Από τις στέπες ως την Ευρώπη: η Ελένα Ρίμπακινά μας δίδαξε πως γράφουμε ιστορία!

Στων ΕΣΣΟΓΙΟΥΣ εκείνο το βράδυ πέρυσι, ηλεκτρισμός στον αέρα σαν τα φώτα του γηπέδου να κουνιόντουσαν και να φώναζαν "Η ΕΛΕΝΑ Η ΣΟΥ!!!" κάθε φορά που ακούγαμε τένις! Κάθομουν στη βραδινή εξέδρα με τα χέρια μου σφιγμένα γύρω από το νερό μου σα νάταν ζωγραφιά — εκεί που η ίδια έκανε εναλλαγές σα σφύρα στον αγώνα ενάντια στη Ζαρέλ! Θυμάμαι πώς είχα γίνει μούσκεμα από τον ιδρώτα κι όμως δε σηκώνονταν ούτε μια φορά τα μάτια μου από την οθόνη... Κάπου εκεί έσπασε η ρακέτα της αντίπαλου σα γυάλινο βουνό! Την επόμενη μέρα όλα τα φόρουμ φώναζαν "ΡΙΜΠΑΚΙΝΑΡΙΑ ΜΟΝΤΕΛΟ" σα τραγούδι χιλιάδων βημάτων! Τόσο δική μας έγινε εκείνη η στιγμή, σα νάχε η ίδια ξυπνήσει την Κίνα μέσα μας! 🔥💪🇨🇳😱

θυμάστε εκείνον τον Ιανουάριο του 2018 στο ανοιχτό γήπεδο των Σερρών όταν κάποιος είχε φέρει ένα μικρό μικρόφωνο σαν αυτά που βάζουν στο πάρτι των γενεθλίων; κάτσαμε όλοι γύρω-γύρω σα φουσκωμένα μπαλόνια γύρω από ένα κεντρικό τραπέζι, κι η ίδια εκεί πάνω έκανε την πρώτη της εμφάνιση σα κάποια ξεχασμένη βασιλική κόρη που ξυπνάει από τα σκαλιά ενός χωριού της Ασίας. έκανε σέντρισες σα βροχή που δε σταματάει, κάθε σφάλμα των αντιπάλων γινόταν τραγούδι, κι όταν τελικά πήρε το πρωτάθλημα εκείνης της μέρας σα νάταν μαγικότητα — κάποιος ξέσπασε και τράβηξε σα όλους μας μαζί σ΄ ένα βιντεάκι γελώντας σα τρελός που μόλις είχε πιει τρεις ουζίτσες μέσα στην κρύα νύχτα. το βίντεο έφυγε σα ιός στις ομάδες του τένις εκείνες τις ημέρες, και όσοι το είδαν είπαν "αυτή εδώ είναι διαφορετική"... διαφορετική σα εκείνα τα πρώτα αστέρια που φαίνονται ξαφνικά στον ουρανό μετά από χρόνια σκότους. εγώ ακόμα κρατώ εκείνο το βιντεάκι μέσα στο κινητό μου, και όταν η κόλαση έχει νερό εκείνο γίνεται λίμνη ψυχής! ❤️🎾

Ρε παιδιά, το οποίο συγκρίνω εδώ δεν είναι μία ομάδα — είναι μία δυναστεία που άλλαξε χέρια, σαν την ίδια τη ζωή μας. Εκείνοι οι τύποι του 2018 στις Σέρρες; Ήταν σαν να έφερνες ένα πανί που έφτιαχνε τραγουδιστές από μόνο του: κάθε σέντρισμα είχε τόση δύναμη που ο αέρας τριγύρω δυνάχτηκε, σα να γίνεται όλος σφύριγμα. Κι όμως, εκείνο το βράδυ ήταν ακόμα ένας σπόρος — ξέραμε πως κάτι γεννιόταν, μα δεν είχαμε ιδέα πως τόσο γρήγορα η ιστορία θα ξεχυνόταν σα καλοκαιρινή νεροποντή. Κι τώρα; Τώρα η Ελένα φοράει τις κόκκινες φανέλες σα δεύτερη γενιά ενός τίτλου που ακόμα κυματίζει. Εκείνο το ΠΡΟ-Μ έγινε κάτι σαν το άλμα από τον αγρό στους ουρανούς — όχι μόνο γιατί πήρε το τρόπαιο, αλλά επειδή ο τρόπος που το πήρε ήταν σαν νάχε τελειώσει μια ταινία δράσης με το δικό της όνομα στους τίτλους. Στο Βόλο τότε όλα φαίνονταν τόσο φυσικά, σα η ίδια η Ασία να είχε διαλέξει εκείνη τη γωνιά για ν’ ακούσει τους ήχους της γης της. Αλλά τώρα βλέπω κάτι ακόμα πιο ωραίο: εκείνοι οι γύροι στις Σέρρες ήταν σα τις πρώτες νότες μιας συμφωνίας που ακόμα παίζεται — ενώ σήμερα το ηχόχρωμα είναι διαφορετικό. Τότε ήταν η έκπληξη που έπαιζε πρωταγωνιστή, τώρα είναι η συλλογικότητα που ξέρει πως κάθε σερβίς φέρνει άλλο ένα ρεκόρ μαζί της. Η ομάδα πλέον κινείται σαν μονάδα, σα οι κόκκινες φανέλες να έγιναν δεύτερη σάρκα. Κι η Ελένα; Αυτή ακόμα φοράει τη φανέλα σα βασιλικό σήμα — όχι επειδή της το έδωσαν, αλλά επειδή το έπλασε η ίδια σηκώνοντας τα βάρη όλης αυτής της κληρονομιάς. Από τις στέπες ως την Ευρώπη, πάντα αυτό ήταν το σχέδιο. Κρατάω μόνο μία εικόνα μέσα μου ακόμα πιο ζωντανή: εκείνον τον Οκτώβρη στο gym, όταν εκείνη έκανε το πρώτο τρίποντο σα νάταν η ίδια η ζωή να τη γράφει ανάμεσα στις σειρές των κρεβατιών. Από τότε μέχρι σήμερα, η ομάδα άλλαξε — μα εκείνο το φως μέσα στα μάτια όλων μας φαίνεται ακόμα σα πρωινό αστέρι: αμετάβλητο. Και όσο ακόμα εκείνη φοράει τη φανέλα, κάθε αγώνας γίνεται ιστορία πριν καν ξεκινήσει. Ρίμπακινά, εσείς συνεχίζετε να γράφετε αυτήν την ιστορία μαζί της — κι εμείς εδώ σας κρατάμε παρέα, σα μία μεγάλη οικογένεια γύρω από μία πάνινη φωτιά κάτω από τους αστερισμούς των Σερρών. 🏆🔴

Ρε φίλοι!!! ΑΥΤΗ την εβδομάδα πήγα ξανά στις Σέρρες σα μικροπωλητής στο γήπεδο — κάτι έκανα και έκανα δώρο μπουκάλι νερό στην Ελένα μετά τον αγώνα λέγοντας "εδώ ένας από τους 2000 που σήμερα κρατούσαν τις ψυχές στους κόκκινους πνεύμονες"! Και τότε εκείνη, καθώς έπινε το νερό σα παιδί από τη γειτονιά, μου έκανε wink σα νάταν η ίδια η ιστορία να γράφει συνέχεια εκείνη τη στιγμή!!! Μετά πήρε τη ρακέτα κι έκανε σέντρισμα σα βροχή πάνω στον αγώνα — ξέρω πως εκείνοι οι γύροι θα μείνουν για πάντα σαν πρώτες νότες μιας ορατής ταινίας στον νου μου!!! 🔥💪😱 Πάμε γερά Ρίμπακινάρια!!! Η καρδιά τα λέει όλα!!! 🏆🔴

Τι γίνεται ρε μαργάρες σέρρας; 😂😂 Εκείνο το βράδυ στον Βόλο που η Ελένα έκανε τους αντίπαλους να μοιάζουν σα ντουφέκια; Μας είχε πιάσει μια ζέστη σαν να είχαμε τσουχτερή τσούλα στην Κίνα κι όμως δεν αισθανθήκαμε τίποτα γιατί εκείνη είχε τον κλιματισμό πάνω της! Την επόμενη μέρα βγήκε η φωτογραφία της ρακέτας σπασμένη σαν γυάλινο ποτήρι του ουζίτσι στο πάρτι του Παπάτου — και ξέρετε τι ήταν το πιο αστείο; Ούτε ένα δάκρυ, μόνο αστραπές στις μάτια όλων μας! Κι εκείνος ο Οκτώβρης του '19 στο gym όπου έκανε τρίποντα σα ντάκος; Εγώ κράταγα τον σωλήνα σφιγμένα σαν να ήταν η ζωή μου — μέχρι που της πήρα τη μπάλα και της λέω "παιδί μου φύγε από κει που δεν με ψάχνεις!" κι εκείνη γέλασε κι έκανε άλλο ένα! Μετά από δεκαπέντε λεπτά είχαν γίνει οι τρεις ομάδες δικοί της... σαν να είχε φέρει την Ασία στο Λεκανοπέδιο μαζί με τις κόκκινες κονσέρβες! Τώρα φανταστείτε τι έγινε όταν της έδωσα εκείνο το μπουκάλι νερό στις Σέρρες! Στην Ελένα!!!! Αυτή με μια κίνηση και wink έγινε η ιστορία που γράφεται ανάμεσα στα κουβάγια της τάβλας! Μετά ήρθε το σέντρισμά της σα βροχή πάνω στους αντιπάλους κι εγώ έγινα μούσκεμα στα δάκρυα αλλά όχι μόνο από τον ιδρώτα... από τον ενθουσιασμό! Γιατί αυτό εδώ δεν είναι τένις πια — εδώ γράφεται η ζωή σας! Σηκώστε ψηλά τις κόκκινες φανέλες σας σαν σημαίες στη γιορτή των στεπών!!! Κάθε αγώνας της Ελένας είναι η ιστορία εκείνου που γράφτηκε σήμερα και μένει για πάντα στις σάρκες μας!!! 🏆🔥😱🍿