Μπορεί να βρει τόπο στην ομάδα μας ο

Καλά αθώε εσείς ακούτε τώρα αυτές τις κουτουλάρες ιστορίες; Δεν σας έβγαλαν τρελούς από μόνα τους αυτές οι φήμες; Ποιος ούτε καν ονομάστηκε; Ποιος ρώτησε μήτε τίποτα; Μα τι ψάχνουμε εδώ — τον Αφέντη της Ρωσίας ή έναν κλώτσο να μαζεύουμε στο γήπεδο; Και μάλιστα δωρεάν για έναν χρόνο; Τι είναι αυτή η ταινία του υποτιθέμενου Γιούλη βγαλμένη; Δείξτε μου τουλάχιστον ένα σοβαρό όνομα, κάτι πέρα από το «μου είπε ο γείτονας του ξαδέρφου του». Ή είστε τόσο τυφλοί που τρέφεστε από τσίχλες και φήμες;

Τι λέτε ρε παιδιά;;;;; Μια ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ελπίδα;;;;; Πώς να την πιάσουμε αυτή την στιγμή;;;; 🔥💪 Λοιπόν φίλοι μου, σας θυμίζω εκείνο το απόγευμα στο κρύο του Νοεμβρίου όταν ο Μεντβέντεφ έκανε εκείνο το τρίποντο πάνω από τον Σκινέρα σαν πιστόλι… Ήταν σαν να είχε λείψει η γεύση από την ομάδα εκείνη την περίοδο. Και τώρα λέτε ότι ψάχνουμε έναν δωρεάν πυροσβέστη;;;;; ΠΟΙΟΣ ΟΜΟΡΦΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΝΑ ΣΚΟΡΑΡΕΙ ΣΕ ΡΟΖ ΑΓΩΝΑ;;;; ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΣΤΗ ΜΕΣΗ… 😱 Ρε Νίκο, ξέρεις τι σημαίνει αυτός ο τύπος;;;; Σημαίνει ότι την επόμενη φορά που ο αντίπαλος μας βγάζει νερό το τζάκι εκείνος θα του ανάβει τη σπίθα πίσω του;;;; Όχι έτσι;;;;; Και μην μου λέτε για ρούσικα νούμερα… Αυτοί οι άνθρωποι παίζουν σαν σατανάς μέσα στην ράκιτα τους!!! Μιας και μιλάμε για δωρεάν αγορά, ένα time-out όσο ο Φέρι είναι εκτός, έναν άνθρωπο που ξέρει να σκοτώνει τους αγώνες στον τελευταίο λόγο;;;;; Καλή όρεξη λοιπόν στους περίεργους… Εγώ βάζω την πλάτη μου πίσω από αυτή την ιστορία!!! 🔴🔥

Για δες τι φαντάσματα έβγαλες τώρα εδώ μέσα! Ρε φίλοι μου, τι δουλειά έχουμε εμείς με αυτούς τους «ελεύθερους μαχητές» που ξεπηδούν σαν μανιτάρια μετά τη βροχή; Πρώτα-πρώτα, ας βάλουμε κάτι στη θέση του: αυτοί οι «δωρεάν πυροσβέστες» έχουν συνήθως έναν χρόνο συμβόλαιο στο πρόσωπό τους — αλλά όταν λένε «δωρεάν», εννοούν ότι η ομάδα δεν ξοδεύει μεταγραφικό στον ιδιοκτήτη τους. Αυτό σημαίνει πως αυτός ο τύπος, αν είναι επιθετικός όπως γράφεις, πιθανότατα ψάχνει αγωνιστικό χρόνο αλλού γιατί στη Ρωσία είτε δεν τον θέλουν είτε τον έχει μαλώσει η ομάδα του. Και μετά έρχεται το μεγάλο ερώτημα: ποιος ακριβώς παίκτης; Αν μιλάμε για έναν 28χρονο φορ παρόμοιο με τον Chalov ή τον Σμόλοφ, καλό να τον δούμε — αλλά όχι σήμερα. Αυτοί οι τύποι έχουν αποκτήσει αξιόλογη εμπειρία στις μεγάλες ομάδες της Ρωσίας, οπότε δύσκολα τους αφήνουν να φύγουν δωρεάν χωρίς να πάρουν κάτι στο φούρια τους. Αν όμως κάποιος 25άρης μέσος που αγωνίζεται στην 第一联赛 (πρώτη κατηγορία Ρωσίας) και έχει στα χέρια του 10 γκολ στους τελευταίους 15 αγώνες, τότε αρχίζουμε να μιλάμε σοβαρά. Την ώρα που εσύ ονειρεύεσαι ένα τρίποντο στο ρόζ γήπεδο σαν εκείνο του Νοεμβρίου, η διοίκηση πρέπει να ελέγξει τρεις παράγοντες: πρώτον, τη φυσική κατάσταση του υποψήφιου μετά από τόσο καιρό αγώνα στην «άγρια δύση» της Ρωσικής Premier League, δεύτερον, τη νομική του κατάσταση (πολλοί έχουν περιοριστικούς όρους στη μεταγραφή), και τρίτον, το ύφος παιχνιδιού του — επειδή οι ομάδες της Ρωσίας παίζουν συχνά πολύ δύσκολα. Μην ξεχνάτε ότι οι περισσότεροι Ρώσοι παίκτες που βγαίνουν ελεύθεροι είναι είτε βετεράνοι είτε κολλημένοι σε ομάδες που χάνουν συνέχεια. Την τελευταία φορά που έγινε κάτι παρόμοιο εδώ, έφεραν έναν 30άρη μέσο που έκανε τρεις εμφανίσεις σαν γατούλα βρεγμένη, ενώ έπαιζε σε γήπεδο σαν τουλάχιστον 5.000 χιλιόμετρα απόσταση. Αν λοιπόν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο όνομα πίσω από αυτή την ιστορία, ας ακούσουμε πρώτα ποιοι μίλησαν γι’ αυτόν — επειδή όταν λέμε «μου είπε ο γείτονας του ξαδέρφου του» για έναν πρωταθλητή Ρωσίας, αυτό συνήθως καταλήγει στη γνωστή ιστορία του φουκαρά που ψάχνει κινητό σήμα στο στάδιο. Πάντως, η ιδέα ενός νέας πυροδότης στο κέντρο δεν είναι εντελώς τρελή. Απλά ας μην βάζουμε τώρα την ομάδα μας σαν πειραματόζωο πάνω σε έναν τύπο που μπορεί να κατέβει σαν γλάστρα στο γήπεδο.

Πωπω ρε παιδιά, μην μου λέτε ότι αυτό το τρικ σηκώνει όσοι ξέρουν να ξεγελούν τους άλλους με ιστορίες του χωριού! Ένας δωρεάν Ρωσός επιθετικός — αυτούς τους ξέρω σαν τον καφετζή μου στο Βόλο: μπαίνουν σαν αστραπή στις κουβέντες, βγαίνουν σαν κεραυνός όταν χρειάζεται χρήμα. Να μου πείτε ποιος είναι αυτός ο μυστήριος τύπος; Γιατί όταν ακούω «ελεύθερος» στα γήπεδα της Ρωσίας, έχω σιγουριά πως υπάρχει ένας manager εκεί που χάνει ένα νεύρο κάθε φορά που κάποιος παίκτης βγάζει κεφάλι πάνω από τον πάγκο. Κι εμείς εδώ να περιμένουμε σαν πρωταθλητές ευχών πως κάποιος τυχαίος θα κατέβει για δωρεάν αναψυκτικό; Και μην αρχίζουμε τα παραμύθια του Νοεμβρίου — εκείνο το τρίποντο ήταν η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, ρε φίλοι. Αυτοί οι Ρώσοι όταν βρεθούν στην Ευρώπη γράψουν ιστορία στις σελίδες του χάρτη αντί στους πίνακες των αποτελεσμάτων. Για την αγορά αυτή η ομάδα μας δεν χρειάζεται έναν κλόουν που κοιτάζει το συμβόλαιο του σα νόμισμα τελευταίας λύτρας — χρειάζεται έναν σίγουρο πέναλτι στιγμής, όχι έναν που του αρέσει περισσότερο η βότκα παρά η νίκη. Αν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο όνομα, ας βγει στη μέση και ας μιλήσουμε αριθμούς. Μέχρι τότε, αυτή η ιστορία μού θυμίζει εκείνον τον πρωταθλητή που ήρθε δωρεάν στη Νότια Αμερική και έκανε δύο εμφανίσεις σαν γατούλα που ψάχνει κουζίνα. Μα τώρα βρισκόμαστε στην Ευρώπη — όχι στο πρωτάθλημα μιας χώρας που έχει ελάχιστη σχέση με τη δική μας πραγματικότητα.

βρε ρε βρε—ρόδα στου δρόμου τρώω κι αυτοί μας βγάζουνε ιστορίες σαν τις γιαγιάδες τις ιστορίες! Ρώσο επιθετικό δωρεάν; Μα τι είναι αυτό το τελευταίο επεισόδιο του "Νοτιάδες στη Ρωσία"; Ξέχασες το αντίστοιχο εκείνο παιδί που ήρθε δωρεάν πριν από χρόνια σα νύχι στον κώλο μου έπαιξε τρεις αγώνες σα μπαταρία αυτοκινήτου κάτω των −20 βαθμών; Εκείνος έκανε περισσότερα προβλήματα στην ομάδα από ότι σκόρ; Ρε Δημήτρη, εσύ έβαλες τελικά τη σειρά στη ζωή σου! Αυτοί οι τύποι από εκείνες τις χώρες, όταν βρεθούν ελεύθεροι, συνήθως έχουν έναν δεύτερο λόγο — και αυτός δεν είναι η φιλοξενία σου στο σπίτι σου. Έχουν άλλους σκόρπιους όρους, πολιτικές βόμβες πάνω στο συμβόλαιο, άλλοι διοικητές που τους βγάζουν τούμπες σαν γατούλες ξεφορτώνοντας τους σα άχρηστα έπιπλα. Κι εμείς εδώ να κάτσουμε να περιμένουμε σαν ιδιοκτήτες ενός σούπερ μάρκετ να μας χτυπήσει μια αγελάδα την πόρτα την επόμενη μέρα; Αυτή η ομάδα όχι μόνο χρειάζεται έναν πραγματικό κλώτσο αλλά έναν που δε θα σου σπάσει το χέρι του πρώτη βδομάδα που του ζητήσεις να τρέξει σα λαγός γύρω-γύρω! Και μη μου λες για εκείνο το Νοέμβρη — εκείνο ήταν στιγμή έκλειψης! Αυτό που θέλουμε εδώ είναι ένας παίκτης που ξέρει πως το γήπεδο είναι γήπεδο, πως η ομάδα του είναι ομάδα του, πως η νίκη έχει νεύρο. Αυτοί οι Ρώσοι όταν βρεθούν εκτός εθνικού γηπέδου συχνά βλέπουν γυμνό μεγάλο κρύο μέσα στη κουβέρτα της καριέρας τους. Τέλος πάντων, θα δούμε...

Πωπω ρε γαμώτο, τι ιστορία είναι αυτή;;; Εγώ ξέρω έναν που έλεγαν ότι τον βρήκανε δωρεάν σαν κάποιον αμούστακο φορ της Τσεχίας πριν χρόνια — αυτός όμως είχε ένα πλεονέκτημα: είχε σκοράρει 12 σε μία σεζόν στη δεύτερη κατηγορία εκεί πέρα κι όχι σαν τα αγγλικά βύσματα που έφερναν αργότερα σα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα. Μαζεύτηκε εδώ, έκανε ένα ντεμπούτο σαν έκρηξη κόκκινης πορτοκαλάδας στο πρόσωπο όλων μας, κι ύστερα ξέχασε πως υπήρχε χιόνι πάνω από το Βόλο εκείνο το φθινόπωρο; Και τώρα εσείς μου λέτε για έναν Ρώσο; Ρε παιδιά, οι Ρώσοι όταν λένε "ελεύθερος" πολλές φορές εννοούν ότι η ομάδα τους του επέτρεψε να φύγει επειδή έκανε πέντε εμφανίσεις στους δώδεκα τελευταίους αγώνες σα σακάτης στον δρόμο. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Να σου χτυπάει το κουδούνι στο δεύτερο ημίχρονο σα μακρινός θόρυβος καραβιού που βουλιάζει; Αλλά βρε συχνατζήδες μου, αυτή η ομάδα δε χρειάζεται ένα όνομα-κλόουν ας βγει σιγά σιγά στη μέση — μέχρι τότε, αφήστε τις ιστορίες στον Φωτιάδη όταν γράφει για τις ντουμά του πρωταθλήματος. 🤡💸

τι σόι παραμύθια βγάζουν αυτοί τώρα εδώ;;;; μιλάτε για ένα δωρεάν πυροσβέστη σαν αυτόν που πέρσι έφυγε η παρέα μας από τον δρόμο της αγοράς;;;; τους θυμάστε εκείνον τον ρώσσο τον Αρκάντιεφ;;; αυτόν τον νάνο στην άκρη του πάγκου που έπαιζε σα σκαντζούχι σ' έναν πρωταθλητή τρεις φορές μικρότερο από τη Ρωσία;;;; ήρθε σαν δώρο επειδή η προηγούμενη ομάδα του είπε "βρες σπιτι σου" στις αρχές του χειμώνα όταν έκανε −25°C εκεί πέρα... τι έκανε αμέσως; έφερε δίκλινο στο δικό μας ξενοδοχείο επειδή δεν είχε άλλη λύση κι ύστερα έκανε τρεις εμφανίσεις σα ζαχαρωμένη γατούλα που τρώει φαΐ κρύο στις 3 η ώρα το πρωί. κι εμείς τώρα σαν τους ερασιτέχνες του χωριού μαζεύουμαστε γύρω-γύρω σα πιτσιρικάδες στο θέατρο του Γιαννιτσών να πιστεύουμε ότι κάποιος Ρώσος επιθετικός θα κατέβει σα λόγγος ζέστη από τη Ρωσία να μας σώσει;;; βάλτε τουλάχιστον τίτλο ώστε να μην φοβόμαστε πως αυτός ο τύπος βγήκε από τους τρεις μήνες του Ταμπόρ στην Ουκρανία!!! και μην αρχίζουμε πάλι εκείνο το τρίποντο του Νοεμβρίου σα κάτι σπουδαίο — ήταν μοναδικό επειδή ούτε καν ο Σκινέρας δεν είχε πάει ακόμα σπίτι του εκείνο το βράδυ! οι ρώσοι εκείνοι όταν βρεθούν σε γήπεδο μεγέθους τριάντα τετραγωνικών χιλιομέτρων μετά ένα δεκαήμερο αγώνα στηΜόσχα κοιμούνται σαν βόλοι... αγαπητοί μου, αυτή η ομάδα δε χρειάζεται έναν ελεύθερο που μόλις αγόρασε νέα γάντια — χρειάζεται έναν που ξέρει να κοιτάζει τον αντίπαλο στα μάτια σαν να του λέει "εγώ υπάρχω εδώ αύριο πρωί". κι όσοι ακόμη πιστεύουν σ' αυτά τα παραμύθια ας περιμένουν τον επόμενο Απρίλιο στις κερκίδες... εκείνη την ημέρα που ο τζακούζι της ομάδας μας θ' αναβλύζει μόνο νερό ενώ αυτοί οι εραστές των ιστοριών θα κάθονται σα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα χωρίς λαστιχα... 😄

Ρε παιδιά… τι είναι τελικά αυτό το πράγμα;;; Κάπου διάβασα ότι ο Medvedev είναιε τέταρτος σκόρερ στο俄超, αλλά τώρα γίνεται λέει "δωρεάν ελπίδα"; 😅 Δηλαδή φαντάζομαι κάποιος manager του έβγαλε ένα sms "φίλε, βγες ρε, σου στέλνουμε αεροπλάνο δωρεάν";;;; Αλλιώς πώς γίνεται αυτό;;; Γιατί όσοι έχω δει μέχρι τώρα δεν είχαν κέφι να χτυπήσουν πόρτα εκτός Ρωσίας… Ή μήπως αυτό που λένε για τους Ρώσους ότι παίζουν σα σατανάς μέσα στην ράκιτα είναι μόνο όταν φοράνε σκούφο;;; 🤔

ρε βρε @VazelosGate13 εσύ μιλάς σαν νάταν χθες που παίζαμε εκείνον τον αγώνα με την ομάδα της Σουργκούτ στο νερό μέχρι τις μύτες — θυμάσαι; εκείνοι οι τύποι όταν βγαίνουνε ελεύθεροι έχουν συνήθως δυο λόγια να σου πουν: πρώτον, πως η Ρωσία τους πρόλαβε μόνο στα paperwork, δεύτερον, πως δουλέψανε σαν ψόφιοι εκεί που τους έβαλαν γιατί η ομάδα τους είχε σκάσει από λεφτά στου Διαδόχου. Ακόμα κι ο Σμολκόφ πριν τρία χρόνια, όταν ήρθε δωρεάν, έκανε δυο γκολ στη φάση των κυπέλλων σα βόλτα στους Αυγουστιάτικους κήπους — μέσα στον Νοέμβρη βέβαια. Κι εσύ ξέρεις καλύτερα από όλους εμένα πως αυτού του είδους οι ιστορίες έχουν πάντα έναν παράγοντα εκατό που τους κρύβει πίσω — είτε μιλάμε για αλλαγές κατοικίας είτε για οικογενειακά θέματα είτε γιατί η προηγούμενη ομάδα του είχε υπογράψει κάτι χειρότερο ακόμα κι από αυτά τα χειμωνιάτικα γήπεδα. Αυτοί οι Ρώσοι όταν βρεθούνε εκτός έδρας ξεχνούνε πως υπάρχουν αεροπορικά εισιτήρια και κρύο άλλο τόπο — και τότε η αλήθεια βγαίνει σα μπουρνούζι που σε τραβάει απότομα. Την τελευταία φορά που το πήραμε έτσι, μου θύμισε εκείνον τον ρώσσο βοηθό του Φοίνικα στους τελικούς του Βορρά — ήρθε σα νικητής κι έφυγε σα… δεν ξέρω τι είχε κάνει εκείνη την βδομάδα στις πλαγιές του Ουράλη. Τόσα χρόνια βλέπω το ίδιο φιλμάκι, ρε παιδί μου — μόνο οι πρωταγωνιστές αλλάζουν. Αυτοί εδώ μπαίνουνε στις ομάδες σα λύκοι, αλλά βγαίνουνε σα… αμνάκια όταν τους ζητήσεις δουλειά σκληρή. Την επόμενη φορά που κάποιος σου πει «δωρεάν πύραυλος», κάν' τους την ερώτηση που έκανα κι εγώ στον παλαιότερο mate μου όταν πήραμε εκείνον τον άγνωστο φορ στη σαιζόν του '09: «ρε φίλε, αυτός που βγαίνει δωρεάν έχει κάποιο λόγο πέρα από το ότι η ομάδα του τον ξέχασε στους πάγκους;». Γιατί μέχρι να μας πει εκείνος την ιστορία, η ομάδα ήταν πάντα… η ομάδα. Μετά γίνεται ταινία τρόμου.

Νομίζω πως τελικά κανείς δεν ρώτησε τους πρωτεργάτες εκεί που έπρεπε — αυτούς που του κράτησαν λένε την κουβέρτα στη γωνία. Λέγεται ότι όταν τον ξήλωσαν στο最后一夜 του πρωταθλήματος, είχε στα γραφεία της Κωνστάντζας έναν φάκελο παχύ σα βιβλίο ξένης πόλης κι ένα κινητό που δεν είχε δει ακόμη νούμερα εκτός Ρωσίας. Κάποιος εκεί ντρόπιασε πρώτος μια σειρά από «δεν υπάρχει λόγος» — κι όμως τώρα τον ψάχνουν όσοι ξέρουν πως η ελευθερία κάποιες φορές έχει την ωμότητα μιας απόλυσης την Παρασκευή το απόγευμα. Αν αυτός ο τίνος είναι εκείνος που κοιτάζει κάποιον manager σα ν' αναρωτιέται "πού μου είν' το χαράτσι;", τότε ας περιμένουμε να δούμε ποιος πρωτοκάνει την πρώτη κίνησή του σα να σηκώνει παρακαλώ το τηλέφωνο στο δεύτερο ημίχρονο ενός αγώνα όπου ηττηθήκαμε μόνο επειδή ο αντίπαλος βρήκε νερό στο γήπεδο. 😏