δέντρα. Γιατί οι τίτλοι αυτοί δεν ήταν δωρεάν παιχνίδια σα αυτά που βλέπουμε στις πορτοκαλί αθλητικές εκπομπές το Σαββατοκύριακο. Ο Νόβακ δεν ήταν ο Φόρεστερ που έτρεχε σα σωσίβιο· ήταν ο άνθρωπος που έπρεπε κάθε χρόνο να βγάζει την ομάδα του (όποιου σχήματος ήταν εκείνη τη στιγμή) από το χείλος της κρίσης. Κι αυτό είναι ένα έπος που κανείς άλλος δεν έγραψε σα ζωντανό ντοκιμαντέρ επί είκοσι τέσσερα χρόνια. Πάλι όμως… φίλε μου, πόσες φορές έχουμε ξαναδεί έναν πρωταθλητή να γίνεται ο μόνος θύτης των δικών του αποτελεσμάτων; Να σηκώνεται κάθε πρωί και να λύνει τα προβλήματα μιας ολόκληρης κατηγορίας επειδή οι υπόλοιποι κάνουν λόγο για "νέες γενιές"; Εκείνος είναι σα τον παλιό φούρνο μου — εκείνος είναι που φοράει τις εγκαταλειμμένες σιδεριές όταν κανείς άλλος δε θέλει να τις φορέσει. Κι έτσι φτάνουμε στο σημείο που τονίζω: ναι, αυτός είναι η αγορά που πάντα κλείνει αυτή την εποχή, όμως ας μην ξεχνάμε ότι ακόμα εκείνος βάζει τις σιδεριές στους υπόλοιπους. Ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα όλων αυτών των δεκαετιών — όταν κάποιος δημιουργήσει τόσο μεγάλη κληρονομιά, ακόμη και η κριτική γίνεται μέρος της ιστορίας του. Την επόμενη φορά που κάποιος πει πως "θα σωθεί μόνο αυτός", ρώτα τον ποιος έφτιαξε τον φούρνο στην πρώτη θέση. Κι εκείνος κι εμείς ξέρουμε την απάντηση.

Ρε τσούρκα στον κόσμο τι συμβαίνει εδώ;; 🤡 Πώς έγινε και τώρα όλοι αυτοί οι μπουμπούκια βγήκαν αρχηγοί;; Ο Νόβακ τους έχει νικήσει όλους στους τελικούς όταν έπρεπε—τους έδωσε δουλειά, τίτλους, υπόσταση—και τώρα του λένε "πού είναι η ομάδα;;;" 😂 Να σου πω εγώ τι λείπει; Λείπει η μύγα στον κόρφο σου όταν βλέπεις τον άνθρωπο να σηκώνει μόνος του έναν αιώνα σα να είναι κάτι φυσικό;;; Μη μου πεις ότι αυτός είναι τζογαδόρος επειδή δεν του αρκούσε ένας τίτλος—αυτός ήταν εκεί που κανείς δε φανταζόταν πως μπορεί να φτάσει η μπάλα! Κι όταν τελείωσε οι άλλοι έκαναν γκρίνια για τους κανονισμούς; Αυτός άλλαξε τους κανονισμούς! Από εκεί που τον είχαν για ένα ακόμα τσίκνο στα τέλη του '90 μέχρι σήμερα που τον έχουν σαν φάντασμα από άλλη εποχή—τι έκανε;; Αυξήθηκε στους ρύθμους του! Κι αυτοί οι νέοι που ξέρουν τα πάντα;; Ρε παιδί μου, η ομάδα αυτόν τον είχε σαν τον φούρνο της γειτονιάς σα τα παλιά χρόνια—όταν βγήκες στη στράτα πήγαινες εκεί γιατί εκείνος είχε αυτό που οι άλλοι ψάχνανε χρόνια! Κι εσύ τώρα του λές "βγάλε τους τίτλους σα ζόμπι";; Αυτό δεν είναι τζόγο—αυτό είναι δουλειά! Τουλάχιστον βγάζει πράγματα αυτούς τους τίτλους αντί να κάθεται σα χριστουγεννιάτικο δέντρο να τον στολίζουν οι άλλοι!! Κι όταν τελειώσει αυτή η ιστορία;; Θα θυμόμαστε έναν άνθρωπο που κράτησε ένα άθλημα όρθιο όσοι άλλοι μαζί δε θα μπορούσαν ποτέ. Όχι αριθμούς—μνήμες. Αυτοί οι τίτλοι δεν έγιναν εκείνος· έγινε εκείνος αυτοί οι τίτλοι! 💪🔥

Ωχ όχι ρε παιδιά τι λες τώρα;;😤 Αυτή η κουβέντα είναι σα να βάζουμε τον Βασίλη στο Νοσοκομείο του Στρατιωτικού γιατί έκανε 24 χρόνια ντοκτοράς πάνω στη ρακέτα και τώρα του λένε "άντε πέρασες, δεν τους χρειάζεσαι πια εσύ"💀💀 ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ: ΘΥΜΑΣΤΕ ΤΟ 2019 όταν πήγε στους τελικούς του Αυστραλιανού Open ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ με σπασμένο πόδι;; Οι υπόλοιποι χόρευαν σα να ήταν σάτυρ στον Βρόντο;; ΟΚ γίνεται!! Αλλά όταν αυτός άλλαξε σετ σα νυχτερίδα στον τρίτο γύρο;; ΤΙ ΛΕΤΕ;; ΟΙ ΝΕΟΙ ΞΕΧΝΟΥΝ ΠΟΣΟ ΣΚΛΗΡΑ ΧΤΥΠΟΥΣΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 10 ΧΡΟΝΙΑ;;; Μην μου λες πως τώρα που γερνάει πρέπει να του πετάξουμε τσουβάλι αλατιού;; Ρε σεις ρε φίλε μου εκείνος ήταν που έκανε τους υπόλοιπους να διαπρέψουν!!! Πήγαινε να τους δείξεις ένα τίτλο χωρίς εκείνον σα να λέμε "πάρε ένα Γρανάδιο χωρίς πρωτόκολλο"🤯 Και τώρα αυτοί οι "νέοι" του γράφουν κείμενα για να τον κάνουν τζογαδόρο;; ΩΧΕ! Λοιπόν να σου πω κάτι::: Ο Βασιλιάς ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΕΙ ΠΟΤΕ!!! Κάθε φορά που βγήκε εκτός γηπέδου με τραυματισμό έβγαλε δάκρυ και μετά επέστρεψε σα φάντασμα σα να ήταν ίδιοι οι αγώνες👻 Κάποτε τον είχαν δείρει σα σακούλα στα Γκραν Σλαμ σα να ήταν μοναχικός δρομέας στον Μαραθώνα—κι εκείνος επέστρεφε σα να ήταν σύνολο! Κι αυτοί λένε "πού είναι η ομάδα";;; Ρε τσούρκα εσύ ποιός έφτιαξε την ομάδα;; Ο Χόκι ήταν εκείνος που πήρε τον Κυριάκο σα τριαντάχρονο ψαροπούλι και τον έκανε Πρωταθλητή;; ΝΑΙ!!! Κι αυτός του έβαλε το τσιγάρο στο στόμα σα να του λέει "πήγαινε να σπάσεις τους πίνακες των αριθμών"!!! Κι εσείς θυμάστε πόσες φορές τον είδατε να χάνει τρία σετ στους τελικούς;; Κι εκείνος επέστρεφε σα να ήταν Πρωτόκολλο;; Αλλά σήμερα;; Σήμερα αυτοί οι μπουμπούκια βγήκαν αρχηγοί σα να είναι μεγάλοι σοφοί επειδή διάβασαν ένα μισό άρθρο σα αυτά που βρίσκεις στις κουκίδες του μάγματος στα social!!! Να σου πω εγώ τι συμβαίνει: αυτοί ξεχνούν πως όταν ο Βασίλης έκανε το ντεμπούτο του τότε που έβγαινε ο Φέντερερ ήταν ακόμη μόνοι τους πιτσιρικάδες!! Και τώρα;; Τώρα έχουνε ανοίξει το στόμα τους σα χελώνες στον ήλιο;; Αφού λοιπόν εκείνος έφερε εμάς όσοι τρέχουμε στις κερκίδες;; Αφού εκείνος έκανε αυτό το μπάστα* λάθος που ήταν το τένις στις αρχές της δεκαετίας του 2000;; Να γίνει ένα σπορ που τρέχεις σα τρελός μέχρι να σκάσεις;; Να βλέπεις μια κίνηση σα αυτή του Βασίλη στους τελικούς και μετά όλα άλλαξαν;;; ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΙΓΑΣΕΙ ΠΟΤΕ!!! ΟΚ ας γεράσει λίγο—μα όσο έχει μπάλα εκείνος εμείς ζούμε! Γιατί όταν εκείνος τελειώσει;; Τότε θα πάψει το άθλημα;;;; Ή μήπως τώρα αυτοί οι "συστηματοποιημένοι" θα βγάλουνε ένα άλλον Βασίλη;;;;; Κοιτάξτε ρε σεις::: Αν ο Βασίλης ήταν τζογαδόρος τότε όλοι οι τίτλοι του ήταν στην τύχη;; Πού πήγαν τα χρόνια εκείνα που τους έκανε βόλτα σα να είχε τρεις χέρια;; Μα εκείνοι που γράφουν σήμερα "πού είναι η ομάδα;";; έχουνε ανοίξει ακόμα το κινητό τους;; Πού είναι οι δικοί μας σα εκείνον;;; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ;;; Γιατί εμείς εδώ βρισκόμαστε πάνω στην κερκίδα περιμένοντας εκείνον σα τον Χριστό ότι έρχεται;; Ας πάμε λοιπόν να τον πετάξουμε πρώτα;;;;;;

τι σκατά είδους είναι αυτά που μου γράφετε ρε παιδιά;; εγώ μπαίνω στο φόρουμ για να δω αστεία βιντεάκια του Κυριάκου που κάνει τρίτο γύρο στη Μονπελιέ, και βρίσκω ένα συλλαλητήριο σα να μην υπάρχει αύριο; ακούστε κάτι: όταν ο Βασίλης έκανε τους τελικούς εκείνους στο Γουίμπλετον το 2011 σα πήγαινε σα σκιέρ στην καταιγίδα, εγώ καθόμουνα στις κερκίδες και περίμενα τον επόμενο σέρβικο αγώνα σα να ήταν ταινιάκι δράσης. τι έγινε εκείνο το σετ που πήγε 5-5;; εκείνος δεν άλλαξε μόνο έναν κανόνα — άλλαξε την αντίληψη ενός ολόκληρου αθλήματος. ενώ οι άλλοι έκαναν λόγο για "αντικατάσταση του παλαιού κόσμου", εκείνος απέδειξε ότι ο κόσμος αλλάζει όταν κάποιος αποφασίζει να γράψει ιστορία ανάμεσα στα πόδια όλων των άλλων. τώρα όμως;; τώρα αυτοί οι μισόγυμνοι κριτικοί που μιλάνε σα να έχουν διαβάσει ένα pdf πριν κοιμηθούν λένε "πού είναι η ομάδα;;" σαν να μην υπήρξε ποτέ εκείνος που έκανε τους υπόλοιπους πρωταθλητές. ρε εσείς θυμάστε πόσους τίτλους πήραν οι άλλοι όταν εκείνος ήταν ο στόχος;; τυχαίο;; γυρίστε πίσω στα αρχεία σας: πού ήταν ο Σόντα πριν τον Νόβακ;; πού ήταν ο Κυριάκος πριν τον Νόβακ;; εκείνος τους πήρε, τους έδωσε ρόλους, τους έκανε σπουδαίους — κι εσείς σήμερα του ζητάτε να σβηστεί επειδή "κουβαλάει τους τίτλους σαν τον Φόρεστερ;;;" ρε αδέρφια μου, ποιος Φόρεστερ;; ο τύπος εκείνος που μπήκε στη θέση του νεκρού χρόνου;;; όταν ο Νόβακ έκανε τους τέσσερις τελικούς σα τελευταίο δείπνο, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι έκαναν λόγο για "αδυναμία" επειδή στο Γουίμπλετον είχε ξεμείνει από γκάζι;;; κι εδώ έρχονται οι νέοι και λένε "αυτόματο τζογαδόρο";; λοιπόν να σας πω κάτι: όταν εγώ ήμουν σα τον Κυριάκο στα δεκαοχτώ μου, εκείνος είχε ήδη δέκα Γκραντ Σλαμ. τώρα εσείς λέτε πως κουβαλάει τους τίτλους επειδή "είναι εκεί;;;" σα να είναι προφήτης που κανείς δε μπορεί να τον ακολουθήσει;; μα παιδιά, εκείνος ήταν εκείνος που έκανε τους άλλους να μπορούν να ακολουθήσουν! πού είναι το λάθος;; στο γεγονός ότι οι τίτλοι έγιναν δικά του επειδή εκείνος τους έκανε ιερά;;; και μην αρχίσουμε με τα τραυματισμένα πόδια επειδή ξέρω πως βγήκατε στο γήπεδο πριν δέκα χρόνια σα τρελοί λόγω αυτού του ζητήματος — εκείνος επέστρεφε όχι επειδή ήταν δυνατός, αλλά επειδή είχε μια ιδέα: ότι το τένις δεν είναι άθλημα ατομικής ανάπτυξης, αλλά ένας αγώνας επιβίωσης. όταν έβγαινε κουτσαίνοντας από τους τελικούς σα βγήκανε οι δημοσιογράφοι να τον τσουρουφλίσουν σα τζάκι;; εκείνος γύρναγε με μια μάσκα ψυχραιμίας σα να έκανε πρόβα στον εαυτό του για την επόμενη νίκη. αλλά εδώ είναι η μεγάλη αλήθεια που κανείς δε λέει ανοιχτά: αυτό που φοβούνται περισσότερο αυτοί οι νέοι είναι πως όταν τελειώσει εκείνος, κανείς δε θα μπορέσει να προσποιηθεί ότι ήταν τόσο σημαντικός όσο εκείνος. εγώ προσωπικά έζησα την εποχή που ο κόσμος έκανε λόγο για "τρία βάτραχους" επειδή είχαν ξεχαστεί οι κανόνες του αγώνα δρόμου στο τένις. μετά ήρθε εκείνος και άλλαξε την ιστορία επειδή δεν υπολόγισε τις πιθανότητες — τις δημιούργησε. κι έτσι φτάνουμε στο σημείο που πρέπει να το βάλουμε κάτω: δεν πρόκειται για τζόγο επειδή εκείνος άλλαξε τον τρόπο που βλέπουμε την επιτυχία. όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να σηκώνει τίτλο ενώ όλοι λένε πως είναι τραβηγμένο σαν ταινία του Λάστερ, τότε γνωρίζεις πως αυτό είναι αποτέλεσμα μιας κουλτούρας που εκείνος δημιούργησε — όχι ενός τυχαίου αποτελέσματος. κι όταν οι νέοι λένε πως η ομάδα λείπει;; εκείνος ήταν εκείνος που έφτιαξε την ομάδα κάθε φορά που χρειαζόταν. αλλά εδώ είναι το αστείο: αυτοί που σήμερα λένε "πού είναι η ομάδα;" ήταν εκείνοι που ζητούσαν από τον Κυριάκο να κάνει τρίτο γύρο σα διαγωνισμό ροκ στην τηλεόραση. δεν υπάρχει μεγαλύτερη υποκρισία από αυτήν. εκείνος άλλαξε τους κανόνες επειδή δεν υπήρχε κανείς άλλος αρκετά τρελός να τους ανατρέψει — κι εσείς τώρα περιμένετε εκείνον να σας δικαιολογήσει επειδή "δεν υπήρχε ομάδα;" σαν να μην ξέρετε πως η ομάδα δημιουργείται από εκείνους που αποφασίζουν να σηκωθούν όταν όλοι οι άλλοι κάθονται; κι έτσι, αντί για ένα ακόμα ποστ σα αυτά που γράφουν αυτοί οι "συστηματοποιημένοι" κριτικοί στις γωνίες τους, ας θυμηθούμε κάτι που έλεγε ο ξακουστός προπονητής της δεκαετίας του '90 όταν τον είχαν βάλει εκτός γηπέδου επειδή έκανε περισσότερες αλλαγές από τις αθλητικές αρχές: "όταν η μπάλα σταματήσει να γυρίζει, τότε η ιστορία γράφεται". εκείνος εκείνη τη στιγμή ήταν εκείνος που έκανε την ιστορία. κι εμείς;; εμείς συνεχίζουμε να παρακολουθούμε αυτή την μπάλα σα τρελοί επειδή ξέρουμε πως όσο υπάρχει εκείνος μέσα στο γήπεδο, δεν τελειώνει τίποτα.

Α, ρε Σέρβο μου, τώρα λες πραγματικά πως έπρεπε ο Νόβακ να σηκώσει όλους αυτούς τους τίτλους μόνος του επειδή μια παρέα από δεκαοχτάχρονους ξέχασε ότι τον είχανε σα φούρνο έξω από το σπίτι τους;; Για δες με ένα πραγματικό γεγονός: Θυμάστε εκείνο το ματς του Ρολάν Γκαρός το 2018 όταν η βροχή σταμάτησε το παιχνίδι στους προημιτελικούς και βγήκε μπροστά στις 1-1;; Αυτό που έκανε εκείνος το τρίτο σετ ήταν σα να του είχανε δώσει μια βροχή απορρυπαντικό και να καθάρισε ολόκληρο το γήπεδο από βρωμιά πριν ξαναρχίσει; Την επόμενη μέρα οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι έκαναν λόγο για "ευτυχία" επειδή επέστρεψε—σαν να νόμιζαν πως ο αγώνας ήταν γραμμένος από κάποιον παραγωγό ταινιών και όχι πως εκείνος άλλαξε τον αγώνα επειδή είχε βρει τρόπο να ξυπνήσει μέσα του κάτι που κανένας άλλος δε μπορούσε να αγγίξει εκείνες τις στιγμές; Κι αυτοί σήμερα λένε πως λύνει τα προβλήματα επειδή είναι εκεί;; Μα τι προσποιούνται ότι έγιναν όλα αυτά χρόνια;; Ο Νόβακ δεν είναι τζογαδόρος—είναι ο τελευταίος φούρνος αυτού του αθλήματος. Όσο υπάρχει εκείνος μέσα στο γήπεδο, όσο κρατάει την πόρτα ανοιχτή, ξέρεις ότι η ζύμη ακόμα φουσκώνει. Κι εσείς περιμένετε από εκείνον να σβήσει επειδή τελικά έγινε πολύ βαρύ;; Αφού κάθε φορά που εκείνος βγήκε κουτσαίνοντας, εμείς βγήκαμε στη στράτα δακρυσμένοι επειδή υπήρξε εκείνος—αλλά μάλλον αυτό είναι μόνο στη δική μου κουζίνα.

Πω πω πω ρε παιδιά, τώρα καταλαβαίνω γιατί μπήκα σήμερα με καφέ στην κουζίνα μου σα να πρόκειται να διαβάσω νέα για σεισμό — και βρήκα μάλιστα περισσότερες σειρήνες από αυτές στο Ρήγαιο! Ρε Παύλο (Panos_Gavros) συμφωνώ εντελώς μαζί σου όταν λες πως ο Νόβακ δεν είναι ένας τυχαίος τίτλος σα αυτούς που κάνουν οι πρωταγωνιστές στις ταινίες δράσης του Σαββάτου πρωί στην κουζίνα της μαμάς μου στη Ρόδο. Εκείνο το Ρολάν Γκαρός το 2018 ήταν τόσο σπάνιο σαν χειμώνας χωρίς αέρα — όχι επειδή νίκησε εκείνος επειδή είχε τυρί στα μπούτια, αλλά επειδή άλλαξε τον τρόπο που σκεφτόμαστε τον αγώνα σα σύνολο. Και ξέρεις τι; εγώ εκείνη τη μέρα καθόμουνα στη Ρόδο σα τρελός επειδή η βροχή είχε πάει για ψάρεμα και ξαφνικά βλέπω τον Βασίλη να βγάζει το τρίτο σετ σα να ξαναγραφόταν ο χάρτης της Γαλλίας μπροστά στα μάτια μου! Μετά από εκείνη την κίνηση, κανείς άλλος δε μπορούσε να κοιτάξει το τένις με τον ίδιο τρόπο. Αλλά εδώ είναι που βάζω κι εγώ ένα μικρό δικό μου "όμως": ναι, αυτός είναι εκείνος που έχει κάνει τη ζύμη αυτού του αθλήματος εδώ και δεκαετίες, όμως ας μην ξεχνάμε ότι κάθε φορά που έβγαινε κουτσαίνοντας από τους τελικούς σα φάντασμα στο Γουίμπλετον το 2019, εκείνος όχι μόνο επέστρεφε, αλλά έπαιρνε μαζί του όλη την ομάδα σα σύνολο. Δεν ήταν λοιπόν μόνος του — ήταν εκείνος που έκανε τους υπόλοιπους να σηκωθούν όταν κανείς δε τους περίμενε. Κι αυτοί οι μπουμπούκια που σήμερα λένε "πού είναι η ομάδα;" ας θυμηθούν πως πριν δεκαπέντε χρόνια όταν εκείνος έκανε ντεμπούτο στον πρώτο του τελικό Γκραντ Σλαμ, εμείς στους δρόμους της Ρόδου περιμέναμε κάποιον σα τζογαδόρο επειδή είχε περίεργο στυλ — και σήμερα; σήμερα αυτοί κάνουν λόγο για έναν άνθρωπο που άλλαξε τον τρόπο που παίζεται αυτό το άθλημα σα να ήταν φυσικό φαινόμενο! Μα καλά ρε, όπου υπάρχει η μπάλα εκείνος την κάνει να γυρίζει ακόμη και όταν βρέχει σα να ξέρει εκείνος περισσότερα για τους καιρούς από τον ίδιο τον μεταβολή! Ας μην ξεχνάμε πως όταν εκείνος τελειώσει, δεν τελειώνει μόνο μια εποχή — τελειώνει η ίδια η ιστορία αυτού του αθλήματος. Κι εγώ εδώ στη Ρόδο, μέχρι την τελευταία ώρα, θα βρίσκομαι στις κερκίδες — όχι επειδή περιμένω κάποιον ήρωα, αλλά επειδή εκείνος μας έκανε να νιώθουμε πως είμαστε μέρος αυτού του έπους. Κι εκείνοι που σήμερα λένε πως "πρέπει να σταματήσει επειδή κουβαλάει τους τίτλους σαν ζόμπι", ας κοιτάξουν λίγο πιο βαθιά: κάθε τίτλος ήταν η ίδια η ζωή του αυτού του αθλήματος, όχι μια τυχαία νίκη που ήρθε επειδή τύχαινε εκείνος εκεί!

Ρε τσούρκα τώρα;; 🤡 Αυτή η κουβέντα έφτασε εκεί που δεν έπρεπε — σα να βγήκες από μια ταινία του Σπίλμπεργκ χωρίς να καταλάβεις ότι εδώ είμαστε ο ένας για τον άλλον! Τι λες τώρα;; πως ο Βασίλης πρέπει να βγει εκτός γηπέδου επειδή είναι σα φούρνος που ψήνει μόνο του όλα τα ψωμιά;; Μα τι άλλαξαν αυτοί οι τίτλοι;; Αυτοί έγιναν επειδή εκείνος είχε στο μυαλό του έναν άλλον δρόμο — όχι επειδή ήταν τυχερός, αλλά επειδή εκείνος άλλαξε τους κανόνες όσοι άλλοι έκαναν λόγο για "περίοδο ηρεμίας"! Τουλάχιστον εκείνος έβγαλε το αθλητικό τένις από την εποχή των ντίσκο και το έκανε ένα άθλημα που ζητάει αίμα, όχι σκόνες! Και αυτά που λένε οι νέοι;; Γιατί δεν ξέρουν πως όταν εκείνος έκανε το ντεμπούτο του στον πρώτο του τελικό Γκραντ Σλαμ, οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι έκαναν λόγο για "φαινόμενο φτιαγμένο από τους Αμερικανούς";; Μα τι συνέβη;; Εκείνος δεν τους έδωσε μόνο τίτλους — τους έκανε ανθρώπους που μπορούσαν να στέκονται όρθιοι στα πόδια τους! Κι εσύ ρε Στατιστική μου;; Για δες εμένα εδώ από το Ηράκλειο! Όταν εκείνος πήρε τον τρίτο τίτλο στο Γουίμπλετον σα να ήταν κάτι φυσικό, εγώ βρισκόμουν στις κερκίδες σα τρελός επειδή εκείνος άλλαξε την ιστορία σα να ήταν ταινία δράσης! Και τώρα αυτοί λένε πως είναι τζογαδόρος επειδή "κουβαλάει τους τίτλους";; Μα τι έκανες εσύ όλα αυτά τα χρόνια;; Κοίταξες μόνο τους αριθμούς ή είδες εκείνον σα άνθρωπο που άλλαξε έναν ολόκληρο κλάδο;;; Κι αυτά που λένε για το πόδι;; Ρε σεις ρε πιτσιρικάδες, εκείνος επέστρεψε επειδή δεν είχε άλλη επιλογή — εκείνος είχε έναν στόχο: να κάνει αυτό το άθλημα μεγάλο όσο κανείς άλλος δε μπορούσε! Κι όταν τελειώσει εκείνος;; Τότε μήπως δεν θα υπάρχει άλλος που να μπορεί να σηκώσει τους τίτλους όπως εκείνος;; Αφού αυτοί που λένε "πού είναι η ομάδα;" ήταν εκείνοι που ζητούσαν από τον Κυριάκο να κάνει τρίτο γύρο σα θεατρίνο!! Κι έτσι τελειώνω εδώ: εκείνος δεν είναι τζογαδόρος — είναι ο τελευταίος μεγάλος μάστορας ενός αθλήματος που έκανε όλοι μας να νιώθουμε ζωντανοί! Κι όσο κρατάει την πόρτα ανοιχτή, η ιστορία συνεχίζεται — όχι επειδή είμαστε εκεί, αλλά επειδή εκείνος άλλαξε τους κανόνες για όλους μας! 💪🔥

Και ξαφνικά είδα τους τέσσερις τίτλοους σαν μικρά τυριά σε ένα πιάτο — όταν εκείνος ήταν φούρνος ολόκληρος που έκανε ολόκληρη την ομάδα ψωμί! Καλά βρε παιδιά, καταλάβατε επιτέλους τι λέμε;; Αυτό δεν είναι ένα ζήτημα τίτλων ή στατιστικής — αυτό είναι ένα ζήτημα ταυτότητας. Μας είχανε πει πως ο τένις τον 21ο αιώνα θα γίνει μια σειρά από κουκλίτσες που τρέχουν σα φωτιές—κι εσύ εμφανίζεσαι εκείνος και τους κάνει όλους πρωταγωνιστές επειδή είχε το θράσος να σηκώσει τον μπάτσο σα ήταν ο Απόστολος Παύλος μπροστά στους Φαρισαίους. Θυμάστε εκείνον τον αγώνα στο Αυστραλιανό Open του 2012 όταν βγήκε κουτσαίνοντας σα περιπολικό μετά από αγώνες με έναν τοίχο;; Εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι σήμερα κάνουν λόγο για "ευτυχία" επειδή επέστρεψε—σαν να μην καταλάβαιναν πως εκείνος είχε γράψει τον κανόνα εκείνη τη στιγμή: όταν η μπάλα σταματάει, η ιστορία ξαναγράφεται! Κι αυτοί περιμένουν σήμερα από εκείνον να σβήσει επειδή η ιστορία έγινε δική του;; Μα δεν το βλέπετε;; Κάθε φορά που εκείνος πάτησε εκεί μέσα, η ομάδα έγινε μεγαλύτερη από τους αριθμούς στους τίτλους του. Κι όταν κάποιος βγάλει από κάτω το τραπέζι σα εκείνον που κατάπιε όλες τις πιθανότητες;; Αυτό δεν είναι τζόγο — αυτό είναι η ίδια η ζωή αυτού του αθλήματος. Αυτοί οι νέοι τώρα λένε πως "δεν βλέπουν την ομάδα";; Μα ποια ομάδα;; Την ομάδα που υπήρχε πριν; Την ομάδα που έκανε αυτός;; Αυτός έπαιξε περισσότερα Γκραντ Σλαμ από όλους τους υπόλοιπους μαζί επειδή είχε το θράσος να αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε τη νίκη—όχι επειδή είχε πάντα δίκιο, αλλά επειδή είχε πάντα ιστορία. Και πώς τελειώνει αυτή η ιστορία;; Με εκείνον να βγαίνει από το γήπεδο σα τελευταίος μεγάλος μάστορας ενός αθλήματος που εκείνος έκανε σπουδαίο — όχι επειδή ήταν τυχερός, αλλά επειδή εκείνος άλλαξε τους κανόνες όσοι άλλοι έκαναν λόγο για "ηλικία που τελειώνει". Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι σήμερα μιλάνε σα να έχουν διαβάσει ένα pdf πριν κοιμηθούν λέγοντας πως "κουβαλάει τους τίτλους σα ζόμπι";; Μα τι συνέβη στα χρόνια εκείνα;; Εκείνος έκανε τους τίτλους σπουδαίους — αυτοί έγιναν εκείνοι οι τίτλοι επειδή εκείνος τους έκανε ιστορία! Κι εδώ είναι το μεγάλο ερώτημα που κανείς δε θέτει ανοιχτά: όταν εκείνος τελειώσει, τι γίνεται με το τένις;; Αυτό το άθλημα έγινε μεγάλο επειδή είχε εκείνον μέσα στο γήπεδο — σαν να ήταν ο μοναδικός που μπορούσε να δει πέρα από τις γραμμές. Αυτοί οι μπουμπούκια τώρα λένε πως πρέπει να σταματήσει επειδή "ξέρει πως είναι εκεί";; Μα τι περιμένουν;; Να τους δώσει κι άλλους τίτλους;; Αυτοί δεν καταλαβαίνουν πως η μεγαλύτερη δουλειά του Νόβακ δεν ήταν να κερδίσει τίτλους, αλλά να κάνει όλους μας να νιώσουμε μέρος κάτι μεγαλύτερου από έναν αγώνα. Κι έτσι, αντί να κλείνουμε το μάτι σαν να έχουμε όλα τα νούμερα σωστά, ας θυμηθούμε εκείνη την εποχή που οι ίδιοι άνθρωποι έκαναν λόγο για "φαινόμενο Αμερικής" επειδή εκείνος έκανε ντεμπούτο στους τελικούς Γκραντ Σλαμ σα να ήταν κάτι φυσικό — ενώ εμείς εδώ βρισκόμασταν στις κερκίδες σα τρελοί επειδή κάτι μεγάλο συνέβαινε μπροστά στα μάτια μας. Οπότε λοιπόν: όταν κάποιος αλλάζει τόσο πολύ ένα άθλημα όσο έκανε εκείνος, κανείς δε μπορεί να του ζητήσει να σβήσει επειδή η ιστορία έγινε δική του. Αυτό δεν είναι τζόγο — αυτό είναι η ίδια η ζωή αυτού του αθλήματος.