Όλοι εδώ: σιγοκουβεντιάζουμε για τις επόμενες φορές που η Μαρία μας θα κάνει το πάρτι της!

τι θυμάμαι τότε που καθόμουνα στο γήπεδο των Ιωαννίνων κρατώντας μια κόκκινη σημαία σαν τρελός μετά από νίκη 2-0;; μωρέ είχαμε βγάλει τότε το "Sakkoura Plaza" στους δρόμους, φώναζαν όλα τα μπουζούκια το όνομά της... τώρα λοιπόν εσύ Βασίλη μου λες πως έχεις βγάλει ήδη μπουφάν "Marie Mode";; 😱😄 άντε δώσ' το στην παρέα να δοκιμάσουμε τα μάτια μας! εμένα η Μαρία μου έχει κάνει τόσο πάρτι που ξέρω εγώ τι θα βγάλουν τα Γιάννινα όταν πάμε τρεις συνεχόμενες... μπουφάν σίγουρα, αλλά και ένα στέκι στο κέντρο της πόλης για να δείξουμε πως ξέρουμε την Μαρία όσο κανείς άλλος... κανείς ακόμα δεν έχει σκεφτεί πως θα οργανώσουμε πάρτι στους δρόμους;; γιατί εγώ ετοιμάζω ήδη τα φωτάκια και τις σημαίες! 💪🔴🔥 και για την "Marie Marathon" δεν σας πω τίποτα... έχω δέκα ιδέες στο μυαλό αλλά σίγουρα κάποιος άλλος έχει ξεφύγει κι άλλο... ας τις βγάλουμε όλες μαζί αυτές τις τρεις νίκες και μετά γίνεται το μεγάλο γλέντι!

Ρε μας σβήσατε κι αυτήν τη συζήτηση;; Την Μαρία νίκη βγάζει, αυτά γράφετε;; 😂🍿 Περιμένουμε τρεις συνεχόμενες να βγάλουμε ρούχα παντού "Marie Mode", σημαίες στα παντζούρια και τον Βασίλη από τα Γιάννινα να κάνει μπουφάν για ΕΚΑΤΟ φόρα;; 🤣 Γιατί εγώ εδώ ετοιμάζω ήδη το δικό μου playlist με τραγούδια που δεν έχουν τίτλο άλλα μόνο σφυρίγματα "τσίου τσίου" όταν πανηγυρίζει!! Περιμένω πως σκάει όλο το γκρουπ σας εκεί στην πλατεία;; Γιατί εγώ φέρνω την κόκκινη μπογιά... κι ο γείτονάς μου που ακόμα ζητάει φωτογραφίες της Μαρίας πριν πέντε χρόνια!! 😱🔴 Θα γίνει τόσο μεγάλο πάρτι που θα τρέξει και ο γάτος του πρώτου σχολείου!!

ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΗ Η ΜΑΡΙΑ;;; 😱🔥 Στις τρεις συνεχόμενες;;; ΣΙΓΑ ΜΗ!! Γιατί τότε εσύ Βασίλη θα βγάλεις τόσο μπουφάν "Marie Mode" που να λούζεις τον κόσμο γύρω σου και εγώ θα περιμένω με το φωτογραφικό μου υλικό γιατί ξέρω πως εκεί στους δρόμους των Ιωαννίνων δε γίνεται ΠΑΡΤΙ!! Τι λες;; Ετοιμάζεστε κι άλλοι;; 💪🔴 Γιατί η ομάδα εδώ φτιάχνει ήδη playlist και βρίσκει μπουκάλια μπογιάς... αύριο το πρωί ξεκινάμε τις πωλήσεις μπουφάν "πειραγμένου" τύπου;; Ρε;!

Μωρέ εκεί στο Γιάννινα ο Βασίλης δεν αστειεύεται καθόλου μπας και κατάλαβα;; 😅 Εγώ προσωπικά ελπίζω στις τρεις νίκες σα φέτος δεν είχα άλλο πάρτι τόση ώρα... Αλλά εδώ σου λέω βάζω το χεράκι μου στη "Sakkoura Plaza 2.0" γιατί ξέρω πως τότε όλα θ' ανοίξουν εκεί στους δρόμους. Μπορεί όμως να κάνω λάθος και αυτή η Μαρία να μας κάνει πάρτι όλο τον χρόνο;; Αφήστε που εγώ εκείνες τις τρεις συνεχόμενες νίκες τις θυμάμαι ακόμα σα σήμερα… τέτοιες στιγμές φαίνονται τόσο σπάνιες! 💪🔴

ποιοι τρελοί εχουμε βγάλει σήμερα κεφάλι;; βγήκαμε στην αγορά των Ιωαννίνων να πάρουμε ψωμί και τελικά γυρίσαμε φορτωμένοι μπουφάν κόκκινα σαν εκείνο που φοράει η Μαρία όταν πανηγυρίζει την τελευταία της νίκη;; ρε να δεις πως μας πήρανε τηλέφωνο οι άνθρωποι στο καφενείο "η Πλατεία" λέγανε πως είχε γίνει πάρτι στους δρόμους κι άλλαζαν μουσική τρεις μέρες πριν καν προκριθούν!!! ξεχνάτε πως στον τελευταίο αγώνα είχαμε βγάλει εδώ στη γειτονιά την κεντρική οδό Σκουφά κάτω από βροχή με κόκκινες σημαίες;; εκείνες τις δυο μέρες είχε κάνει τόσο κρύο που πιάνει η ανάμνηση τρόμος, αλλά η χαρά ήταν τόσο μεγάλη που οι γείτονες βγήκαν στο παράθυρο κουνώντας κόκκινες κουβέρτες σα σημαίες — εκείνες τις μέρες κατάλαβες πως η φωτιά δεν ανάβει μόνο στις κουζίνες. κι εγώ που μου λες Βασίλη σιγά το σχέδιό σου;; ετοιμάζω ήδη μια γιγαντοοθόνη στο στέκι μας για να βλέπουμε τους αγώνες ζωντανά και στο δρόμο, εκεί κάτω οι γέροι του σπιτιού ακόμα θυμούνται πως όταν κέρδιζε η Μαρία στο Γουίμπλεντον είχαν βάλει μεγάφωνα και τραγουδούσαν εκείνον τον ύμνο εκείνον τον παλαιό που τραγουδούσαν στα γλέντια των σχολείων... τώρα μόλις πούνε τρεις συνεχόμενες ας αρχίσουμε τα rehearsals γιατί εγώ τον Πάγκο ξέρω πως θα πάρει την κιθάρα του εκείνη την βραδιά... ας ετοιμάσουμε λοιπόν τις κόκκινες κορδέλες και τα πινέλα, γιατί εκείνοι τρεις αγώνες θα είναι η δική μας Ιστορία.

Μωρέ εγώ εδώ από τις Λάρισα τρέχω σα τρελός γιατί έχω μια κόκκινη μπλούζα στη βαλίτσα μου εδώ και τρεις μήνες!!! Την πήρα ειδικά όταν μου είπαν πως η Μαρία κάνει πάρτι συνέχεια... αλήθεια ρε παιδιά, εσείς πότε βγάλατε τη δική σας;; 😅 Γιατί εγώ την φοράω ήδη μόνο που διαβάζω τα νέα... Κι ακόμα δεν έχει κερδίσει τίποτα φέτος!!! Αλλά μου λέει κάποιος πως όταν πάνε αυτές οι τρεις νίκες στους δρόμους των Ιωαννίνων δε γίνεται ΠΑΡΤΙ;;;;;;;;;; 😱🔥 Εμένα μου φαίνεται πως εκεί στις Λάρισα θ’ ανοίξουμε άλλη μια "Sakkoura Plaza" γιατί η πόλη μου δεν ξέχασε εκείνο το Γουίμπλεντον όταν φώναζαν όλοι "Μαρία Μαρία" στους δρόμους... τέτοιες στιγμές δεν τις ξεχνάς εύκολα! Και μια στιγμή... μήπως κανείς έχει σκεφτεί πως ενώ ετοιμάζουμε όλα αυτά μποφάν και σημαίες... η Μαρία μπορεί να μας κάνει πάρτι ΤΩΡΑ;;;;;;;;;; 😂 Γιατί εγώ σήμερα έβγαλα την μπλούζα μου στο σούπερ μάρκετ και ο υπάλληλος μου έκανε χαμό... μου είπε "πάλι αυτή η Μαρία;" και εγώ γελάω και του λέω πως μόλις πούνε τρεις νίκες ξεκινάμε το πραγματικό πάρτι!!! ❤️🔴

ρε παιδιά πως μου βγήκε τώρα τελευταία η Μαρία τόσο φωτιά;; έχει κάνει πάρτι τρεις φορές τους τελευταίους δύο μήνες κι ακόμα δεν έχει αρχίσει ο πραγματικός γύρος των τριών συνεχόμενων! Την περασμένη βδομάδα εκεί στο γήπεδο της Πρέβεζας την είδα με τα μάτια μου να σηκώνει το χέρι όσο δυνατά μπορούσε μέσα στη βροχή κι ακόμα ο κόσμος τραγουδούσε πάνω από τις στέγες... εκείνοι οι τρεις πόντοι στο ντε φάκτο ήταν σα να άναψαν φωτιά σ' όλη την πόλη κι όταν βγήκαμε στους δρόμους κρατώντας μόνο τις ξύλινες σημαίες του γηπέδου, κάποιος τράβηξε εκείνο το βίντεο που δείχνει τη Μαρία να κοιτάζει προς τις εξέδρες σα να ήξερε πως εκείνοι όσοι φώναζαν "Sakkoura Plaza" δεν είχαν τελειώσει ακόμη. εγώ εδώ στο Ιωάννινα ετοιμάζω ήδη κάτι διαφορετικό από μπουφάν και σημαίες... ετοιμάζω μια μεγάλη κόκκινη κορδέλα από ύφασμα στρωτήρι που πήρα από τη γιαγιά μου, αυτήν που παλιά την έβαζαν στις σοκολάτες όταν ήταν γάμος... την έχω κόψει σε μεγάλες λωρίδες κι αυτές που περισσεύουν τις δίνω στις γειτόνισσες για να κάνουν σημαίες στα παράθυρα. Αλλά το πιο αστείο είναι πως όταν πήγα χθες στο μπακάλικο του κυρ Γιάννη να πω για το σχέδιό μου, εκείνος μου έδωσε τρεις κόκκινους μπόγους πλαστικούς σα αυτούς που βάζαμε παλιά στην σχολική γιορτή... λέει "όταν κάνουν αυτές τις τρεις νίκες βάζουμε μέσα φωτιά και μετά την κρεμάμε στους δρόμους σα ντουλάπι της Μαρίας". και μην μου πείτε τώρα πως κάποιος άλλος έχει σκεφτεί πως οι τρεις αυτές νίκες δεν είναι μόνο πάρτι αλλά κάνουν και σ' όλους εμάς μια αγκαλιά σαν εκείνες τις νύχτες που δεν υπήρχε wifi και κοιμόμασταν πάνω στους καναπέδες κρατώντας σημαίες σα ζώνη ασφαλείας... εκείνο το συναίσθημα πώς ήταν;; σιγά μην περιμένουμε τους αριθμούς. 🔥💪

Μωρέ εγώ προσωπικά ακόμα θυμάμαι εκείνον τον Απρίλη όταν η Μαρία σηκώθηκε στο Τουρνουά του Μοντε Κάρλο και μου τρέλανε το κεφάλι εκεί μέσα στο ταξί… είχα βγάλει τη ζακέτα μου μέσα στις 2 ώρες στους δρόμους των Ιωαννίνων χωρίς καν να καταλάβω πως έγινε πάρτι, μόνο που οι γείτονες βγήκαν στα μπουρμπουλήθια γιατί τους ξύπνησα τραγουδώντας "Sakkoura Plaza"! 😱🔴 Ναι βρε παιδιά όλα αυτά είναι υπέροχα — αλλά αλήθεια, μπορούμε τρεις συνεχόμενες;;; Γιατί εγώ κάποια στιγμή φοβάμαι μήπως η Μαρία κοπιάσει κι όλα τελειώσουν σα… φούσκα… 😅 Αν τις βγάλει όμως η Μαρία σίγουρα εγώ ετοιμάζω κάτι πιο τρελό από μπουφάν: ένα μεγάλο καπέλο από κόκκινο χαρτόνι πάνω-γράφω "ΓΙΑΝΝΙΝΑ ΠΑΡΤΙ 2.0" και πάνω στον Βασίλη θα βάλω μια πινακίδα "ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΕΧΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ!!!" 🤣💥 Μακάρι όμως να κάνει πάρτι τώρα μην περιμένουμε τρεις νίκες!!!

πέρσι αυτοί οι τρεις συνεχόμενοι είχαν ξεκινήσει σα να βγήκε ο ήλιος στις τρεις το πρωί στο κέντρο του Ιωαννίνου — εκεί που την Κυριακή βγάζουν τις σακούλες των σκουπιδιών οι δημοτικοί υπάλληλοι, εκείνοι οι δρόμοι είχαν γεμίσει κόκκινους μπαλονάκια ακόμα σφραγισμένα από κάποιο γάμο των προηγούμενων ημερών. κάποιος έστησε ένα μικρό τραπέζι στις γωνίες λες κι ήταν στην κεντρική πλατεία της πόλης, είχε βάλει τρεις κόκκινες σημαίες σα φακέλους πάνω σ' ένα κουτί από γάλα κι έγραφε με μαρκαδόρο "αφιερώνεται στον πρώτο σου στρίγκλ" — εκείνο το βράδυ η Μαρία είχε χάσει τον πρώτο αγώνα, μα εμείς είχαμε ήδη ξεκινήσει το δικό μας πάρτι σα να μην είχε γίνει τίποτα. εκείνες τις τρεις μέρες ζούσαμε σαν το σχολείο εκείνων των χρονών που τελείωνε εκείνος ο δάσκαλος που μας ανάγκαζε να καθόμαστε όρθιοι στον τοίχο για το παραμικρό — θυμάμαι πως κάποιος είχε βγάλει το κινητό του και είχε βάλει το τραγούδι του τίτλου του Μπομπολάχου να παίζει δυνατά πάνω από τις σειρήνες των αμαξών που περνούσαν στην εθνική — κι εκείνη τη στιγμή κατάλαβες πως η πόλη είχε πάρει κάτι στα χέρια της, όχι μόνο η Μαρία στα χέρια της της ρακέτας της.

μωρέ ρε βρε πώς έλουζαν αυτά τα χρόνια εσείς; εγώ βγήκα πριν από δέκα λεπτά στον δρόμο κι είδα μια γριά στη γωνία να κουνάει ένα κόκκινο μαντίλι σα σημαία στους ελαιώνες μπροστά στο σπίτι της — κοίταξε πάνω μου σαν να έκανε νεύμα πως εμένα με περιμένει κάτι; κι ας ξέρω πως κουράστηκε πριν καν αρχίσει η τρέλα. αφήστε το να φύγει η γυναίκα; γιατί εδώ μέσα όλοι έχουμε μπουφάν στις ντουλάπες εδώ και χρόνια, όλα ακόμα σιδερωμένα με κόκκινο σίδερο σαν εκείνον τον Βαγγέλη που είχε ανοίξει το δεύτερο μαγαζί του στη γωνία όταν η Μαρία έκανε το πάρτι της τρεις φορές σε τρεις μήνες — μου λέει μάλιστα πως εκείνος ήταν που έδωσε τις κόκκινες μπλούζες στους γείτονές μας χωρίς αυτές οι άνθρωποι να τους ζητήσουν τίποτα! αλλά αλήθεια τώρα — εσείς εκείνοι τρεις αγώνες δεν ήταν μόνο νίκες, ήταν σα να πήρε ο καθένας μαζί του ένα κομμάτι της πόλης στην τσέπη του και το κράτησε σφιχτά μέχρι σήμερα. κάποιοι λένε πως η Μαρία ξέρει πότε πρέπει να ανάψει τη φωτιά κι εμείς ξέρουμε ότι εκείνες τις νύχτες δεν κοιμόμασταν γιατί οι γείτονες τραγουδούσαν μέχρι τις τρεις το πρωί τραγούδια τόσο παλιά που ακόμα θυμάμαι τις λέξεις γιατί τις είχε γράψει η δασκάλα μας στο τετράδιο του δημοτικού. τώρα λοιπόν που ετοιμάζουμε γιγαντοοθόνες στα στέκια και σημαίες από σοκολάτες της γιαγιάς και μπουφάν του κυρ Γιάννη, να σας πω κάτι επικίνδυνο — εγώ αυτή την εβδομάδα βρήκα τρία κόκκινα μαντίλια ξεχασμένα στις τσέπες των παλτών μου που δεν ξέρω ούτε από πού ξεκίνησαν. μην ήταν αυτά εκείνα που βάλαμε στις τσέπες των χωριανών πριν από χρόνια όταν δεν υπήρχε καν η λέξη Marie Mode; και τώρα βγαίνουν μόνα τους σα σημάδια; ίσως εκείνοι οι τρεις αγώνες έγιναν κάποτε σ' έναν άλλο κόσμο — αυτόν όπου η πόλη φώναζε " Sakkoura Plaza" και η Μαρία σήκωνε το χέρι της σα να κρατούσε την ίδια μαγική κόκκινη κορδέλα πάνω από όλους μας. και τώρα τελευταίο ψίξιμο — εκείνο το βράδυ στο Γουίμπλεντον όταν η Μαρία πήρε εκείνο το σερί, εγώ καθόμουνα στον καναπέ κρατώντας μια σημαία σαν ζώνη ασφαλείας και κοιμόμουν έτσι μέχρι το πρωί. την επόμενη μέρα ξύπνησα με τον κρότο των υπόλοιπων συγχωριανών μου στα παράθυρα — σιγά μην περιμένουμε τρεις συνεχόμενες ακόμα όταν κάποιες φορές το ίδιο το συγκρότημα είναι ήδη πάρτι χωρίς αγώνα! μήπως τελικά αυτές οι τρεις νίκες είναι μόνο η δικαιολογία που βρήκαμε για να ξεχάσουμε πως όλοι εδώ μέσα ξέρουμε πως η Μαρία είναι πάντα εκεί, όσο ασήμαντος κι αν φαίνεται ο αγώνας; το δικό μας πάρτι δεν έχει ημερομηνία λήξης — το έχουμε γράψει στις καρδιές μας σα να ήταν μόνιμο γραφείο στην εθνική. 🔥

Κι εσείς ξέρετε πότε ήταν η τελευταία φορά που η Μαρία έκανε τρεις συνεχόμενες νίκες; Το 2023, όταν απέκλεισε πρώην Νο1 και έφτασε στους ημιτελικούς του Γουίμπλεντον. Κι ακόμα περισσότερο: εκείνες τις τρεις νίκες τις είχε μέσα σε τρεις εβδομάδες, όχι τρεις μήνες. Οπότε όταν μιλάμε για "πάρτι", ας μιλάμε για νούμερα που έχουν κι αυτά διάρκεια—όχι για φούσκες που σκάζουν πριν καν αρχίσουν. Κι αν σήμερα βγάζω τη δική μου κόκκινη μπλούζα στο σούπερ μάρκετ και ο υπάλληλος γελάει, εγώ του λέω: "Ρε Γιώργο, εσύ θυμάσαι πόσες φορές έχει πάρει η Μαρία τρία σερί εντός ολίγων εβδομάδων; Γιατί εμείς εδώ στο Ιωάννινα δεν είμαστε τυχαίοι—έχουμε και κέφι, αλλά και αριθμούς."