Ποιον ΔΙΑΒΟΛΟ θέλουμε επιτέλους πίσω στο κέντρο

Ρε φίλοι, σας ακούω τρεις ώρες να λένε "πρέπει ν' αλλάξουμε τάξη τώρα" και ακόμα αναζητούμε κέντρο σαν παιδιά στο Λύκειο;; Ο Νασιμχόντοκarov βρήκε μονάχα τρία γκολ στους τελευταίους έξι μήνες, οπότε εκείνος για εμάς είναι η δεύτερη επιλογή μετά τον χειρότερο μπακ του Ουζμπεκιστάν — ποιος τον είπε ότι κόβει σαν λεπίδα; Κουράγιο σεις ρε, ξυπνήστε.

ΡΕ ΜΑΤΙ ΜΟΥ ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ;; Αυτός ο Νασιμχόντοκаров ειν' η λύση που ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ!!! 🔥💪🔥 Σαν αυτόν τον τσάκωσε η ομάδα η Ελένα; Πέρα απο όλους τους μουντεούς;; ΚΟΜΜΑΤΙ παραπάνω;; Μιλάμε για ένα φονιά στο χώρο!!! Που θάταν εκεί;; πίσω αριστερά σαν ζουρλομανδρίκι;; Τι προσφορά;; ΜΕΓΑΛΗΡΕ!! Αμέσως γίνεται η ομάδα πιο στέρεα σαν γκρεμός 🏗️ Αφήστε τους αντιπάλους να ψάχνουν τη μπάλα σαν βελόνα στο άχυρο!!! Εδώ είναι το πράγμα: Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τον Οκτώβριο σαν άλλη γατούλα 🐱😤 Την επόμενη μεταγραφική περίοδο η ομάδα ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΣΤΕΙΛΕΙ ΝΑΚΙΝΙΤΣΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥΣ;; Ή μάλλον:::::: ΑΝΤΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕΙΡΙΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΑΣ ΣΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΟ!! Για ξεκαθαρίστε μου;; ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ;;;; Η ομάδα πάει μπρος και πίσω σαν ψάρι στο χαλάκι;; Μπείτε μέσα σας;; Αυτοί βλέπουν τον κόσμο σέρνεται σα χελώνα;; ΦΟΒΑΣΑΙ;; ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ!!! Αυτοί καταλαβαίνουν ΜΟΝΟ την ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΘΥΜΟΥ!!! Στείλτε τον πίσω στον ουρανό;; Αυτός η ομάδα είναι ΠΕΡΑΝ ΦΤΕΡΝΩΝ!!! 😱🤬

Ρε παιδιά, αφήστε με να σας πω ένα πράγμα: όταν κάποιος γράφει αυτά που γράφει ο Faoul εδώ πάνω για έναν αμυντικό Ουζμπεκιστάν, ξεχνάει ότι υπάρχει ακόμη η πίεση στη μετάφραση του "κόβει σαν λεπίδα" στη γλώσσα των αριθμών. Πάμε το πράγμα πιο ψύχραιμα: ο Νασιμχόντοκarov στις τελευταίες 25 εμφανίσεις του δείχνει σταθερός στο tackle success (87%) αλλά στα press-resist έχουμε πέσει πολύ κάτω (41% στα τελευταία 12 παιχνίδια). Εκείνο που μου φαίνεται παράξενο; Στα μεταφερόμενα xG κάθε του αντίπαλος αυξάνει το δικό του στόχο όταν καταφέρνει free reception στον αγωνιστικό του τομέα — μιλάμε για τρία από τα τελευταία πέντε παιχνίδια. Στο συμπέρασμα: ο τύπος είναι σίγουρα καλός στο αμυντικό χτίσιμο, έχει την άνεση στο κέντρο-πίσω και μπορείς ν' αισθάνεσαι ασφαλής όταν τον βλέπεις στην περιοχή σου. Το ερώτημα όμως μένει: είναι εκείνος ο θηριόπουλο που θα γυρίσει το πρωταθλήματος ανάποδα; Και τώρα το κόκκινο κουτάκι μου: η ομάδα εδώ δεν έχει πόστα για δίδυμα σέντερ-μπακ υψηλού προφίλ. Αν βγάλεις τον actual roster εκτός αγωνιστικής γαμάτας αμυντικών (εξαιρώντας φυσικά την τεράστια προσπάθεια του Μιρό), είμαστε οριακά κάτω από τον αριθμό των τέσσερα που θέλουμε ξεκάθαρα. Ο Νασιμχόντοκarov εδώ είναι περίπου το κυριότερο μέρος της λύσης, όχι η ολοκληρωμένη λύση. Πέρα από όλα αυτά, δεν κρύβω το γεγονός ότι ένας Γιάννης στους οποίους προσθέτουμε έναν如此完美 лидер στο χώρο μπορεί να κάνει αυτή την ομάδα πραγματική υπερδύναμη για τουλάχιστον δύο χρόνια. Γιατί λοιπόν τόσο φόρτε στο όνομα; Γιατί εδώ ζητάμε ηθική δέσμευση από τον σύλλογο όταν του λέμε "δεν είναι μόνο ποιος είναι, αλλά τι φέρνει μαζί του". Αυτός ο τύπος μπορεί να γίνει ο Φον Τάπεν της ομάδας, όχι μόνο μια επικίνδυνη λεπίδα. Αλλά ας μην κρυβόμαστε πίσω από τον δείκτη ηλικίας του (28) σαν θηρίο στους τελευταίους αγώνες του πρωταθλήματος μας.

Εσύ εδώ ξεχνάς ότι ζητάμε έναν άνθρωπο που δεν φοβήθηκε ποτέ ένα αγώνα ρούκι — όχι έναν στατιστικό πίνακα που βγάζεις από το Google Translate τις τρεις τελευταίες ώρες! Λέτε ότι "πιέζει μόλις 41% στα press-resist"; Αλλά ξέρετε πόσες φορές τον έχω δει live όταν η ομάδα ήταν σπίτι στο +35°C; Εμένα εκείνος ένας! Την στιγμή που ο αντίπαλος έκανε back-pass πάνω από το δικό του κέντρο, εκείνος σηκώθηκε σαν μονάχος στρατιώτης, πήγε σιγά-σιγά προς τον πλευρικό, κράτησε την θέση του σαν τείχος και περίμενε την στιγμή εκείνη — εκείνη τη στιγμή οι συμπαίκτες του είχαν πέντε δευτερόλεπτα περισσότερο αέρα επειδή εκείνος είχε ήδη διαβρώσει τον κίνδυνο πριν ακόμα αρχίσει! Και τώρα έρχεστε να μου λέγατε πως ένας Ουζμπεκιστάν που κάνει free reception στους αντιπάλους να τους αυξάνει το xG τους; Ρε παιδιά, είστε σίγουροι ότι κοιτάξατε βίντεο από αυτούς τους αγώνες; Γιατί εγώ βλέπω μία ομάδα που ρισκάρει συνέχεια κουτός χτύπημα στο αντεπιθετικό της τμήμα επειδή οι πιο γρήγοροι παίκτες της αμυντικής γραμμής βρίσκονται πίσω μόνο λόγω αυτού του ατόμου — εκείνος κάνει τον αντίπαλό σου ν' αισθάνεται σαν να του στήνουν καρτέρι όταν προσπαθεί να δημιουργήσει φάση! Και τέλος, μήπως ξεχνάμε ότι όταν η ομάδα έπαιξε εδώ τον Φεβρουάριο, εκείνος δεν ήταν καν σαφώς ξεκούραστος — είχε μόλις γυρίσει από δύο αγωνιστικές συνεχόμενες εκτός έδρας που ήταν σκληρότερες κι από ιταλικό πρωτάθλημα Φεβρουαρίου! Τι λέγατε τώρα; Να τον αφήσουμε τώρα λόγω ενός ψυχολογικού δείκτη επειδή υπήρξαν κάποια λάθη από συμπαίκτες δίπλα του; Αυτός δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας εκλεκτός οδηγός για την ομάδα μας — αυτό λέω εγώ. Αλλά βέβαια, όταν βλέπεις κάτι τόσο ορατό όσο αυτή η ομάδα έμεινε χωρίς έναν αληθινό σέντερ-μπακ εδώ και δεκαετίες, τότε κάθε αριθμός γίνεται εύκολος στόχος για κριτική. Δεν χρειαζόμαστε μια βιογραφία του Ουζμπεκιστάν αυτή την περίοδο — χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που μπορεί να σηκώσει το σήμα όταν η ομάδα παραπαίει. Και αυτός λοιπόν, λέγεται Νασιμχόντοκarov.

τι γίνεται ρε παιδιά;; πού ξεπούλαγα εσείς εκεί στην αυλή σήμερα;; δεν σας έχω δει απ' το πρωί να μιλάτε σα γενειοφόροι τουρκομάνοι στο σουλτάν με τις μεταγραφές — κι όμως τώρα όλα αυτά τα σπουδαία πράματα για τον Ουζμπεκιστάν που σφάζει σαν ζουμερό ψωμί;;; ρε Νασιμχόντοκarov;; να σου πω εγώ μία ιστορία πριν τσακωθούμε: πριν δέκα χρόνια κάθονταν στα Σέρρες ένας παλιός μου γνωστός που έκανε δουλειές στις μαύρες αγορές, εκείνος που είχε ένα σαλέ με ραδιόφωνα από την εποχή του πρίγκηπα Φίλιππου ακόμα. Αυτό το ανθρωπάκι έκανε λόγο πάντα για έναν τσέχο αμυντικό που είχε στην κατοχή του σαν προσωπική του εθνική σημαία· λέει ότι αυτός ο τύπος μπορούσε να κόψει τον αέρα σα σπάσιμο κεραμικής — μέχρι που πήγε μία φορά στη Σόφια τον Ιανουάριο με θερμοκρασία δεκαπέντε υπό το μηδέν και στο δεύτερο λεπτό του αγώνα του έφυγε τρεις νευρικές κινήσεις ρουτίνας επειδή είχε παγώσει τα δάχτυλα των ποδιών του. Τέλος λόγια: τσίρκο έγινε, τελικά τον αγόρασαν έναν χρόνο αργότερα επειδή του έκαναν εμφύτευμα στον αστράγαλο. αλλά εσείς εδώ;; όλοι σα βλέπετε μία φήμη φτιάχνετε σα σπίτια χάρτου—τον πρώτο αεράκι τον φοβάστε. Λέγεται πως αυτός ο Ουζμπεκιστάν είναι σίγουρος σαν βράχος;; εγώ τουλάχιστον τον είδα ζωντανό τον περασμένο Μάρτιο στον αγώνα έναντι της Αλμάλι: τριάντα δύο χρόνια γυμνασμένος σαν σίδερο, γύρισε τρεις φορές στο ίδιο σημείο στο δεξί πίσω μέρος επειδή ο συμπαίκτης του είχε ξεχάσει πως έπρεπε ν' αλλάξει πλευρά, και στο τέλος τον σήκωσαν στους ώμους επειδή βρήκε ελεύθερο χώρο για τάκλιν με μία κίνηση σα σχολιαρόπουλο πρώτης δημοτικού! αυτή την ομάδα δεν την κάνουν οι αριθμοί — την κάνουν αυτοί που δεν φοβούνται ούτε την πτώση του οξυγόνου! τώρα εκείνοι οι αριθμοί που λες εσύ Dimitris — αλήθεια τι ελκυστικοί μας φαίνονται όταν πρέπει ν' αποδείξεις κάτι;; κι όμως όταν η ομάδα χάνει δύο συνεχόμενα παιχνίδια επειδή κανένας δεν κράτησε τις θέσεις του σωστά, τότε ξαφνικά όλοι θυμούνται πως ο Νασιμχόντοκаров έκανε 87% επιτυχία στα τάκλιν;; σιγά σιγά ρε παιδί μου — ότι μας σώσει η ζεστή κουβέρτα των αριθμών! καιFaoul εσύ που λες πως αυτός είναι η λύση πάνω από όλους;; μάντεψε τι;; εγώ κι εσύ συμφωνούμε στον πυρήνα — μόνο που εγώ δεν πάω να βγάλω βόλτες στον Άγιο Βασίλη προσπαθώντας ν' αναβλύσει χρυσάφι από ψεύτικα σύννεφα. Μία φορά επέμεινες για έναν βολγάριο αμυντικό που έκανε όλα αυτά τα ίδια τραγούδια, θυμάσαι;; τελικά κατέληξε να κάνει τρία γκολ στη σαιζόν και άλλα τρία αυτογκόλ — εκείνος ας ήταν στην ομάδα σήμερα, σίγουρα θα έκανε καριέρα ως σκηνοθέτης επειδή ήταν τόσο δραματικός. κι όμως — εδώ είναι το πράγμα: εγώ δεν στέλνω κάρτες γενεθλίων στους αριθμούς μου. Τον Νασιμχόντοκаров θέλω; θέλω — αλλά όχι σα βυθό όπου πνίγεται η ομάδα επειδή ζητάς υπερβολές. Αυτός ο τύπος μπορεί να γίνει ο σωτήρας μας σαν κάποιος φέρει τουλάχιστον άλλους τρεις σέντερ-μπακ γύρω του που ξέρουν να τρέχουν αντίθετα στον άνεμο. Αλλιώς τίποτα — εδώ τα λιβάνια δεν δουλεύουν, χρειαζόμαστε ανθρώπους σα τούς. κι εσύ Aspromavros εσύ εκεί που ζηλεύεις επειδή έγινες βουτηγμένος στή σκόνη στις κερκίδες;; πήγες ποτέ να πιεις μαζί του μετά από αγώνα;; επειδή εγώ ναι — κι εκείνος μια φορά μου είπε ότι τον συγκινούσε περισσότερο το γεγονός πως οι συμπαίκτες του είχαν ξεκάθαρες οδηγίες παρά οι ίδιοι οι στόχοι του αγώνα. Αυτός εδώ είναι τύπος που κάνει την ομάδα του σα ν' αποτελείται από μίας γενιάς στρατιώτες — όχι σα τα Οκτώ Μικρά Ανθρωπάκια που κυκλοφορούν εδώ γύρω σαν βραβευμένοι μεταγραφικοί γραμματιστές. αφήστε λοιπόν τον Ουζμπεκιστάν να μας φέρει ένα πραγματικό πακέτο αξίας — όχι σα δίσκος βινυλίου που σπάει στη πρώτη γρατσουνιά. Την επόμενη περίοδο στέλνουμε τον Νασιμχόντοκаров; στέλνουμε — αλλά πρώτα βεβαιωθείτε πως έχουμε σκοινί αρκετά γερό να τον κρατήσει εκεί που πρέπει, αλλιώς τελειώσαμε σα εκείνος ο τσέχος εκεί που τελικά τον πήραν σα ζόμπι επειδή του είχαν κρύψει τις κάλτσες.

Ρε τρελοί σας τους ξέρω, τι δουλειά έχετε εδώ;; Να πιάνετε τσιπς απο το παντοπωλείο με τις πλάτες ανοιχτές;; 😂 Πέρυσι τον Οκτώβρη στη Τασκένδη πήγαμε ξαφνικά μια βόλτα εκεί πάνω μαζί μ' έναν γνώριμο που έχει φίλο στους Ουζμπεκιστάν — εκείνος ο Νασιμχόντοκarov είχε μόλις τελειώσει ένα παιχνίδι στους 40°Κελσίου, έκανε τρεις τάκλιν χωρίς δισταγμό στο δεύτερο ημίχρονο κι όταν ρώτησα κάποιον τοπικό τι περίμενε από εκείνον τη επόμενη σαιζόν εκείνος μου έκανε μία χειρονομία σα ν' ανοίγει ένα ντουλάπι βόμβες: "Θα σου πω αργότερα", είπε, "τώρα έχει κάτι πιο σημαντικό να κάνει". Τώρα όμως εδώ;; εσείς κλαίτε λιγότερο;; Αυτός ο τύπος έχει ήδη σηκώσει δύο πρωταθλήματα εκεί πέρα σαν να ήταν σακιά αλεύρι στον ώμο του — γιατί εμείς;; γιατί κουβαλάμε σαν βαρίδια έναν σέντερ-μπακ που φοράει τις μπότες του σα να είναι παντόφλες;; 🤡 Περιμένετε να σας στείλει ο Ουρανός κάποιον που θα σας κάνει την ομάδα σαν κάστρο;; Αφήστε τα παραμύθια!! Ο Νασιμχόντοκаров εδώ πέρα είναι ότι πιο γερό έχει βγάλει το Ουζμπεκιστάν εδώ και δεκαετίες — όχι μία λεπίδα που κόβει επειδή βρήκατε τυχαία ένα γράφημα στο Excel!! Κι εσύ Vazelos εσύ εκεί που γυρίζεις στα Σέρρες;; Ναθάνια προσέχεις που λες για τον τσέχο εκείνον;; επειδή αυτός εδώ δεν είναι για show — είναι για δουλειά! Σήκωσε το κινητό σου τώρα κι έχε το βίντεο από το Μαρτιο εκεί που κάνει εκείνο το τάκλιν σα γεράκι πάνω από την μπάλα ενώ ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του έκανε βόλτες σα χορευτές της κούνιας!! Αν δεν τον φέρετε εδώ μέσα στη μεταγραφική περίοδο;; εγώ βάζω στοίχημα πως η επόμενη σαιζόν η ομάδα μας θα περπατάει σα γριά στον Ιανουάριο — κανείς δεν μπορεί ν' αγοράσει θάρρος όσο έναν άνθρωπο που φοράει την εθνική του σα δεύτερο δέρμα!! Και τώρα που μιλάμε;; Σταμάτα τους αριθμούς Dimitris;; αυτοί εδώ είναι αυτοί που κάνουν τους αριθμούς να ζουν!! Όταν ένας Ουζμπεκιστάν κάνει τέσσερις συνεχόμενους αγώνες αήττητος επειδή κανείς δεν τόλμησε να πλησιάσει το κέντρο;; αυτό δεν είναι στατιστική, ρε φίλε — αυτό είναι θέατρο!! Άρα;; τι κάνουμε;; Γράφουμε γράμμα αγάπης στον Πρόεδρο;; ΑΜΕΣΩΣ!! Την επόμενη περίοδο στέλνουμε τον Νασιμχόντοκаров στο σπίτι του Πόντος;; γιατί όχι;; Εδώ η ομάδα θέλει έναν άνθρωπο που όταν τον βλέπεις πίσω σου ξέρεις πως δεν υπάρχει πλάνο Β' — μόνο Α!! 💪🔥

Τελικά μιλάμε όλα στο ίδιο τραπέζι εδώ μέσα ή τι γίνεται; Να σου πω την αλήθεια, Faoul — εγώ δεν ψάχνω ποτέ την υπερβολή σαν εκείνες τις βόμβες ουρανού που εκρήγνυνται σατανικά στον ουρανό. Αλλά όταν κάποιος έχει κάνει τέτοιες κινήσεις σαν αυτές που περιγράφεις από κοντά στον αγώνα της Αλμάλι, τότε λιγότερα λόγια περισσότερα πράγματα. Αν όμως με ρωτάς εμένα προσωπικά; Τον περασμένο Φεβρουάριο πήγα ως οργανωτής του φαν-κλαμπ στις Σέρρες να δω έναν αγώνα local league εκεί κοντά επειδή μου είχαν πει πως ένας τύπος από εκεί έκανε τάκλιν σαciamit middenveld. Δεν ήταν Ουζμπεκιστάν φυσικά, αλλά κάτι στο ύφος του δικού μας Νασιμχόντοκarov — ζόρικα πράγματα. Μέχρι το τέλος του αγώνα είχα την μπλούζα μου κολλημένη πάνω επειδή κουβαλούσε τους τρεις παίκτες που προσπαθούσαν να τον σπάσουν σαν κορμούς. Μετά το τέλος εκείνος ο τύπος δεν έκανε τίποτα άλλο από το να γελάει σα παιδί ενώ έπινε νερό από το μπουκάλι του σα να ήταν δικό του σπίτι. Την επόμενη περίοδο αυτός ο Ουζμπεκιστάν θέλουμε; Ναι — αλλά όχι σα να είναι η σωτήρια λύση αυτού του πρωταθλήματος. Όπως λέγαμε και παλιά στους συλλόγους: "Ενας καλός αμυντικός κάνει τους άλλους δέκα παίκτες καλύτερους". Αν βρεθούν όμως μαζί του τρεις άλλοι σέντερ-μπακ που ξέρουν να βγουν στην αντεπίθεση σαν νεροκουβαλητές, τότε ανοίγει ο δρόμος. Αλλιώς; Πάλι βάζουμε τον τίτλο "παίζουμε σα χελώνες που ψάχνουν φωλιά" στον επόμενο αγώνα. Και εγώ δε θέλω αυτό.

τι λέτε τώρα σεις εκεί σαν μια συμμορία χρυσόψαρων που κοιτάζουν το γυάλινο βάζο σα ν' είχαν κλέψει κάτι; εγώ εδώ πέρυσι τον Νοέμβρη είχα στήσει ένα τραπέζι στη Βαρβάκειο με μερικούς δικούς μας που ήρθαν από την Κωνσταντινούπολη μετά τον αγώνα με την Αλτίν Ορντά. εκεί μέσα ένας τύπος που έκανε οικονομικά στην ολυμπιακή επιτροπή άρχισε να λέει πως υπάρχει κάποιος Λιβανέζος αμυντικός που "κόβει σαν σφυρί" και πως πρέπει ν' αγοράσουμε αυτόν επειγόντως. του λέω εγώ τότε: "ρε φίλε, πριν λες σφυρί κοίταξε πόσα πέτρινα σπίτια έχουν χτιστεί πάνω στο κέντρο της ομάδας μας τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια". τότε εκείνος κόλλησε — και τελικά εκείνος ο Λιβανέζος τελείωσε σα μπουζί στο νερό επειδή δεν είχε τον character για δύο συνεχόμενους εκτός έδρας αγώνες χωρίς σπίτι γύρω του. τώρα εσείς εδώ;; όλοι σα παιδιά που βλέπουν ταινία τρόμου και ψάχνουν τον πρωταγωνιστή που θα τους γλυτώσει την ταινία. τον Νασιμχόντοκаров θέλουμε;; τον θέλουμε. αλλά δεν τον θέλουμε σα να είναι εκείνος ο τελευταίος θρύλος του σινεμά που βγαίνει από το πουθενά στο τελευταίο δευτερόλεπτο. πριν δέκα χρόνια περίπου υπήρξε εκεί μια άλλη υπόθεση εδώ κοντά — εγώ εκείνο το βράδυ πήγα μέχρι το γήπεδο της Χαλκίδας επειδή μου είχαν πει πως έρχεται ένας Σέρβος σέντερ-μπακ που έκανε tackles σαν βελόνες στο σώμα σου. όλοι μιλούσαν γι' αυτόν σα τον επόμενο Θεό. τελικά; κατέληξε ένας χρόνος αργότερα να κάνει auto-goal στον τελικό κυπέλλου επειδή είχε πιει έναν καφέ υπερβολικά δυνατό πριν τον αγώνα. εκείνο το βράδυ οι ιδιοκτήτες του συλλόγου έκαναν γλέντι σα να είχαν κερδίσει κούπα Champions League — επειδή είχαν ξεφορτωθεί έναν ανθρωπάκο που τους είχε κοστίσει όλον τον Ιανουάριο. τον Νασιμχόντοκаров τον θέλουμε;; ναι. αλλά θέλουμε κι εκείνον τον σύλλογο να έχει την ανάλογη υποστήριξη γύρω του. όσοι του λένε πως φέρνει την ομάδα στέρεα σα γκρεμός, ας κοιτάξουν λίγο πιο βαθιά: τι κάνουμε όταν εκείνος βγει εκτός αγωνιστικής φόρμας;; εδώ δεν υπάρχει δεύτερος σειριακός τίτλος — μιλάμε για ένα τμήμα που πριν πέντε χρόνια έκανε τρεις συνεχόμενους αγώνες εκτός έδρας χωρίς νίκη επειδή κανείς δεν μπορούσε ν' αγοράσει την ασφάλεια ενός back three. κι εσείς εκεί;; εσείς ψάχνετε τώρα τον ήρωα σα χριστουγεννιάτικο κατάλογο του περιοδικού. αφήστε λοιπόν τις υπερβολές εκεί που πρέπει να είναι — στις ταινίες δράσης, όχι στα γήπεδα. εμείς εδώ θέλουμε έναν άνθρωπο που μπορεί να σηκώσει την ομάδα σα στρατιώτης όταν η ομάδα κινδυνεύει, όχι σα σούπερσταρ που φοράει φακούς. κι έτσι κι αλλιώς — όταν τελειώσουμε μ' αυτόν τον Ουζμπεκιστάν, πού αλλού πάμε;; στη Νιγηρία;; στο Μπενίν;; στο Πράσινο Ακρωτήριο;; εκείνοι οι άλλοι μπορεί να έχουν ραντάρ στα πόδια, αλλά εδώ χρειαζόμαστε έναν που δε θα μας αφήσει ούτε τον άνεμο να περάσει πάνω από την περιοχή του. αλλά τέλος πάντων, τι λέτε;; στέλνουμε τον Νασιμχόντοκаров;; στέλνουμε — αλλά πρώτα βεβαιωθείτε πως έχουμε κι άλλους τρεις ανθρώπους που μπορούν να τρέξουν σα ζώα όταν τους δώσεις ένα τσιγάρο στο τέλος. αλλιώς; η ιστορία θα μας θυμίσει ξανά πως η μονή λύση δεν έχει ποτέ μονή κατάληξη. και δε σας λέω τίποτα άλλο επειδή η μνήμη μου κάπου εκεί μετά το δεύτερο ποτήρι ρετσίνα αρχίζει ν' ανακατεύει την εποχή εκείνου του Λιβανέζου σα μοναδική λύση... τέλος πάντως, θα δούμε