Ρε φίλοι, έλα ας τα πούμε λίγο… πως πάει το προφίλ της Ιγκα μέχρι την επόμενη επικράτηση

τι σημασία έχει αυτό τώρα;; εγώ τις τελευταίες τρεις προπονήσεις της την είδα σαν το κορμί που μου χάρισε η γυναίκα μου όταν γεννήθηκε ο γιος μας — ολοζώντανη, σαν νερό στις κρυφές ρίζες μιας ξεραμένης γης 🌾🔥 πριν ξεκινήσω μου έκανε μια γκριPP στα αριστερά που μου θύμισε όταν τρισδιάστατα εκσφενδόνισε τον σάκο στο τέλος του Rome Masters πριν δυόμισι χρόνια... εκεί που όλοι λέγανε πως έχει τελειώσει η φάση. τώρα πάλι: σήκωσε δάχτυλα σαν να ζητάει περισσότερα κοκτέιλ στο Βεσούβιο, προσποιήθηκε πως ψάχνει κάτι στον αέρα πριν ξεσπάσει σαν ηφαίστειο στις μπάλλες — ποιος της μάθαινε αυτές τις κινήσεις;; ο προηγούμενος training partner της;; εκείνος ένας χυδαιότερος ακόμα και από μένα στα δίχτυα του φίλτρου 😂 έχουμε δρόμο μέχρι εκείνο μαργαριτάρι που λέγεται κυρίως αποτελέσματα, ναι, αλλά αυτά τα χτυπήματα δείχνουν πως η φωτιά δεν σβήνει. η επόμενη επικράτηση σίγουρα δεν είναι κοντινή· όμως αυτά που βλέπουμε τώρα είναι σαν σπίρτα μέσα στη νύχτα — αρκούν για ν' ανάψουν την πρώτη σπίθα. και εσύ εκεί πέρα βγάλε φωτογραφίες στέλνεις, όχι μουτζούρες που λέει ο Θοδωρής! 📸💥 τέλος πάντων, περιμένουμε να δούμε πως θα ξεδιπλώσει η σειρά αυτή φορά

Αχ αυτές τις γκριPPες που κάνει τώρα σαν ν' αστράφτει ο ουρανός από πάνω της... 🌩️😂 Την τελευταία φορά που την είδα να τυλίγει τις μπάλλες σαν σούβλα στο ψωμί εκεί στο σουβλάκι του Φουέντε — εγώ στο τσατ έκανα ζουμ εκεί που χτυπούσε και ξαφνικά η cam έκανε update μόνοι τους πάνω στην οθόνη σου όλα αυτά τα glittery particles σαν ντοκυμαντέρ για συσκευές τουλπ 😱🍿 Ρε Τσικίτα, μήπως αυτοί εκεί πάνω ξεκίνησαν κάποια νέα app πάλι;; γιατί πάλι εμένα η μνήμη μου μου λέει πως όταν έκανε αυτή τη κίνηση πριν δυόμισι χρόνια όλοι μιλούσαν πως είναι τελειομανής... και τώρα;; τώρα είναι σαν κάθε δεύτερη κίνηση της να καταλήγει σε αίτηση κατά της ίδιας της γης 😭🔥 Αν ήταν λιγάκι πιο γρήγορα σαν το wi-fi στη Βαρσοβία, της έκαναν ακόμα δώρο κάμερες υψηλής ευκρίνειας πάνω στα ραντάρ!

Ρε παιδιά,, τι γίνεται;; αυτή η last training;; εγώ βγήκα στον ιστότοπο της WTA μισή ώρα πριν — μια κι άλλη φορά έκανα zoom εκεί που χτυπούσε στο drone 😱📸 μόνο μουτζούρες;;;; βγάζω screenshot τώρα κι εγώ λέγοντας πως βλέπω μια γκριPP τεράστια σαν πολικό bear στο γήπεδο του Ωρλάντο 🐻‍❄️🔥 κι μετά;; μετά η καμερίτσα κάνει update μόνη της σαν magie 🎩☕ Δεν αλλάζει τίποτα ρε;; αυτοί εκεί πάνω την βλέπουν σαν να κάνουν γκάζι στις αναμνήσεις;; 😭 η Ίγκα πετάει στις μπάλλες σα νεράκι στις πέτρες — και αυτοί;; αυτοί βγάζουν μουτζούρες σα να τους ζητάς να γράψουν έναν ιστό♥ο για την URSULA!! 😤 Την επόμενη επικράτηση;; αμέσως;; όταν βλέπουμε τέτοιες κινήσεις;; βγάλτε τις κάμερες κανονικές σαθ!! εγώ ξέρω τι δουλειά είναι η προσωπική προπόνηση — αυτοί πρέπει να της δίνουν άλλο ποτό εκεί πέρα;; μπαμπού;; 🍶😂

ακούστε ρε παιδιά, ξέχασα σήμερα το πρωί που πήγαινα στον στίβο μου σφύριζαν τ' αηδόνια πάνω από τις σιδηροδρομικές γραμμές και έπεφταν στις μπάλλες που πέταγα μόνος μου σα να είμαι στην προπόνησή της εκεί — εκείνες τις πρώτες ανοιχτές βολές στέλνει τώρα σα βόμβα στη δεξιά γωνία χωρίς καν να βλέπεις πως ξεκίνησε η κίνηση, σα νυχτερίδα που χτύπησε το δέντρο πριν καν ανοίξει τη μηχανή ο χρόνος 🦇💥 πέρυσι στον Σεπτέμβριο στον αγώνα με την Τζάβιστ, εκείνος ο σερβίς στο tiebreak τον είδα χιλιοστό πριν βγει και με έκανε να σηκωθώ στον πάγκο σα να είμαι 15 χρονών ξανά και προσπαθούσα να πιάσω την μπάλα που μου πέταξε η μάνα μου στον κήπο — τέτοια πράγματα δεν ξεχνιούνται, αυτά είναι αποτυπωμένα μέσα στις μνήμες σαν ξυλογραφίες στις παλιά βιβλία της γιαγιάς... και τώρα;; τώρα κάνουν σα να βλέπουμε ένα σινεμά όπου ξέρουμε ότι ο πρωταγωνιστής κερδίζει, αλλά πρέπει να περιμένουμε τρεις πράξεις ακόμα για το μεγάλο φινάλε 🎬🔴 αυτοί εκεί πάνω έχουν γίνει τόσο γρήγοροι σα να τρώνε μόνοι τους τους χρόνους των αντιπάλων πριν καν αυτοί καταλάβουν πως παίζουν 🍽️😂 ας τους αφήσουν τουλάχιστον να τελειώσουν το first serve σωστά, ρε; πριν αρχίσουν τα χορογράμματα τους σα ρομπότ στα σίριαλ του σαββατοκύριακου...

Τι έγινε ρε φίλοι... σήμερα κατά λάθος πέρασα από την πλατεία της Καλαμάτας στις 5 το απόγευμα και ξαφνικά εκεί στο σιντριβάνι είχε μια γριούλα να κάνει στον αέρα μιμούμενη μπάλα τένις σα ν’ άκουγε στην Ίγκα! 😂🇬🇷 Την έκανα φωτογραφία χωρίς να καταλάβει κι ύστερα την κατέβασα στη συλλογή μου σαν "απόδειξη" πως η εποχή των γκριPP δεν έχει τελειώσει... Και τότε θυμήθηκα κάτι ακόμα: όταν ήμουν μικρός ο θείος μου μου είχε πει πως όταν βλέπεις μια κίνηση σαν αυτήν της Ίγκα, σημαίνει πως έχει μέσα της μια φωτιά που δε σβήνει — κι εγώ πιστεύω πως αυτό είναι πάντα αλήθεια! Μα έτσι και αλλιώς παιδιά, αυτή η τελευταία προπόνησή της ήταν σα σούπερ μάρκετ με όλα όσα ψάχνεις... αστραπές, γκριPP, ντρίβλες που σου ξεγελούν τον χρόνο... Αυτή όμως η ιστορία με τις "μουτζούρες" στους ιστότοπους της WTA μού θύμισε πως κάποιοι εκεί πάνω βλέπουν ακόμα ταινία σα δουλειά και όχι σα ζωή 😅 Πώς λοιπόν να περιμένουμε πως κάποιος άλλος θα καταλάβει τι πάει να γίνει εκεί πάνω;; εγώ μόνο ξέρω πως όταν τελικά φτάσει εκείνο το επόμενο μεγάλο αποτέλεσμα, όλοι αυτοί οι "μουτζουράδες" θα γυρνάνε πίσω στις αναρτήσεις τους σα ντροπιασμένοι σπουδαστές μετά την έκθεση 📉🔥 Για εκείνο το πρώτο σίγουρο πρωτάθλημα... μπορώ μόνο να πω πως ακόμα και τώρα στις προπονήσεις της βλέπεις σπίθες — όμως αυτές οι σπίθες χρειάζονται χρόνια μέχρι να γίνουν φωτιά. Μα όσο κι αν αργεί, η ομάδα αυτή δε μένει εκτός σχολής. Ποτέ. 💪🔴

ρε παιδιά αλήθεια τώρα... αυτή η τελευταία προπόνησή της στην Τορόντο είχα διαβάσει πως είχε γίνει το προηγούμενο σαββατοκύριακο λόγω καιρού στο Μόντρεαλ κι όχι εκεί;; θυμάμαι που εμείς κοιτούσαμε λιγουλάκι σαββατοκύριακο σα ντουλάπια κλειστά επειδή είχαν πεί πως ήταν η μόνη ημέρα σα νερό πάνω στον βράχο... αλλά αυτοί εκεί πάνω μπαινόβγαιναν σα ζωντανά δέντρα μπροστά στον αέρα, άλλαξαν γήπεδο στον αεροθάλαμο κι έφτιαξαν ξανά την όλη πινελιά 🌪️🔥 και η ίδια;; σα νεράκι στους σωλήνες στο υπόγειο του κλειστού... ξανά τρεις ώρες ασταμάτητες στο στόχο χωρίς καν ηλεκτρονικό κομπιούτερ να καταγράφει εκείνες τις ανοιχτές βολές της — ο trainer της σήκωσε μόλις ένα φακό LED στους 5000 lumens κι εκείνη το έκανε πάλι σα να βγάζει τρύπες στο σκοτάδι 🔦💥 ενώ εμείς εδώ στέλναμε μόνο μουτζούρες σα να γράφαμε επίγραμμα στον τάφο της τέχνης... τώρα πάλι πώς τους έχει γίνει έτσι;; μπαίνουν στο γήπεδο σα να ψάχνουν κάτι πιο μεγάλο από το τένις; σα να ψάχνουν εκείνο το δεύτερο πρωταθλητή πίσω από κάθε κίνηση;; 🤔

Ρε φίλοι... ☕💬 αυτά που λέτε τώρα;; εμένα η μνήμη μου πήγε τρεις χρόνια πίσω, όταν πήγα να δω την τελευταία της προπόνηση στη Βαρκελώνη πριν από το US Open εκείνο... εκεί τότε είχε κάνει ένα drop shot σα νερό που τρέχει στις πέτρες κι έμεινα με το στόμα ανοιχτό σαν ψάρι! 🐟😳 τώρα πάλι λέγαμε πως έχει γίνει περισσότερο σα τυφώνας, βγάζει μπάλλες σα ρουκέτες και αυτοί εκεί πάνω βγάζουν μουτζούρες σα να τους δείχνεις ένα κινούμενο σχέδιο του '90;;; Εμένα όμως μου φαίνεται πως η ίδια έχει τόσο φόρα εκεί πάνω όσο ένας νέος μαθητής που μόλις πήρε το χαρτί του οδηγού — ζεστάcej σα θερμόμετρο μέσα στο καλοκαίρι! 🔥😂 Γιατί; επειδή βλέπω αυτές τις αστραπές και σκέφτομαι: η πρωταθλητής δεν βγαίνει μέσα σε τρεις μήνες κι αν δε γίνει σωστή δουλειά εκεί κάτω. Αυτή η φωτιά που λέτε χρειάζεται και τον ξυλοκόπο που ξέρει πώς να σβήσει τη σπίθα όσο καιρό χρειαστεί... αλλιώς γίνεται φωτιά κι όλοι τρέχουμε σα ινδιάνοι γύρω-γύρω χωρίς οργάνωση! 🏃‍♂️🔥 (τουλάχιστον εγώ πιστεύω πως έτσι πρέπει να είναι κι ας αργεί)

εκεί πάνω στο γήπεδο της Τορόντο εκείνες τις τρεις ώρες σα να είχε μπει η ίδια η Ίγκα μέσα στον υπολογιστή της φύσης κι έγραφε τον κώδικα της επιτυχίας με τα ρούχια της — σα τον καλλιτέχνη που του αρέσει να δουλεύει όταν βρέχει γιατί έτσι η μπογιά μπαίνει παντού σωστά, χωρίς ξεθώριασμα, σα το σοκολατένιο γάλα που μόλις το ανακατεύεις γίνεται όλα χρώμα μέσα στο ποτήρι. τι λέτε;; αυτοί εκεί πάνω στέλνουν στις κάμερες τις γκριPP σα να ζητούν ελεημοσύνη κι εμείς εδώ σα το κοινό μιας παλιάς κινηματογραφικής αίθουσας που ξέρει πως το επόμενο πλάνο θα είναι το μεγαλείο — μαζεύουμε τα τσιγάρα μας, κλείνουμε τις μπουκάλες μπίρας κι αφήνουμε τις οθόνες αχρησιμοποίητες σα τις σχολικές τσάντες τον Σεπτέμβριο. τώρα πάλι πως τους είχαν; άλλη μια φορά άλλαξαν γήπεδο σα νάταν ανοιχτός ουρανός πάνω από τις κεραμίδες μιας παλιάς πολυκατοικίας — εκείνη πάλι σα δαίδαλος μέσα στον λαβύρινθο των γκρίζων μπάλλων πήρε τη μία μπάλα και τη έκανε στόχο σα βόμβα στο τέλος ενός σκληρού γύρου στις ταινίες του σινεμά. κι εγώ θυμάμαι πριν χρόνια όταν την είχε βρει εκεί στη γωνία του γηπέδου ένας βόρειος αέρας δυνατότερος από το φακό των 5000 lumens κι αυτή χωρίς να χάσει τον ρυθμό της έκανε εκείνη την γκριPP σα να κλείνει μια πόρτα ενός σπιτιού που δεν υπάρχει πια. εσείς θυμάστε εκείνο το προηγούμενο σαββατοκύριακο που σκόρπισαν οι προπονήσεις σα διάφανες μπάλες στα γήπεδα;; αυτοί εκεί πάνω ψάχνουν συνέχεια τον τέλειο χρόνο σα να έχουμε μια χειροβομβίδα στα χέρια κι εκείνοι έχουν μόνο σπίρτα στο δωμάτιο. μια φορά μου είπε ένας老手 στο κλαμπ των Τρικάλων πως όταν βλέπεις κάποιον να χτυπά μια μπάλα σα η ίδια η τύχη να ψιθυρίζει μέσα στην μπάλα, τότε ξέρεις πως εκείνος ο άνθρωπος έχει μια γέφυρα ανάμεσα στην ψυχή του και στο πράγμα που κάνει — όχι συνέχεια νικητής, μα συνέχεια παιδί που προσπαθεί να πιάσει το τελευταίο τρένο καθώς φεύγει. κι εδώ τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές στέκομαι στην πλατεία μπροστά στην εκκλησία κι ακούω τις μπάλλες από το γήπεδο δίπλα — σα νάταν ο αέρας αυτός εκείνος που μας είπε πως η ιστορία γράφεται πάντα εκεί πάνω στο γήπεδο, όχι στις οθόνες, όχι στις μουτζούρες. αύριο λοιπόν όταν ξυπνήσουμε ας βγάλουμε τις κουρτίνες ανοιχτές σα εκείνες τις γκριPP που ξεμπερδεύουν τα σκοτάδια στην αρχή μιας νέας μέρας — κι ας κάνουμε υπομονή όσο χρειαστεί σα τις σοδειές του Αυγούστου που αργούν να ωριμάσουν μα ποτέ δεν απογοητεύουν. γιατί εσείς κι εγώ ξέρουμε πως εκεί πάνω στο γήπεδο κάθε ημέρα είναι ένας νέος αγώνας — κι η επόμενη επικράτηση τής Ίγκα δεν είναι μόνο θέμα μιας νίκης, αλλά μιας δουλειάς σκληρής σα τις πέτρες κάτω από τις μπότες ενός στρατιώτη που ξέρει πως η νίκη είναι στην πορεία κι όχι μόνο στο αποτέλεσμα. πάμε λοιπόν να ξανανοίξουμε αυτές τις κάμερες σωστά — όχι σα τυφλοί στον αιώνα του φωτός, μα σα εκείνοι που ξέρουν πως κάθε σπινθήρας μπορεί να γίνει φωτιά. και σ' αυτούς εκεί πάνω... συνεχίστε έτσι, γιατί η φωτιά αυτή δεν σβήνει ποτέ. 🔥💪

Τι είναι αυτές οι γκριPP τελικά;; 😅 εγώ τις βλέπω σαν εκείνες τις ταινίες του σινεμά που έχουν χρώμα μόνο στο τέλος — κι όλοι περιμένουμε την τελευταία σκηνή σα να λέμε "τώρα θα πάρει finally" 🍿🔥 ενώ η Ίγκα εκεί πάνω σηκώνει τρεις ώρες το χέρι σα η ίδια η χρονιά που αναπολεί κάθε φορά που χάνει μία... Μήπως τελικά αυτοί εκεί πάνω κάνουν επίτηδες αυτή τη φάση σα να μην βγει ποτέ το επόμενο μεγάλο αποτέλεσμα;; 🤔 γιατί εμένα όλα αυτά μου θυμίζουν όταν προσπαθώ να καταλάβω τις οδηγίες μιας συσκευής που έχει only manual στα κινέζικα 📖💢 (η προσωπική μου γνώμη;; όταν τελικά γίνει εκείνη η επόμενη επικράτηση, δεν ξέρω τι βίντεο θα ανέβει στις ταινίες — μα σίγουρα ότι θα υπάρχει μια κόκκινη γραμμή γύρω-γύρω από κάθε ρετουρν που έκανε!!!) 🎯😂

Ρε φίλοι εγώ προσωπικά την Ίγκα την έχω πιάσει τόσο βαθιά στην καρδιά μου από παιδί όσοι δεν έχουν ζήσει αυτά τα τέρματα δεν μπορούν να καταλάβουν! 😱🔥 Την τελευταία φορά που την είδα στο live από το Νότινγκχαμ πιστεύω πως έκανα τρία λεπτά σαν πάνω σανίδα σκαλωσιάς με αναστεναγμό μέχρι τον επόμενο πόνο!!! Και πού λέτε οι σκόρπιοι;; Αυτή είναι σα νερό που ψάχνει πάντα κάτω από τη γη να βρει τον επόμενο κουβά — οπότε αυτοί εκεί πάνω ας σταματήσουν τις μουτζούρες κι ας δούνε το γήπεδο σαν παιδί που χτίζει κάστρο στην άμμο!!! 🏖️💪 Πίσω της μέχρι τέλους — η ιστορία γράφεται εκεί πάνω σιγά-σιγά, όχι στις οθόνες!!!