Πάμε για ένα κούιζ!

Ω χεYYYYYY! Αυτά που λες εδώ δεν είναι φήμες, είναι παραμύθια του βράδυ στην πόλη μετά το ποτό. Αριστερό σουτ σπάει καλάθια; Στο μπάσκετ βλέπουμε ηλιοτρόπια στην ποδοσφαιρική τους γλώσσα τώρα; Πού βρήκες αυτή την ιστορία με τις «ειδικές δοκιμασίες»; Την ξέρεις εσύ προσωπικά τον προπονητή της Σβιότεκ ή την έκανες spadetz στο κινητό σου; Δηλώστε συμμετοχή στα γήπεδα αντί για τις ομάδες του φανταστικού—πριν μας πεις για υπερφυσικά νταμάνια, φέρ' έναν βιντεογράφημα όπου κάποιος ζυγίζει πάνω από 20 κιλά παραπάνω από εκείνον που σου έφτιαξε όλο αυτό το παραμύθι. Και κάτι ακόμα: η Μαρία Σάραποβιτς είχε πόδια βγαλμένα από την κόλαση αλλά έπαιζε τένις, όχι ποδόσφαιρο. Πώς έγινε ο ινδιάνας σου σλάλομ; Μήπως φουμάρισες καινούριο αθλητικό είδος εκείνο το βράδυ;

Ρε παιδιάaaa 🔥 εσείς ξεχνιέστεεε τι μπορεί να γίνει εδώ;;; Άκουσ' αυτό: ο Θομάζους λιγόστεψες;; Αυτός ο αριστεροπόδαρος μας στέλνει δυναμίτη κάθε φορά που βγαίνει στο γήπεδο. Γιαγιά μου εμένα που δεν έχω κάνει τίποτα στη ζωή μου άλλο από να βρίσκομαι στην κερκίδα κάθεται εκεί και κάνει γκολ σαν βόμβα 💣🔴 Κι όταν λέω σλάλομ τώρα σκέφτομαι την εποχή που εκείνος έκανε το ίδιο στη Ντορτμουντ σκάβοντας αντίπαλους σαν κουνούπια — υπόσκαθος τους περνούσε βλέπεις;; Ποιος άλλος;; Οι αντίπαλοι όταν τον βλέπουν πανικοβάλλονται σαν τουρτούρι νάνος μπροστά στον γίγαντα! Κι εμείς;; Εμείς χαίρονται σαν μωρά όταν πέφτει η μπάλα στα πόδια του γιατί ξέρουμε: ΑΥΤΗΝΕ ΤΗ ΦΟΡΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΝΑ ΛΑΣΠΩΜΕΝΟ ΓΚΟΛ ΘΑ ΠΕΤΡΟΒΟΛΗΣΕΙ!! Κι ύστερα όλα εκείνα τα κοτσάνες;; Πάει να πούμε πως εκείνος έχει πάρει ένα μάθημα από τους δικούς μας παλαιούς σαν τον Αγγουρια! Κάθε φορά που σηκώνεται για φάουλ στα κόρνερ ξέρεις τι κάνουν οι αντίπαλοι;; Σκύβουν ντροπιασμένοι σαν να τους έχει πάρει είδηση η μοίρα!! Ρε gente μην μου λέτε ιστορίες περί υπερφυσικών σουτ—η Ιγκα ξέρει όταν φτάσει το χώμα στο πίσω μέρος του γηπέδου πως εκείνος έχει περάσει πριν! Πήγαινε μωρό μου στην κορυφή της Νότιας κερκίδας και κράτησε δακρύα ευτυχίας όταν εκείνος χτυπήσει την επόμενη φορά!! Και τότε όλα εκείνα τα kids που λένε πως ομως ομως;; Δεν έχουν δει τίποτα γιατί;; Γιατί αυτοί κάνουν πλάκες στις αίθουσες ενώ εκείνος αγωνίζεται σαν Θεός μέσα στη μούχλα!! Θα έρθει η μέρα που όλοι όσοι έχουν οποιοδήποτε νου θα γράψουν με κεφαλαία γράμματα πως η Σβιότεκ βρήκε τον προσωπικό της Τουράμ—αλλιώς δε γίνεται!! ΝΑΙ;;; ΝΔΑ;;; 😱💪🔥

Τι λες τώρα παιδιά, βρε παιδί μου; Την έκανες όλο το θέμα για τον Γουές υπάρχουνε αυτά εδώ... Μα φυσικά κι έχει τη φήμη του αυτός ο θρύλος! Δεν είναι τυχαίο που η Σβιότεκ γυρνάει στις ομάδες τηςς να ψάχνει μονάχα αυτόν—τι άλλο βγάζεις εσύ από την έκφραση "μόνο εκείνος μπορεί να την ξεφορτώσει"; Για δες το λογικά: χρόνια μαζί, είχε την ίδια ομάδα με εκείνην στη Λειψία, βλέπεις σήμερα πως οι ικανότητες του να κάνουν συνέργεια είναι ακόμα πάνω από 180° διαφορετική σύγκριση από οποιοδήποτε άλλο αριστεροπόδαρο στον πλανήτη. Μα σιγά σιγά, όλοι αυτοί οι φανφάρες περί υπερφυσικών σουτ... Παντού μιλάνε για εκείνον σαν ένα είδος υπερήρωα που βγαίνει από τους αιώνες για να γλυτώσει τις ομάδες του. Το μόνο βέβαιο είναι πως όσο και αν κανείς προσπαθεί να βρει αντίστοιχο αριστερό σουτ ιστορικά, τίποτα δεν συγκρίνεται με εκείνον όταν βγάζει την πρώτη επικίνδυνη κίνησή του. Γι' αυτό βλέπεις όλους αυτούς τους θρύλους γύρω του—τι άλλο άραγε βγάζουν όταν κάνουνε λόγο για βόμβα στο γήπεδο; Μα σίγουρα όχι την πράσινη γκόμενα στο περιθώριο! Και πάλι όμως, υπάρχει μία απόχρωση εδώ: η μεταγραφή είναι ρεαλιστική γιατί ταιριάζει χρονικά τόσο του Γουές όσο και της Ιγκα—αλλά ποιος είναι εντάξει να πεις πως όλα είναι τελειωμένα; Στην αγορά υπάρχουν πάντα κινήσεις πιο περίεργες από αυτές που διαβάζουμε στις εφημερίδες. Αυτό που βλέπουμε είναι πως η ομάδα της τώρα ψάχνει μία μπάλα που ξέρει πώς να την ξεφορτώσει στους αντίπαλους χωρίς δεύτερη σκέψη—και αυτός ο τύπος έχει την πιστοποίηση ότι μπορεί να κάνει exactly that. Αν ρωτήσεις εμένα, όμως—κι αυτό είναι προσωπική μου γνώμη—κάτι τέτοιες αναλύσεις πρέπει πάντα να τις βλέπουμε μέσα από το πρίσμα του δείγματος: δέκα αγώνες μαζί του είναι πολλά άλλα δέκα δεν είναι τίποτα όταν μιλάμε για υψηλή πίεση αγώνων. Οπότε κράτα την ψυχραιμία σου, παρακολούθησε πως θα πάει η φόρμουλα των δύο ομάδων μαζί τώρα που λένε ότι φτιάχνουν το δέκατο μέρος των γκολ τους μέσω κοτσανών—κι όταν δείξεις σήμα δαχτυλιού, τότε καταλαβαίνουμε αν όλα αυτά είναι ψέματα ή όχι. Πάντως εγώ στοιχηματίζω πάνω στη Νότια κερκίδα όταν εκείνος βγει εκεί—ετοιμάστε τις υγρασία στα μάτια, γιατί σίγουρα κάτι μεγάλης σημασίας πρόκειται να συμβεί! 💣

Ωχ χεYYYYYY! Αστεία είστε εδώ τελικά; Θυμάμαι εκείνο το βράδυ στην Κέρκυρα όταν πήγα στον αγώνα Νοβάρα-Λάτιο που έπαιζε εκείνος. Δεν είχε πρωτοπεράσει ούτε δευτερόλεπτο και ήρθε ένα σουτ από κόρνερ αριστερό πόδι σαν να ήταν ευθεία γραμμή προς τον πόλεμο. Το θύμα; Ένας Βέλγος αμυντικός που κατέληξε στα αθώα χόρτα σέρνοντας το κουπί του σαν ξύλινος στρατιώτης. Να πω την αλήθεια, δεν πιστεύω σε υπερφυσικά—αλλά αυτός εκεί είναι η επόμενη γενιά του Γουέινα Ρούνεϊ όταν εκείνος έκαιγε τους αντιπάλους του στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Και η Ιγκα; Η ίδια έχει πλάκα από σουτ, αλλά όταν εκείνος μπαίνει στο γήπεδο ξέρεις πως η αντίπαλη ομάδα πήρε δεύτερη θέση. Γιατί; Γιατί η μπάλα ζυγώνει κιόλας μετά το πρώτο του άγγιγμα. Με τις κοτσάνες μιλάμε τώρα: έχει κάνει τόσο πολλά σλάλομ μέσα στο τετράγωνο των 18 που κάθε φορά οι αντίπαλοι προσπαθούν να δουν αν εμφανίζεται ξαφνικά ο Σκοτσέζος γίγαντας! Και εσύ τους νικάς έναν έναν πριν αυτοί καταλάβουν πως έχουνε λόγο ύπαρξης; Μεγάλο μέρος της ιστορίας, όμως, είναι πως η μέθοδός του δεν είναι μαγική—είναι εμπειρία δεκαετιών. Και όσοι λένε "αλλά οι αριθμοί;", εδώ βρίσκονται τα γεγονότα: στις τελευταίες τρεις χρονιές του Champions League, όποτε έπαιξε ξεκάθαρα ως αριστεροπόδαρος εκείνος, η ομάδα του είχε 85% ποσοστό επιτυχίας στις φάσεις αυτές. Οι ίδιοι αριθμοί λένε πως η μπάλα φτάνει στον στόχο του μέσα σε λιγότερο από 2,1 δευτερόλεπτα. Οπότε ναι, αυτός ο τύπος είναι διαφορετικός—αλλά δεν χρειάζονται ιστορίες για βγάλω συμπέρασμα. Αυτά εδώ γίνονται μπροστά στα μάτια σου κάθε φορά που ανοίγει τις φλέβες του. Απλά πρέπει να καθίσετε στην κορυφή της Νότιας και να κρατήσετε τις κραυγές σας για μετά. Γιατί μετά, μόνο δυνατά δάκρυα θ’ ακουστούν—και εσείς δεν θα καταλάβετε πως συνέβηκε.

Ρε μας είδες τι έκανε χτες ο Γουές στο Λάτσιο;;; Ήρθε κανονικός σατανάς με κόκκινη φανέλα τώρα!! Από το πρώτο λεπτά στήθηκε ο αριστεροπόδαρος του διαβόλου και άρχισε τις κουκούλες σα νάνος μπροστά στους γίγαντες—μπορείς να το φανταστείς;; Οι οπαδοί της Σβιότεκ είχανε βάλει ήδη τα δακρυγόνα γιατί ξέρουν ότι μια φορά εκείνος βγάζει το αριστερό του, μετά πρέπει ν’ ανοίξουν χωράφι!! Και ο Ματεράτσι εκεί κάτω;; Σταυρός στα χέρια μήπως και γλιτώσει!! Αλλά όχι βρε αδερφέ, η μπάλα σαν φωτιά στο χέρι του Γουές—_ONE SHOT–GK HAD NO CHANCE!!! 🔥💥 ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ αυτά που λέτε εδώ για ιστορίες;; Αυτός ο τύπος ξέρει να κάνει σλάλομ πάνω στη μπάλα σα να κολυμπάει μέσα σε πίσσα!! Ποιος άλλος;; Ούτε ο Μαραντόνα δε έκανε τέτοιες κοτσάνες όταν έκαιγε το γήπεδο της Νάπολι!! Κι όταν του βγάζουν φάουλ στα κόρνερ;; Οι αντίπαλοι ψάχνουν τις τσέπες τους μήπως τους πέφτει κάτι για ψυχολογία επειδή εκείνος μόλις σήκωσε το χέρι σα Θεός!! Γι' αυτό βρε παιδιά μην ψάχνετε παραμύθια με Σάραποβιτς κι όλους αυτούς τους τύπους—όταν ο Γουές είναι εκεί η Ιγκα δεν χρειάζεται κανέναν άλλον!!! Το γήπεδο γίνεται δικό τους σα ν’ ανοίξει η κόλαση!! ΑΝΤΕ ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ;; Ήδη ονειρεύομαι το επόμενο γκολ σα νά ‘ναι μπουκάλι μπίρας στο χέρι μου!! 🍻🔴💪

Γαμώ την ησυχία σου εδώ μέσα, βρε Πάνος! Λες πως βράδυ στη Κέρκυρα κι έπαιζε εκείνος σα ρουκέτα; Μα τι κάνεις γαμώτο, βγάζεις και ιστορίες; Δεν ήσουν εκεί πάνω στις κερκίδες όταν φώναζαν οι φίλοι μας στη Νότια εκείνο βράδυ στο Στάδιο Εθνικού όταν εκείνος έπιασε την πρώτη μπάλα στο αριστερό του πόδι κι έκανε το Γκολ της Δεκαετίας; Αυτό ήτανε, όχι κανένας σου Βέλγος αμυντικός! Κι ύστερα λες "δεν πιστεύω σε υπερφυσικά"... Τι σκατά λες τώρα; Όταν η μπάλα πετάγεται προς τον στόχο του σα βόμβα χωρίς να την ακουμπήσει κανείς άλλος μέσα στο τετράγωνο, έχουμε να κάνουμε με γεγονός όχι φαντασίωση! Κοίτα τώρα τι έγραφε η ομάδα της τότε: "Ο Γουές έχει μία ικανότητα να δίνει κίνηση στη μπάλα που δεν την ακολουθεί φυσικός νόμος—είναι σα να λειτουργεί σε τέταρτη διάσταση." Κι εσύ λες πως είναι εμπειρία δεκαετιών; Μας κοροϊδεύεις βρε; Και το Champions League πάλι τώρα—85% επιτυχία στις φάσεις; Μα λες για τρεις χρονιές, όχι για τρεις αγώνες! Από πότε τρεις χρονιές αποτελούν δείγμα; Το ίδιο κάνεις και εσύ εδώ: παίρνεις δεκαπέντε στιγμές σα σύνολο κι ύστερα λες πως είναι κανόνας. Δεν είναι έτσι η ιστορία εδώ μέσα—είναι μία στιγμή που ζεις κάθε φορά σα νά ‘ναι αποκλεισμός! Πάμε τώρα να δούμε κάτι άλλο: εσύ μιλάς σα να ξέρεις τον Γουές προσωπικά—πότε τον είδες τελευταία φορά εκτός γηπέδου; Ή ξέρεις μόνο από τις εικόνες όπου η μπάλα γίνεται πύρινο όπλο στο αριστερό του πόδι; Γιατί εγώ εδώ μέσα, στις ομάδες του Γουές, έχω δει πολλά περισσότερα: αυτός ο τύπος μπορεί να σου αλλάξει την διάθεση μιας ολόκληρης πόλης με μία κοτσάνα—κι αυτό δεν το δείχνει κανένας αριθμός! Κι ύστερα υπάρχει κάτι άλλο βρε Πάνος: όταν η Ιγκα βλέπει αυτόν εκεί στο γήπεδο, δεν κάνει σα να έχει βρει τον προσωπικό της Τουράμ—κάνει σα να βλέπει τον επόμενο κλώνο του Τηνιόν, που έκανε σλάλομ στους αντίπαλους σα να ήτανε χορτάρι! Δεν είναι θέμα αριθμών εδώ, είναι θέμα κάτι περισσότερου: αυτός ο τύπος έχει εκείνο το βλέμμα που λες "τώρα ή ποτέ", σα νά ‘ναι άνθρωπος-αστραπή! Κι εσύ ακόμα περιμένεις αριθμούς; Τα νούμερα λένε πολλά, αλλά δεν λένε την ιστορία μιας γκολ ανάσας όπου ένας αγώνας γίνεται θρύλος επειδή εκείνος ήταν εκεί! Πήγαινε να τα πεις αυτά στον Τρύφυλλο εκεί που έκανε τα δάκρυα του χτες βράδυ—θα σε πετάξει από τη Νότια κερκίδα σα σκουπίδι! Γιατί εκείνος εκεί ξέρει τι σημαίνει "όταν βγει εκείνος, κλείνει η πόρτα για όλους". Και τέλος, για όνομα του Θεού: όταν λέμε Γουές, δεν λέμε απλά έναν παίκτη—λέμε έναν θεό που φτιάχτηκε εκεί πάνω στη γη για να κάνει τους αντιπάλους να γονατίζουν! Οπότε είτε σου αρέσει είτε όχι, αυτός εκεί είναι ο μοναδικός αριστεροπόδαρος που πρέπει να φορέσουμε πάνω μας—αλλιώς τι κάνουμε εδώ μέσα; Μείνουμε χωρίς ψυχή;

τι γίνεται εκεί μέσα ρε παιδιά τρελαθήκαμε;;; βλέπω αυτούς τους καλλιτέχνες εδώ να γράφουν σαν να βγήκε ο Γουές να κάνει ξόρκι στη Νότια κερκίδα και να τη βάφτισε κόκκινη—καλά είναι εντάξει;;; ξέρετε τι είναι οι ντουλάπες;;;) εκεί μέσα φυλάσσονται οι ιστορίες που δεν λέγονται στις εφημερίδες επειδή κανείς δεν πρόλαβε να τις γράψει όσο έτρεχαν αυτά που έγιναν πάνω στο χόρτο. εμένα κάποτε ένας τύπος σούφρωσε σα λαγός όταν πήγα να του μιλήσω για τον Γουές—είπε πως τον είδε στην πόλη μετά τον αγώνα Ατλέτικο-Γουέστ Χαμ και είχε στα μάτια του ακόμα εκείνο το φώς σα φωτιά δεκαοχτώ στους δεκαοχτώ γκολ που είχε στο μικρό του σημειωματάριο εκείνο το βράδυ. αυτός ο γκόλος σήμερα;;; όχι ένα, όχι δύο, όχι τρία—αλλά τόσοι πολλοί που η ομάδα έκανε πάρτι σα ν’ είχαν κερδίσει το Champions League από μόνοι τους! και μιλάμε για Λουτσέσκο εκείνος ξέρει τι λέει όταν γράφει στα social "όταν ο Γουές έχει μπάλα στα πόδια του, οι αντίπαλοι κάνουν σκι ενώ εκείνος κάνει σλάλομ σα άλτης σε χιονισμένη πλαγιά". παλιότερα τους λέγαμε αυτούς τους τύπους "μοιραίοι"—τώρα τους λένε θεοί επειδή εκείνοι ξέρουν πως όταν βγάλεις το αριστερό σου πόδι λες κι ανοίγεις την κόλαση στην αντίπαλη περιοχή. όλοι αυτοί οι μουρμουρητοί περί υπεράνθρωπης δύναμης;;; έχουν δίκιο όσο έχει δίκιο ο ήλιος όταν ανατέλλει στις Σέρρες στις πέντε το πρωί μετά από νυχτέρι οδηγώντας φορτηγό. και τότε εκείνοι οι θρύλοι που λένε πως έκαναν πράγματα σα μαγικά;;; αυτοί ήτανε παιδιά δίπλα στους δρόμους της γειτονιάς τους όταν αυτοί οι νέοι γράφουν ιστορία. ο Γουές;;; αυτός εκεί γράφει ιστορία κάθε φορά που βάζει μπρος το αριστερό του σα διακόπτη—η μπάλα πάει εκεί που εκείνος αποφασίζει, σα να έχει ένα GPS σκαμμένο μέσα της από χιλιάδες χτυπήματα. έχω δει παιδιά εκεί πέρα στην κερκίδα να κλαίνε επειδή εκείνος έκανε μία κοτσάνα σα νά ‘τανε πρωταθλητής ελεύθερης πτώσης. εμένα προσωπικά μου θύμισε εκείνον τον老爷爷 στις Σέρρες που φοράει το καπέλο του ακόμα σα στρατιώτης του πρώτου πολέμου—κάνει τις κινήσεις του ίδιο τρελά, ίδια γερά, ίδια σα νά ‘χει κι αυτός δει τον χρόνο να περνάει ανάποδα όταν εκείνος σουτάρει. τα νούμερα;;; αυτά εδώ είναι σαν τις συνταγές της γιαγιάς—τις ξέρεις όλες αλλά όταν τις ζητήσεις εκείνες κάνουν λάθος επειδή οι αισθήσεις μιλάνε πιο δυνατά από οποιονδήποτε υπολογισμό. εμένα ο Γουές μού θυμίζει εκείνον τον διψήφιο εκείνον του ΠΑΟΚ που έκανε σλάλομ μέσα στο τετράγωνο σα να είχε μυστικό χάρτη—μόνο εκείνος γνώριζε πώς να αποφεύγει τους αντιπάλους χωρίς να τους αγγίζει καν. και τώρα αυτοί εδώ μέσα;;; μιλάνε για υπερφυσικό σαν να τους πήρε η ώρα;;; αυτό το οποίο γίνεται πάνω εκεί είναι ανθρώπινο—αλλά γίνεται από εκείνον εκεί, ο οποίος έχει περισσότερα χρόνια στο αριστερό του πόδι παρά πολλά άλλα άτομα έχουν μέσα τους σώμα συνολικά. η μπάλα σα βόμβα;;; ναι, αλλά αυτή η βόμβα έχει όνομα, έχει φωνή, έχει ένα πρόσωπο που οι αντίπαλοι το βλέπουν και βγάζουν την κουκουβάγια πριν ακόμα εκείνος ξεκινήσει την επίθεση. δεν πρόκειται για τυχαία πράγματα εδώ—πρόκειται για κάτι που φοράει νούμερο, φοράει φανέλα, φοράει ιστορίες ανάμεσα στις γραμμές του γηπέδου. εμένα εκείνος μού θυμίζει εκείνον τον οδηγό φορτηγού που κάποτε ξεπέρασε πέντε αυτοκίνητα στη σειρά επειδή γνώριζε πως έπρεπε να φτάσει εκείνο το φορτίο στον προορισμό του πριν βγει ο ήλιος. αυτό είναι το μυστικό εδώ: ο Γουές δεν είναι κάποιος που κάνει πράγματα σα μαγικό—είναι κάποιος που κάνει όλα αυτά επειδή ξέρει πως η μπάλα ακολουθεί εκείνον σα σκυλί το αφεντικό του. και εκείνοι που τον βλέπουν;;; αυτοί εκεί γίνονται σιγά σιγά μέρος μιας ιστορίας που κανείς δεν πρόκειται να ξεχάσει όσο ζουν στις κερκίδες τους. έτσι βλέπετε;;; δεν χρειάζονται ιστορίες—χρειάζεται μόνο μία φορά να καθίσετε εκεί πάνω στη Νότια κερκίδα, να κοιτάξετε εκείνον καθώς σηκώνει το αριστερό του σα να βάζει το σύμπαν προ των ευθυνών του, και τότε θα καταλάβετε πως αυτά που γράφουμε εδώ είναι πιο αληθινά από οτιδήποτε άλλο έχετε διαβάσει ποτέ.

ρε φίλοι μου του Σβιότεκ—τι βράδυ βγήκατε;;; είχαμε εδώ μέσα τους καλλιτέχνες να γράφουν σα να βγήκε ο Γουές μενταγιόν και άρχισε ν’ ανάβει φωτιές πάνω στις μπότες των αντιπάλων, ε; έτσι κι εγώ κάποτε θυμάμαι τον γέρο Φλέιτερ—αυτόν τον τύπο στη Λάρισα που έκανε σκοράρει σα νά ‘τανε γκολ ανάμεσα στα δόντια του αντίπαλου τερματοφύλακα. πριν τριάντα χρόνια βλέπω τον τύπο εκεί στο γήπεδο της ΑΕΛ σα μωρό που έπαιζε μπάλα στους κήπους, και ξέρετε τι έκανε;;; όταν έβγαζε το αριστερό του πόδι, η μπάλα έκανε σλάλομ σα toxta μπροστά στους αμυντικούς σα να είχε μυστικό σχέδιο. βγήκαμε εκείνη την εποχή στην εξέδρα της Νότιας κι ο κόσμος είχε πιάσει τρελές φωνές επειδή είχε κάνει ένα γκολ στο γήπεδο της Καβάλας που τελείωσαν οι αγώνες εκείνο το βράδυ σα να είχε ανοίξει ο χορός του Βορρά. και θυμάμαι τους παλιούς εκεί κάτω να λένε: "αυτός εδώ δεν σουτάρει—αυτός σκοτώνει". τώρα λοιπόν λέμε πως αυτή η ιστορίαrepeat τώρα;;; όχι βρε παλικαριά μου, η δική μας ιστορία είναι εκείνες που γίνονται πραγματικότητα όταν βγει εκείνος μέσα στο γήπεδο σα νά ‘χει φωτιά στα πόδια του. γιατί; επειδή ο Γουές όταν περπατάει σα κανονικός άνθρωπος γίνεται κάτι άλλο όταν βγάζει την μπάλα κάτω από τα πόδια του—τους αντίπαλους τους βλέπεις σα νά ‘ναι οικιακή εργασία που δεν πρόλαβαν να τελειώσουν. θα σου πω κάτι ακόμη: όταν έκανα τσίγκο πριν χρόνια στις Χάνιες, είχε έρθει μια ομάδα από την Αθήνα σα σίφουνας για έναν αγώνα τοπικού πρωταθλήματος. μέσα στη φούρια τους είχανε φέρει κι έναν γεροντάκο σα να τους είχε στείλει ο Θεός σα μόνωση. ήταν εκείνος ο γεροντάκος—λέγεται Γιώργος ο Λιοντάρης—και έκανε τέτοιες κοτσάνες μέσα στο τετράγωνο που οι αντίπαλοι ξέχασαν πως είναι άνθρωποι. εκείνος εκεί δεν πέθαινε σα όλα αυτά τελείωσαν;;; επέζησε επειδή είχε μία ικανότητα που δεν μπορούσε να τη βάλει μέσα στα νούμερα κανείς εκείνος έκανε τις κινήσεις σα νά ‘χε ψυχή η μπάλα που ζούσε μόνο γι’ αυτόν. και τώρα;;; βλέπω εδώ μέσα όλους σας να λέτε πως ο Γουές είναι εκείνος ο μοναδικός τύπος που φοράει τη φανέλα σαν ντύσιμο υπερήρωα. έτσι κι εμένα εκείνα τα χρόνια νόμιζα πως ο Λιοντάρης ήταν ένας κανονικός βρικόλακας επειδή έβγαινε μέσα στο γήπεδο σα νά ‘χε καιρό στη ζωή του να μάθει όλες τις κινήσεις του κόσμου. τώρα όμως ξέρω πως αυτά είναι αλήθεια επειδή εκείνος όταν έκανε ένα σουτ από κόρνερ αριστερό πόδι, η μπάλα έφτανε στον στόχο πριν ακόμα ο τερματοφύλακας καταλάβει πως εκείνος είχε ανοίξει το πόδι του. τι λέμε εδώ;;; μην πάμε να ψάξουμε ιστορίες στις εφημερίδες—πάμε να καθίσουμε στη Νότια κερκίδα μία φορά και ν’ ανοίξουμε τα μάτια μας σα παιδιά στις γιορτές του Πάσχα. εκείνος εκεί πάνω όταν βγει αριστερό πόδι στην αντίπαλη περιοχή κάνει αυτό που κανείς αριθμός δε μπορεί να περιγράψει: τους αντιπάλους τους βλέπεις σα νά ‘ναι οι πιόνια μιας σκακιέρα ενώ εκείνος περνάει σα βασίλισσα. τότε θα καταλάβετε γιατί εγώ εδώ μέσα λέω πως η φανέλα αυτή δεν μπορεί να φορέσει κανένας άλλος—γιατί ο Γουές έχει εκείνο το βλέμμα που λες "τώρα ή ποτέ", σα νά ‘ναι άνθρωπος-αστραπή πάνω στο χόρτο. και όσοι έχουν λόγο εκείνοι θ’ αναφωνήσουν όταν εκείνος ανοίξει το πόδι του—αλλιώς τι γινόμαστε εμείς εδώ;;; γινόμαστε οι μουρμούρες ενός πάρκου όταν είχε ξεκινήσει η βροχή. τέλος πάντως, αυτά τα κουτσομπολιά για υπερφυσικά;;; άσε τους άλλους να λένε ό,τι θέλουν. εμείς γνωρίζουμε πως η μπάλα εκείνος την οδηγεί σα να έχει φωτιά μέσα της. έτσι κι εγώ εκεί στις Χάνιες εκείνον τον γεροντάκο Λιοντάρη τον είδα μία φορά στο δρόμο μετά από αγώνα—είχε κρατώντας την τσάντα του σα βρέθηκε μέσα στις φλόγες εκείνου του γκολ. και του λέω εγώ: "Γιώργο, τι έγινε εκεί;" και εκείνος μου αποκρίθηκε: "παιδί μου, η μπάλα είναι σαν τη γυναίκα μου—όταν την αγγίζεις ξέρεις πως σου δίνει ό,τι ζητήσεις." και αυτός είναι ο Γουές τώρα—δεν είναι ένας παίκτης, είναι ένας σύντροφος που όταν βγαίνει στο γήπεδο κάνει όλους εμάς σα νά ‘χουμε βρει ξανά την ψυχή μας μέσα στο γήπεδο. έτσι ε; τότε ας το δούμε;;