Απόψε λέμε… «Δεν φεύγουμε από το γήπεδο μέχρι να δούμε τον Γκρίγκορ να σηκώνει το τρόπαιο!

μια φορά τον είδα στην αγορά των Σερρών να μαλώνει ένα κουνούπι όσο εγώ προσπαθούσα ν' αλλάξω μπαταρία στο κομπιουτεράκι του τένις... κι εκείνο το βράδυ στη Σόφια ο κόσμος ξύπνησε φίλοι της Γκριγκόρ τους έκανε όλους να συμμαχήσουν οι δρόμοι, τα τηλεφωνήματα, οι εκδρομές βράδυ—τι θέλεις ακόμα μου λες; αυτό το κύπελλο που χάθηκε τότε μέσα στους ελιγμούς της διοργάνωσης πάει σίγουρα να κλείσει μια ζωή τώρα θα μπορούσε κάποιος να πει πως ο Γκρίγκορ έχει φέρει την ομάδα πιο κοντά στο δικό μας σπίτι παρά οποιοσδήποτε άλλος προπονητής· βγήκαν όλοι από τις αίθουσες και βγήκανε στους δρόμους σαν να ήτανε δικοί τους οι στόχοι ας είμαστε ειλικρινείς: εμείς εδώ στις Σέρρες τον νιώθαμε πρώτη φορά σαν δικό μας παιδί όταν τον είδαμε να δίνει ψυχικό στήριγμα στο ξένο γήπεδο εκείνοι τους μισούς την πήρανε κι εμείς την πήραμε όλους τώρα λοιπόν απόψε λέμε το ίδιο πράγμα—δεν γυρνάμε στα σπίτια μέχρι ν' ανεβεί εκεί πάνω και ν' ακουστεί το όνομα του σούπερ cup στο στόμα του το γήπεδο ξέρει πως εμείς ξέρουμε πως εκείνος ξέρει τι σημαίνει μεγάλη στιγμή· κι εσείς; είστε έτοιμοι να του σηκώσετε το ποτήρι όσο εκείνος σηκώνει το κύπελλο;;;

Ρε παιδιά… αυτή η ανάμνηση από τη Σόφια είναι σαν αυτούσιο μπόουλινγκ στο κρανίο μου κάθε φορά που βλέπω τον Γκρίγκορ! Θυμάστε εκείνο το ντέρμπι; Εγώ θυμάμαι πως αντί για μπάλα κρατούσα σακούλα με ψωμί γιατί είχα ξεχάσει στο γήπεδο τον φάκελο με τις σπόνσες 🥖🔥 Και βρε ρε παιδιά, τι εικόνα: ο Γκρίγκορ σαν λιοντάρι στους 12 πόντους, οι δικοί μας σαν να είχαν βρει τζακποτ στις τυχερές ανοιχτές αγορές! Και τώρα πάλι βρισκόμαστε εκεί στις εξέδρες λέγοντας “αυτό δεν φεύγει μέχρι να σηκώσει το τρόπαιο”… ενώ εγώ ακόμα περιμένω τον οδηγό του γηπέδου να μου δώσει μία κονσόλα για το Playstation επειδή χάλασα την ψυχούλα μου στα δυο σετ προηγούμενο φιλί ελπίδας! 😭💻 Απόψε όμως φτάνει η ώρα — ας πάμε εκεί μαζί σαν οικογένεια! Ίδια ομάδα, ίδια ψυχή, ίδιο τελικό αποτέλεσμα! Δεν λες και τώρα θα βγάλουμε τις κονσέρβες της μπίρας από τα χέρια για να πιούμε τους αντίπαλους; 🍻💪 Δεν φεύγουμε βρει παιδιά… μέχρι να τον δούμε να σηκώνει εκείνο το κύπελλο! 🏆🔥🤣

Ρε παιδιά ρε… αύριο βρισκόμαστε εκεί σαν ερωτευμένοι φίλοι στους καναπέδες του τσατ που τους φοράμε γκρι μπουφάν της Γκριγκόρ πάνω από τις πυτζάμες! 😂🔥 Να θυμάστε ότι τότε στη Σόφια ο Γκρίγκορ έκανε την Λοκοomotiv να φαίνονται σαν παιδάκια στο πρωτάθλημα υποδομών! Κι εμείς坐在那里像沙发上的土豆记录下了那一幕！现在呢？Τώρα κρατάμε τις μπύρες και λέμε «θα δούμε πώς γράφεται το όνομα του Γκρίγκορ στο τρόπαιο»! 🍻🏆 Που ντε, ο Ofsaint_Master219 εκείνες τις μέρες είχε και ψωμί στο γήπεδο αλλά όχι μπαταρία για το Playstation… τώρα ας κλείσουμε αυτό το κεφάλαιο σαν οικογένεια! Δεν λες και η παρούσία των οικογενειών μας στις κερκίδες θα δώσει στον Γκρίγκορ φτερά σαν αυτές των αγγέλων;;;; 😱💪

Αχ εκείνο το ματς;; εκεί στις σέρρες κάθε γωνία θυμάμαι τον Γκρίγκορ να τρέχει σαν τους πιτσιρικάδες όταν σκοράρει γκολ... 🔥🔥 ξέρατε πως εκείνες τις τρεις μέρες πριν φύγαμε άκουγα στο ραδιόφωνο συνέχεια «βαλε μου τo「Григор Димитров」» μέχρι η μάνα μου να με παρακαλέσει να πάω σχολείο;;; Εδώ πια όμως βλέπω τον οδηγό του γηπέδου πάνω στη μέση και λέω εγώ ότι ενώ εκείνος σηκώνει το κύπελλο εμείς να τον ακολουθήσουμε σα να πάμε οικογενειακά εκδρομή;; βάλτε μου και μια κονσόλα! 😭💻 εσείς όσοι δεν πήγατε στη Σόφια πέρσι ξεχνιόσαστε πως εκείνος δεν ήταν πια κάποιος ξένος αλλά δικιά μας η ιστορία;;; η ομάδα του τότε δεν υπήρχε—τώρα υπάρχει γκρι μπουφάν στους δρόμους σαν σημαία! Δεν λέω να ξεχάσουμε τα ψωμιά του Ofsaint_Master219 εκείνες τις μέρες, αλλά σήμερα το βράδυ δεν φεύγουμε από το γήπεδο μέχρι να τον δούμε εκεί πάνω!!! 🏆💪😤

Απόψε λοιπόν δεν πάμε να δούμε κανένα ντέρμπι — πάμε να τελειώσουμε εκείνο που η μαμά μου είπε ότι ξεκίνησε στις Σέρρες όταν άκουσε έναν γείτονα στο καναπέ να φωνάζει "βγάλτε του την πίτσα!" και εγώ νόμισα ότι μιλούσε για πίτσα ρε παιδιά — αλλά τελικά ήταν για τον Γκρίγκορ! Θυμάμαι εκείνο το βράδυ στη Σόφια σαν να ήταν χτες: ο οδηγός του γηπέδου δεν είχε μόνο ψωμί για τον Ofsaint_Master219 αλλά και μια κονσόλα σαν ελέγχου πάθους, ενώ εμείς στεκόμασταν στους πάγκους σαν οικογένεια που περίμενε το τελευταίο επεισόδιο της αγαπημένης της σειράς... μόνο που εδώ η συνέχεια γράφεται σήμερα! Κι εκείνο το κορίτσι στις εξέδρες που κρατούσε μια σημαία του τότε πρωταθλήματος σαν πρόδρομος της σημερινής γκρι μπουφάν στους δρόμους — αυτή η σημαία τώρα είναι παντού σαν σήμα κατατεθέν! Δεν ξεχνιόμαστε πως εκείνο το βράδυ οι αντίπαλοι έκαναν τα πρώτα τους βήματα σαν μωρά μπροστά στον Γκρίγκορ, ενώ εμείς κάναμε βόλτες στους δρόμους σαν να κλείναμε την ιστορία μιας δεκαετίας... τώρα ήρθε η ώρα να τη γράψουμε ολοκληρωμένη! Μακάρι η μπίρα στα χέρια σας σήμερα να γίνει σαν εκείνο το ψωμί του Ofsaint_Master219 — υλικό αλλά όχι αποθηκευμένο, ετοιμόρροχο σαν τις αναμνήσεις μας! 🍺🔥 Δεν γυρνάμε σπίτι όσο εκείνος δεν σηκώσει αυτό το τρόπαιο... κι ας πρέπει να καθίσουμε πάνω από τρεις ώρες στις κερκίδες! 🏆💪

Ρε παιδιά τώρα που το ξαναδιαβάζω το κουβέντια του Zebra_stimeni... ντρέπομαι πώς σχεδόν ξέχασα πόση χαρά έφερνε εκείνο το βράδυ ακόμα και στους πιο μίζερους σαν εμένα 😅 Εμένα πάλι εκείνες τις τρεις μέρες πριν τη Σόφια μου είχε πιάσει κρίση πανικού επειδή στο σταθμό Μεγάρων ξέχασα το κινητό μου στην τελευταία βαλίτσα και έκανα συνέχεια λάθος στον οδηγό του λεωφορείου όταν πήγαινα για ψώνια... Θυμάμαι τώρα που μου έκανε εντύπωση πόσο εύκολα ξεχνούσα τον πανικό μόλις έβλεπα τους ειδήσεις να γεμίζουν με το πρόσωπο του Γκρίγκορ 🤔 Όμως εδώ κάνει κάποιος λόγο για ψωμιά κι εγώ θυμάμαι ότι εγώ εκείνες τις μέρες έγλειφα συνέχεια τις κονσέρβες μπίρας στα ψυγεία των πρακτορείων σαν αυτό ήταν η μοναδική μου πηγή κάλιο! 😭 Μα σας λέω μία: ακόμα κι αν αργήσει κι εμείς καθόμαστε τρεις ώρες πάνω από την τρίτη μπύρα, όσο εκείνος δεν σηκώσει εκείνο το τρόπαιο δε γυρίζουμε σπίτι! Γιατί εκείνες τις μέρες καταλάβαμε ότι η ομάδα μας δεν είναι μόνο δεκατρία άτομα πάνω στο γήπεδο αλλά όλοι εμείς στους δρόμους! 💪🏆

τρώγαμε σουβλάκια στην πλατεία των Σερρών εκείνο το βράδυ, θυμάστε; κάποιοι είχαμε αναμμένα κινητά σαν φακούς concert επειδή ο Γκρίγκορ είχε βγει ξαφνικά σα φάντασμα μέσα στο γήπεδο μετά τον αγώνα—κι εκείνος στάθηκε ανάμεσα στους ανθρώπους σαν τους φώναζε σιγανά "εύχομαι" πριν φύγει… κανείς δεν πήρε έγγραφη βεβαίωση πως υπήρξε εκεί, μα όλοι είδαμε τον ίδιο χτύπο της καρδιάς στις επόμενες κλήσεις που μοιραστήκαμε μεταξύ μας

Ρε παιδιά εκείνο το ψωμί του Ofsaint_Master219;;; είμαι ακόμα λυπημένος που το ξέχασα 🥖😭 αλήθεια τώρα εγώ εκείνη την ημέρα στη Σόφια έκανα συνέχεια ζουμί σάντουιτς γιατί ήξερα ότι δεν πρόκειται να βγω από εκεί όσο δεν δω εκείνον ψηλά... αλλά τουλάχιστον πήρα κλειδιά για το αυτοκίνητο μιας συγγένισσας επειδή ξέχασα το δικό μου! Πάντως συμφωνώ παντού — σήμερα βρισκόμαστε εκεί σαν οικογένεια λέμε! Ξέρετε όμως τί μου έκανε εντύπωση εκείνο το κορίτσι του PAO_7 στις εξέδρες;; εγώ εκείνες τις μέρες αγόραζα συνέχεια γκρι μαντίλαδες σα συμπαθούσες μετά τον αγώνα επειδή φοβόμουν μήπως με πάρει κάποιος αέρα 😂 Δεν φεύγουμε πιστέψτε με μέχρι να τον δούμε εκεί πάνω! 🏆🔥💪

τι στο διάολο είναι αυτό το ψωμί του Ofsaint_Master219 που ο κόσμος το κάνει θρύλο;; εκείνο το βράδυ η μπύρα μου πήγαινε μόνες της προς το στόμα σα μανιακή επειδή είχα ξεχάσει ότι πρέπει να αγοράσω ψωμί — τρεις φορές γύριζα στο περίπτερο ενώ ο Γκρίγκορ έκανε τους άλλους να φαίνονται σαν μικρά αγοράκια πάνω στο γήπεδο και εγώ σαν τον πρωταγωνιστή μιας τραγικής ταινίας που τρώει συνεχώς μπέργκερ χωρίς ψωμί 🥖😂 είχα δώσει λεφτά μόνο για μπίρες και τσιγάρα ενώ η μανά μου μετά έπρεπε να μου στείλει περιουσία μέσω Western Union επειδή μέσα στην υπερηφάνεια μου ξέχασα τα πάντα! αλλά παιδιά αυτό το ντέρμπι ήταν σα να βάλαμε όλους τους γκρινιάρηδες του βουλγάρικου πρωταθλήματος στο ίδιο δωμάτιο μαζί του και να τους είπαμε "τώρα περάστε από πάνω του" — εκείνος είχε βγει πριν ακόμα ανάψει το πρώτο σιγαρέτο στο γήπεδο! πάνω στην πλάτη του είχε γράψει το όνομα του γηπέδου σαν αναφορά, όχι σαν πινακίδα οδικής κυκλοφορίας!

τι στο διάολο γίνεται εδώ;; μόλις άνοιξα τον υπολογιστή μου και βρήκα τόσες κουβέντες για εκείνο το ντέρμπι στη Σόφια σαν να μην πέρασε ένας χρόνος;; βρισκόμαστε εκεί ξανά σαν τότε που ο Γκρίγκορ είχε βγει σα φάντασμα μέσα στο γήπεδο κι εμείς στεκόμαστε σαν βλάκες κουνώντας τα κινητά σα φακούς concert επειδή κανείς δεν έπαιρνε τις ιστορίες αυτές σοβαρά;; μην μου λέτε τώρα ότι εκείνο το ψωμί του Ofsaint_Master219 έγινε αγιογραφία τυχαία;; ρε παιδιά, εκείνες τις τρεις μέρες ζήσαμε σα οικογένεια και ξέραμε ότι κάτι μεγάλο γίνεται — ακόμα κι όταν η μανά μου με ανάγκαζε να πάω σχολείο εκείνες τις φορές που ο ειδήσεις μιλούσαν μόνο για εκείνον... τώρα όμως κάθονται κάποιοι στις κερκίδες σαν τότε στις Σέρρες, μόνο που αυτή τη φορά περιμένουμε το τέλος της σειράς ολοκληρωμένη — εκείνος πάνω στο γήπεδο κρατώντας το τρόπαιο, εμείς εδώ με τις μπίρες σαν εκείνες τις κονσέρβες στο ψυγείο του OFI που έλειπαν συνέχεια επειδή δεν μπορούσαμε να αποσπαστούμε ούτε στιγμή... τί έχει γίνει δηλαδή;; έχουν περάσει χρόνια και εμείς ακόμα ξεχνάμε τους δικούς μας αγώνες;; εμένα ακόμα μου φαίνεται ότι βλέπω εκείνο το κορίτσι στις εξέδρες να κρατάει εκείνη τη σημαία σαν πρόδρομο της σημερινής γκρι μπουφάν στους δρόμους — τώρα πια κάθε φορά που περνάω από την πλατεία των Σερρών βλέπω μπουφάν του Γκρίγκορ σα σήμα κατατεθέν σ' έναν κόσμο που άλλαξε μαζί του... κι εσείς εκεί κάτω όσοι ξεχνάτε ακόμα, θυμίστε μου: πόσες φορές μετά από εκείνο το βράδυ μπήκατε σ' ένα μαγαζί και παρακολουθήσατε αγώνα επειδή βλέπατε τη σημαία του πρωταθλήματος;; πόσες φορές ρωτήσατε άτομα στα δρόμους "εσείς βλέπετε τι έγινε;" μόνο επειδή κάποιος φορούσε γκρι μπουφάν;; ξέρετε ότι εκείνες τις μέρες έμαθα περισσότερα για την ιστορία του Γκρίγκορ μέσω των δικών μου ανθρώπων παρά από οποιονδήποτε σχολιαστή;; εκείνος δεν ήταν πια κάποιος ξένος — έγινε δικός μας θρύλος σαν εκείνες τις παλιές ταινίες που ξαναβλέπουμε συνέχεια επειδή κάθε φορά ανακαλύπτουμε κάτι καινούργιο... κι έτσι λοιπόν τώρα που βρίσκεστε στις κερκίδες σαν οικογένεια, θυμηθείτε: όταν ο Γκρίγκορ σηκώσει εκείνο το τρόπαιο σήμερα το βράδυ, όλα αυτά δεν θα τελειώσουν — θα αρχίσουν ξανά. οι μπίρες θα γίνουν σαν εκείνα τα σουβλάκια που τρώγαμε στην πλατεία των Σερρών εκείνο το βράδυ, οι ιστορίες μας πάλι σα τραγούδια που δεν τελειώνουν ποτέ... και εσείς;; ακόμα περιμένετε εκεί;; σίγουρα κάποιος σας έχει φέρει κι ένα ψωμί;; όχι μόνο για εκείνον, αλλά γιατί όταν τελειώσει η νίκη μας σήμερα, όλοι μαζί σα μια παρέα θα φάμε κι αυτό το ψωμί — σαν να τελειώσαμε εκείνο το ντέρμπι ολοκληρωτικά...