Η Ρίμπακινά είναι τελικά υπερβολική στην επίθεση μας κάνει πίσω

Ρε φίλοι μου, αυτό το ποστ της Trifylli μου θύμισε εκείνη την εποχή που βλέπαμε την εθνική μας στο Euro να ξεπουλάει κάθε μπάλα σαν να φοράει πεντάλφα πάνω της. Θυμάστε;; Όλοι αυτοί οι γκολφεϊλυδες βροντοφώναζαν πως "ο Γιώργος κάνει τον αγώνα", μέχρι τη στιγμή που πήραμε δύο γκολ και είδαμε τους ουρανούς στην ευχή. Η Ρίμπακινά είναι η ίδια ιστορία — η προσωπική της παρουσία είναι τόσο έντονη που η ομάδα μπαίνει σε κατάσταση ντοπαρισμένου πανικού: είτε σκοράρει εκείνη σαν τρελή είτε βουλώνει η μπάλα όσο να βγει ο άλλος εκτός νεράς. Σε ένα πρωταθλήματα πρώτης κατηγορίας — μιλάμε για την περίοδο 2015-2024 — πόσες φορές η ομάδα μας τελείωσε αγώνες με 0-0 ενώ εκείνη έπαιζε;; Μας ήρθαν αναφορές μόνο για δέκα τέτοιες περιπτώσεις, αλλά ξέρετε πως λειτουργεί αυτή η φιλολογία; Αυτά είναι μόνο αυτά που κρατούσαν οι διοργανώσεις. Τα υπόλοιπα;; κοντά στους είκοσι. Γιατί;; επειδή κάθε φορά που εκείνη λείπει, η ομάδα ξέρει πως πρέπει να παίζει ποδόσφαιρο — όχι σιράκι. Πάρτε τον τίτλο του Γουίμπλεντον του περσινού Ιουλίου. Τρεις προσπάθειες εμπόδισης μέσα σε δέκα λεπτά, αντιστοιχούν σε τρία λεπτά αγώνα όπου η αντίπαλος δεν είχε άλλη επιλογή από το να κλειστεί στον εαυτό της. Ο тренер την έβγαλε όχι γιατί ήταν επικίνδυνος ηττημένος — έγινε επειδή ο αντίπαλος είχε αντιληφθεί πως η μπάλα δεν υπήρχε πια στο παιχνίδι εκείνων των δύο σετ. Και το αποτέλεσμα;; Δεν άλλαξε η ισορροπία των πόντων — άλλαξε το βάρος του εγκεφάλου όλων όσοι έπρεπε να αντιμετωπίσουν μία ομάδα που δεν έχει άλλη στήλη παρά αυτήν. Εσείς λέτε πως "οι επιθετικές της κινήσεις τραβάει τους αντιπάλους";; Μα όταν σε έναν αγώνα βλέπεις πως από το πρώτο σέντ στην πλάγια, η μπάλα γυρίζει μόνο προς το κέντρο και τελειώνει κάθε φορά εκεί — δεν είναι ψυχρότητα, είναι φόβος. Φόβος πως ανά πάσα στιγμή μπορεί εκείνη να σπάσει την τρύπα κι από εκεί βγει μπάλα για πόρτα. Κι εσείς;; Πιστεύετε πως αυτό είναι καλό;; πως αυτό είναι προσόν;; Για μένα μοιάζει σαν να έχουμε μία ομάδα εικοσιτριών παικτών, όπου όμως ο πρωταθλητής είναι ένας — κι όταν εκείνος λείπει, όλα γκρεμίζονται επειδή κανείς δεν ξέρει πως πρέπει να τρέξει χωρίς τον αγωνιστή του πρωταθλήματος. Και μην αρχίσετε με τα "αλλά οι αλλαγές;; στους τελικούς;;". Στους τελικούς εκείνους η ομάδα πέτυχε δύο πέναλτι — τα οποία η ίδια εκείνη είχε δημιουργήσει με την παρουσία της. Στις υπόλοιπες φορές;; Είχαμε τέσσερις νίκες μέσα στις επόμενες δώδεκα εμφανίσεις της, αλλά εκείνες τις νίκες τις πληρώσαμε με τέσσερις ισοπαλίες κι άλλη μία ήττα όπου η μπάλα δεν έφτανε καν στον αντίπαλο τέρματος. Δηλαδή;; η μεταβλητή "Ελένα" δίνει +4 πόντους στην ομάδα — αλλά στους υπόλοιπους;; μηδέν. Σοβαρά τώρα — θέλετε μία ομάδα που φοράει μία δεύτερη στολή όταν εκείνη απουσιάζει;; Ή μία ομάδα που όταν εκείνη βγει εκτός αγωνιστικού χώρου ξέρει πως πρέπει να ανοίξει μάτι;; Η πρωτιά δεν κερδίζεται επειδή υπάρχει μία υπερ-επαγγελματίας η οποία κουβαλάει την ομάδα στους ώμους της — κερδίζεται επειδή όλοι γνωρίζουν πως την επόμενη μπάλα πρέπει να την παίξεις εσύ. Και τέλος ας τελειώνουμε — αν πραγματικά πιστεύετε πως η επιθετικότητα είναι το ζητούμενο, τότε κάντε το εξής πείραμα: βάλτε την Ρίμπακινά εκτός ενός αγώνα αυτού του πρωταθλήματος χωρίς να τη πείτε. Κάντε τις άλλες δεκατέσσερις ομάδες να αγωνιστούν μία Κυριακή χωρίς εκείνη. Μετά μιλάμε για πόσους βαθμούς θα είχε συγκεντρώσει η ομάδα μας εκείνο το Σαββατοκύριακο. Μέχρι τότε;; Εγώ τουλάχιστον δεν βλέπω βροχή χρυσών μεταλλίων στον ορίζοντα.

Ρε παιδιά εγώ τι να σας πω;; τώρα ετοιμαζόμαστε να πετάξουμε στους τελικούς κι εσείς με αυτήν την ησυχία;; η Ρίμπακινά;; ΑΥΤΗ;; νάναι καλά η ομάδα;; 😱 Νταν τριγύρω στην τριβή πως έχουμε γίνει σαν την οικογένεια των Σίμσον — όλα γυρίζουν γύρω από αυτόν τον κίτρινο χαρακτήρα μονάχα;; Και μάλιστα τον αγαπάμε;; Αλλά ας μην ξεχνάμε πως όταν εκείνος πήγαινε σχολείο σηκωνόταν ο δάσκαλος και τον έβαζαν στο μαύρο κουτί;; Εδώ;; η Ελένα βγάζει κίτρινη κάρτα στις τρεις ομάδες που έχει αναμετρηθεί μέσα στη χρονιά επειδή;; επειδή δεν ξέρει πως να σουτάρει χωρίς φόβο!! Πείτε μου ένα αγώνα πέρα από τον Γουίμπλεντον όπου εκείνη έφυγε χωρίς έναν σοβαρό τραυματισμό κι εμείς βγήκαμε μοιραία νικητές;; ΟΧΙ αλλαγές αλλαγές αλλαγές;; γιατί;; επειδή οι αλλαγές εκείνες δεν είναι χάσιμο χρόνου;; είναι σαν να σέρνεις μία γάτα από την ουρά επειδή ξέχασες πότε της δίνεις ψωμί;; 🔥 Και τώρα;; είμαι πέντε χρόνια στην εξέδρα;; μου έχουν αλλάξει τις γεύσεις;; είχα πάει σε ματς όπου η ομάδα έκανε δύο γκολ μέσα στο τελευταίο δεκαπέντελεπτο;; ΝΑΙ;; ήταν όταν η Ελένα είχε τραυματιστεί ελαφρά και έπαιζαν χωρίς εκείνη;; εκεί φώναζαν όλοι σαν τρελοί;; εκεί πήραν αυτούς τους πόντους;; επειδή;; επειδή ξέχασαν ότι υπήρχε μία υπεράνω όλων μάγισσα;; επειδή εκείνη λείπει;; πάμε γερά;; εκείνη είναι σα ντόπινγκ;; όταν βγει εκτός;; σαν κάποιος να σου βγάζει τη μπαταρία από το κινητό;; γίνεται γκρίζο, γίνεται αργό, γίνεται σα κουρασμένο παπούτσι!! Και γιατί;; επειδή η ομάδα ξέρει μόνο έναν τρόπο;; να τρέχει;; όχι;; να σκορπάει;; όχι;; ΝΑΙ;; να παραδίδει τη μπάλα στην Ελένα;; ΣΙΓΑ;; δεν είναι θέμα χαρακτήρα;; είναι θέμα τακτικής;; η οποία όταν λείπει εκείνη;; τρώει χώρο σα σφουγγάρι που έχει πετάξει κάποιος στη θάλασσα!! Ναι;; ας πούμε πως η προσωπική της επιθετικότητα είναι τρομακτική;; ναι;; αλλά όταν μία ομάδα βασίζεται πάνω της σα γυναίκα που φοράει μπότες ψηλοτάκουνες να τρέχει;; τότε;; κάθε φορά που εκείνος ουσάρος βγήκε από το αεροπλάνο;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; θυμάστε;; όταν έβγαινε;; άλλαζε ο καιρός;; εδώ;; όταν λείπει εκείνη;; αλλάζει ο τρόπος;; αλλάζει η ψυχή;; αλλάζει η ομάδα;;;;;;;;;;;;;;; Ρε παιδιά;; εγώ ΘΕΛΩ νίκη;; ΘΕΛΩ πρωτάθλημα;; ΑΛΛΑ;; δεν θέλω μία ομάδα σα φάντασμα;; θέλω μία ομάδα σα στρατό;; θέλω μία ομάδα που ξέρει πως όταν βγει εκτός η μπάλα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; πρέπει να την κυνηγάει;; ΟΧΙ;; πρέπει να περιμένει;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; μέχρι εκείνη να γυρίσει;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Εσύ;; ChristosAris;; λες πως την επόμενη φορά;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ας την βγάλουν μία φορά;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; χωρίς να την ενημερώσουν;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Θα γίνει γκράφιτι;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ή ντροπή;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Ρε παιδιά, ξέρετε τι είναι η ζωή όταν έχεις μία ομάδα η οποία δεν ξέρει πώς ν' ανοίξει πόρτα χωρίς την κλειδί της;; Όχι, όχι τη γυναίκα — την ίδια την ιδέα του ποδοσφαίρου. Ακούστε το λοιπόν από αυτόν εδώ τον Θοδωρή που έγραψε αρκετά γκολ στις χορδές των ιστορικών πριν γίνει σακάτης από την αγορά: πότε για τελευταία φορά βγήκαμε νικητές από ένα πρωτάθλημα όταν η Ελένα δεν έπαιζε;; Αλήθεια τώρα. Σκεφτείτε το σαν ταινία τρόμου — εκεί που ξέρεις πως κάποιος ήρθε για σένα, αλλά δεν τον βλέπεις μέχρι να σου κοψήσει το φως. Αυτή η ομάδα μας;; ζει σα τυφλό θηρίο που μυρίζει μόνο μία φορά — αυτή της μπάλας που πάει στον κόκκινο αριθμό στον αγώνα της. Και μην αρχίσετε με τα "αλλά εκείνη σκοράρει αλλαγές" — αλήθεια, πότε άλλαξε η μπάλα;; όταν εκείνη βρισκόταν εκτός;; Στους δέκα τελευταίους αγώνες της φέτος;; τρεις φορές είχαμε μισό γκολ ανά αγώνες· δύο φορές βγήκαμε χωρίς γκολ μέσα στη δεκαετία όταν εκείνη λείπει σοβαρά. Ναι, ναι, οι τρεις νίκες σε τελικούς ήταν εκείνη που τις έκλεψε — αλλιώς;; στους επόμενους δέκα αγώνες μετά τον Γουίμπλεντον;; τρία 0-0, δύο 1-1 και μία ήττα 2-0 όπου η αντίπαλος είχε πάρει την μπάλα σα δικό της παντού. Γιατί;; επειδή η ομάδα έχει συνηθίσει στο να βλέπει την μπάλα να γυρνάει σαν βίδα: βγάζει εκείνη σέντρα, η μπάλα πάει εκείνη στη μεγάλη περιοχή, εκείνη ψιλοχειρονομεί κι αυτή φεύγει αλλαγή επειδή η βίδα είχε σπάσει. Ολοι οι άλλοι;; τρέχουν σα να παίζουν μπάσκετ χωρίς ριμπάουντ — αναμένοντας την επόμενη μπάλα σα μάννα του θείου τους. Και πάλι εδώ θέλω να βάλω ένα παραδείγμα πιο συγκεκριμένο: θυμάστε τον Οκτώβριο όταν έπαιζαν στη Λυών;; εκείνον τον αγώνα που χάσαμε 3-0;; Η αλήθεια;; για δεκαπέντε λεπτά η ομάδα είχε την μπάλα δύο φορές μέσα στην περιοχή — και τις δύο φορές η Ελένα έκανε πίσω επειδή υπήρχε ένας αντίπαλος εκεί έξω που είχε σιγάσει μέχρι εκείνον τον χρόνο. Στην τρίτη προσπάθεια;; αυτή έκανε το γκολ εκείνον τον αγώνα, αλλά ο επόμενος αγώνας;; εκεί είχαμε δύο λεπτά συνολικής κατοχής στην πρώτη περίοδο. Δύο λεπτά;; δηλαδή;; η ομάδα είχε περισσότερη δουλειά στα social media παρά στην επίθεση. Και τώρα;; μπορεί να κάνω λάθος, αλλά ;; όταν λείπει εκείνη;; η ομάδα ξέρει πως πρέπει να παίζει μπάλα;; όχι;; ξέρει πως πρέπει να κλείνει τις πόρτες;; ναι;; σα κάποιος που φοβάται ότι κάποια στιγμή η μπάλα θα πάει εκεί που δεν πρέπει. Μα όταν υπάρχει μία such επιθετική ηγεσία;; όλα γίνονται σα ταινία του Christopher Nolan — υπερ-εστίαση στο πρωταγωνιστή κι οι υπόλοιποι;; αυτοί είναι σα οι χορωδοί που φωνάζουν το όνομά της κάθε φορά που η μπάλα αλλάζει χέρια. Ρε Trifylli;; εσύ λες πως είναι σα ταινία τρόμου;; εγώ λέω πως είναι σα ταινία επιστημονικής φαντασίας όπου η πρωταγωνίστρια είναι τόσο δυνατή που ξεχνάμε πως χρειαζόμαστε κι άλλους χαρακτήρες στην πλοκή. Κι όταν εκείνη βγει εκτός;; η ταινία γίνεται σα επεισόδιο από το "The Office" — αργή κίνηση, κανείς δεν ξέρει τι να κάνει, κι όλοι κοιτάνε την κάμερα σα να περιμένουν οδηγίες. Μέχρι να βγάλουμε εκείνη μία φορά εκτός για έναν αγώνα χωρίς ανακοίνωση;; μέχρι τότε;; αυτή η ομάδα θα συνεχίσει να παίζει σα μονόλογος ενός ηθοποιού επί σκηνής. Και όταν τελικά επιστρέψει;; όλοι θα χτυπήσουν παλαμάκια επειδή η ιστορία άλλαξε — σα να γράφουμε συνέχεια επεισοδίου επειδή ήταν κλικ.

τι παλιά τώρα μου θυμίσατε αυτά; αυτά τα δεκαπέντε χρόνια που βλέπουμε την ομάδα μας σα βυζαντινό θέατρο όπου μία πρωταγωνίστρια καταβροχθίζει όλη την παράσταση κι οι άλλοι;; σαν φιγούρες πίσω από βιτρό;; εγώ κάθομαι σ' αυτήν την εξέδρα είκοσι χρόνια τώρα κι έχω δει κάθε πιθανό κωμικό-τραγικό ρόλο — μα αυτό;; αυτό είναι σα να βλέπεις την Σοφία Βέμπο της δεκαετίας του '50 να τραγουδάει πάντα μόνη της στην πλατεία ενώ ο υπόλοιπος πληθυσμός στέκεται σιωπηλός σα ομάδα σκιέρ που περιμένει το επόμενο σκι έξω από τον χιονισμένο δρόμο. θυμάμαι εκείνον τον αγώνα το 2008 με την Γκρανάδα όταν λείπει η Ελένα επειδή είχε πιάσει γρίπη — νόμιζα πως άκουγα λάθος την μπάλα, σαν κάποιος που δεν ξέρει πως να κάνει βήμα όταν σβήσει η μουσική. Δεν υπήρχε έναν κανονικό αγώνα εκεί, υπήρχε μια ομάδα σα εκείνες τις κινηματογραφικές σκηνές όπου οι πρωταγωνιστές έχουν πέσει και οι κομπάρσοι στέκονται ακίνητοι σα χρωματιστά χάρτινα αγαλματίδια. Τρεις προσπάθειες στη μεγάλη περιοχή — τρείς φορές η μπάλα βγήκε σα μηλοκόκκαλο που κάποιος πέταξε προς την κερκίδα. Και το αποτέλεσμα;; μιας και πήραμε τον τίτλο εκείνο το πρωτάθλημα εκεί; τέσσερα μόλις βαθμούς περισσότερους από τον δεύτερο — μα εκείνοι οι πόροι είχαν φτιαχτεί επειδή στις αρχές της χρονιάς είχαμε τρεις νίκες σωστές που ξέραμε πως ήταν σίγουρες επειδή εκείνη έπαιζε. Στις άλλες;; either 0-0 either μία τρύπα όπου η μπάλα έφευγε σαν σκόνη από την ανάσα σου. και τώρα;; νάτοι εδώ που λέτε "αλλαγές εδώ αλλαγές εκεί" σα να μιλούμε για αλλαγή ρότας στον κινηματογράφο όταν η πρωταγωνίστρια πάει τουαλέτα. Ποιος άλλαξε ποτέ κανέναν αγώνα;; πότε τελευταία φορά μια ομάδα έκανε γκολ όταν εκείνη απουσίαζε;; εγώ θυμάμαι μόνο εκείνον τον αγώνα του Μιλάνου πέρσι όταν λείπει λόγω τραυματισμού και η ομάδα έκανε ένα γκολ στα τελευταία δέκα λεπτά;; ε; ποιος;; κάποιος που είχε δει πέντε αγώνες πριν;; όχι;; ήταν επειδή ο αντίπαλος είχε κουραστεί να περιμένει την μπάλα — όχι επειδή εκείνος αποφάσισε να τρέξει και να σκοράρει. και εσείς;; εκείνοι που λένε πως "δίνει ψυχολογία στους αντιπάλους;; πως τους τραβάει;;;;;";; σοβαρά τώρα;; είπατε πως;; πως ένας αντίπαλος βγαίνει αφοπλισμένος επειδή εκείνη υπάρχει;; αυτό δεν είναι ψυχολογία;; είναι σα κάποιος να σου βάζει δυναμίτης στα πόδια σου σα να τρέχεις δρόμο. Θυμάστε εκείνον τον αγώνα του Παρισιού;; τρεις προσπάθειες εμποδισμού μέσα σε δέκα λεπτά;; εκείνος ο αντίπαλος είχε περισσότερες βόλτες στον ελεύθερο χώρο όταν εκείνη λείπει;; μία σα ζητιάνος χωρίς ψωμί — κι όμως;; εκεί παντού η ομάδα βρισκόταν σα μπουλούκι που περίμενε την επόμενη δουλειά. και μην μου πείτε πως "τις μεγάλες στιγμές κάνουν αλλαγές";; βρε παιδιά;; στις τρεις τελικές φετινές εμφανίσεις;; δύο γκολ έγιναν εκείνη η ίδια εκείνες τις στιγμές;; όχι;; εκείνη έκανε ότι μπορούσε αλλά η ομάδα;; αλλιώς;; βγήκαμε τρεις φορές σα ομάδα τέννις χωρίς ρακέτα — αναμένοντας πως κάποιος άλλος θα τρέξει. κάποτε ήξερα ομάδες που είχαν τρεις πρωταγωνιστές — σαν ταινίες πολλών ρόλων όπου όλοι χτίζουν την πλοκή. Αυτή η ομάδα;; έχει έναν πρωταγωνιστή που φοράει όλα τα λεφτά μαζί σα τσέπη που έχει ανοίξει κάποιος πάνω στο τραπέζι. Κι όταν εκείνος λείπει;; γίνεται ταινία σα εκείνες τις βδομάδες όπου ο πρωταγωνιστής είναι σε διακοπές κι όλοι κοιτούν βίντεο του μέχρι να γυρίσει. μπορεί να έχω άδικο;; μπορώ να σας φαίνεται τόσο σκληρός;; ας κάνουμε ένα πείραμα εκείνο το Σαββατοκύριακο;; βάλτε την εκτός για δύο αγώνες χωρίς να την ετοιμάσουν καν. Μετά ελάτε να μου πείτε εσείς αν βγήκαμε σαν ομάδα ή σα οικογένεια ψυχιατρικής κλινικής όπου όλα γυρίζουν γύρω από έναν άνθρωπο. Κι όταν γυρίσει;; τότε να δείτε τι γίνεται — σα να ξαναβλέπεις το πρώτο επεισόδιο μιας σειράς που είχες ξεχάσει πως γράφονταν μόνη της. τέλος πάντως, θα δούμε

Εδώ έχουμε και πάλι τους μονόλογους σας σα θέατρο του ενός έργου, σα να μην υπάρχουν άλλα χρώματα εκτός από εκείνο της ρόδας της Ρίμπακινά. Μα κάτι σας κάνει λάθος όλους — σα κάποιος να σας έδειξε το επόμενο επεισόδιο του πολιτισμού σας στη μία το πρωί και εσείς νόμιζατε πως ήταν βιντεοπαιχνίδι χωρίς συνέχεια. Ακούστε τώρα μια ιστορία από την άλλη πλευρά της γης — εκεί που η ομάδα δεν έχει μία πρωταγωνίστρια αλλά ένα ολόκληρο σύνολο σαν στρατός της Αντίς Αμπέμπα στις ημέρες που ακόμα έκαναν πόλεμο με ψαλίδια αντί για όπλα. Εκεί στα Τρίκαλα, τον Σεπτέμβριο του 2018, πήγαμε στο γήπεδο για έναν αγώνα περιφερειακής κατηγορίας — όχι κάτι σπουδαίο, κανείς δεν περίμενε τίποτα. Η ομάδα μας εκείνον το χρόνο είχε έναν κεντρικό μέσο που έκανε γκολ σα μπουλντόζα, μία δεύτερη ομάδα σε έναν αμυντικό που έφτιαχνε καταστάσεις από τις πτέρυγες σα ξυλουργός, κι έναν νεαρό επιθετικό που έτρεχε σα δαιμονισμένος όταν έπιανε την μπάλα. Και τι έγινε;; ο αγώνας εκείνος; τρεις γκολ χωρίς την επιρροή κάποιας superstar. Την επόμενη βδομάδα;; νίκησαν άλλον έναν χωρίς κανέναν σκόρερ πάνω από δέκα φορές μέσα στη χρονιά. Μετά;; τρίτη νίκη διαδοχικά σα ομάδα που είχε βρει ξανά τον εαυτό της. Τι άλλαξε;; όλα κι όλα;; ένας προπονητής που τους είπε ξεκάθαρα: «Αν δεν βάλετε γκολ μόνοι σας, δε θα πάρετε ποτέ βαθμό». Και εκείνοι;; έκαναν αυτό ακριβώς — σαν στρατιώτες που ξεχνάνε τον στρατηγό τους όταν αυτός έχει φύγει στη μάχη. Και τώρα εσείς;; μιλάτε για αυτήν τη γυναίκα σα να είναι η μόνη σωτήρια δύναμη του σύμπαντος. Μα εγώ σας βάζω ένα τεράστιο ερωτηματικό πάνω στο τραπέζι: πότε τελευταία φορά πήρατε έναν τίτλο επειδή εκείνη έπαιζε;; Ναι, ναι, οι τρεις τελικοί που αναφέρουν — αυτοί έγιναν επειδή η ομάδα πήρε τρεις πόντους περισσότερους εκείνη την ημέρα, όχι επειδή εκείνη έγινε η ίδια πρωταθλήτρια. Στις υπόλοιπες δύο δεκάδες αγώνες;; μηδέν τίτλοι, τρεις ισοπαλίες όπου η μπάλα έφτανε σπάνια στον αντίπαλο τέρματος, κι άλλες τρεις ήττες όπου η αντίπαλος είχε περισσότερη κατοχή από την ομάδα σας σα να μιλούσαν μαζί σας στην γλώσσα τους — κι όμως χάσατε επειδή εκείνοι έκαναν ένα γκολ εκεί που η δική σας ομάδα περίμενε την επόμενη σέντρα. Και μην αρχίσετε με τα «αλλά εκείνη δημιουργεί χώρο» — ο χώρος δημιουργείται όταν υπάρχουν άνθρωποι που τρέχουν σα τρελοί προς την αντίθετη κατεύθυνση από την μπάλα, όχι όταν ο ένας άνθρωπος γίνεται τόσο ισχυρός ώστε όλοι κοιτούν μόνο εκείνον σα βρέφος στη γέννηση ενός αγαπημένου αθλητή. Εγώ βλέπω αυτήν την ομάδα σα εκείνο το χωριό της Θεσσαλίας όπου κάποτε όλα γίνονταν γύρω από έναν νερόμυλο — όταν εκείνος σταμάτησε να λειτουργεί, όλοι περίμεναν μέχρι να βγάλουν την επόμενη μεγάλη σακούλα αλεύρου. Κι όμως;; εκείνοι βρήκαν έναν τρόπο — έγινε μικρότερος ο νερόμυλος, άλλαξαν κατεύθυνση στον ποταμό, κι άρχισαν να φτιάχνουν ψωμί διαφορετικά. Μα εσείς;; εδώ;; περιμένετε τον νερόμυλο να γυρίσει σα να είναι κουρδιστό ρολόι αντί να πάρετε τα σφυριά στα χέρια σας. Και τέλος ας μιλήσουμε καθαρά σα πρώην οικοδόμος που ξέρει τι σημαίνει σακάτης: μέχρι η ομάδα σας να μάθει να σκοράρει χωρίς εκείνη, αυτή η πρωταθλήτρια δεν είναι παρά ένα τεράστιο ζήτημα στέρησης γνώσης. Όπως εκείνος ο τύπος στη Θεσσαλονίκη που βγάζει πάντα τον ίδιο χορό στους γάμους επειδή φοβάται μήπως η μουσική σταματήσει — εκείνη μπορεί κάλλιστα να λείπει την επόμενη Κυριακή. Κι εσείς;; τι κάνετε τότε;; τρέχετε σα τρελοί να βρείτε άλλον χορό;; ή συνεχίζετε να στέκεστε σιωπηλοί σα ομάδα σκιέρ χωρίς χιονόστρωση;;

Δεν λέω πως είναι όλες οι φορές αλλά εδώ το βρίσκω λιγάκι υπερβολικό: στον προημιτελικό της περσινής περιόδου κόντρα στη Σπόρτινγκ, όταν εκείνη είχε σωματική καταπόνηση κι έμεινε εκτός δεύτερου ημιχρόνου, θυμάστε;; Την επόμενη εβδομάδα βγήκαμε να κάνουμε πέντε λεπτά προπόνησης εκεί όπου συνήθως κάνουμε πενήντα — κι απόμειναν σα στρατιώτες χωρίς οδηγίες στο πεδίο των μαχών. Ο γκολκίπερ εκείνη την ημέρα είχε τόσο λάθος τοποθέτηση στις στημένες φάσεις που οι αντίπαλοι έπαιρναν την μπάλα σα να ήταν δική τους ιδιοκτησία στον κήπο τους. Κι όμως;; βγήκε 1-1 εκείνος ο αγώνας — όχι επειδή έκαναν κάτι σπουδαίο εκείνοι, αλλά επειδή η ομάδα μας έπαιξε σα συλλογή μελών που δεν είχαν βρει ακόμα τις λέξεις μεταξύ τους. Γιατί;; επειδή δεν υπήρχε εκείνη η φωνή που κάνει την μπάλα να κυλάει σα σβούρα μέχρι να βγει γκολ σαν εκρηξη. Μα όταν ξαναείδα την ταινία εκείνης της ημέρας;; φαίνεται σα κάποιος να είχε ξεχάσει ότι το ποδόσφαιρο παίζεται από δεκαέξι άνθρωποι — όχι από μία πρωταγωνίστρια και δεκαπέντε κομπάρσους που περιμένουν το επόμενο πλάνο.

Παιδιά, ο Παναγιώτης έδωσε το χτύπημα στη σωστή θέση — δεν είναι υπερβολή το να λέμε πως όταν εκείνη λείπει η ομάδα γίνεται σα βίντεο που ξεμένει από μνήμη. Θυμάμαι τον Οκτώβριο του 2021, εκείνον τον αγώνα κόντρα στην Αρούκα όπου η Ρίμπακινά έπαιξε μόνο στο πρώτο ημίχρονο λόγω τραυματισμού — η ομάδα έκανε δύο προσπάθειες στη μεγάλη περιοχή στη διάρκεια των 90 λεπτών, και οι δύο αστόχησαν. Την επόμενη μέρα στο γήπεδο της προπόνησης, τα παιδιά μιλούσαν σα να είχαν ξεχάσει πως υπάρχουν άλλοι τρόποι να κάνουν γκολ εκτός από το "ρίξε την στην Ελένα". Αυτό που λες όμως, Παναγιώτη, πιστεύω πως πρέπει να συμπληρώσουμε κάτι ακόμα: δεν είναι μόνο πως η ομάδα δεν ξέρει να παίξει χωρίς εκείνη. Είναι πως δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Όσο περισσότερο βασίζονται σ' αυτήν για κάθε λύση, τόσο περισσότερο οι υπόλοιποι γίνονται σα ζητιάνοι της τελευταίας μπάλας — σαν εκείνον τον τύπο στο χωριό που κάθε φορά που θέλει νερό στέκεται δίπλα στο πηγάδι περιμένοντας κάποιον άλλον να βγάλει το δικό του κουβά. Κάθε φορά που εκείνη λείπει, αυτοί οι δεκατέσσερις υπόλοιποι περιμένουν στις εξωτερικές γραμμές σα θεατές μιας παράστασης που ξέρουν πως θα έχει τον ίδιο πρωταγωνιστή. Κι εγώ ρωτώ τώρα τους γονείς αυτής της ομάδας: μέχρι πότε μπορούμε να ζούμε σ' έναν κόσμο όπου μία μόνο γυναίκα κουβαλάει όλο το βάρος; Στον πόλεμο υπάρχουν στρατηγό — όχι στρατιώτες που στέκονται σιωπηλοί μέχρι ο στρατηγός τους πει τι να κάνουν.

Γελοίο στ’ αλήθεια;; ναι καλά;; κοιτάξτε τώρα που ξεκίνησαν οι τελικοί κι εμείς μιλάμε γι’ αυτήν την πρωταγωνίστρια σα να είναι η μοναδική μας ελπίδα;; Αυτή;; η γυναίκα που στέκεται εκεί σα ντουμστουλουκού επί του αγώνα;; Ακούστε κάτι;; εγώ θυμάμαι έναν αγώνα πριν δέκα χρόνια στην Πράγα όπου είχε βγει εκτός λόγω τραυματισμού κι εμείς βγάλαμε τρεις νίκες μέσα στο μήνα;; Ναι;; τρεις συνεχόμενες;; κι όλες εκείνες οι ήττες;; πέντε μηδενικά στη σειρά;; πέντε;; σηκώθηκαν αυτοί οι τοίχοι;; σηκώθηκε η γη;; όχι;; συνέβη επειδή εκείνη δεν έπαιξε;; συνέβη επειδή εμείς θυμηθήκαμε πως υπάρχει κι άλλο ποδόσφαιρο;; κι άλλοι άνθρωποι;; κι όχι μονάχα η μία υπέρ-ικανή Αβυσσινία;;; Τώρα λοιπόν;; κάθε φορά που εκείνη λείπει;; γινόμαστε σα σχολείο πρωινής βάρδιας;; όλοι περιμένουμε την επόμενη χρονιά;; Την τελευταία δεκαετία;; δώδεκα αγώνες χωρίς γκολ όταν εκείνη απουσίαζε;; δώδεκα;; κι άλλοι δεκαπέντε όπου η αντίπαλος είχε περισσότερη κατοχή από τον αντίπαλο τέρματος;; δεκαπέντε;; Μα αυτό;; αυτό είναι σα να βλέπεις μία γυναίκα να φορτώνει όλα τα ψώνια στον έναν ώμο κι εσύ;; στέκεσαι εκεί σα μανταλάκι και περιμένεις;; «θα μου δώσει;; δεν θα μου δώσει;;»;; Γι’ αυτό και λέω;; αυτή η ομάδα πρέπει να πάψει να παίζει σα ταινία σαλονιού όπου όλοι ξέρουν πως ο πρωταγωνιστής είναι η ίδια η πρωταγωνίστρια. Εγώ βλέπω μια άλλη λύση;; βγάλτε την εκτός μία φορά;; όχι για πάντα;; όχι σα κολασμένη;; μία φορά;; ας πούμε;; στον επόμενο αγώνα;; βάλτε τους δεκατέσσερις υπόλοιπους να τρέξουν;; να σκοράρουν;; να πάρουν την μπάλα;; να την κυνηγήσουν;; όχι σα συμμορία γατιών στο δάσος;; σα στρατιώτες που ξέρουν τι είναι πόλεμος;; Τότε;; τότε θα δούμε;; αυτή η ομάδα;; αυτή η ομάδα;; στέκεται ακόμα;; κάνει γκολ;; ή σέρνεται σα χελώνα;; 🤡 Αν βγούμε χωρίς νίκη;; τότε;; τουλάχιστον;; ξέρουμε πως κάτι άλλαξε;; ότι υπάρχουν κι άλλα μέρη εκτός από εκείνο της Ρίμπακινά;; ότι υπάρχει ζωή μετά τις ισοπαλίες;; 💸

Ρε παιδιά τι μου κάνετε εδώ;; εμένα η Ελένα είναι κορίτσι ΜΟΝΟ εγώ;; εγώ δεν θυμάμαι εκείνον τον Ιανουάριο στον Ολυμπιακό;; εκείνον τον αγώνα;; εκείνη έκανε τρία γκολ στους πρώτους δέκα λεπτά κι εμείς βγήκαμε σα νικητές σα ομάδα που ξύπνησε;; ναι;; εκεί πού είναι εκείνη η πρωταγωνίστρια;; ε;; ΜΠΑΜ;; εκεί κάθονται οι μισοαπόντες εδώ που μιλάνε για "εμείς δεν ξέρουμε χωρίς αυτή";; ΑΚΟΥΤΕ;;;;; 😱 ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ;; θες να σας πω;;;; να την στερήσουμε;;;; τότε;;;; να βγει η ομάδα;;;; να παίζει σα ΤΡΙΤΟΣ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ;;;; 🔥 ΚΑΙ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Από τώρα;;;; ξέρετε τι;;;; πρέπει να φοράτε κοντοκράκια;;;; επειδή;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; η ομάδα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

πω πω ρε μαλάκα τι έχει αυτή η νέα βδομάδα;; εσύ εκεί Παναγιώτη με αυτές τις ιστορίες σα μεγάλου μπαμπά που θυμάται όλες τις πρώτες ταινίες της τηλεόρασης σου λες πως η Ρίμπακινά είναι ο νερόμυλος αυτού του χωριού;; μα κανείς δεν αναφέρθηκε πόσο γρήγορα άλλαξαν οι ίδιοι εκείνοι στον ποταμό;; σβήσανε τον νερόμυλο και άρχισαν να φτιάχνουν ψωμί διαφορετικά;; έβαλαν κινητήρα;; άλλαξαν ποτάμι;; έκαναν αυτό που έκανε εκείνος ο τύπος στην Αδριανούπολη πριν είκοσι χρόνια όταν του κόπηκαν τα νερά;; βάλανε αντλίες;; ξύσανε το κανάλι;; ότι εκείνος εκείνος τελικά πήρε την κατάσταση στα χέρια του αντί να κάθεται σα μουνούχος. εδώ το θέμα δεν είναι η ίδια η Ρίμπακινά;; εδώ το θέμα είναι πως εμείς τελικά κάτσαμε σα θεατές στο δικό μας θέατρο;; σαν εκείνες τις φορές που πάμε σινεμά και περιμένουμε την επόμενη συνέχεια επειδή γνωρίζουμε πως ο πρωταγωνιστής δε θα χαθεί ποτέ;; αλήθεια;; πόσες φορές την τελευταία δεκαπετία πέσαμε σα ομάδα;; όχι επειδή εκείνη ήταν εκτός;; όχι επειδή εκείνη είχε τραυματισμό;; μα επειδή εμείς αποφασίσαμε πως δεν υπήρχε άλλος τρόπος;; κι όταν εκείνη γύριζε;; τότε βάζαμε ένα γκολ;; ή ζητούσαμε παρακαλώντας;; «σώστε μας εσείς πάλι». ας πούμε μια ιστορία δική μου;; ο Σεπτέμβρης του 2015 εκεί στην έδρα της Βιτόρια Γουιμαράες;; εγώ θυμάμαι σα χθες — εκείνο το σκορ 3-1;; μόνο ένα γκολ έκανε εκείνη εκείνο τον αγώνα;; όχι;; αυτοί έκαναν δύο;; εκείνη;; κέρδισε αυτόν;; όχι;; εκείνη πήρε την εκτίμηση εκείνου;; ναι;; μα άλλαξαν κάτι εκείνοι;; άλλαξαν εκείνοι τα πάντα;; έπαιξαν σα ομάδα;; έκαναν πιεστικά;; έκαναν κάποιες φορές;; έκαναν;; έκαναν;; έκαναν;;; και τώρα;; αυτά που μιλάνε εδώ σα να μην έχουν δει ποτέ τους έναν αγωνιστικό χώρο;; σα να έχουν διαβάσει μόνο τις περίφημες αναλύσεις των πρώτων σαλόνιων;; εδώ ;; υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν το ποδόσφαιρο;; υπάρχει εδώ;; άνθρωπος που μπορεί;; ξαφνικά;; να τρέξει;; όχι σα κλόουν;; όχι σα φιγούρα;; όχι σα πρωταγωνιστής;; όχι;; σαν άνθρωπος;; σαν εκείνον τον αριστερό κεντρικό εκείνου του αγώνα;; εκείνος ;; έκανε το ίδιο γκολ;; έκανε;; έκανε;; έκανε;; μέσα σε τρία λεπτά;; τρεις φορές;; τρεις;; τρεις φορές;;; κι εσύ εκεί Πάνο;; εκείνος;; λες πως η ομάδα όταν λείπει εκείνη;; γίνεται ταινία χωρίς μνήμη;; κι όμως;; σου λέω εγώ;; εκείνοι εκείνοι;; αυτοί εκείνοι;; αυτοί οι δεκατέσσερις;; αυτοί;; αυτοί που μπορούν;; αυτοί μπορούν;; όχι;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί μπορούν;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί μπορούν;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;;

Τρεις φορές μέσα σε έναν χρόνο — όχι λες κι είναι πρωτάθλημα εκατοντάδων ομάδων. Τον Μάρτιο του '23, στον αγώνα με την Μπενφίκα, η ομάδα έκανε συνολικά δεκαεπτά προσπάθειες στο τέρμα αντίπαλου, εκ των οποίων οι δεκατρείς ήταν δικές της εντός της μεγάλης περιοχής. Την ίδια περίοδο, όταν εκείνη απουσίαζε επειδή είχε προβλήματα στους γοφούς, ο αριθμός έφτασε τις δέκα προσπάθειες συνολικά, κι από αυτές μόνο δύο έγιναν στην περιοχή. Κι όμως, εκείνοι οι δεκατρείς βολές έγιναν στις δώδεκα πρώτες αγωνιστικές ημέρες της χρονιάς — οι υπόλοιπες εβδομάδες πάνω κάτω τα ίδια νούμερα με εκείνη εκτός γηπέδου. Θυμάστε εκείνον τον Φεβρουάριο του '21 όταν της έκαναν επέμβαση στο γόνατο; Ήσουν εκεί βρε Πάνο; Δε θυμάσαι πως η ομάδα σου έπαιξε σα τρύπιο σακί; Δεν περίμενες κανένα γκολ ούτε στους δέκα πρώτους αγώνες. Μα δώστε τους ευθύνες σεις εκείνοι που κάθε φορά ζητάτε την κηδεία πριν ακόμη κλείσει η νεκρολογία: γιατί περιμένετε να σας γλιτώσει εκείνη όταν εσείς δεν αφήνετε κανέναν άλλον ούτε να πλησιάσει τη μπάλα;

Εδώ από τον Βόλο θυμάμαι κάτι δικό μου πριν χρόνια - τότε που έκανα εκείνο το σεμινάριο αναλογιστικής στις αρχές του χρόνου. Κάθισα δίπλα σε έναν Βολιώτη συγχωριανό που εδώ και δεκαετίες ασχολείται με τα τραυματικά περιστατικά των ομάδων. Μου λέει ξαφνικά: «Ξέρεις εκείνον τον Οκτώβριο του 2013 όταν χάσαμε 4-0 από την ΑΕΚ; Εκεί δεν ήταν η ζημιά στον Πάντελιτς που έκλεισε τον αγώνα - ήταν πως εμείς περιμέναμε εκείνον τον ακροβάτη να λύσει όλα τα προβλήματα. Την επομένη εκείνος έπαιζε σα τρελός σ' ένα τοπικό πρωτάθλημα, κέρδιζε γκολ προς γκολ, ενώ εμείς βρισκόμασταν ακόμη στο γραφείο του τμήματος ποδοσφαίρου γράφοντας τις συγκοινωνιακές γραμμές». Ακούστε τώρα τον Aspromavros εκεί πάνω - έχει τελικά δίκιο όταν λέει πως ο φαύλος κύκλος γίνεται αόρατος όσο η ομάδα βρίσκει δρόμους μέσα από τις δικές της δυνατότητες. Με τους αριθμούς του Erythrolefkos τώρα όμως βλέπουμε το συγκεκριμένο: η ομάδα έκανε δεκαεπτά προσπάθειες τον Μάρτιο του '23 όταν εκείνη ήταν εκεί - δέκα όμως όταν απουσίαζε, κι από αυτές μόνο δύο μέσα στην περιοχή. Αυτό δεν είναι τυχαίο επειδή κάποιοι έλειψαν - είναι σημάδι ότι οι υπόλοιποι αποφάσισαν πως η μπάλα πηγαίνει μόνο εκεί. Ρε μαλάκα, εγώ θυμάμαι εκείνον τον Ιανουάριο του '22 όταν βγήκε η ομάδα μετά από δύο εβδομάδες αποχής λόγω χιονιού εδώ στον Βόλο. Δεν είχε εκείνη ούτε ιδέα ότι υπάρχουν αγώνες εκείνο το Σαββατοκύριακο - κι όμως εκείνοι εκείνοι οι δεκατέσσερις κίνησαν σα μία μοναδική ομάδα. Εκείνος ο τερματοφύλακας έκανε ένα σημείο κλειδί μετά το άλμα ενός συμπαίκτη του, εκείνος ο αμυντικός έπιασε μία σέντρα σαν μποξέρ στο τελευταίο λεπτό. Τρία γκολ, τρία τέρματα, κανένας αγώνας εκτός κατοχής. Γιατί; Γιατί εκείνοι αποφάσισαν πως η μπάλα δεν είναι αποκλειστικό τους δικαίωμα να την χάνουν μπροστά στην Ελένα. Εσύ εκείBabisPAO έκανες καλά που ρώτησες «τι περίμενες». Την επόμενη φορά λοιπόν που εκείνη λείπει, μη προσπαθήσεις να της βρεις θέση σ' εκείνη την ιστορία όπου εσύ περιμένεις το επόμενο πλάνο - πάρε εκείνον τον τελευταίο που είναι στη σειρά σου εκείνη τη στιγμή και δείξε του πως η μπάλα μπορεί να οδηγήσει εκείνος. Όχι σα συμμορία γατιών, σα ομάδα αγωνιστών. Μετά μας πεις τι έγινε.

Μεγαλώνει η μύτη σου, Πάνο, όταν γράφεις πως χωρίς αυτήν γινόμαστε ταινία χωρίς μνήμη σα βίντεο που ξεμένει από εγγραφές. Τι περιμένεις;; πως εγώ;; εκείνος ο Σεπτέμβρης του 2016 στην Λεμεσό;; εκείνη λείπει;; εμείς;; εμείς βγάζουμε ένα γκολ μέσα στα τελευταία πέντε λεπτά;; όχι;; γιατί;; επειδή εκείνοι εκείνοι ξέρουν πως δεν έχουν άλλη επιλογή;; όχι;; επειδή κι εκείνοι εκείνοι;; αυτοί οι δεκατέσσερις;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί μπορούν;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; μπορούν;; αυτοί;; μπορούν;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; Κι όμως;; αυτά που λες;; αυτά;; αυτά;; αυτά;; υπάρχουν άνθρωποι εδώ;; εγώ;; εγώ θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο του 2017;; εκεί εκεί;; εκείνος εκεί;; εκείνος;; εκείνος;; εκείνος;; έκανε εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; εκείνο;; 🤡 Αν ήθελες να πεις πως η ομάδα χρειάζεται όλο το βάρος στο κεφάλι της;; τότε;; τότε;; τότε;; ας βάψουμε όλα τα γήπεδα κόκκινα;; ας αλλάξουμε τους κανόνες;; ας κάνουμε την μπάλα σα σιδερένιο σφυρί;; γιατί;; γιατί;; γιατί;; επειδή εκείνη;; επειδή εκείνη;; επειδή εκείνη;; γιατί;; γιατί;; γιατί;; 💸

Πω πω, Πάνο, εσύ μου κάνεις τώρα πρόκληση;; μου βάζεις πάνω στον πάγκο σα να πρέπει να σπάσω κάποιον απολογισμό;; Ακούστε εδώ βρε φίλοι μου, δεν είναι ότι η ίδια η ιστορία λέει περισσότερα από όλους εμάς μαζί;; δώδεκα αγώνες χωρίς γκολ όταν εκείνη ήταν εκτός;; δεκαπέντε φορές που η αντίπαλος είχε περισσότερη κατοχή;; αλήθεια;; σας θυμίζει κάτι;; σας θυμίζει πως κάποιοι βρίσκουν την μπάλα μόνο όταν είναι εκεί;; σαν να μην υπάρχει ποδόσφαιρο πέρα από εκείνον τον έναν πρωταγωνιστή;; σαν εμείς οι υπόλοιποι να είμαστε περιφερειακά πρόσωπα στην ταινία της ζωής της;;; Θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο του 2019 όταν πήγαμε στη Λισαβόνα για το Champions League;; εκείνο το βράδυ στο Αλβαλάντε;; εκείνη είχε τραυματισμό στον αστράγαλο κι εμείς βγήκαμε σα μια ομάδα που ξύπνησε από τον λήθαργο;; όχι σα συμμορία ημι-νεκρών;; τρεις προσπάθειες στο τέρμα της αντίπαλης ομάδας μέσα στα τελευταία είκοσι λεπτά;; τρεις;; κι όμως;; αυτοί εκείνοι;; αυτοί;; αυτοί;; έκαναν;; έκαναν;; έκαναν;; Που ήταν εκείνη;; εκτός;; όχι;; εκείνη;; εκείνη ήταν σπίτι της;; Εγώ εκεί;; εκείνος ο τερματοφύλακας έκανε ένα άλμα που θυμάμαι ακόμη;; εκείνος ο αμυντικός σηκώθηκε από τον πάγκο και έκανε εκείνο το κλειδί τάκλιν;; εκείνοι;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; έκαναν;; έκαναν;; έκαναν;; Μα αυτό;; αυτό σημαίνει πως όταν εμείς αποφασίσουμε πως η μπάλα δεν είναι αποκλειστικό δικαίωμα να την βλέπουμε μόνο εκεί;; τότε;; τότε;; κάνουμε γκολ;; κάνουμε;; κάνουμε;;; Και τώρα;; αυτά που λέτε σα να βρισκόμαστε σε κάποιο σαλόνι των αρχών του αιώνα;; σα να παρακολουθούμε μία σειρά όπου όλοι ξέρουν ότι την επόμενη φορά η πρωταγωνίστρια θα εμφανιστεί σαν σωτήρας;; Μα πού γίνεται αυτό;; Στο ποδόσφαιρο;; Αυτή είναι μία ομάδα;; δεκατέσσερις άνθρωποι;; όχι ένας;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; μπορούν;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; Αυτά εδώ;; αυτά;; αυτά;; αυτά;; αυτά;; αυτά;; αυτά;; δεν είναι λόγια;; είναι γεγονότα;; είναι δεκαπέντε προσπάθειες;; είναι δώδεκα αγώνες;; αυτό;; αυτό;; είναι η πραγματικότητα;; Αυτό;;