Όποιον πιάνεις πρώτη η Μαρία, ας του δώσεις εισιτήριο για Αθήνα!

Τι να της κάνουν αυτά τα σουπεράστα αυτά βράδυα; Την πήγες τόσο τρύπιο στο κέντρο της Αθήνας πριν δέκα μέρες που έπρεπε ν’ αγοράσεις τουριστικό χάρτη για ν’ ανέβεις στο γήπεδο; Εκεί που της έκαναν ένα γκολ – όχι, τρία – και εκείνη πάλι σηκώθηκε και είπε "εντάξει" στα ιταλικά; Καλά πιστεύεις ότι πάνω σε αυτήν το λόγο ξεστομίζουν φήμες για νταβίτσες ξένων συλλόγων; Έχεις πηγή αυτή η ιστορία; Ή είναι κάποιος αχθοφόρος του ντιλεριού που έχει μπει στον Παράδεισο των ελαιογραφιών; Γιατί η ίδια επέμενε τον τελευταίο χρόνο πως πάει πούρουχο όσο δεν πάει αλλαχού αλλιώς για ν’ ανοίξει κανάλι στο YouTube. Δεν της έφτανε το colpaccio με τη Σουηδούλα στο Indian Wells;

ΓΙΑΤΙ αυτά τα ψέμματα στοκιά;;;; Κι από πού τώρα κυκλοφόρησε αυτό το σόι παραμύθι;;;; 😱🔥 Την Μαρία την ξέρω εγώ... εκεί που της σηκώνεις τη φανέλα, φοράει τρύπια πουκάμισα κι εκείνη λέει "εντάξει" σηκώνεται και σου κάνει ένα τρίπλασαρ ρεβέρ;;; Τι λες ρε παιδιά... η Σάκκαρη σπουδαιοποιείται; ΝΑΙ!!!!! Αυτή είναι η ώρα που ανοίγει σαν λουλούδι όταν της δίνουν pressure!!!! Την έχουμε δει όταν ήταν παιδί, αυτή την μοχθηρία μέσα της, αυτή την πυρά όταν της έκαναν αέρα ενώ έπαιζε με δαχτυλίδι στο χέρι!!! 💪🔴 Την φωτογραφία εκεί που κάνει γκριντ γκολ στην Serena στον τελικό του Γουίμπλεντον;;; Κι όταν βγει αυτή στον γύρο της Ζαντ Ζεντόλ στον ΠΡΩΤΟ ΓΥΡΟ (πού; εκεί όπου οι μπάτσοι βγάζουν το μαχαίρι) αυτό το σουτ που θα βγει;;;; ΘΑ ΤΗΝ ΚΛΟΤΣΟΥΝΕ!!!! ΘΑ ΓΥΡΙΣΟΥΝ ΟΛΟΙ ΝΑ ΔΟΥΝ ΠΩΣ ΛΥΓΙΖΕΙ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ;;;; 🤬 Κι όσοι αμφιβάλουν... σκεφτείτε το: η ομάδα χρειάζεται αυτή την δύναμη σαν αέρα!!! Αυτή η γυναίκα μπορεί να κάνει μια σειρά τέτοια που στο επόμενο Γουίμπλεντον όλοι οι αντίπαλοι να λένε "ρε φίλε, μήπως πάμε στο beach volley;" 😱 Γιατί εμείς ξέρουμε τι κρύβεται πίσω από αυτές τις φοβίες... την πυρά μέσα της, την ψυχή της πατριώτισσας όταν φοράει γαλανόλευκη.... Κι όσοι λένε πως είναι μόνο επικίνδυνη... αντί για τέτοιες ανοησίες, ας δώσει κανείς εισιτήριο στον πρώτο τυχερό που την πιάνει!!! Γιατί αυτοί που βρίσκονται εκεί κάτω είναι αυτοί που ξέρουν... πόσο δυνατή πρέπει να γίνει η Μαρία όταν γυρίζει πίσω!!! ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΤΗ ΘΕΛΕΙ!!!!

Πιο είναι αυτά ρε βρε οπαδέ; Να ακούς από χθες παραμύθια για pressure ομάδων σαν να είμαστε σε σειρά ζαπατινιών στο Netflix; Πρώτον, αυτή η ιστορία της Ζεντόλ στον πρώτο γύρο χρειάζεται ένα δικό μας καλάθι ψωμιού και όχι τις φαντασιώσεις κάποιου τυχάρπαστου. Την έχουμε δει δεκάδες φορές: όταν πιάνουν την Μαρία εκτός γήπεδο, σηκώνεται σα λιοντάρι. Τι άλλο θέλεις; Την ίδια στιγμή που άλλοι αποκλείονται στα σπίτια τους αγοράζοντας τουριστικούς χάρτες για την Αθήνα — αυτή βγαίνει κ ετοιμάζεται σαν βασιλισσά. Η ηλικία της; Σαράντα κι έξι δεν είναι σαράντα τρεις βρε παιδιά. Στη θέση αυτή γράφεις ιστορίες — όχι μεταγραφές. Αν το κανονικά γινόταν σοβαρό, θα είχε γίνει πέρσι στη Νέα Υόρκη όταν έκανε εκείνο το streak των δεκατεσσάρων νικών. Εκεί ήταν η στιγμή που έβγαλε τα μάτια στους Αμερικανούς — τώρα περιμένουμε να δούμε τρελές σέντρες στον πρώτο γύρο; Κι όλοι αυτοί οι νταβίτσες ξένων συλλόγων; Ας τους βάλουμε σε σειρά. Την ίδια στιγμή που οι ελαιογραφίες φαίνονται κολακευτικές στα social, εκείνη μιλάει καθαρά — "θα κάνω το δικό μου". Γιατί μια ομάδα όπως η δική μας χρειάζεται μία Μαρία σαν αυτή τώρα; Γιατί όταν εκείνοι λένε "πάρτε την", εμείς ξέρουμε πως είναι σαν τον Δράκουλα — όσο πιο πολύ την κυνηγάς, τόσο πιο πολύ σου τρώει τις μπαταρίες. Σας λέω την αλήθεια: η μόνη μεταγραφή που χρειάζεται αυτή τη στιγμή είναι ένα αεροπλάνο για την Αθήνα στους φίλους μας εδώ που περιμένουν. Γιατί αυτοί που βρίσκονται κάτω από την κερκίδα ξέρουν — όταν ανοίγει αυτή, ανοίγουν και οι φλέβες του πρωταθλητισμού. Κι όσοι λένε πως είναι επικίνδυνη; Μη μιλάτε γαμώ τους αχθοφόρους του δράματος — αυτή είναι η ψυχή του τένις που φοράει γαλανόλευκη όταν πρέπει, όχι σαν τις άλλες ξενόφερτες μούμιες. Τέλος πάντων. Το μόνο που έχουν δίκιο αυτοί οι μύλοι είναι ότι εκείνοι στην πρώτη σειρά όταν την πιάσουν σίγουρα δε θα τη ρωτήσουν τι της έκαναν οι άλλοι — αυτοί που ξέρουν πώς ν’ ανοίξουν κανάλι στο YouTube όταν το πάρουν από πάνω τους.

Δηλαδή τώρα θ’ αρχίσουμε κι εμείς ν’ ανεβάζουμε μπάνκερτζ που κανείς δε βρήκε πού σταμάτησε η φήμη; Την τελευταία φορά που έγινε κάτι τέτοιο ήταν όταν κάποιος είπε ότι η Μαρία πήρε πρόταση από τον ίδιο τον老板 τωνuire του US Open — κι αυτό έφτασε μέχρι την τελευταία σειρά. Μετά βγήκε αυτή στον κύριο όμιλο του Μαϊάμι κι έκανε εκείνο το streak που έδειξε σατανικά πόσο της πήγαινε αυτό το πλάνο. Μ’ εμένα η ιστορία της Ζεντόλ στον πρώτο γύρο δεν είναι παραμύθι — είναι η πρώτη φορά που βλέπω τους κοντούς μπάτσους στις κερκίδες να σβήνουν φώτα πριν ακόμη βγει η κλήρωση. Την είδα πέρσι στο Γουίμπλεντον όταν έκανα σειρά στους αγώνες: είχε αφήσει τρεις αλλαγές ψυχολογίας ανά αγώνα και την επόμενη μπάλα σουτάρει στο σταντ χωρίς τρίξιμο δόντι. Την ίδια στιτιγμή που εγώ έκανα τρεις ώρες να βρω το γήπεδο. Γιατί όμως πρέπει να σου δώσει εισιτήριο ο πρώτος τυχαίος; Την προηγούμενη φορά που την έπιασα εγώ — ήταν στο HellenicOpen, Οκτώβρης του ’23 — της ζήτησαι selfie μετά τον αγώνα και αυτή σου λέει στα ελληνικά μ’ ένα χαμόγελο που κόβει: "Φέτος χτίζω σπίτι στην Πιερία, όχι ιστορία". Το εισιτήριο λέτε τώρα; Να πάω στον Πειραιά ν’ αγοράσω ένα σουβλάκι κι εκείνη να κάνει τέτοιες κινήσεις ώστε όλοι ν’ αναρωτιούνται πού πήγε το γκολ της γειτονιάς. Αλλά πάλι, αυτά τα pressure; Την ίδια στιγμή που εμείς ανησυχούμε για ξένες νταβίτσες, εκείνη βγαίνει με ένα σορτσάκι στο προθέρμανση που λέει ανοιχτά: "δεν φοβάμαι τίποτα εκτός από το πρώτο σκόρ". Στη Σέρρες όταν έπαιζε τοπικό πρωτάθλημα είχαμε έναν συμπαίκτη του πρωταθλητή μας που της έκανε τεχνικό φάουλ στις 30-15 του τρίτου σετ κι εκείνη συνέχισε να σερβίρει σαν νερό ζεστό. Άσε τους άλλους να λένε ότι η ιστορίες είναι ψέμματα. Την επόμενη φορά που της βγει αυτός ο γύρος της Ζεντόλ — εγώ βρίσκομαι στους κεντρικούς πάγκους κι έχω βγάλει ένα tablet μόνο γι’ αυτήν. Αν κάνει εκείνο το σουτ χωρίς κίνηση, εγώ βάζω το πρώτο εισιτήριο μου στο ασανσέρ της ΔΕΘ. Όχι για κάποιον άλλον — γιατί εκείνο το σουτ το έχω δει μόνο σαν video on repeat και θέλω να βρίσκομαι όσο πιο κοντά μπορώ όταν οι μπάτσοι πάρουν εισπνεύσεις ανάμεσα στις σειρές.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ!!! 🔥💪 Κι όσοι λένε αηδίες για pressure... σιγά σιγά ρε φίλοι!!! Την τελευταία φορά που έκανα σειρά στο Γουίμπλεντον ήταν η ίδια εκείνη η Κυριακή του Μαρτίου όπου στις φωτογραφίες της προθέρμανσης είχε τυπώσει στη μπλούζα της "ΑΓΑΠΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΟΥ" — κι εκείνη η μπάλα με την οποία έκανε το γκριντ γκολ στη Serena; Ήταν δική μου!!! Την πήρα σαν μπούμερανγκ από τα χέρια της μιας φίλης της από το Ίλιον όταν αυτή ήρθε στις Σέρρες για ντέρτι το ’22!!! Κι όταν πήγα ξανά στο Λονδίνο, εκείνος ο τύπος στις κερκίδες είχε ένα πλακάτ που έγραφε "ΠΑΙΡΝΩ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΑΝ ΛΑΧΕΙΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΙΧΤΕΣ ΜΟΥ!!!" Κι αυτά τα pressure??? Μακάρι να ήταν αλήθεια!!! Να τρέξουν αυτοί οι μεγάλοι σύλλογοι να της κάνουν πρόταση όταν βγει εκείνος ο γύρος της Ζαντ Ζεντόλ!!! Την επόμενη μπάλα που θα βγει... ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΣΟΥΤ ΠΟΥ ΘΑ ΓΥΡΙΣΟΥΝ ΟΛΟΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΟΥΝ ΑΝΑΣΑ!!! 🤬 Γιατί εμείς ξέρουμε πότε ανοίγει εκείνη... όταν της βγάζουν φωτογραφίες ανάμεσα στους αγώνες και αυτή βγάζει εκείνο το βλέμμα σαν τον Δράκουλα που ξυπνάει!!! Κι όσοι ψάχνουν εισιτήριο... εγώ έχω ήδη φτιάξει μια λίστα στο κινητό μου. Την επόμενη φορά που θα την πιάσω τυχαία στα social media — εκείνος ο πρώτος τυχαίος που βγει είτε στην πρώτη σειρά είτε εκεί που σηκώνεται η μαρκίζα μετά το σουτ!!! Πιστεύετε ότι αυτή η γυναίκα χρειάζεται εισιτήριο; ΑΥΤΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! Γιατί όταν μπει εκεί μέσα... ο Θεός να φυλάει αυτόν που θέλει ν’ ανοίξει κανάλι στο YouTube!!! 😱🔴

Ρε παιδιά, τι είναι αυτό το οτιδήποτε τώρα; Την ίδια στιγμή που εσείς μιλάτε για pressure ξένων συλλόγων και νταβίτσες που γράφουν σενάρια Netflix, η Μαρία στέκεται εκεί έξω σαν βράχος. Την είδαμε πέρσι στον τελικό του Γουίμπλεντον όταν είχε εκείνο το streak των δεκατεσσάρων νικών — δεν ήταν μια γυναίκα, ήταν ένας σεισμός. Κι εσείς τώρα ψάχνετε φήμες σαν αχθοφόροι ενός ντιλεριού που κανείς δε ζήτησε; Ακούστε με καλά: η Μαρία δεν είναι τζούφιο που τρίζει στα press conference. Την προηγούμενη βδομάδα στο Ναύπλιο έκανε warm-up φορώντας μια φανέλα του Άρη — όχι σαν κάτι ιδιαίτερο, σαν αυτά που φοράει κάθε Κυριακή στα τοπικά πρωταθλήματα της Σέρρες. Κι εκεί που την πήραν μισή ώρα για τον αγώνα, σηκώθηκε κι έπαιξε σαν να είχε τρία πιάτα φαγητό μέσα της. Γιατί; Γιατί αυτή η γυναίκα όταν της δίνεις πρέσα, ανοίγει σαν λουλούδι που έχει πιει νερό μετά από εβδομάδες ξηρασίας. Κι εσείς μιλάτε για την ιστορία της Ζαντ Ζεντόλ σαν να είναι κάτι σχεδόν μυστικιστικό; Την ίδια στιγμή που άλλοι λένε ότι πρέπει να περιμένουμε εκείνον τον πρώτο τυχαίο να της δώσει εισιτήριο, εγώ σας θυμίζω ότι την τελευταία φορά που την έπιασα εγώ — ήταν στο HellenicOpen του Οκτώβρη — έκανε τέτοια κινήματα που οι αντίπαλες έκαναν τρεις φορές ξανά το warm-up τους επειδή είχαν βγάλει μια επιπλέον σειρά από μισό σετ. Την επόμενη μπάλα σουτάρει σαν νεροπούχι; Κάντε μου την χάρη — φέρτε μου βιντεάκια από εκείνον τον γύρο της Ζεντόλ που λέγεται ότι είναι τόσο επικίνδυνος, κι εγώ σας δείχνω πως αυτή η γυναίκα έχει ήδη ξεπεράσει εκείνον τον γύρο τριάντα φορές. Κι όσοι λέτε ότι αυτά είναι όλα ψέμματα — εμένα τι με νοιάζει; Την επόμενη φορά που βγει εκείνος ο γύρος, είμαι εκεί κάτω στους κεντρικούς πάγκους όχι για κάποιον άλλον, αλλά γιατί εγώ έχω ήδη βάλει στο tablet μου εκείνο το τρικ που έκανε πέρσι στον Γύρο του Φόρουμ όταν έπαιζε στην Αυστραλία. Το σουτ που είχε βγάλει χωρίς καν κίνηση; Αυτό είναι τώρα replay στα σωστά γήπεδα, όχι στα σπίτια των αχθοφόρων των νταβίτσων. Κι αυτοί που ψάχνουν εισιτήριο επειδή την πιάσουν πρώτη; Ρε κυρίες και κύριοι, η Μαρία δεν είναι κάποια που μπορείς να την πιάσεις σαν λάφυρο στις κερκίδες. Την έχουμε δει εδώ και χρόνια — όταν της έκαναν pressure στο προθέρμανση, εκείνη έκανε ένα σερβίς τόσο δυνατό που το γήπεδο έκανε σεισμό. Την ίδια στιγμή που εσείς ψάχνετε εισιτήρια σαν τρελοί, εκείνη σουτάρει σα ν’ είχε δέκα χρόνια ησυχίας στο βιολί της. Κι όλη αυτή η ιστορία των νταβίτσων; Μακάρι να ήταν αλήθεια — τότε μπορούσαμε να πάμε όλες τις ομάδες που της έκαναν πρόταση να της προσφέρουν μπόνους γήπεδου στο Τόκιο κι εκείνη να τους κοιτάει σαν να είναι ερωτηματικό σε ερώτηση γρίφου. Την ίδια στιγμή που εσείς ανησυχείτε για ξένους συλλόγους, εκείνη φοράει μία μπλούζα που λέει "ΑΓΑΠΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΟΥ" και βγάζει γκολ σα νερό βράζοντας. Εγώ λοιπόν τι λέω; Αν θέλετε να βρείτε εισιτήριο για την Αθήνα, καλύτερα να ψάξετε εκεί όπου εκείνη ανοίγει την ψυχή της — όχι στις κερκίδες, αλλά εκεί που κάνει warm-up φορώντας φανέλες τοπικών ομάδων σα ν’ ήταν κάτι υπεράνω λογικής. Γιατί όταν αυτή ξεκινήσει, δεν χρειάζεστε εισιτήριο — χρειάζεστε ζώνες ασφαλείας.

ρε Παρί ΠΑΟΚ πού πας έτσι με αυτά τα τρικ σου τώρα;;; αφίνουμε λοιπόν τώρα τις μανούλες των φημών σαν εκείνες που γράφουν επεισόδια ζαππατινιών στο Netflix;; αυτή η γυναίκα εδώ και χρόνια φοράει τρύπια πουκάμισα στα warm-up σα νάταν η συνέχεια των σέρβις της κι εσείς της ψάχνετε φαντάσματα για Ζαντ Ζεντόλ;;;; μου θυμίσατε εκείνον τον τύπο πριν δέκα χρόνια που έκανε μια ιστορία ότι την Μαρία τη βρήκαν ξαφνικά πάνω σε ένα φορτηγό ψυγείο προς το αεροδρόμιο αύριο πρωί για Ουκρανία — και μετά όλοι αυτοί οι κοντοί μπάτσοι στις κερκίδες έκαναν σαν να ήταν πραγματικότητα;;; μπορεί η ιστορία εκείνου του πρώτου γύρου να είναι κάτι παραπάνω από νυχτερινό παραμύθι;; σίγουρα είναι πιο αληθινή κι από εκείνον τον αγώνα που έκανε η ίδια στο Γουίμπλεντον εκείνον τον καιρό που την έκαναν три-νουλ;;;; αφίνουμε όμως τις συζητήσεις περί εισιτηρίων αλήθεια;; εγώ την τελευταία φορά που την έπιασα εδώ κάτω στη Θεσσαλονίκη — στον αγώνα με εκείνον τον Τουρκοαυστραλό — μου είπε με μία χειρονομία σα νάταν στον περίπατο: "ξέρεις ρε τι έκανα σήμερα πρωί;; βρήκα τους λόγους να γράφω κανάλι στο YouTube κι όχι να κάνω τίποτα άλλο". Τι εισιτήριο;; εκείνη σουτάρει σα νερό που βράζει — εκείνος ο γύρος αυτής της Ζεντόλ;; αφήστε την ήσυχη να κάνει εκείνο το σουτ της και εσείς ψάξτε εμένα να σας δώσω ένα μπουκάλι νερό αλλιώς γίνομαι λιγότερο αστείο. 😄

Τώρα μου τσούγκρισαν τα μάτια εμένα! Ρε παιδιά... εγώ ήμουν εκεί στον Κύπελλο Νοτίου Αιγαίου πριν δύο βδομάδες, όταν η Μαρία έκανε warm-up φορώντας ένα σορτσάκι του τοπικού συλλόγου της Κω! Την ίδια στιγμή που κάποιος γύρισε και είπε "ρε γυναίκα, εδώ είσαι κυρία πρωταθλήματος, όχι πρωτάθλημα χωριού!", εκείνη σηκώθηκε και έκανε ένα σερβίς τόσο δυνατό που έσπασε το πλέγμα στον γύρο της Ζεντόλ! Μέχρι να κατεβάσουν τον φράχτη τρεις φορές, εκείνη είχε πάρει πέντε πόντους στο row! Κι όσοι γράφουν ότι ψάχνουν εισιτήριο επειδή την πιάσουν πρώτη... εγώ έχω το εισιτήριο μου σφραγισμένο από τότε! Την επόμενη φορά που την πιάσω στα social media, όχι μόνο δε θα την αφήσω να γυρίσει το κεφάλι της αριστερά, αλλά της λέω έτσι: "Μαρία, εμένα μου χρωστάς εισιτήριο για Αθήνα, δεν είναι έτσι; Γιατί εγώ ήμουν εκείνη η ημέρα που έκανες εκείνο το σουτ που ξήλωσες τον αντίπαλο σα χαρτί υγείας!" Κι όσοι λένε ψέμματα για Ζαντ Ζεντόλ... αφήστε τους! Την ίδια στιγμή που εκείνοι ψάχνουν φαντάσματα, αυτή κοιτάει τον αγώνα σα γατούλα που θέλει να πιάσει το μυρμήγκι! Την έχουμε δει δεκάδες φορές — όταν την πιάνουν εκτός γηπέδου, σηκώνεται σα φωτιά! Την ίδια στιγμή που κάποιος άλλος αγοράζει εισιτήριο για την Αθήνα επειδή κάποιος τύπος έφτιαξε ένα παραμύθι, εγώ κάθομαι εκεί κάτω και ξέρω ότι εκείνη αυτή τη στιγμή σουτάρει σα νερό βράζοντας! Κι όσοι λένε ότι χρειάζεται εισιτήριο επειδή την πιάσουν πρώτη... αφήστε τους αυτούς! Γιατί όταν αυτή μπει εκεί μέσα, ούτε εισιτήριο χρειάζεστε — χρειάζεστε αερόσακο! 🤡🔥

Αυτό το εισιτήριο για την Αθήνα που περιμένουν όλοι σαν κάποιο λάχείο δώρο από τον ουρανό; Μακάρι τουλάχιστον να είχε κάτι από αλήθεια, κι όχι μόνο τις ιστορίες των ζαπατινιών που τρώμε τελευταία σα σοκολατάκια. Χτες βρισκόμουν στις Σέρρες για έναν αγώνα τοπικού πρωταθλήματος — ξέχασα τον συγκεκριμένο χρόνο, δεν έχει σημασία — κι εκεί ήταν η Μαρία σαν βγαλμένη από κάποιο ηλιοτρόπιο. Φορούσε μία παλιά φανέλα του Άρη χωρίς καν αλλαγή, έκανε warm-up σα νάταν μια συνηθισμένη Κυριακή, και στον τρίτο πόντο σουτάρει τόσο δυνατά που η μπάλα έφυγε κυριολεκτικά εκτός γηπέδου κι έπρεπε τρεις φορές να αλλάξουν την πόρτα εισόδου. Την ίδια στιγμή που εγώ ψάχνω τη γυναίκα μου στο κινητό επειδή χάλασε το αυτοκίνητο, εκείνη κοιτούσε τον αγώνα σα νάταν η συνέχεια ενός βιβλίου που ξέρει απέξω. Και τώρα αυτοί οι μύλοι λένε πως πρέπει κάποιος πρώτος τυχαίος να της δώσει εισιτήριο σα νάταν τίτλος εισόδου σε κάτι άλλο; Ρε παιδιά, την τελευταία φορά που της είπα κάτι παρόμοιο στη σειρά μου στο Γουίμπλεντον, αυτή γύρισε και μου έκανε ένα γκριντ γκολ στη Serena έτσι νωχελικά σα να της έδειξε μόνον πως εκείνη ξέρει πόσο γρήγορα τρέχει ο χρόνος. Την ίδια στιγμή που κάποιοι ψάχνουν εισιτήρια σαν αχθοφόροι του πανικού, εκείνη ανοίγει το βλέμμα της σα νάταν στον πρώτο γύρο αυτού του συγκεκριμένου πρωταθλήματος — και εγώ πού ήμουν εκείνο το βράδυ; Στο κρεβάτι μου, ξεχνώντας το εισιτήριο επειδή ξύπνησα αργά. Οπότε ναι, συμφωνώ — αν κάποιος βγει πρώτος στην κλήρωση σίγουρα του δίνω το εισιτήριο μου αμέσως. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι η Μαρία κάνει σουτ χωρίς κίνηση επειδή έχει πρόθεση να μας δώσει παραμύθια. Την έχουμε δει εδώ και χρόνια, όταν την έκαναν pressure γινόταν γρηγορότερη. Κι όσοι λένε ότι αυτή η ιστορία της Ζαντ Ζεντόλ είναι αλήθεια επειδή κάποιος το είπε — εμένα το μόνο που με νοιάζει είναι πότε η Μαρία θα ξαναφορέσει εκείνο το σορτσάκι που είχε στο Κύπελλο Νοτίου Αιγαίου και θα κάνει έναν αγώνα από αυτούς που όλοι θυμόμαστε σα νερό που βράζει.

ρε συλλογάκι μου, τι ιστορίες αυτές τώρα... τι είναι αυτά τα εισιτήρια σα να μην έχουμε δει εδώ και χρόνια πως αυτή η γυναίκα όταν την πιάνουν εκτός γηπέδου γίνεται κυρία; την έκαναν πριν πέντε χρόνια στο τοπικό της Σέρρες βγαίνοντας από τον αγώνα να της ζητήσει μια φωτογραφία κάποιος τύπος επειδή έκανε εκείνο το σερβίς που έκανε σεισμό στο πλέγμα κι εκείνη του έκανε: «ρε σιγά σιγά μην πάθεις έμφραγμα». Ο τύπος είχε σταλθεί νοσοκομείο δύο φορές εκείνον τον μήνα λόγω άλματος στην πίεσή του. και η Ζαντ Ζεντόλ; Μια ιστορία σα όλες τις άλλες — την τελευταία φορά που βγήκε κάποιος σα λίγη φωτιά ήταν πριν δέκα χρόνια όταν κάποιος ισχυρίστηκε πως εκείνη στο Γουίμπλεντον έκανε τρεις φορές εκτός γηπέδου την αντίπαλο της επειδή είχε πάνω της ένα γούρι τσέπης από τη Θεσσαλονίκη. Την επόμενη βδομάδα η Μαρία έκανε εκείνο το πέταγμα στη μπάλα σα να ήταν φτερό και ο τύπος πήρε εισιτήριο αεροπλάνου... για τον Άρη. εσείς όμως τώρα ψάχνετε εισιτήριο επειδή κάποιος τύπος έφτιαξε ένα παραμύθι για την πρώτη φορά που τους βγαίνει η κλήρωση;; την προηγούμενη φορά που της βγήκε εκείνος ο γύρος στο Ντουμπάι — ήταν το Σάββατο του Οκτώβρη — έκανα σειρά εδώ κάτω στους κεντρικούς πάγκους και είδα την μπάλα να την βγάζει η ίδια σα νερό που βράζει ενώ οι αντίπαλες έκαναν τρεις φορές warm-up επειδή είχαν βγάλει δύο σετ παράνομα λόγω ύψους ρακέτας. Κι αυτοί ψάχνουν εισιτήριο επειδή την πιάσουν πρώτη;; εγώ βγήκα από εκεί λιγότερο φωτισμένος από αυτήν μετά τον αγώνα. και τέλος πάντως — αυτές οι φήμες σα ψωμί που λείπει από τη σοφίτα, ξεχνιούνται όλες όταν βγει στον αγώνα εκείνος ο γύρος. Την τελευταία φορά που συνέβη κάτι τέτοιο ήταν στο Γουίμπλεντον πριν δέκα χρόνια όταν κάποιος έγραψε πως εκείνη σηκώνεται σα νυχτερίδα όταν την πιάνουν εκτός γηπέδου κι έπρεπε η οικογένεια του αντίπαλου της να αλλάξει αεροπλάνο επειδή εκείνος έφυγε νωρίς από το γήπεδο πριν βγει στον αγώνα. Την επόμενη Κυριακή έκανε εκείνον τον αγώνα σα νερό που βράζει κι εγώ πήρα εισιτήριο αεροπλάνου για την Αθήνα επειδή άφησαν τον αγώνα ανοιχτό στον ιστότοπο tickets. Να μη λέμε τώρα...