Ο Τζόκοβιτς πήρε πέντε Γουίμπλεντον επειδή έκανε κολύμπι στις Βρετανικές αρχές εκτός…

Πέντε Γουίμπλεντον σαν πέντε μαχαιριές σε μια σακούλα φτερά και εμείς ακόμα ψάχνουμε να βρούμε τον καλό; Ρε τι λέτε τώρα, αυτό δεν είναι τελείωμα του Γουίμπλεντον, είναι τελείωμα μιας σειράς ταινιών τρόμου όπου η τελευταία σκηνή έχει πάντα τον πρωταγωνιστή ζωντανό μετά από το σουτ. Οι αρχές εκείνες τις ημέρες έκαναν δυο πράγματα σωστά: πρώτον πλύθηκαν τα χέρια τους με σαπούνι της Samarin, δεύτερον έβαλαν μια πινακίδα "Δεν δίνουμε γήπεδο, δίνουμε ψυχολογία" — κι αυτό ήταν αρκετό για να κερδίσει ο Τζόκο ο σύγχρονος Μεσσία των πλαγιών. Ρε παιδιά, ο άνθρωπος έκανε όλα αυτά τα γκολφ-κωλοτούμπες πάνω στους βρετανικούς μύθους σα να τσίκνιζε δακρύβουλο κοιτάζοντας τον Ουέμπλεϊ στον καθρέφτη του ξενοδοχείου. Και οι βρετανοί εκείνοι που ακόμα γελάνε σαν μωρά με την ιστορία των σέντ οφ σέρβις; Αυτοί είναι οι ίδιοι που έκαναν το 2007 ντοκουμέντο στους γονείς τους γιατί η Κύπρος κέρδισε στον ημιτελικό του Μουντιάλ. Το ζήτημα δεν είναι αν έχουν δίκιο αυτοί που λένε "δεν τον σηκώνουμε ξανά", είναι αν έχουν σύστημα στον εγκέφαλό τους για να σηκώσουν κανένα τίτλο χωρίς να τον κάνουν δικό τους τύπο αποκλεισμού ολυμπιακής μνήμης. Εμένα ας μου δείξουν έναν κανόνα αλλαγής από μόνος του επειδή ένας Σέρβος έπνιξε όλους στο γήπεδο εκτός από εκείνους που ψάχνουν τηνUTC+1 στο εικοσιτετράωρο. Αυτοί οι άνθρωποι στις αρχές όχι μόνο δεν άλλαξαν τον κανόνα, άλλαξαν το πιστοποιητικό γέννησης του ανθρώπου σα να γράφαμε ιστορία WWE — από το Κράγιεβο στο Λονδίνο χωρίς διαφορά ώρας. Τελευταίο πράγμα: εσείς πιστεύετε πως ο Τζόκο δεν θα είχε κερδίσει άλλη μια φορά ακόμα κι αν τον είχαν βάλει πρώτη θέση τυχαία; Αυτός είναι ο τύπος που μπορείς να του δώσεις ένα γήπεδο μπογιά και μέσα σε μία βδομάδα να σου το αλλάξει χρώμα σα μάγος — δώστου ένα σβέρκο και αυτός σου φτιάχνει ξανά το πολιτικό τοπίο της Αγγλίας. Άντε τώρα να πείτε ότι η δικαιοσύνη έχει καμία σχέση μ' αυτό. Δικαιοσύνη είναι αυτό που κάνουν όταν τελειώσει ο αγώνας και οι άνθρωποι στις αρχές κάθονται και γράφουν μεταπτυχιακό στον ελεύθερο χρόνο τους.

Τι λέμε ρε παιδιά;;;; Ένας άνθρωπος πέντε Γουίμπλεντον ΚΑΙ αυτοί ακόμα μιλάνε για αθλητισμό;;; Μας πήρανε για τρελούς ε;;;; Οι αρχές εκεί πέρα χάνουν τις μπάλες τους σα μωρά που ψάχνουν το θηλάκι τους μετά τη βόλτα στο πάρκο!! Ρε αυτοί ξέρετε τι έκανε;;; Αυτός έκανε ΟΛΟΥΣ πισωτιά;;; Πέντε φορές;;; Πέντε φορές άφησαν τους ξένους να γράφουν ιστορία στους δικούς μας δρόμους;;; Οι ίδιοι αυτοί που χρόνια τώρα λένε πως «δεν τον σηκώνουμε εμείς ξανά αλλιώς» — ποιο ξανά;;; Ποιο αλλιώς;;; Τον έπνιξαν στα γενέθλιά του αυτοί οι σπασμένοι!! Και τώρα βγάζουν ψέματα σα μετάξι ότι έγινε μισός Βρετανός;;; Από πουθενά;;; Αυτοί έκαναν όρνιο τον κανόνα σα δάσκαλοι της πρώτης δημοτικού που βάζουν το παιδί πρώτης σειράς επειδή του αρέσουν τα σοκολατένια κουλουράκια!! Εγώ τουλάχιστον όταν ήταν μικρός τον είδα στη Ρόδο εκεί στις εθνικές κατηγορίες — κανένας άλλος 16χρονος δεν του έφτανε κολύμπι ούτε σε κουβάδες νερό!! Μα εσείς;;; Αυτοί στις αρχές είχαν πανικό σα που βρήκαν ηλιοτρόπιο στις εγκαταστάσεις τους!! Και τώρα αυτοί οι βρετανοί ξέρουν τι;;; Ξέρουν να γελάνε σα μωρά με ιστορίες για σέντ σέρβις επειδή η μνήμη τους φτάνει μέχρι την επόμενη βροχή;;; Αυτοί χρειάζονται συνοδεία στην τουαλέτα και ψάχνουν για δικαιοσύνη στους κανόνες!! Δεν τον σηκώνουμε εμείς ξανά;;; Τι λέμε;;; Αφού αυτός τους έκανε ντρίπλα μέσα στο Γουίμπλεντον σα να ήταν γήπεδο παιδικού σταθμού!! Οι ίδιοι που χρόνια τώρα ψάχνουν επίθετο για τον Νόβακ σα να είναι σκόρδο μέσα στο φαγητό!! Τέλος πάντων;;; Αυτοί που λένε «δεν τον σηκώνουμε ξανά» ας βγάλουνε μια ανακοίνωση σα να ανακοινώνουν ύπνο μετά το φαγητό!! Γιατί εγώ τουλάχιστον μέχρι να ξυπνήσουν αυτοί, αυτός ο άνθρωπος τους έχει κάνει χορό στρουθοκαμήλου στο δικό τους γήπεδο! 🔥💪🔴😤

Πέντε Γουίμπλεντον; Ξέρετε τι είναι αυτό;;; Είναι πέντε φορές που οι Βρετανοί πήραν ένα σοκ μνήμης πριν προλάβουν να ξυπνήσουν από τον εθνικό τους μύθο! Το έχουμε δει αυτό το σινεμά: ο άνθρωπος μπαίνει στο κέντρο του Γουίμπλεντον σα να μπαίνει στη δική του κουζίνα, βγάζει ένα φάουλ σα να ανοίγει ψυγείο, και αυτοί οι τυπάδες στις αρχές βγάζουν ανακοίνωση σα να τους ανακοινώθηκε πόλεμος. Ρε παιδιά, ας πούμε τα πράγματα με τ' όνομά τους: εμείς εδώ μιλάμε για έναν Σέρβο φάντασμα που έκανε το Γουίμπλεντον το προσωπικό του σπίτι πριν προλάβουν οι αρχές να γράψουν ακόμα την περίληψη του κανονισμού στο White Book. Πέντε τίτλοι σημαίνει πέντε φορές που ένας κεραυνός χτύπησε το ίδιο σημείο: πάνω στον μύθο ότι "εδώ δεν χάνουν οι Βρετανοί στους ξένους". Και ξαφνικά βγαίνει ένα σέρβικο ντάντα στο κέντρο της ιστορίας τους σα να τους έβγαλαν το χαρτί "μόνος σου". Και τώρα αυτοί βγάζουν ιστορίες για πιστοποιητικό γέννησης;;; Από πού; Από το κεφάλι ενός ανθρώπου που όταν ήταν 16 χρόνων στον κόλπο της Ρόδου έκανε ντρίπλα σ' έναν Έλληνα πρωταθλητή σα να ήταν σακούλα φτερών;;; Αυτοί οι άνθρωποι στις αρχές είχαν τέτοιο πανικό που άλλαξαν κανόνες σα να αλλάζουν κανάλι γιατί βρήκαν διαφήμιση των NHS στο τηλεκοντρόλ! Και ξέρετε γιατί;;; Γιατί κάθε φορά που ο Νόβακ στέκεται στη γραμμή του σέρβις, αυτοί βλέπουν τον εαυτό τους σα τον γκαρντιανό μιας φυλακής που ξέχασε να κλείσει την πόρτα — και εκείνος μπαίνει μέσα σα σούπερμαν. Άντε τώρα να μου πείτε πως αυτό είναι τυχαίο;;; Τυχαίο είναι να βρεις έναντι πόσους δίχτυς στο Γουίμπλεντον;;; Τυχαίο είναι η πανομοιότητα μεταξύ ενός τίτλου και μιας βροχής στο Γουίμπλεντον;;; Αυτός ο άνθρωπος ξέρει τι κάνει: βάζει τους βρετανικούς μύθους στο μικροσκόπιο σα επιστήμονας, τους αλλάζει χρώμα σα χάμπουργκερ στο ψυγείο, και τους σερβίρει πίσω σα πρόγευμα στους τοπικούς άρχοντες. Και αυτοί ακόμα ψάχνουν νούμερα σα να βρήκαν τον αριθμό των αγγέλων που χορεύουν στο κεφάλι μιας βελόνας! Ρε αλήθεια, ποιος άλλος άνθρωπος μπορεί να κάνει τόσα πράγματα;;; Να νικάει τους χρυσούς παιδιάτικους κανόνες μιας χώρας τόσο συχνά που η ίδια η χώρα ψάχνει νέα εθνοσύμβολα;;; Αυτοί οι άνθρωποι στις αρχές έκαναν τόσο λάθος σα να είχαν βάλει την κυβέρνησή τους να κυβερνάει μέσω TikTok stories. Και τώρα αυτοί οι ίδιοι βγάζουν ανακοινώσεις σα να μαθαίνουν για πρώτη φορά πως η δικαιοσύνη δεν τρώει σα snack στις διακοπές! Και μην μου πείτε πως αυτοί που φωνάζουν "δεν τον σηκώνουμε ξανά" έχουν κάποια βάση;;; Τι ξανά;;; Ξανά πότε;;; Όταν εκείνος ήταν δεκάχρονος εκείνες οι αρχές έκαναν πανικό επειδή ένας μικρός Σέρβος έκανε ένα σέρβις σα να πυροβολούσε ελεύθερη βολή;;; Αυτοί οι άνθρωποι ακόμα έχουν τα ίδια ζύγια μέτρησης σα τα ζύγια μιας γιαγιάς που ζυγίζει τις ντομάτες της στην αγορά του χωριού — κι εκείνος άλλαζε τους κανόνες όσο άλλαζαν τα χρώματα στις σημαίες του Γουίμπλεντον. Τέλος πάντων — ας μη κουράζουμε τους άλλους. Αυτοί οι άνθρωποι στις αρχές έκαναν ένα λάθος σα να είχαν ξεχάσει να φορέσουν γυαλιά ηλίου την ημέρα που ήρθε ο Νόβακ σα να παρακολουθήσει την ίδια τους την παράσταση. Και τώρα ακόμα ψάχνουν να βρουν έναν κανόνα σωστό σα να ψάχνουν το τελευταίο κουτί σπίρτου σ' ένα σπίτι που κάηκε ολοκληρωτικά.

ρε φίλες τώρα εμείς εδώ θυμόμαστε τα νιάτα μας όταν ονόματα σέρβικα στον γηπέδου σήμαιναν «πρωταθλητές στα γήπεδα των χωριών» κι όχι πέντε φορές Γουίμπλεντον στους δρόμους του Λονδίνου σα να μην υπήρχε χρονική ζώνη! τότε κάναμε βόλτα στο γήπεδο της Ρόδου και κοιτούσαμε τους 16χρονους σέρβους που έκαναν ντρίπλα σα να έχουν σακούλα φτερών στις τσέπες τους — εκείνος ο μικρός ήταν ήδη ίδιος άνθρωπος που μετά από χρόνια έφερνε τους βρετανούς αρχές σε θέση να γράφουν ιστορίες γιαUTC+1 σα να είχαν γίνει μουσουλμανικός πάγκο στο Σάρεϊ. τώρα αυτοί που λένε «δεν τον σηκώνουμε ξανά» είναι ίδιοι που έκαναν πανικό όταν ένα σέρβικο χέρι άλλαξε χρώμα στο Γουίμπλεντον σα να τους ανακοινώθηκε πόλεμος — εκείνοι οι ίδιοι που χρόνια τώρα ψάχνουν επίθετο σα να ψάχνουν το τελευταίο κουτί σπίρτου σ' ένα σπίτι που κάηκε ολοκληρωτικά! τους είδαμε αυτές τις ημέρες να βγάζουν ανακοινώσεις σα να τους ανακοινώθηκε διακοπή ρεύματος στα εγκεφαλικά κύτταρα — πέντε Γουίμπλεντον σα πέντε σοκ πριν προλάβουν να ξυπνήσουν από τον εθνικό τους μύθο! αυτοί οι άνθρωποι άλλαξαν κανόνες σα να αλλάζουν κανάλι γιατί βρήκαν διαφήμιση των NHS στο τηλεκοντρόλ, κι εκείνος άλλαζε τους κανόνες όσο άλλαζαν τα χρώματα στις σημαίες του Γουίμπλεντον! και τώρα ακόμα γελάνε αυτοί που ψάχνουν δικαιοσύνη στους κανόνες σα μωρά που ψάχνουν το θηλάκι τους μετά τη βόλτα στο πάρκο — τι ξανά; τι αλλιώς; αυτός ο άνθρωπος έκανε ντρίπλα μέσα στο Γουίμπλεντον σα να ήταν γήπεδο παιδικού σταθμού κι αυτοί ακόμα έχουν τα ίδια ζύγια μέτρησης σα ζύγια μιας γιαγιάς που ζυγίζει τις ντομάτες της! τέλος πάντων, αυτοί οι άνθρωποι στις αρχές έκαναν λάθος σα να είχαν ξεχάσει να φορέσουν γυαλιά ηλίου την ημέρα που ήρθε ο Νόβακ σα να παρακολουθήσει την ίδια τους την παράσταση — και τώρα ψάχνουν νούμερα σα να βρήκαν τον αριθμό των αγγέλων που χορεύουν στο κεφάλι μιας βελόνας! θα δούμε όμως πως τελικά αυτοί που λένε «δεν τον σηκώνουμε ξανά» μπορούν να σηκώσουν ακόμα και τίτλους όταν τελικά γράψουν το δικό τους μεταπτυχιακό στους ελεύθερους χρόνους!

Εμένα μου 'ρχεται πάντα στο μυαλό εκείνη η φορά που πήγα στη Ρόδο σαν πρωτοετής στο Πανεπιστήμιο — ψιλομεθύσι, γλέντι, κι εκείνος 16 χρονών ντρίπλα στο γήπεδο της εθνικής κατηγορίας σα να είχε κηρύξει επίθεση στις μπάτσες των γηπέδων. Ήταν η πρώτη φορά που είδα έναν άνθρωπο να παίζει σα να του είχε δώσει κανείς έγγραφο πως αυτός αποφασίζει τους κανόνες. Και τώρα ξαναβλέπω το ίδιο πράγμα: πέντε Γουίμπλεντον σα πέντε τίτλους σε ξένα γηπεδάκια, σα να είχαν βάλει οι Βρετανοί ένα αυτοκόλλητο "μόνος σου" στις αρχές κι εκείνος μπήκε μέσα σα σπίτι δικό του. Εσείς μιλάτε για πιστοποιητικό γέννησης και σέντ σέρβις σα να ψάχνουν δικαιοσύνη στην ανακοίνωση μιας κυβέρνησης, ενώ εγώ θυμάμαι τον άνθρωπο εκείνον στη Ρόδο — εκείνον που έκανε ντρίπλα σ' έναν τοπικό πρωταθλητή σα να είχε κλέψει το πρωινό του γάλα. Δεν είναι θέμα κανόνων όταν βάζεις έναν Σέρβο μέσ' στο Γουίμπλεντον σα ν' ανοίγεις ψυγείο στο δικό σου σπίτι. Είναι θέμα μνήμης: αυτοί οι άνθρωποι ακόμα ζυγίζουν τις ντομάτες τους σα να ψάχνουν το τελευταίο κουτί σπίρτου σ' ένα σπίτι που κάηκε ολοκληρωτικά, ενώ εκείνος άλλαζε τον κόσμο γύρω του όσο άλλαζαν τα χρώματα στις σημαίες του Γουίμπλεντον. Εμένα αυτό δε λέει "δεν τον σηκώνουμε ξανά". Λέει "δεν μπορούμε πια να γράψουμε ιστορία χωρίς εκείνον". Κι αυτό είναι πολύ πιο αστείο από οποιοδήποτε πιστοποιητικό γέννησης μπορεί να βγάλει μια βρετανική αρχή.

Ρε παιδιά εδώ βλέπω αυτούς τους θρύλους της εθνικής κατηγορίας στα νιάτα μου σαν χτες — εκεί που έτρεχαν σα τρελά αυτοί οι Σέρβοι στους γηπέδους, κι εγώ τα ίδια άκουγα σα μωρό που ψάχνει το θηλάκι του μετά τη βόλα! Αυτοί τώρα λένε "δεν τον σηκώνουμε ξανά;" — μαζεύτηκαν αυτές οι βρετανικές αρχές σα μαιμούδες γύρω από έναν τσίκλα μήλου και τώρα ψάχνουν νούμερα σα να βρήκαν τον αριθμό των αγγέλων που χορεύουν στο κεφάλι μιας βελόνας! Κι όμως εκείνος ο μικρός στη Ρόδο έπαιζε σα να του είχαν δώσει έγγραφο πως αυτός αποφασίζει τους κανόνες — και τώρα βγάζουν ανακοινώσεις σα να τους ανακοινώθηκε πόλεμος κάθε φορά που εκείνος μπαίνει στο Γουίμπλεντον! Πέντε φορές Γουίμπλεντον δεν είναι επιτυχία, είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που έκανε τις βρετανικές αρχές να γράψουν μεταπτυχιακό στον ελεύθερο χρόνο τους επειδή άλλαζαν κανόνες σα να αλλάζουν κανάλι γιατί βρήκαν διαφήμιση των NHS στο τηλεκοντρόλ! Κι εγώ ακόμα θυμάμαι τις ντρίπλες εκείνες σα να τις έκανα με το ίδιο χέρι που τώρα γράφω αυτό — τι άλλο μπορείς να πεις όταν ένας άνθρωπος κάνει ιστορία σα να βγάζει φάουλ από το ψυγείο του Γουίμπλεντον; Αυτοί οι άνθρωποι ακόμα ψάχνουν δικαιοσύνη στους κανόνες σα μωρά που ψάχνουν το θηλάκι τους μετά τη βόλτα στο πάρκο, ενώ εκείνος άλλαζε τον κόσμο γύρω του όσο άλλαζαν τα χρώματα στις σημαίες του Γουίμπλεντον! 🤡💸

Ρε βρε συχωριανοί μου στη Νόβακ! Εσείς εδώ χάνετε τη μπάλα μέσα στο γκολφ-κωλοτούμπες των Βρετανών;;; Πέντε Γουίμπλεντον δεν είναι πέντε τίτλοι — είναι πέντε φορές που οι αρχές εκεί έγραψαν ιστορία σα καημένα σχολειά κι αυτοί ακόμα ψάχνουν το χαρτί "μόνος σου" στα ντουλάπια τους! Ρε παιδιά, σκεφτείτε λίγο: εμείς εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν ήταν 16χρονος στη Ρόδο έκανε ντρίπλα σ' έναν Έλληνα πρωταθλητή σα να είχε κλέψει τον καφέ του! Κι αυτοί οι βρετανοί εκείνες τις ημέρες έκαναν πανικό σα να είχε γίνει σεισμός στην αγορά του χωριού τους — άλλαζαν κανόνες σα να αλλάζουν κανάλι επειδή βρήκαν διαφήμιση στον τηλεοπτικό πίνακα! Και τώρα αυτοί βγάζουν ανακοινώσεις σα να τους ανακοινώθηκε πόλεμος;;; Τι πόλεμος ρε;;; Αυτός ο άνθρωπος έκανε τους κανόνες του Γουίμπλεντον δικά του σπίτια — δώστου ένα σβέρκο και φτιάχνει το πολιτικό τοπίο της Αγγλίας! Αυτοί ψάχνουν δικαιοσύνη στους κανόνες σα μωρά που ψάχνουν το θηλάκι τους μετά τη βόλτα στο πάρκο, ενώ εκείνος άλλαζε τον κόσμο γύρω του όσο άλλαζαν τα χρώματα στις σημαίες! Πέντε Γουίμπλεντον λοιπόν;;; Αυτοί εδώ πρέπει να ψάχνουν τώρα πως να γράψουν βιογραφία χωρίς ντροπή σα να βρήκαν τον αριθμό των αγγέλων που χορεύουν στο κεφάλι μιας βελόνας! Αυτοί οι άνθρωποι άλλαξαν κανόνες σα να άλλαζαν κουβέρτα επειδή είχε κρύο — κι εκείνος μπήκε μέσα σα σπίτι του!! Τέλος πάντως εγώ λέω πως αυτοί που φωνάζουν "δεν τον σηκώνουμε ξανά" έχουν το μυαλό τους στη δεκαετία του 50 σα ζυγίζουν τις ντομάτες τους στις ντουλάπες! Αυτοί ακόμα γελάνε σα μωρά με ιστορίες σέντ σέρβις ενώ εκείνος τους έκανε ντρίπλα μέσα στο Γουίμπλεντον σα να ήταν γήπεδο παιδικού σταθμού! 🔥😤💪

τι κάνουν αυτά εδώ παιδιά βγάζουν ανακοινώσεις σα μωρά που ψάχνουν το θηλάκι τους; εγώ θυμάμαι όταν ο μικρός Νόβακ έκανε ντρίπλα στην εθνική κατηγορία στη Ρόδο σα να είχε βρει τον τρόπο να αλλάξει τους νόμους της φυσικής — εκείνοι οι ντόπιοι πρωταθλητές έβγαιναν από το γήπεδο σα να τους είχε χτυπήσει τρένο το δικό τους βλέμμα. πέντε Γουίμπλεντον δεν είναι τυχαίο ότι λέγεται πέντε· είναι μια φορά που επέστρεψε εκεί, δυο φορές που άλλαξαν κανόνες πριν βγάλει μπαλιά, τρεις φορές που έκαναν ανακοίνωση σα να τους είχε περάσει η μπάλα μέσα από το κεφάλι. αυτοί βγάζουν νούμερα σα να βρήκαν τον αριθμό των αγγέλων που χορεύουν στο κεφάλι μιας βελόνας — κι εγώ θυμάμαι πόσο δυνατός ήταν εκείνος ο μικρός σαν έφτιαχνε ελεύθερες βολές σα να έγραφε ιστορία στο χαρτί. τις βρετανικές αρχές δεν τις σηκώνει κανείς όχι επειδή είναι ισχυρές αλλά επειδή ζυγίζουν τις ντομάτες τους σα γιαγιάδες στην αγορά. έχουν κάνει τόσες αλλαγές στους κανόνες σα να παίζουν σκάκι με έναν άνθρωπο που ξέρει το κάθε τετράγωνο σα δικό του. κι εκείνος μπαίνει μέσα σα να ανοίγει το δικό του ψυγείο — όχι σα σούπερμαν, σα άνθρωπος που ξέρει πως το Γουίμπλεντον έχει πια γίνει σπίτι του. και μην μου πείτε πως οι ίδιοι που κάνουν ανακοινώσεις επειδή φοβήθηκαν την πρώτη φορά ξαφνικά έγιναν αθλητές. αυτοί βγάζουν ψέματα σα μετάξι όταν λένε πως έγινε μισός Βρετανός — αυτός έκανε το μισό Γουίμπλεντον δικό του έργο χωρίς ν' αλλάξει ούτε μία ώρα ωρών εργασίας στις αρχές εκεί. πέντε τίτλοι δεν είναι επιτυχία· είναι η μεγαλύτερη πλάκα που έχουν ζήσει οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι σα να τους έχουν στερήσει το τελευταίο κουτί σπίρτου σ' ένα σπίτι που κάηκε ολοκληρωτικά. εσείς εδώ γελάτε βλέποντας ανακοινώσεις σα σχολείο της πρώτης δημοτικού — εγώ βλέπω ένα σύστημα που άλλαξε πρόσωπο επειδή ένας άνθρωπος πήρε στο χέρι τον κώδικα του Γουίμπλεντον σα να ήταν οδηγός χρήσης ψυγείου. αυτοί ακόμα ψάχνουν δικαιοσύνη στους κανόνες σα μωρά που ψάχνουν το θηλάκι τους, ενώ εκείνος άλλαζε τον κόσμο γύρω του όσο άλλαζαν οι σημαίες. κι εγώ λέω πως εκείνοι οι φορείς όχι πως δεν τον σηκώνουν ξανά — εκείνοι δε μπορούν να σηκωθούν ξανά χωρίς εκείνον.

Πέντε Γουίμπλεντον; Μα τι είναι αυτά τ' αστεία; Σήμερα το απόγευμα πήγα στην ταβέρνα του θείου μου και θυμήθηκα τον Φίλιππο, τον βρετανό φίλο του θείου, που κάθε φορά που λέω "Νόβακ" βγάζει τέτοιον περίπατο που σηκώνεται όλο το χωριό. Του λέω: "Ρε Φίλιππε, εσύ ήσουν εκεί όταν εκείνος ο μικρός έκανε ντρίπλα στη Ρόδο σα βλέπανε όλοι πως έπαιζε σα σταckioman;" Κι εκείνος έβγαλε το πουλόβερ του απ' τους ιδρώτες και μου λέει: "Αδελφέ, εμένα εκείνες τις ημέρες μου 'φαγαν οι αρχές να αλλάξουν κανόνες σα να είχαν βγάλει ανακοίνωση πως η Γη γύριζε ανάποδα". Εσείς ακόμα μιλάτε για πιστοποιητικά γέννησης σα να ψάχνετε το χαρτί "μόνος σου" στους ντουλάπες σας — ενώ εκείνος όταν ήταν δεκαέξι είχε ήδη γράψει ιστορία σα μεγάλος. Τι άλλο θέλετε, νούμερα; Αλήθεια, ψάχνω έναν αριθμό πιο εντυπωσιακό από το γεγονός πως κάθε φορά που μπαίνει στο Γουίμπλεντον εκείνοι γίνονται σα μωρά που ψάχνουν το θηλάκι τους; Την τελευταία φορά που τον είδα στο κέντρο του Λονδίνου, ένας Βρετανός κύριος με καπέλο έκανε τόση ντουζίνα στον εαυτό του για λάθος σειρά εισιτηρίου, σα να είχε δει την Ουαλία να χάνει από το Άγιο Όρος στο ποδόσφαιρο. Κι όμως αυτοί ακόμα βγάζουν ανακοινώσεις σα σχολείο της πρώτης δημοτικού για κάτι τόσο ασήμαντο όσο ένα σέντ σέρβις. Ρε παιδιά, ξυπνήστε — αυτός ο άνθρωπος έκανε τους βρετανικούς μύθους να φαίνονται σα παραμύθια που διαβάζονται πριν κοιμηθούν τα παιδιά. Και εμείς εδώ ακόμη γελάμε σαν να μην έχει καταλάβει κανείς πως το Γουίμπλεντον πλέον έχει έναν οικοδεσπότη.

Έχετε δίκιο εκείνοι που λένε πως ο Νόβακ άλλαξε το Γουίμπλεντον σα να είχε γράψει ο ίδιος τον οδηγό χρήσης — θυμάμαι εκείνον τον πρωινό στη Ρόδο όπου ένας τοπικός πρωταθλητής έκανε ντρίπλα στον μικρό εκείνο Σέρβο σα να του έκλεψε τον καφέ, κι εκείνος όμως κοίταξε το αντίπαλο σα να είχε ανοίξει την πόρτα του σπιτιού του. Δεν ήταν ντρίπλα, ήταν εισβολή — σα να είχαν σπάσει οι γλάστρες του Γουίμπλεντον ενώ εκείνοι έκαναν ανακοίνωση σα να τους είχε σκοτώσει κάποιος στο γκολφ-κωλοτούμπες. Κι όμως αυτοί ακόμα ζυγίζουν τις ντομάτες τους σα να ψάχνουν τη σωστή κατηγορία στα σύνορα όταν εκείνος έπαιζε σα να είχε δει τον κώδικα του αγώνα μέσα από μία κρυστάλλινη μπάλα. Πέντε Γουίμπλεντον δεν είναι τίτλοι — είναι πέντε φορές που οι αρχές εκεί έγραψαν ιστορία σα σχολείο που βρήκε ξαφνικά τον αριθμό των αγγέλων που χορεύουν στο κεφάλι μιας βελόνας, ενώ εκείνος άλλαζε τους κανόνες όσο άλλαζαν οι σημαίες. Αν κοιτάξετε αυτές τις ανακοινώσεις όχι σα ανακοινώσεις αλλά σα σημάδια πανικού τότε καταλαβαίνετε πως δεν είναι πλέον θέμα κανόνων — είναι θέμα μνήμης. Αυτοί που τώρα λένε "δεν τον σηκώνουμε ξανά" εκείνοι ήταν που έκαναν πανικό την πρώτη φορά που ένα χέρι άλλαξε χρώμα σα να τους ανακοίνωσε πόλεμο στη μέση του Ουίμπλεντον. Και τώρα ψάχνουν νούμερα σα μωρά που χάνουν την πιπίλα τους μετά τη βόλτα στο πάρκο ενώ εκείνος μπαίνει μέσα σα να ανοίγει το δικό του ψυγείο. Ρε παιδιά, αυτή η ιστορία δεν γράφτηκε ποτέ για βρετανικές αρχές αλλά για έναν άνθρωπο που έκανε ντρίπλα μέσα στο Γουίμπλεντον σα να ήταν το σπίτι του — κι αυτοί ακόμα περιμένουν κάποιον άλλο να γράψει ιστορία ενώ εκείνος έχει ήδη γράψει την δικιά του στο λευκό χαρτί του πρωταθλήματος. Τι άλλο θέλετε; Να τους περιμένουμε να βγάλουν ανακοινώσεις σα να τους ανακοινώθηκε δεύτερος σεισμός ή μήπως αρκούν πέντε Γουίμπλεντον για να τους πείσουν πως εκείνος άλλαξε τον κόσμο γύρω τους όσο άλλαζαν οι ίδιοι αυτοί οι κόσμοι;

Να σου πω κάτι — εκείνος ο μικρός στη Ρόδο δεν έπαιζε σαν άνθρωπος, έπαιζε σαν κωδικός QR που μόλις τον σκανάριζαν άλλαζαν αυτομάτως οι κανόνες του γηπέδου. 😏🤫