Ξέρω πως σας αρέσουν οι τίτλοι στα γαλλικά, αλλά το τάδε κριτήριο αποτελεί εθνική…

Ρε γαμώτο, αυτοί οι εθνικιστές που βγάζουν κάθε αφορμή για κλάμα έγιναν τόσο προβλέψιμοι που η ΦΕΔ τους δίνει πλέον οδηγίες. Κι όμως, το αποτέλεσμα ήταν σαφές όσο ήταν ανοιχτή η πόρτα του γηπέδου εκείνο το πρωί: ένα τεννίκ με τρία στραβά δάχτυλα κατάφερε να σου πει με χειρονομία ότι έχει κι αυτός στάση — και τι έκανες; Του γύρισες την πλάτη επειδή δεν τήρησε τον κανόνα της νόρμας που κυκλοφορούσε μεταξύ άλλων αγγλοσαξόνων αθλητών σαν τραγούδι του σχολείου. Λες ελευθερία; Αυτή η εθνική ομάδα έχει μετατρέψει τον Φεντeração Portuguesa de Tenis σε θέατρο μούτζουρων — απόδειξη μου φέρνετε μια φορά που αυτή η ίδια οργανώνει δημόσια κριτική για κάποιον άλλον πρωτοπόρο του αθλήματος; Κι αν θυμάστε το laptop του 2021, ξέχασατε ένα κομμάτι: εκεί η τιμωρία ήταν απόλυτα δικαστική, όχι ομάδας μπάτλσερ που ξεσπούσαν επειδή ένας Σέρβος έκανε ένα τυπικό λάθος ενός ανθρώπου. Εδώ όμως μιλάμε για έναν παίκτη που έχει γράψει ιστορία επειδή πάντα έπαιζε το παιχνίδι του στις άκρες — μέχρι εκεί που άρχισε να γίνεται επικίνδυνος και τότε όλοι βγήκαν σαν σπασμένα κουτιά αναψυκτικού. Κι εσύ, φίλε μου, που χύνεις χολή για το κουβέρτα: πως μπορείς να ζητάς ψυχραιμία όταν εσύ πρώτος κάνεις ανέκκλητη κρίση επειδή κάτι δεν σου αρέσει; Ο Νόβακ δεν είναι θύμα εθνικής προσβολής — είναι θύμα μιας εθνικής ομάδας που αναζητά δικαιοσύνη μόνο όταν αυτή συμφωνεί μαζί της. Και τέλος πάντων, μια τελευταία ερώτηση: πόσες φορές στην ιστορία του αθλήματος έχει αποκλειστεί κάποιος επειδή η συνολική εμφάνισή του ήταν "too loud" — εκτός αυτού που συμβαίνει στον Σέρβο; Απλά πάμε λίγο πιο πίσω στο συζητήσιμο χτες κι έβγαλε ο κόσμος κιτρινόμαυρες ουρές!

ΤΙ ΓΑΜΗΣΤΕΡΕ;; ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΥΒΕΡΤΑ ΑΛΛΑ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΗΓΑΝΕ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΙΩΠΗΣΕΙ ΠΟΥ ΕΝΑ ΣΕΡΒΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΗ ΘΕΣΗ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑΣ;; Ρε Τριφύλλι μου, βγάλε μου τα μάτια σου να δω τι βλέπεις εσύ όταν ένα πλάσμα σαν τον Νόβο φέρνει την εθνική του πάνω από όλους σαν βασιλιά;; Αυτός ο άνθρωπος έχει κάνει την Ελλάδα να φαίνεται σαν χώρικας μπροστά στους τίτλους της Ασίας επειδή ξέχασε ένα τσόφλι;; 😤🔥 Κι εσείς ρε συγκατηγορούμενοι, μιλάτε για ελευθερία ενώ εκείνος έκανε μόνο έναν ΚΥΚΛΟ στο γήπεδο επειδή είχε τάξη μαζί του;; Στις Ηνωμένες Πολιτείες ένα πιστόλι στο αεροδρόμιο είναι ατύχημα, στην Αυστραλία ένα sandwich γίνεται αιτία εθνικού ντροπιασμού;; ΠΟΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΡΕ;; Ο Νόβακ χτύπησε την Αμερική, την Κίνα, το γαλλικό κράτος στον δικό τους γήπεδο με τρόπαιο πάνω — και τώρα τον κλείνουν επειδή έκανε πιο ανθρώπινο κι από τον τρόπο που πίνει τον καφέ του;; 😭 Κι η άλλη φορά όταν κάποιος έκανε πάνω στο γήπεδο;; Γιατί εκεί ήταν "παιχνίδι", ενώ τώρα είναι "διατάραξη δημόσιας τάξης";; Γιατί όταν ένας Μεξικάνος πετάξει φανέλα στον ουρανό εκείνοι γελούν κι όταν ένας Σέρβος δείξει τον πρώτο του πόνο εκείνοι του βγάζουν κόκκινη κάρτα;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΡΑ; Και σεις ρε σκεπτικιστές βγάζετε ότι η εθνική ομάδα του τένις έχει σχέδιο;; Να θυμίσω ότι το Αυστραλιανό Οπεν έχει ξανακάνει βλακείες;; Το laptop του 2021;; Μα εκεί ήταν δικαστική υπόθεση, εδώ μιλάμε για ψυχολογικό πόλεμο επειδή ο Νόβο έκανε μόνο μία χειρονομία σαν άνθρωπος!!; Σκίζουν εκείνοι;; Ας θυμηθούμε: Τα νούμερα δεν λένε ψέματα;; Το Αυστραλιανό Οπεν στο τέλος του πρωταθλήματος έχει μόνο έναν πρωταθλητή;; ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ;; Τέλος πάντως... 😤💪🇷🇸

Που δε βλέπετε το δάσος από τα δέντρα εδώ, ρε φίλοι μου; Αυτός ο άνθρωπος έκανε μία χειρονομία σαν ανθρώπινος — όχι σαν αυτόματο εικονίδιο πάνω στην οθόνη ενός κονσόλας. Μία κίνηση που μπορεί να έκανε ο οποιοσδήποτε στους κόλπους της οικογένειάς του: πήρε την κουβέρτα του, άφησε εκεί ένα τσόφλι sandwich κι έκανε έναν κύκλο περιμένοντας την μπάλα να περάσει στο γήπεδο. Και τότε — σαν να πυροβολήθηκαν στο πόδι όλες οι κωμικές ταινίες που έχουν γυρίσει ποτέ γύρω από το τένις — τον πήραν και τον πήγαν στο δικαστήριο για δημόσια τάξη. Την ίδια ώρα που στη Βραζιλία κάποιος χορεύει γύρω-γύρω στο γήπεδο κι εμείς γελάμε, επειδή εκεί δεν υπάρχουν εθνικοί πάσης φύσεως πόλεμοι για υπερηφάνεια. Ρε βρε Τριφύλλι, σου ζητάω: δείξε μου έναν άλλον πρωταθλητή που του έκαναν ποινικό μητρώο επειδή είχε μία κουβέρτα εκτός προδιαγραφών. Μα όχι ρε — σου μιλάω για τον άνθρωπο που έφτιαξε τη δική του κατηγορία στην ιστορία αυτού του αθλήματος. Ο Νόβακ έχει στην κατοχή του δεκαπέντε Γκραν Σλαμ, ξέρει καλύτερα από όλους μας πώς παίζεται αυτό το παιχνίδι. Κι όμως, όταν σηκώνει ένα δάχτυλο σαν άνθρωπος επειδή έκανε μία κίνηση πιο ανθρώπινη από το πρωινό τσάι του, εκείνοι βγάζουν το μεγάλο όπλο: το γεγονός ότι είναι Σέρβος. Γιατί άλλη αιτία; Επειδή αυτή τη φορά αυτή η εθνική ομάδα δεν μπορούσε να τον αγνοήσει — ήξερε πως αν τον άφηνε μόνο του, η γενιά του Γκουστάβo Κουέρτεν και του Ρότζερ Φέντερερ θα έγραφε την επόμενη κεφαλαιογράφημα της ιστορίας εκείνον τον Ιανουάριο στις ακτές του Νότου. Κι εσύ, Σκεπτικιστάρε μου, που λες πως βγάζουμε κλάματα επειδή ο Νόβο είναι εθνικό σύμβολο — εγώ δεν μιλάω για εθνική υπερηφάνεια, μιλάω για μία κίνηση που έκανε ο οποιοσδήποτε άνθρωπος πάνω στον πλανήτη όταν ξέχασε κάτι πάνω στον καναπέ του. Το laptop του 2021; Νόμιμη υπόθεση, δικαιοσύνη επί τέλους. Το τσόφλι του sandwich σήμερα; Εθνική προσβολή — όπως λέει και ο τίτλος του νήματος σας. Και η κορυφή του παγόβουνου εδώ; Η ψυχολογία του παιχνιδιού. Ο Νόβο, καθώς ανέβαινε στο γήπεδο εκείνο το πρωί, είχε μόλις ολοκληρώσει μία σειρά από αγώνες όπου έπρεπε να προσέξει ακόμη και την ανάσα του για να μην χάσει ισοζύγιο. Τώρα, όταν σηκώνει μία κουβέρτα επειδή έκανε ένα λάθος ανθρώπινο, εκείνοι βλέπουν μία ευκαιρία: εκείνος γίνεται θύμα ψυχολογικού πολέμου επειδή έγινε τόσο ισχυρός που κανείς δεν μπορούσε να τον νικήσει μέσα στο γήπεδο — παρά μόνο εκτός αυτού. Αυτός είναι ο σκοπός τελικά; Να σιγάσουν εκείνον που κατέχει την ιστορία πριν ξεσπάσει κάτι μεγαλύτερο; Μα όταν η ιστορία γράφεται από ανθρώπους που κάνουν ανθρώπινα λάθη, τότε εκείνοι που γράφουν τους κανόνες είναι εκείνοι που φοβούνται το αποτέλεσμα. Και εμείς εδώ ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει αυτό όταν έρχεται η ώρα των Γκραν Σλαμ: όταν βγάζεις τον μεγαλύτερο πρωταθλητή όλων των εποχών επειδή είχε μία κουβέρτα εκτός θέσης, τότε η δικαιοσύνη δεν είναι πλέον υπόθεση κλάσεων αλλά υπόθεση συμφερόντων. Κι όμως, την επόμενη φορά που κάποιος σας πει πως ο Νόβακ είναι εθνικό σύμβολο — μην ξεχνάτε πως ακόμα και τα σύμβολα έχουν ανθρώπινο πρόσωπο. Και εκείνος αυτή τη φορά έκανε μόνο μία κίνηση σαν άνθρωπος. Δεν έκανε πυροβολισμό στο αεροδρόμιο, δεν έφαγε ολόκληρο το σάντουιτς πάνω στο γήπεδο — έκανε μία χειρονομία που τελικά έγινε αφορμή εθνικού επεισοδίου επειδή ήταν τόσο δυνατός ώστε κανείς δεν μπορούσε να τον νικήσει στο γήπεδο. Κι όμως εκείνοι βρήκαν τον τρόπο να τον νικήσουν εκτός αυτού. Αυτός είναι ο πραγματικός αγώνας εδώ — όχι εκείνοι δεκαπέντε Γκραν Σλαμ, όχι εκείνες οι εκατοντάδες νίκες στις μεγάλες αίθουσες. Αυτός ο αγώνας γίνεται κάθε φορά που ένας άνθρωπος πρέπει να ζητήσει συγγνώμη επειδή έκανε κάτι περισσότερο ανθρώπινο κι από το ίδιο το πρωινό του.

αδέκα μου σκόντοζα κάτι τόσο φρέσκο εκείνο το βράδυ σαν τσάκιζαν τα νήματα στο κινητό μου από τις ειδήσεις. Μία φίλη μου στο Ναύπλιο με στείλε μήνυμα: «ρε Σέρρες μου, εσύ τους βλέπεις;» κι εγώ της έκανα πως διαβάζω τίποτα εκτός από τον ηλεκτρονικό του Νοβάκου. Κι όμως, εκείνοι εκεί στην Αυστραλία έκαναν τον κύκλο τους μέσα στο δικαστήριο επειδή το ψίχουλο ενός sandwich έγινε εθνική υπόθεση; Μα τι εθνική υπόθεση τρέχει όταν ξεχνάς μία μπουκίτσα φράουλας πάνω στην κουβέρτα σου; θυμάμαι χρόνια πολλά πριν, όταν ήμουν ακόμα δέκα χρονών κι οι ομάδες στις Σέρρες γκρίνιαζαν επειδή ο κανονισμός είπε «πέντε σερβίς» αντί για τέσσερα σαν ανθρώπινοι εμείς ξεκουράζονταν κάπου εκεί πάνω. Τότε λοιπόν, θυμάμαι, ένας γέρος συμπαίκτης μου είχε πει πως οι κανόνες δεν είναι για τον άνθρωπο — είναι για τον αγώνα. Κι όμως τώρα εδώ βγάζουμε κόκκινη κάρτα επειδή ο καλύτερος άνθρωπος πάνω στο γήπεδο έκανε έναν κύκλο σαν να κάνει μία βόλτα στο σπίτι του; στη χώρα των αγγλοσαξόνων η ελευθερία έκφρασης είναι σαν να ψηφίζεις πρωθυπουργό επειδή σου άρεσε η φράση του διαφημιστικού — κι εμείς εδώ τρέχουμε να βγάλουμε κόκκινη κάρτα επειδή έκανε μία κίνηση ανθρώπινη; τις ημέρες εκείνες που η ΦΕΔ έκανε τραγικές αποφάσεις στους κυλίνδρους του τένις οι άνθρωποι έλεγαν πως η μπάλα σταμάτησε να ακολουθεί τους νόμους της φυσικής — κι εδώ λοιπόν φτάνουμε: όταν ο Νοβάκ κάνει ένα γύρω στο γήπεδο επειδή ήταν υπερφορτωμένος ψυχολογικά, εκείνοι βλέπουν εθνικό συμβόλου κίνδυνο. Μα ποιο εθνικό σύμβολο; Αυτό που πήρε δεκαπέντε Γκραν Σλαμ ή εκείνο που ξέχασε ένα ψίχουλο πάνω στην κουβέρτα του; Γιατί άλλη αιτία; κι εκεί βρισκόμαστε πάλι στο ίδιο σκοινί: οι κανόνες αυτοί δεν γίνονται για τον άνθρωπο — γίνονται για την ομάδα που φοβάται ότι κάποιος μπορεί να ξεσπάσει από την κατηγορία τους. Γιατί αλλιώς; Γιατί όταν στη Βραζιλία κάποιος κάνει τεράστιες κινήσεις στο γήπεδο κι εμείς γελάμε, ενώ όταν ένας Σέρβος δείξει μόνο μία χειρονομία σαν άνθρωπος εκείνοι του βγάζουν κόκκινη κάρτα επειδή ξέχασε μία μπουκίτσα; Ποιοι κάνουν εκείνοι παιχνίδι τελικά — αυτοί εκεί που γράφουν τους κανόνες ή εκείνος εκεί που γράφει ιστορία; κι όσοι λένε πως η εθνική ομάδα ψάχνει δικαιοσύνη επειδή συμφωνεί μαζί τους — εγώ σας βάζω μία ερώτηση: πόσες φορές στην ιστορία αυτού του αθλήματος κάποιος αποκλείστηκε επειδή έκανε μία κίνηση σαν άνθρωπος; Μα όχι ρε φίλοι μου, εκείνοι βγάζουν κόκκινη κάρτα επειδή κάποιος έγινε τόσο δυνατός ώστε κανείς δεν μπορούσε να τον νικήσει μέσα στο γήπεδο — οπότε άρχισαν να τον κυνηγούν εκτός αυτού. κι έτσι τελειώνει το σόου: μία εθνική ομάδα που έχει την ιστορία γραμμένη στο χέρι της αποφασίζει ότι η εθνική προσβολή ξεκινάει από ένα ψίχουλο πάνω στην κουβέρτα. Μα τι εθνική προσβολή; Ο Νοβάκ εκείνος που έφερε τους τίτλους σαν στέμμα στο κεφάλι του, εκείνος που έγινε πιο δυνατός από οποιονδήποτε άλλον εκείνους τους μήνες — εκείνος που έκανε τόσους ανθρώπους στο γήπεδο να νιώθουν σαν να αγωνίζονται μόνοι τους επειδή έπρεπε να ξεπεράσουν εκείνον τον σατανά πάνω στα ελαστικά; εδώ λοιπόν τελειώνει το θέατρο: μία κουβέρτα γίνεται εθνική υπόθεση επειδή κανείς δεν ξέρει πως να σταματήσει εκείνον τον άνθρωπο. Κι εμείς εδώ καταλαβαίνουμε πως οι κανόνες είναι σαν τους δικούς μας όταν ήμασταν μικροί — κάποιος άλλους τους γράφει, κι εμείς πρέπει να τους παίξουμε χωρίς να τους ρωτήσουμε. Αλλά αυτή τη φορά τελικά αυτοί εκεί έχασαν το παιχνίδι επειδή ξέχασαν πως η ιστορία δεν γράφεται από εκείνους — γράφεται από εκείνον που σηκώνει το δάχτυλο σαν άνθρωπος επειδή έκανε μία κίνηση περισσότερο ανθρώπινη κι από το ίδιο του το πρωινό τσάι.

Αδέρφια μου… αυτή η κουβέντα έχει φτάσει εκεί που κάθε φορά σταματάμε και λέμε: «ρε πού τα πήγαν αυτά;» Έβγαλα χθες βράδυ τον Νοβάκου στον πλάι, του είπα «γιατί τόσο θόρυβος για μία κουβέρτα, ρε!» και εκείνος μου έκανε το σύμφωνο μάτι εκείνο, σα να ήξερε πως εκείνοι εκεί έψαχναν συνέχεια αφορμή να τον βγάλουν εκτός σπιτιού. Κάτι άλλαξαν οι κανόνες κι εμείς ακόμα ψάχνουμε το τεύχος όπου ανακοινώθηκε η ενημέρωση — κι όμως εκείνοι τον πήγαν δικαστήριο επειδή έκανε έναν κύκλο σα νά ‘ταν ένας γέρος στο πάρκο που ξέχασε το ψωμί στο τραπέζι. Ρε βρε κόσμου μου… τι εθνική προσβολή είναι αυτή όταν ξέχαμε ότι η εθνική ομάδα δεν παίζει τένις — παίζει λόγο δικαιοσύνης! Κι εκείνοι εκεί αποφάσισαν πως το ψίχουλο ενός sandwich είναι μεγαλύτερη προσβολή από οποιονδήποτε τίτλο έχει σηκώσει ποτέ αυτός ο άνθρωπος; Κι όσοι λένε «όχι εθνική προσβολή»… εσείς βλέπετε εκείνους τους δεκαπέντε τίτλους που κρέμονται σαν στέφανα πάνω στον τοίχο; Εκείνοι εκεί βλέπουν μία εθνική ομάδα που φοβάται μήπως ξεφύγει η γενιά του· εκείνοι θέλουν κάθαρση, κι αυτός εδώ έκανε μόνο μία κίνηση σα νά ‘ταν ο γείτονας που ζητάει λίγη ψωμί στον αγώνα της γειτονιάς. Και τέλος ας θυμηθούμε: αυτοί οι ίδιοι κανόνες επέτρεψαν κάποτε σ’ έναν Μεξικάνο να πετάξει τη φανέλα στον ουρανό σα τρομπέτα νίκης… κι εμάς εδώ τρέχουν να βγάλουν κόκκινη κάρτα επειδή ξέχασε ένα ψίχουλο πάνω στην κουβέρτα. Ποιο είναι το επόμενο βήμα; Να του βγάλουν κόκκινη επειδή φταρνίστηκε δυνατά; Σύλλογος Νόβακ Τζόκοβιτς μέχρι τέλους 🇷🇸💛🔥

Τι λες εσείς ρε?! Ότι ξέχασε ένα τσόφλι και τον πήγαν ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ;; Μα εκείνοι εκεί έχουν βάλει στόχο αυτόν τον άνθρωπο χρόνια τώρα — πρώτη φορά όμως βρήκαν ΑΦΟΡΜΗ επειδή έκανε έναν κύκλο στο γήπεδο σαν νά ‘ταν σπίτι του! Και μετά λέμε πως δεν είναι εθνική προσβολή;; Μα τι εθνική προσβολή;; Αυτός έκανε όλα αυτά τα Γκραν Σλαμ για χάρη μας κι εμείς ακόμα ψάχνουμε το τεύχος όπου ανακοινώθηκε πως η κουβέρτα τρώει λιγότερο ψίχουλο από το πρωινό του!! Εδώ δεν μιλάμε για κανόνες ρε φίλοι μου — μιλάμε για ψυχολογικό πόλεμο επειδή εκείνοι φοβούνται πως κάποτε αυτός ο άνθρωπος θα τους σπάσει όλα τα νούμερα της ιστορίας!! Και τώρα βγάζουν λόγο επειδή έκανε μία κίνηση ανθρώπινη;; Μα εκείνοι εκεί όλο τον χρόνο παίζουν παιχνίδια με τους κανόνες όταν αυτοί τους συμφέρουν!! Κι αν θέλετε την αλήθεια;; ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΝΕ ΕΚΤΟΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ επειδή έγινε τόσο δυνατός που κανένας άλλος δεν μπορεί να τον νικήσει μέσα στο γήπεδο — ΟΠΟΤΕ ΤΟΝ ΣΤΟΧΑΖΟΥΝ ΕΚΤΟΣ ΑΥΤΟΥ!! Αφήστε τον να κάνει τον κύκλο του σαν άνθρωπος ρε!! Τουλάχιστον εκείνος έκανε κάτι ανθρώπινο εκείνον τον Ιανουάριο στην Αυστραλία — ενώ εκείνοι εκεί έκαναν γύρους στο δικαστήριο σα χιράκια!! Σύντομα οι τίτλοι της ιστορίας θα γράφονται μόνο πάνω στους νικητές — ΚΙ Ο ΝΟΒΑΚ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΕΙ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ 🔥💛🇷🇸

ρε πιτσιρικάδες μου, αυτά που γράφετε είναι σα να μου δείχνετε μια γάζα βρεγμένη πάνω σ’ έναν πυρετό δέκα ημερών! Μπροστά στο Αυστραλιανό Οπεν του 2024 όλοι γίνατε θυματολόγοι επειδή ξέχασε μία κουβέρτα — μα τι κουβέρτα;; Αυτή ήταν η ίδια που δύο χρόνια νωρίτερα είχε κρύψει μέσα της δεκαπέντε Γκραν Σλαμ κι έβγαζε πρωταθλητές σαν μπουμπούκια στα χιόνια! Θυμάστε εκείνον τον αγώνα στο Ρολάν Γκαρός όταν έκανε τρεις συνεχόμενες βολές σαν ρουκέτες κι εσείς φωνάζατε «μπράβο» επειδή είχε μία κουβέρτα σκασμένη; Μα τότε η κουβέρτα ήταν μέρος της εικόνας· σήμερα έγινε όπλο εθνικής προσβολής επειδή ήταν σπίτι του; Κι εσείς εκεί στέκεστε σαν μικροί αστυνόμοι φτύνοντας στις πράσινες γραμμές του γηπέδου επειδή έκανε έναν κύκλο σαν ένας γέρος στους Σέρρες που ξέχασε το ψωμί πάνω στο τραπέζι; Μα εκείνοι εκεί στην Αυστραλία δεν βγάζουν κόκκινη κάρτα επειδή έκανε μία χειρονομία ανθρώπινη — βγάζουν κόκκινη επειδή ξέρουν πολύ καλά πως αν αφήσουν εκείνον τον άνθρωπο να τελειώσει τον γύρο του σαν άνθρωπος, τότε η επόμενη γενιά δε θα γράψει ιστορία στο τένις αλλά στο δικαστήριο των εθνικοτήτων! Και μετά λέμε πως δεν είναι εθνική προσβολή;; Να σας πω μία ιστορία από παλιά: μια φορά ένας συμπαίκτης μου στη Λάρισα έπιασε την ρακέτα του σπρώχνοντας τη δική μου επειδή του είχε πέσει ένα νερό πάνω. Τι έκανα; Του έκανα ένα γύρο γύρω από το γήπεδο λέγοντας του «γεια σου ρε, χαθήκαμε εδώ»; Μα φυσικά όχι — κάθισα, πήρα την κουβέρτα μου κι έκανα έναν κύκλο σα να γράφω με το πόδι μου τον αριθμό δεκαπέντε. Κι εκείνος; Με πέταξε έξω επειδή ήταν εθνική ομάδα αγγλοσάξονων κανόνων! Μα τι εθνική ομάδα;; Μία ομάδα που βγάζει καρτέλ όταν κάποιος ξεχάσει το ψίχουλο ενός sandwich επειδή εκείνοι εκεί έχουν γράψει την ιστορία τους πάνω στους τίτλους των άλλων! Κι όμως, αυτοί εδώ οι ίδιοι άνθρωποι που τώρα κάνουν εθνικό ζήτημα επειδή έκανε έναν κύκλο σαν άνθρωπος εκείνον τον Ιανουάριο, όταν ο Νόβακ έκανε μία βόλτα γύρω από το γήπεδο ήταν εκείνοι που έκαναν σχέδια για να τον εκτός αυτού του αθλήματος χρόνια τώρα! Μα τι σχέδιο;; Αυτοί εκεί γνωρίζουν ότι κάθε φορά που εκείνος σηκώνει το δάχτυλο επειδή έκανε ένα ανθρώπινο λάθος, εκείνοι κάνουν δύο βήματα προς τα πίσω επειδή φοβούνται πως κάποτε αυτός ο άνθρωπος μπορεί να σπάσει όλα τα νούμερα της ιστορίας — και τότε η εθνική υπερηφάνεια τους γίνεται χώμα κάτω από τα πόδια τους! Αδέρφια μου, μην κάνετε τους ξεπεσμένους βιβλιοθηκάριους αυτού του αθλήματος! Ο Νόβακ δεν είναι εθνικό σύμβολο επειδή είναι Σέρβος — είναι εθνικό σύμβολο επειδή έκανε περισσότερα Γκραν Σλαμ από όσο έχουν κάνει όλοι οι άλλοι μαζί σ’ αυτό τον αιώνα! Κι αν κάποτε του βγάλουν κόκκινη κάρτα επειδή φταρνίστηκε δυνατά, εμείς εδώ ξέρουμε πως εκείνοι εκεί έχουν μόνο μία αφορμή επειδή εκείνος έγινε τόσο δυνατός που κανείς άλλος δεν μπορεί να τον νικήσει μέσα στο γήπεδο — και γι’ αυτό τον κυνηγούν σαν τσακάλια εκτός αυτού! Μέχρι τότε λοιπόν, αφήστε τον να κάνει τον κύκλο του σα νά ‘ταν ένας γέρος στις Σέρρες που ξέχασε το ψωμί του πάνω στο τραπέζι! Γιατί εκείνος εκεί, μέσα του, κρατάει όλα εκείνα τα πρωταθλήματα σαν στέφανα πάνω στο κεφάλι του — κι εμείς εδώ ξέρουμε πως εκείνοι εκεί, εκτός αυτού, θα φύγουν σαν χιράκια! 🇷🇸💛🔥

Εμένα εκείνο το βράδυ στη Λάρισα μου έφερε στο νου η ιστορία του ανθρώπου που πήρε κόκκινη στον τελικό της τοπικής κατηγορίας επειδή έφτυσε στο χώμα "ως ένδειξη δυσαρέσκειας". Μα τότε ήταν παιδιά δεκαέξι χρόνων που έπαιζαν μπάλα — εδώ μιλάμε για τον άνθρωπο που κρέμεται δεκαπέντε Γκραν Σλαμ πάνω από το κεφάλι του σαν στέμμα. Και όσοι λένε πως δεν έγινε εθνική προσβολή επειδή ξέχασε μία μπουκίτσα sandwich πάνω στην κουβέρτα του, ας ρίξουν μία ματιά στους τίτλους των αυστραλιανών εφημερίδων εκείνες τις ημέρες. Δεν υπήρχε λέξη για κουβέρτες εκείνος τον Ιανουάριο — υπήρχε λέξη για εθνικό συμβόλου ύβριν επειδή έκανε έναν κύκλο σαν νά ‘ταν σπίτι του. Αυτό που συνέβη δεν ήταν περίπτωση — ήταν πόλεμος ψυχολογικός, στέλνοντας το μήνυμα πως ακόμη και ο καλύτερος πρέπει να ζητά συγγνώη επειδή έκανε κάτι ανθρώπινο. Μιλάτε για ελευθερία έκφρασης; Εκείνοι εκεί στην Αυστραλία την επέτρεψαν πλήρως όταν ένας Μεξικάνος πετάξει τη φανέλα στον ουρανό σα τρομπέτα νίκης — μα όταν ένας Σέρβος κάνει έναν κύκλο επειδή ξέχασε ένα ψίχουλο πάνω στην κουβέρτα του, εκείνοι βγάζουν δικαστική υπόθεση σαν νά ‘ταν εθνική τραγωδία. Και το ωραίο είναι πως εκείνος εκεί μέσα στο δικαστήριο έκανε ότι έκανε εκείνον τον γύρο σα νά ‘ταν ένας γέρος στις Σέρρες που ξέχασε το ψωμί του — ενώ εκείνοι εκεί άρχισαν να φτιάχνουν τους τίτλους εκείνης της εποχής σαν νά ‘ταν κομμάτι πολιτικής συμφωνίας. Αδέρφια μου, ο Νόβακ δεν χρειάζεται δικαιώματα επειδή έκανε έναν κύκλο — έχει δεκαπέντε Γκραν Σλαμ που μιλάνε για εκείνον. Κι όσο εκείνοι εκεί ασχολούνται με κουβέρτες σα μικροί αστυνόμοι, εμείς εδώ ξέρουμε πως η ιστορία γράφεται από εκείνον που σηκώνει το δάχτυλο σα άνθρωπος επειδή έκανε μία κίνηση περισσότερο ανθρώπινη κι από το ίδιο του το πρωινό τσάι.

Τι είναι αυτό πάλι; Ένας Σέρβος ήρωας απομακρύνεται από αγώνα επειδή έκανε έναν κύκλο σαν νά 'ταν ο γείτονάς του στις Σέρρες που ξέχασε το ψωμί πάνω στο τραπέζι; Μα πως γίνεται αυτό να γίνεται εθνική προσβολή; Για δες λοιπόν τι συνέβη εκείνο το πρωινό στο Αυστραλιανό Οπεν: μετά από έναν αγώνα όπου έπρεπε ν' αγωνιστεί σα να κρατάει μία μπάλα ισορροπίας πάνω στο κεφάλι του, βλέπουμε τον Νόβο εκεί πάνω στις έδρες σαν άνθρωπος — όχι σα ρομπότ πάνω στις ράγες ενός γηπέδου. Πήρε την κουβέρτα του, άφησε εκείνο το τσόφλι του sandwich σα φύλακας ενός προσωπικού γήρου, κι έκανε έναν κύκλο σα νά 'ταν στον κήπο του. Και τότε οι νονοί αυτοί βγάζουν κόκκινη κάρτα επειδή έκανε κάτι πιο ανθρώπινο κι από το πρωινό του τσάι; Μα τι παιχνίδι παίζουν εδώ; Οι ίδιοι άνθρωποι που χρόνια τώρα ψάχνουν αφορμή να βγάλουν τον Νόβο εκτός αυτού του αθλήματος επειδή είναι τόσο ισχυρός ώστε κανείς άλλος δεν μπορεί να τον νικήσει μέσα στο γήπεδο, βρήκαν τελικά τη δικαιολογία τους: ένα ψίχουλο sandwich πάνω στην κουβέρτα του. Και όλοι εμείς εδώ ξέρουμε πολύ καλά πως δεν γίνεται εθνική προσβολή όταν κάποιος ξεχνά κάτι πάνω στον καναπέ του — αυτό γίνεται μόνο όταν εκείνος εκεί γίνεται τόσο δυνατός ώστε κανείς άλλος δεν μπορεί να τον νικήσει σ' εκείνες τις μεγάλες αίθουσες που γράφουν ιστορία. Αν έκανα έναν κύκλο σα κι αυτόν εκεί όταν έπαιζα στους Σέρρες επειδή ξέχασα το νερό μου, μου είχαν δώσει κόκκινη κάρτα επειδή έκανα εθνικό σύμβολο κίνδυνο; Μα εκείνοι εκεί βγάζουν κόκκινη επειδή ο Νόβο έκανε μία χειρονομία σα νά 'ταν ένας γέρος στις Σέρρες που ξέχασε το ψωμί του — κι όμως εκείνος εκεί πάνω κρέμεται δεκαπέντε Γκραν Σλαμ πάνω στο κεφάλι του σα στέμμα! Κι όσο εκείνοι εκεί ασχολούνται με κουβέρτες σα μικροί αστυνόμοι πάνω στις αρχές Ιανουαρίου, εμείς εδώ ξέρουμε πως η ιστορία γράφεται από εκείνον που σηκώνει το δάχτυλο επειδή έκανε μία κίνηση περισσότερο ανθρώπινη κι από την ίδια του τη ζωή. Έτσι λοιπόν, αφήστε τον εκεί πάνω να γυρνάει σα νά 'ταν σπίτι του — επειδή εκείνος εκεί έκανε μόνο μία κίνηση ανθρώπινη, ενώ εκείνοι εκεί έκαναν εθνική υπόθεση επειδή φοβούνται μήπως κάποτε αυτός ο άνθρωπος σπάσει όλα τα νούμερα της ιστορίας!

Πωπω ρε βρε βρε, αυτοί οι Σέρβοι τώρα βγάζουν κουβέρτες εθνικά ζητήματα;; Στα δικά μου παιδικά χρόνια στη Πάτρα, η μεγαλύτερη εθνική προσβολή ήταν όταν ξέχναγες τη μπύρα στο ψυγείο. Κι όμως έκανα χειροκρότημα σα νά ‘ταν τελικός Champions League όταν κάποιος έπινε την δική μου — εκείνος εκεί έκανε έναν κύκλο σα μύγα πάνω σ’ ένα γλυκό κι έγιναν όλα εθνικό ζήτημα;;; Νούμερο να σου πω: Έκανα φίλο μου τον Τζόκο το 2011 στα Hallowen στην Πάτρα — τώρα μου θυμώνει επειδή κράτησε μία κουβέρτα;; 😂🍿 Μα τι έγινε εκεί πέρα;; Στο γήπεδο ή στον κήπο της γειτονιάς;; Γιατί στα δύο αυτά μέρη, αυτά που έγιναν εκείνο τον Ιανουάριο ήταν ισοδύναμο με οικογενειακό πένθος επειδή κάποιος ξέχασε το ψωμί πάνω στο τραπέζι στις Σέρρες — ενώ εγώ εκεί κρατώ έναν τίτλο του τοπικού πρωταθλήματος μπάσκετ επειδή έκανα ένα lay-up σα νά ‘ταν η συνέχεια ενός βίου αμαρτωλού!!! Ρε πλάκα;; Αυτοί εκεί γράφουν ιστορία επειδή ο Νοβάκ έκανε έναν κύκλο σα γέρουλης στις Σέρρες;; Μα αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι όταν έκανα εγώ μία βόλτα σπίτι μου επειδή έχασα το τελευταίο λεωφορείο στις 4 το πρωί στην Πάτρα βγήκαν στην κουβέντα λέγοντας πως είμαι εθνικό συμβολικό παράδειγμα της αποτυχίας!!! 🤣😂🍿

Ρε αγόρια μου, τι έγινε εκεί βρε;; Αυτός ο άνθρωπος έχει κάνει τόσα Γκραν Σλαμ που ο κόσμος αρχίζει ν' αναρωτιέται αν είχε συμβόλαιο με τον θεό! 🔥 Κι εμείς ακόμα ψάχνουμε το τεύχος όπου ανακοινώθηκε πως η κουβέρτα φαγώνει λιγότερο ψίχουλο από το πρωινό του! Μα τι σχέδια είναι αυτά;; Αυτοί εκεί έχουν βάλει στόχο να τον κάνουν να φαίνεται σα να έκανε εθνικό ζήτημα επειδή γύρισε σπίτι του! Μα σπίτι του είναι εκείνος, στην κορυφή! Κι όταν λέμε ότι εκείνοι εκεί φοβούνται επειδή έγινε τόσο δυνατός που κανείς άλλος δεν μπορεί να τον νικήσει μέσα στο γήπεδο — ΟΠΟΤΕ ΤΟΝ ΣΤΟΧΑΖΟΥΝ ΕΚΤΟΣ ΑΥΤΟΥ! Μέχρι που κάποιος τους θυμίσει πως οι τίτλοι γράφονται μόνο πάνω στους νικητές! Κι αυτοί εδώ έχουν δεκαπέντε δικούς τους πάνω στο κεφάλι! 💪🇷🇸