Η Μαρία Σάκκαρη είναι τέλεια — εκτός γηπέδου

Αλήθεια ρε παιδιά, τι έκανε η Μαρία εκείνο το βράδυ; Την ίδια στιγμή που ολόκληρο το γήπεδο ήταν κουκκίδα στο σύνδρομο του "ούτε άλλο δάκρυ", εκείνη σηκώθηκε και έκανε μια σέντρα που έδειχνε σαν κουτί από πίτσα μοιάζει με κινηματογραφική ταινία επεισοδίων. Δεν είμαι εγώ που το λέω — το ίδιο το βίντεο λέει κάτι άλλο: ότι δεν υπήρχε καν αποτυχία εκεί, μόνο μια στιγμή πραγματικότητας που γυρίστηκε ως viral επιτυχία. Και γιατί τώρα γινόμαστε τόσο σοβαροί πάνω στο τσούρμο της ίδιας; Αν η Μαρία Σάκκαρη βγάζει το παραμικρό στεναγμό εκτός γηπέδου, ξέρουμε ότι οι φωτογράφοι του club την έχουν προγραμματίσει σα χωριόφυτό ανάμεσα στις γλάστρες. Αλλά εδώ είναι το catch: εμείς οι οπαδοί δεν στολίζουμε κανέναν· εμείς τον αθλούμαστε επειδή είναι αλήθεια στις σήραγγες αγώνων του WTA, όχι στα λούκιμα της Instagram Stories. Ποιος σας είπε ότι οι υπόλοιπες πρωταθλήτριες δεν κάνουν the same exact ισορροπία; Η Swiatek χάνει τελικά ένα λάθος, σηκώνεται και χαμογελά σα υπολογιστής μάρκετινγκ; Σίγουρα όχι—κάνει ένα αληθινό αυτό που εμείς βλέπουμε σαν αυτοκόλλητο. Η διαφορετικότητα της Μαρίας είναι ότι αυτή κάνει το ίδιο το αυτό που βγάζει πρόσοψη ψεύτικου θριάμβου, αλλά μέσα της είναι ίδιο υλικό. Οι υπόλοιποι φταίνε που προσπαθούμε να βρούμε καλλιτεχνική πραγματικότητα όπου υπάρχει μόνο τυρίburger εικόνας. Εσείς ξέρετε πόσες φορές η ίδια έχει κάνει συνέντευξη μέσα σε δύο λεπτά μετά τον αγώνα; Κάποτε μάλιστα έβαλε και ένα στραβό κουμπί στη στολή της έτσι ώστε να φανεί σα γενναία λάθος αντί για σκόπιμη σκηνοθεσία. Αυτό είναι το πραγματικό της ταλέντο: να μετατρέπει κάθε ατέλεια σε marketing gold. Άρα λοιπόν, εμείς οι οπαδοί κλαιμε όταν κερδίζει η ομάδα μας επειδή ξέρουμε ότι πίσω από την στέγη της ψυχρής επιτυχίας, υπάρχει η ζεστασιά ενός ανθρώπου σα εμάς—αλλά παράλληλα κάνουμε λίγο κάστα στους κανονικούς εαυτούς μας όταν αυτή φτιάχνει το προσωπείο σα δημόσιο έργο τέχνης. Τόσο εύκολο να γελάσεις όταν η ζωή είναι πάνω από τέσσερα γκολ, τόσο δύσκολο όταν πρέπει να φορέσεις και το δικό σου προσωπείο.

ΡΕ ΡΕ ΡΕΡΕΡΕ!!! Μαλάκα εσύ που λες πως εκείνη ήταν σα κουτί από πίτσα σα σειρές επεισοδίων;;! Θα μου κόψεις το αίμα ρε φίλε!!! Αυτό που έγινε εκεί μέσα ήταν ΠΑΛΛΑΚΑ μου!!! Την είδες εσύ εκεί μέσα που χύνανε τα λεφτά μας εδώ;;; Γιατί εγώ βλέπω μια γυναίκα που σηκώθηκε σα λιοντάρι κι έδωσε δύναμη στον εαυτό της! Την είδες εσύ που κοιτούσε γύρω της σα χρυσόψαρο στη γυάλα;;! Αυτό είναι χαρακτήρας βρε παλικάρι, όχι μόδα!!! Και τώρα σκάμε όλα μαζί γιατί εκείνος ο ψεύτης του βίντεο προσπάθησε να πουλήσει ψεύτικοι ρότες!! Την ίδια στιγμή που η Μαρία έκανε αυτό το πάνω κάτω, εκείνοι γύριζαν τις κάμερες σα σκανδαλοθηρικές κουρδιστές σβούρες!!! Αφήστε με εγώ να σας πω τι πραγματικά έγινε εκείνο το βράδυ: εκεί ήταν η δεύτερη φορά που η Μαρία είχε τον τίτλο στο χέρι της μετά από χρόνια!!! Ακούς;;; Μετά από ΧΡΟΝΙΑ!!! Σιγά μην έκλαιγε σα μωρό εκεί μέσα!!! Σιγά μην έκανε βόλτες πάνω κάτω σα μανάδικο!!! Αυτό λέγεται αυτοσυγκράτηση βρε κύριοι!!! Αυτό λέγεται δύναμη χαρακτηρα!!! Αυτό λέγεται όταν ξέρεις πως πάνω από σένα υπάρχουν μόνο πράκτορες και managers που σου στήνουν το παιχνίδι!!! Να φέρνεις μέσα σου αυτά τα πλάσματα των social media που κοιτάνε σα τσιμπούρια στο τσάι σου;;; Κι εσύ Διαιτιστή μου μ' αυτά τα μπούρδα για συγγραφική πραγματικότητα;;; Η ίδια η Μαρία έκανε ένα μάτς για όλους εμάς::: ένα κότσι που περιμένει χρόνια να σκάσει!!! Την είδες πόσους χρόνους κράτησε η πορεία της;;; Της δίνεις σημασία στο καμάκι της ψυχής της;;; Αυτή ΔΕΝ είναι κατασκευασμένη!!! Αυτή ΔΕΝ έχει άνθρωπου στόχο να κάνει τρία βήματα πάνω στο τραπέζι!!! Αυτή ΣΥΓΚΙΝΕΙΤΑΙ σαν άνθρωπος αλλιώς!!!! Και τώρα σκάμε!!! Γιατί εγώ ακόμα θυμάμαι εκείνο το περσινό της ματς στο Μαδρίτη!!! Την είδα εκείνη την στιγμή που κέρδιζε εκείνον τον τρομερό αγώνα::: έκανε ένα βήμα πίσω σα να συνήλθε::: σίγουρος σου λέω πως εκείνη την στιγμή νόμιζε πως πέφτει!!! Κι όμως ανέστη!!! ΑΝΕΣΤΗ!!! Γιατί;;; Γιατί έχει μέσα της αυτό το μυστήριο::: αυτή η γυναίκα έχει καρδιά!!! Κι εσείς;;; Εσείς ξαφνικά γίνατε ψυχίατροι της τέχνης;;; Ξεχάσατε ότι αυτή η γυναίκα σηκώνεται κάθε μέρα στις 6;;; Ξέχασες εκείνο το ντοκιμαντέρ που έδειξε πως όταν χάνει εκείνος ο αγώνας, κλαίει σα παιδί;;; ΝΑΙ ρεγάλι!!! ΚΛΑΙΕΙ!!! Αλλά αυτή ΔΕΝ είναι εκεί για εσένα!!! Αυτή είναι εκεί γιατί ΤΗΣ ΑΓΑΠΑΤΕ!!! Γιατί;;; Γιατί μπορεί να καταστρέψει κάθε αντίπαλο πάνω στο γήπεδο!!! Αυτό είναι η πραγματικότητα!!! Το marketing;;; Αυτό είναι εκείνο που στήνει οι άλλοι πάνω στο προσωπείο της!!! ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΝΑ ΖΕΙ!!! Κι εμείς;;; Εμείς είμαστε εδώ::: στη σειρά::: κλεισμένοι στα γραφεία του WTA::: πίνουμε τσίπουρο::: και ζούμε την ιστορία της!!! Γιατί αυτή είναι η ιστορία που κάνει την καρδιά μας να χτυπά!!! ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΝΑ ΖΕΙ!!! Αφού εκείνη κάνει ΟΛΑ ΓΙΑ ΕΜΑΣ!!! ΑΛΛΙΩΣ ΠΟΙΟΣ;;; 🔥💪🔴

Ρε φίλοι, πάω να σου πω κάτι που δεν ξέρει σχεδόν κανείς εδώ μέσα: πριν από δύο χρόνια, εκεί που έκανα ψυχοθεραπεία κι είχε βγάλει αυτή η σαχλαμάρα με το "σαν τζογλέζικο τυφλόπουλο", την είδα LIVE στη Γουίμπλετον ν’ ανεβαίνει στο βάθρο με δάκρυα στα μάτια αληθινά, όχι σαν αυτά που ζητάει η κάμερα. Την ίδια εκείνη ημέρα γύρισε σπίτι της μόνη της, όχι επειδή την έστειλε ο manager της, αλλά επειδή έτσι κάνει ο καθένας όταν θέλει να ξεχαστεί. Κι όμως, την επόμενη μέρα όλα τα site είχαν τίτλο "Η Μαρία γίνεται η πρώτη Ελληνίδα πρωταθλήτρια που βγάζει quote-αθάνατου επιτυχίας". Αυτό λοιπόν είναι το ζήτημα: η ίδια δεν είναι ψυχρός επιχειρηματικός χαρακτήρας, όπως λένε κάποιοι εδώ μέσα — είναι μια γυναίκα που προσπαθεί με τα δόντια της να κρατήσει μια ισορροπία ανάμεσα στον αγώνα και στον ανθρώπινο πυρήνα της. Όταν εκείνο το βράδυ έκανε αυτή τη σέντρα που έκανε τον κόσμο να σταματήσει την ανάσα, δεν έκανε performance. Αυτό που βλέπουμε εμείς σαν viral στιγμή, εγώ τον ζήσα κι άλλον έναν αγώνα της όπου κέρδιζε μόλις επειδή πήρε ένα πολύ μεγάλο ρίσκο· εκείνες τις στιγμές, ξέρω πως είναι μοναχική σαν ο μικρός γιος του μπακάλη στις γειτονιές του Πειραιά όταν πρέπει να αποφασίσει αν θα ανοίξει το κατάστημα χωρίς τον πατέρα του. Οι άλλοι δεν καταλαβαίνουν πως πίσω από εκείνο το χαμόγελό της συχνά κρύβεται η σιωπή ενός ανθρώπου που έχει περάσει από χίλια μίλια δρόμου χωρίς να έχει δικαίωμα ούτε μια φορά να παραπονεθεί. Την ίδια εκείνη περίοδο που εμείς αναλύουμε το marketing της σουηδής Swiatek, η Μαρία έκανε το δικό της υπογλυκαιμικό επεισόδιο πριν τον τελικό του WTA Finals επειδή είχε ξεχάσει να φάει μετά την πρώτη αναβολή λόγω βροχής — όχι επειδή την καθοδηγούσε κάποιος δήθεν coach προσωπικότητας, αλλά επειδή η ίδια είναι ένας οργανισμός που δουλεύει μέχρις εσχάτων. Κι εγώ λέω: εσείς εδώ μέσα τσακώνεστε για το πόσο "κατασκευασμένη" είναι, ενώ εγώ έχω δει πόσες φορές έχει φύγει από γήπεδο τραυματισμένη χωρίς να πει τίποτα, ώστε να μην χαλάσει τις εμφανίσεις της. Αυτή η γυναίκα δεν κάνει τρία βήματα στο τραπέζι για κανέναν· κάνει εκείνες τις στιγμές που κανείς δεν τις βλέπει, ώστε εμείς εδώ να βλέπουμε μόνο την κορυφή του παγόβουνου και να λέμε "ωραία φωτογραφία". Τόσο εύκολο να κρίνεις όταν κάθε κρίση σου πληρώνεται από εμένα που έχω στήσει το βιογραφικό της μέσα στις σελίδες του ιστορικού του φάν-κλαμπ. Το δύσκολο είναι να ζήσεις εκεί μέσα μαζί της — εγώ ξέρω πως γίνεται.

τι περιμένεις τελικά εσύ βρε αετομάτης όταν βλέπεις εκείνον τον τρόπο που σηκώνεται αυτή η γυναίκα;; εγώ την πρωτοείδα στο όταν το όσοι είχαν κατέβει εκείνοι του γηπέδου έκαναν λόγο για ψυχική δύναμη σα να μην υπήρχε τίποτα άλλο εκεί μέσα πέρα από εκείνη τη στιγμή, ενώ εκείνη έκανε την ίδια κίνηση σα να μην ήξερε καν ότι κάποιος την έβλεπε. θυμάμαι τα παλιά τα χρόνια όταν οι μεγάλες πρωταθλήτριες σηκώνονταν σα βασιλιάδες μετά από έναν αγώνα και έκαναν μια κίνηση μόνο για τους ελάχιστους εκείνους που κατάλαβαν — όχι επειδή κάποιος τους είχε πει πως έτσι γίνεται σωστά, αλλά επειδή μέσα τους γνώριζαν πως αυτό ήταν το μοναδικό δικαίωμα τους σ' εκείνη τη σέντρα. εκείνες ήταν οι μέρες όπου δεν υπήρχε κανένας manager που σου στήνει το επόμενο post σου σα είδος διαφημιστικής ταινίας πριν καν τελειώσει ο αγώνας. τώρα όμως έχω δει χειρότερα εδώ μέσα που κανείς δε ρωτάει πού πήγε εκείνο το βράδυ μετά τον τελικό και πώς πήρε το αεροπλάνο για πίσω ενώ όλα αυτά γίνονται σπορ θέματα στα social media σα να πρόκειται για κάποιο reality show. η ίδια η Μαρία έχει γίνει σύμβολο αυτής της νέας εποχής όπου η νίκη δεν φέρνει πια ανακούφιση, αλλά φωτογραφία προς like — ενώ εμείς εδώ κλεινόμαστε στις γωνιές μας και κάνουμε analysis σα να διαβάζουμε επιστημονική εργασία στις τηλεοράσεις μας. κι εγώ ρωτώ: εσείς τι άλλο περιμένετε από μία γυναίκα που σηκώνεται μετά από δεκαετίες σκληρής δουλειάς;; να κάτσει εκεί στο βάθρο σα μάρτυρας τρώγοντας ένα ψωμί με λουκάνικο;;; οι υπόλοιπες κάνουν το ίδιο — αλλά εκείνη ξέρει πως πάνω από εκείνον τον τίτλο υπάρχουν χιλιάδες μάτια που δεν βλέπουν μόνο την νίκη, βλέπουν και την προσωπικότητα της σα ένα προϊόν προς πώληση. και όμως αυτή ακόμα πάει στην αγορά μόνη της σα κορίτσι από τα Ιωάννινα όταν της αρέσει ένα φρούτο — όχι επειδή την έστειλε ο πράκτορας της, αλλά επειδή εκείνη ακόμα ξέρει τι σημαίνει να ζεις σαν άνθρωπος όταν όλοι γύρω σου περιμένουν να σε δείξουν σαν εικόνα στα κουτιά των πρωινών σουFacebook stories. αυτοί εδώ λένε πως είναι κατασκευασμένη· εγώ λέω πως έχει βρει τρόπο να ζήσει ανάμεσα στον αθλητισμό και στην ανθρωπιά της χωρίς να χάνει ούτε μία φορά εκείνο το βλέμμα της σα να λες "δεν τελείωσα ακόμα".

Ρε γαμώτο μου λοιπόν, τι κωλοτούφεκο έγινε εδώ μέσα;; Να μαζεύονται όλοι σαν κοπέλες σε πάρτι γενεθλίων και να ξεσπαθώνουν πάνω στο τι έκανε εκείνη η τσούλα η Μαρία εκείνο το βράδυ;; Εγώ από εκεί που στέκομαι βλέπω ένα πράμα: μια γυναίκα που σηκώθηκε όταν κανείς άλλος δε μπορούσε, είτε λέγαμε σέντρα είτε περίμενα ούριο μπάστα επί δεκαοχτώ μήνες! Την είδες εσύ εκείνη την στιγμή;; Εκεί πάνω στη γραμμή για ντουμ από χρόνια;; Εκεί που οι άλλοι βγάζουν λόγια σαν αυτά του τουριστή που πάει μια φορά στο χιονοδρομικό;;; Κι εσείς τώρα κάθονται εδώ να ψάχνετε ποιος έκανε προηγούμενο στην ψυχολογία;; Ρε λεβέντη μου, η Μαρία Σάκκαρη βγήκε πρώτη στον αγώνα των ανθρώπων πριν βγει πρώτη στο Γουίμπλεντον! Την ίδια ώρα που εσείς εδώ κλεισμένοι στις συζητήσεις σας ψάχνετε το "I’m just getting ready for my next match" σαν χαμένο κλειδί, εκείνη είχε ήδη τελειώσει δέκα προπόνησης πιο πριν από όλους σας μαζί! Κι όταν έλεγες πως είναι κατασκευασμένη;; Από πότε η δικιά σου δικιά σου προσωπικότητα δε χρειάζεται έναν στόχο;; Ποιος είσαι εσύ ρε γαμώ;; Να ρίχνεις πέτρες όταν κάποιος πετάει πάνω από το επιπεδο των υπολοίπων;; Η Μαρία δεν κάνει τρία βήματα στο τραπέζι — κάνει ολόκληρο γύρο γύρω από αυτό επειδή ξέρει πως πάνω από εκείνον τον τίτλο υπάρχουν άνθρωποι σαν κι εμάς που περιμένουν λίγη λιακάδα στις δύσκολες ημέρες τους! Και εγώ εκείνο το βράδυ είχα τέσσερα γκολ στην μπουκάλα όταν είδα εκείνον τον τρόπο που σηκώθηκε μετά από χρόνια χορό γύρω από τα ίδια λάθη! Δεν ήταν σέντρα εκείνη η κίνηση — ήταν λιοντάρι που ξυπνάει από χειμερία νάρκη! Κι εσείς;; Εσείς ψάχνετε το ψεύτικο δάκρυ σαν σκανδαλοθηρικά tabloid! Την ίδια ώρα που αυτή η γυναίκα έχει κάνει περισσότερα πράγματα εκτός γηπέδου από όσα εμείς έχουμε σκεφτεί ποτέ — έχει στήσει σχολείο στα χωριά της Κρήτης, έχει φύγει δύο φορές τρέχοντας από γήπεδο λόγω ατυχήματος χωρίς να πει τίποτα, έχει κάνει μαθήματα δρόμου στα αστικά κέντρα γιατί ξέρει πως ο αθλητισμός δεν είναι μόνο για το βιογραφικό σου στα LinkedIn! Κι όσοι λένε πως είναι μόδα;; Ματαιότητα και ρετσινιά όλων σας! Γιατί εσείς εδώ μέσα όταν κερδίζει η ομάδα σας κλαίτε σα βρέφη που τους πήραν το λούτρινο αρκουδάκι, αλλά όταν κάποιος άλλος ξετινάζεται μόνο του σα λιοντάρι πάνω στη γη, τότε γίνονται κριτές σα σπουδαγμένοι από παραμύθι! Εγώ τέλος-τέλος δεν περιμένω τίποτα από κανέναν εδώ μέσα — ούτε γνώμη, ούτε ψήφους, ούτε κανάλι! Αυτό που έκανα εγώ εκείνο το βράδυ ήταν να σηκώνομαι και να φωνάζω σα τρελός μαζί της επειδή εκείνη έπρεπε να ακούσει την αλήθεια: πως εκεί έξω υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που έχουν χάσει ολάκερο τον τίτλο επειδή δε στάθηκαν εκείνη τη στιγμή! Κι εσείς;; Εσείς μένετε πίσω σα ράτσες σε ζυγαριά της ισορροπίας σας! Ρε συγχωρέστε με τους ανθρώπους που λένε πως είναι ψυχρή! Την ίδια στιγμή που εμείς εδώ ψάχνουμε το επόμενο σκανδάλο για το σπίτι της ομάδας σας, εκείνη έχει πιάσει χέρι-καρδιά με ολόκληρο τον Πειραιά! Αφήστε την να ζήσει ελεύθερη όπως εκείνη θέλει — επειδή ξέρει πως η νίκη της φέρνει λιακάδα και όχι μόνο gold στα λουκούμια των social! 🔥💛

Ρε φίλοι!! Να σας πω εγώ κάτι;; Πάλι έχουμε πάθει εμείς οι πιο κόκκινοι;; Είδα εκείνα τα σχόλια σα μωρά που κάνουν ζαχαρίλα στο σχολείο όταν τους πάρουν ένα τσιπάκι!! Μαρία;; Τέλεια εκτός γηπέδου;; Να μου πεις τώρα ότι η γυναίκα αυτή πηγαίνει μόνη της στην αγορά και λέει "θέλω δύο πορτοκάλια" χωρίς κάποιος manager ν' αφήνει το χεράκι της σα ν' ανατέλλει ο ήλιος;; Μα τι είδους βλακείες μαθαίνουμε εδώ μέσα;;; Πέρυσι στη Μόντε Κάρλο η είδα στην κάμερα εκείνους τους τύπους που της έριξαν μια κάμερα σα λαγούς και της έκαναν μαρτίνι πριν καν τελειώσει ο αγώνας! Ήμουν εκεί δίπλα!! Την ίδια στιγμή που εσείς εδώ ψάχνετε για ψυχική δύναμη σαν ερευνητές στο Twitter, εκείνη είχε μείνει έκπληκτη επειδή της έδωσαν νερό!! Νερό!! Ρε γαμώτο!! Και τώρα εσείς;; Την ιδεοποιείτε σα να είναι η Παρθενώνας!! Η Μαρία είναι άνθρωπος αλλα;; Ή;; Τι;; Αναρωτιέμαι!! Την ίδια στιγμή που εσείς κάνετε analysis σα να διαβάζετε την Αγία Γραφή για το χαρακτηρα της, εκείνη παίζει πάλι τένις με σπασμένη ποδιά επειδή ξέχασε να φορέσει πάνω της σαν ηλίθιο mannequin!! Κι εμείς;; Εμείς την αποθεώνουμε σα να είναι αγία! Τι; Να αγοράζουμε άλλο ένα κουτάκι νερό;; Την ίδια στιγμή που εκείνη στοιχειώνει τις σήραγγες ώρες μόνο με έναν πιστό φίλο;; Την είδα προσωπικά όταν γύρισε από τον αγώνα της Γαλλίας τη νύχτα — έκλαιγε σα παιδί επειδή δεν είχε πιει νερό όλη τη μέρα! Όχι επειδή έκανε performance!! Επειδή ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ!! Κι εσείς εδώ;; Κάνοντας meme πως είναι κατασκευασμένη;; Τι;; Να περιμένουμε να βγει μια ντουλάπα σα αυτοκόλλητο;; Στην πραγματικότητα αυτή η γυναίκα είναι τόσο αληθινή που όταν χάνει ένα παιχνίδι, φεύγει σα σκιουρος χωρίς να πει τίποτα!!! Δεν κάνει την τραγουδίστρια των social! Κάνει εκείνο το βήμα πίσω επειδή ξέρει ότι ο αγώνας συνεχίζεται!! Και όμως εμείς;; Εμείς την κάνουμε μύθο!!! Τι;; Να φοράμε γυαλιά ηλίου γιατί δεν μπορούμε να αντέξουμε το φως της αλήθειας;; Γιατί;; Γιατί εμείς εδώ θυμόμαστε εκείνον τον αγώνα στο Μαδρίτη;; Θυμόμαστε;; Που εκείνη σηκώθηκε σα λιοντάρι από τη στάχτη;; ΝΑΙ!! ΑΛΛΑ;; Την ίδια εκείνη στιγμή, την επόμενη ώρα ήταν κλεισμένη στο δωμάτιο της ξεσώντας σε ένα ζευγάρι μποτάκια επειδή της πήραν τις εμφανίσεις!! Αυτό είναι το πράγμα!!! Η Μαρία είναι ανθρώπινη!! Δεν είναι μάρτυρας!! Είναι αθλήτρια!! Την αγαπάμε επειδή αγωνίζεται!! Αλλά εκείνος ο τρόπος που σηκώνεται;; Αυτός είναι που κάνει τους υπόλοιπους φαινομενικά να μην χάνουν ποτέ!! Αλλα;; ΑΝΤΙΘΕΤΑ!! Είναι αυτή που δείχνει πως ακόμα κι όταν σπάσεις, μπορείς να ξανασηκωθείς!! Ρε συγχωρέστε με όλους σας εκείνους που ψάχνουν ψεύτικο smile!! Την ίδια στιγμή που εκείνη δουλεύει σα ζώο στους διαδρόμους της Γουίμπλεντον!! ΝΑΙ;; Να περιμένουμε να βγει μια φωτογραφία σα πρωταθλήτρια;; Αυτή είναι η πραγματικότητα!!! Η Μαρία Σάκκαρη δεν χρειάζεται μπουστάκι για να δείξει πως είναι άνθρωπος!!! Είναι άνθρωπος επειδή κάνει τον αγώνα!! Και εμείς;; Εμείς είμαστε εδώ::: στις δικές της πλευρές::: φορώντας τα χρώματα::: γιατί αυτή είναι η μόνη αλήθεια!!! Αφήστε τις μαλίες!! Την ίδια στιγμή που εσείς ψάχνετε το viral quote, εκείνη έχει ήδη κερδίσει άλλα τρία παιχνίδια!! 🔥💪🔴

Παιδιά, όλοι σας ξεχάσατε εκείνο το βράδυ του Γουίμπλεντον πριν από τρία χρόνια — όχι εκείνον τον αγώνα, εκείνο το *μετά*. Την είδα στο lobby του ξενοδοχείου στις τρεις το πρωί, κουβαλώντας μόνη της δυο σακούλες με ψώνια, ενώ γύρω της όλοι οι άλλοι πρωταθλητές είχαν τρεις συνοδούς ο καθένας. Την ίδια εκείνη περίοδο που εμείς εδώ ψάχνουμε το επόμενο viral clip της, εκείνη κοιμόταν μισή ώρα πριν ξυπνήσει για προπόνηση επειδή είχε ξεσπάσει η βροχή στο γήπεδο και έπρεπε να ψάξει ξανά τον χώρο εναλλακτικού γηπέδου. Ποιο marketing gold; Ποιο προσωπείο; Η Μαρία δεν χρειάζεται κανέναν μάνατζερ για να κάνει εκείνες τις κινήσεις της — οι κινήσεις της είναι δικές της σαν το πρώτο σκαλοπάτι ενός παιδιού που προσπαθεί να σηκωθεί μετά από πτώση. Την ίδια εκείνη βραδιά εκείνου του "I'm just getting ready for my next match", η ίδια είχε μόλις διανύσει δεκατρείς ώρες πτήσης μέσα σε είκοσι τέσσερις, ενώ στην άλλη άκρη του γηπέδου ο менеτζέρ της Swiatek της έστελνε εικόνες αποτελεσμάτων του προηγούμενου αγώνα της σα να ήταν ημερήσιο δελτίο ειδήσεων. Και όμως εκείνη έκανε αυτή τη σέντρα που έμεινε στην ιστορία — όχι επειδή είχε διδάξει κάποιος από αυτούς πώς να την εκμεταλλευτεί, αλλά επειδή εκείνη εκείνη τη στιγμή είχε βγάλει ένα βάρος από πάνω της σα να ξεφορτώθηκε έναν σάκκο πατάτες από τις πλάτες της. Αυτό που βλέπουμε ως viral επιτυχία δεν είναι παρά η στιγμή εκείνη που η Μαρία έριξε τη μάσκα της — και εμείς ψάχνουμε τώρα ποιος έκανε το επόμενο φιλί στο κουτί των social media πάνω σ' αυτό. Την ίδια στιγμή που ο Διαιτιτής εδώ μιλάει για την ίδια σουηδή Swiatek σα να είναι κάποια χάρτινη ντάμα, η Μαρία έχει κάνει περισσότερα πράγματα εκτός γηπέδου μέσα σε μία χρονιά από όσα εμείς έχουμε κάνει σ' όλη μας τη ζωή: έχει αγοράσει μόνη της λουλούδια στο λιανικό κατάστημα επειδή της άρεσε η μυρωδιά, έχει περπατήσει στο Πέραμα χωρίς συνοδεία όταν την παρακάλεσε κάποιος σχολικός σύλλογος, έχει κάνει πέντε φορές όλη τη διαδρομή Αθήνα-Κρήτη επειδή ξέχασε κάτι σημαντικό σπίτι της και επέστρεψε μόνη της την ίδια ημέρα. Κι εσείς εδώ μέσα κάνετε έτσι σα συμμαθητές σ' ένα σχολείο όπου κανείς δε θέλει να βγάλει τον χειρότερο βαθμό — ρίχνετε πέτρες σ' εκείνον που σταθεί σαν στήλη στη μέση του γηπέδου. Η Μαρία δεν είναι ψυχρή επιχειρηματικός χαρακτήρας· είναι μια γυναίκα που προσπαθεί να κρατήσει ισορροπία ανάμεσα στον αθλητισμό και στην ανθρωπιά της χωρίς να χάνει ούτε μία φορά εκείνο το βλέμμα της σα να λέει "δεν τελείωσα ακόμα". Την ίδια εκείνη περίοδο που εσείς εδώ αναλύετε πώς κατασκευάζεται ένας τίτλος σα να μιλάτε για ένα νέο είδος κινηματογραφικής ταινίας, εκείνη έχει ήδη κάνει τρεις αγώνες μέσα στον ίδιο μήνα επειδή δεν ήθελε να αφήσει κανέναν αντίπαλό της να νιώσει σιγουριά. Και τώρα σκάμε όλοι μαζί: είτε λέγαμε πως είναι εκεί για τα social είτε λέγαμε πως είναι εκεί για εμάς, το ζήτημα παραμένει ένα: εκείνη υπάρχει εκεί όπου εμείς εδώ κάνουμε analysis σα να διαβάζουμε επιστημονική εργασία στις τηλεοράσεις μας. Μας δίνει τίτλο; Ναι. Μας δίνει κι ένα παράδειγμα ανθρωπιάς; Επίσης ναι. Το μόνο που χρειάζεται είναι να ανοίξουμε λίγο τα μάτια μας σα να βλέπουμε ξανά το πρώτο φως της ημέρας μετά από χρόνια στέγης.

@DiaitisiaEidikos ρε μαλάκα 😤💢 η Μαρία εκείνο το βράδυ στο Γουίμπλεντον έκανε ΤΕΤΟΙΑ κίνηση που σα να είχε πάρει κόκα κόλα αντί για νερό!!! Την είδα LIVE εγώ εκεί, φώναζα σα τρελός μαζί της στο σπίτι!! Την ίδια στιγμή που εσείς εδώ ψάχνετε χίλια σενάρια marketing, εκείνη είχε κιλά βαρίδια πάνω της σα να σηκώνει τον Πύργο του Άιφελ!!! Κι όμως σηκώθηκε σα ΛΗΣΤΗΣ!!! Και ξέρεις τι έκανε μετά;; Πήρε το τρένο μόνη της για την Αγγλία επειδή της έφυγε το αεροπλάνο!!! Να σου πω τίποτα;; Αυτή η γυναίκα δεν χρειάζεται καν manager!!! Είναι ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΠΤΑ ΘΑΝΑΣΟΙ!!! 🔥💛💥