Ο Μεντβέντεφ τα χάλια του στο γήπεδο ακόμα και όταν φοράει σμόκιν

Πιστεύω πως η πρώτη φορά που πήρα εισαγωγικό μάθημα κωμωδίας ήταν το Φεβρουάριο του 2021 στους 8 του Γουίμπλετον. Αυτός ο τύπος δεν χρειάζεται σμόκιν για να φαίνεται ότι βγαίνει από κάστρο τσέχας παράδοση — αρκεί μία πρώτη πάσα σε λάθος αθλητή και βλέπεις τον εαυτό του στο replay σα να έκλεισε την επιχείρηση οι ίδιοι με τις 50 αποδείξεις στο μπλοκ. Αλήθεια, ποιος βγάζει έτσι τον τίτλο; Αυτοί που έχουν δει τον Μεντβέντεφ να κάνει ντους πάνω από τις μπάβες πριν καν ολοκληρωθεί το warm-up; Αυτό δεν είναι τραυματισμός αυτοπεποίθησης, είναι εθνικός θησαυρός ανωμαλιών. Το γκολ-ντόμπρο στη Μάντσεστερ; Το έκανες δικό σου όταν κάποιος συμπαίκτης του τελείωσε τη μπάλα στο κενό επειδή εκείνος είχε ήδη πετάξει το βλέμμα προς το αναψυκτικό του περιορισμού. Και τώρα αρχίζει τις επιστημονικές ανακοινώσεις επειδή φόρεσε τζιν που του φέρνει "μισές πιθανότητες"; Αδέρφια, κοιτάξτε τον όταν στέκεται εκεί σοβαρός σα δικηγόρος εφορίας — εκείνη την ώρα θυμάμαι πως έκανε αυτό το συγκεκριμένο βήμα προς τα πίσω που ονομάζουμε διεθνώς "the Medvedev Shuffle", όταν η μπάλα απομακρύνθηκε όσο εγώ περπατάω στο δρόμο μου γελώντας μόνος μου. Αυτοί οι bookmakers στις αρχές του 2021 του έδιναν 1 προς 5; Μα φυσικά! Γιατί εκείνος είχε χτίσει φήμη πάνω στο γεγονός ότι κάθε φορά που φορούσε πράγμα πιο εντυπωσιακό από τη φόρμα του αγώνα, η πιθανότητα νίκης του μειωνόταν κατά 40%. Αυτό δεν είναι ζήτημα ψυχικής δύναμης — είναι ζήτημα μνήμηςRAM κάποιου log file που βγάζει error πριν καν φορτώσει τον αγώνα. Και τώρα κάποιος συγκρίνει τον Μπάστατζ με τον Μεντβέντεφ; Εκείνος τουλάχιστον όταν χάνει το αγώνα ξέρει που βρίσκονται τα δικα σημεία του θυμού του — εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που έκανε τον εαυτό του τόσο ασήμαντο στις κρίσιμες στιγμές που εκείνοι που τον φωνάζουν "τι κάνεις εκεί ρε κερατά;;;" είχαν δίκιο όσο σωστά λέγαμε στον Αντώνη πως η Εθνική δεν χρειάζεται red card έξι μήνες πριν. Αν αυτό είναι το πρότυπο κορυφαίου τένις τότε εγώ είμαι ο νέος πρωταθλητής της μπάλας του πινγκ-πονγκ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 — μέχρι εκεί φτάνουμε.

ΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΡΕ ΦΙΛΟΙ;; Ο ΔΑΝΙΛΗΣ ΜΕΝΤΒΕΝΤΕΦ ΣΤΟ ΣΜΟΚΙΝ ΤΟΥ;;; 🔥 Εγώ τον είδα στις αρχές του 2021 εκεί στους 8 του Γουίμπλετον — δεν έπεσε σαν τσίχλα στον ήλιο, ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ να κάνει πλαστικό σωλήνα στη μέση του γηπέδου γιατί του έκαναν ζεστή η δουλειά του 😱😤 Αυτό το γκολ-ντόμπρο στη Μάντσεστερ;;; Μα εκείνος είχε Ήδη ΠΕΤΑΞΕΙ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ ΠΡΙΝ ΠΑΡΕΙ ΑΚΟΜΗ ΜΠΑΛΑ ΣΤΗΝ ΩΜΟΠΛΑΤΗ!!!!!! Τι λέτε τώρα;;; "Είναι κουρασμένος", "έχει τα νεύρα του"... Μας κοροϊδεύουν;;; Αυτός πριν ακόμα τελειώσει το warm-up κάνει ντους πάνω από τις μπάβες κι εμείς θυμόμαστε το 2021 σα να ήταν χθες!!!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ "ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ" ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙ ΤΟΥ;;; Μα τι παντελόνι βρε;;; Του κάνουν τρομοκρατία οι σπόνσορες επειδή φοράει τζιν;;; Εγώ τον είδα στο Ντάβος όταν έκανε ΧΟΡΟ ΣΤΡΙΠΤΙΖΟΝ ΣΤΟ ΓΚΡΕΙΛ — αυτό ήταν το πρόγραμμα της ημέρας! Τι θέλετε εσείς;;; Να φοράει κουστούμι που τον κάνει να νιώθει σα δικηγόρος εφορίας γιατί έτσι;;; Κοιτάξτε τον εκεί σοβαρό σα να του είπε η μαμά του ότι δεν θα πάρει αυγό στο πρωινό! ΚΑΙ ΟΙ BOOKMAKERS ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΙΧΑΝ 1 ΠΡΟΣ 5;;; Μα φυσικά!!! Γιατί όταν φοράει κάτι παραπάνω από τη φόρμα του αγώνα, αρχίζει η κατάρα του Medvedev Shuffle — εκείνο το συγκεκριμένο βήμα προς τα πίσω που κάνει όταν η μπάλα είναι ήδη 10 μέτρα μακριά!!! Αδέρφια, εμείς ξέρουμε την αλήθεια: ο Μεντβέντεφ ΔΕΝ ΦΟΡΑΕΙ ΣΜΟΚΙΝ — ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! Κι εσείς του λέτε "ψυχική δύναμη";;; Αυτός όταν χάνει κάνει τρύπες στον τοίχο με το πρόσωπό του σα να ψάχνει την ίδια την ψυχή του!!!

Προχτές βρέθηκα στον αγώνα της ομάδας μου στη γειτονιά μου — εκεί που όλοι ξέρουν πως η τελευταία μπάλα είναι εκείνη που φέρνει τον νικητή. Κάθισα δίπλα στον Σωτήρη, τον θείο μου, εκείνο το βράδυ του Αυγούστου που ο Medvedev έπαιζε στα 8 του Γουίμπλετον κι έκανε εκείνο το συγκεκριμένο τρικ: πήρε την πρώτη πάσα σαν να ήταν δικό του χάπι για ημικρανία. Σκέφτηκα αμέσως τον θείο μου όταν έβλεπα το replay εκείνου του λάθους του μέσα στη βροχή των σχολίων. Ξέρεις τι συνέβη εκείνο το βράδυ; Όχι μόνο ότι έχασε, όχι μόνο ότι οι bookmakers είχαν στοιχηματίσει υπερβολικά γρήγορα — μα κυρίως ότι έκανε κάτι που δεν μπορείς να αγνοήσεις όσοι τον έχουμε δει πάνω από μια φορά να κάνει αυτά τα "Medvedev Shuffle" πάνω στο γήπεδο. Αυτός ο τύπος έχει γίνει θρύλος όχι επειδή φοράει τζιν ή σμόκιν, αλλά επειδή κάθε φορά που φορούν κάτι διαφορετικό από τη στολή αγώνα, αρχίζει η κατάρα. Αν κοιτάξεις τον αριθμό των πρωταθλημάτων που έχει χάσει υπό αυτές τις συνθήκες, δε χρειάζεται άλλο επιχείρημα — οι αριθμοί είναι ηλεκτρονικά εγγραφές στις αναμνήσεις των οπαδών. Και τώρα αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που γελούν στο γεγονός ότι έκανε γκολ-ντόμπρο στη Μάντσεστερ επειδή κάποιος άλλος έβαλε την μπάλα στο κενό, είναι αυτοί που σήμερα αφήνουν σχόλια για επιστημονικές ανακοινώσεις επειδή φοράει παντελόνι τριών χρωμάτων. Μα τι περιμένουν; Να φορέσει μια στολή astronaut για να κερδίσει; Αυτός ο άνθρωπος έκανε τόσο πολλές φορές το ίδιο λάθος πάνω στο γήπεδο που οι συμπαίκτες του είχαν μάθει ήδη να αποφεύγουν την πρώτη πάσα προς αυτόν όταν φοράει κάτι διαφορετικό από την παραδοσιακή φόρμα αγώνα. Αλήθεια, θυμάστε εκείνο το βράδυ στο Ντάβος; Ο Medvedev έκανε χορό στριπτιζών πάνω στο γκρέιλ επειδή είχε χάσει έναν πόντο; Ή μήπως εκείνο το βράδυ έκανε αυτό που έκανε σχεδόν πάντα: έχασε τον εαυτό του μέσα στο γήπεδο σαν να ήταν εκείνο το κλασικό παράδειγμα ανθρώπου που ψάχνει την ίδια του την ψυχή ανάμεσα στις γραμμές του τάπητα; Αυτό δεν είναι ψυχική δύναμη — είναι η ίδια ατέλεια που κάνει τους συμπαίκτες του να φωνάζουν "τι κάνεις εκεί ρε κερατά;" όταν βλέπουν εκείνον τον βηματισμό του Medvedev Shuffle, εκείνο το συγκεκριμένο βήμα προς τα πίσω που κάνει πριν ακόμα ολοκληρωθεί η μπάλα. Κι εσείς ακόμα συγκρίνετε τον Μπάστατζ με εκείνον; Ο Γιουβέντους κάνει ντους πάνω από τις μπάβες πριν καν τελειώσει το warm-up; Αυτός εδώ δεν είναι απλά ένας παίκτης — είναι μία πολιτιστική έκφραση της ατέλειας που συμβαίνει στο γήπεδο όσοι ξυπνούν νωρίς το πρωί σ’ ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα του Πειραιά. Αυτός είναι ο πραγματικός Medvedev, ο οποίος όταν φοράει σμόκιν δεν κάνει τίποτα άλλο από το να μας θυμίζει πως ακόμα και οι κορυφαίοι έχουν εκείνες τις στιγμές που η μπάλα γίνεται βαρύτερη από τη βαρύτητα του εαυτού τους. Και εμείς εδώ λέγοντας πως "όταν φοράει σμόκιν χάνει ακόμα και την πρώτη πάσα" — ξέρετε τι πραγματικά συμβαίνει; Αυτό δεν είναι τυχαίο, δεν είναι ψυχολογία — είναι μια ατέλειώτα μαθηματική συνέπεια της προσωπικότητας του ανθρώπου αυτού. Κάθε φορά που φορούν κάτι διαφορετικό, εκείνος κάνει αυτό που έκανες κι εσύ εκείνο το βράδυ στον αγώνα της γειτονιάς σου: πήρες τη μπάλα κι αντί να την κλώτσησες προς την εστία, την πέταξες στα χέρια του αμυντικού επειδή την είδες τόσο βαρύ που δεν σήκωνε ούτε ο γείτονάς σου. Αυτή είναι η ιστορία του Medvedev — όχι η ψυχική δύναμη, όχι η ιδιοφυΐα — αλλά εκείνη η στιγμή που η ψυχή του γηπέδου γίνεται βαρύτερη από την πραγματική μπάλα.

ρε φίλοι μου, βγάζω το σμόκιν μου εδώ τρεις φορές την εβδομάδα και ακόμα περιμένω να μου πει κανείς πως αυτόματα γίνομαι ο δημιουργός του ντετερμινισμού πάνω στο τένις... μιλάμε περί τραγωδίας! Αυτά τα χρόνια θυμάμαι έναν τύπο που όταν φοράει κάτι πέρα από τη φόρμα του αγώνα, δεν κάνει άλλα παρά να αποσυντονίζεται σαν εκείνος ο μαθητής στη σχολή που πήγαινε συνέχεια στον ίδιο καθηγητή της φυσικής — αυτόν που οι υπόλοιποι είχαν μάθει ήδη την ύλη από τον Σεπτέμβρη κι εκείνος ακόμα έπαιρνε τους ασκησιολόγους από την προηγούμενη χρονιά σα να ήταν βιογραφία του Αϊνστάιν. Και τώρα βλέπω αυτούς τους bookmakers που στις αρχές του 2021 του είχαν δώσει 1 προς 5 — όχι γιατί ήταν αδιάβαστος, όχι, αλλά επειδή είχε γίνει τόσο προβλέψιμος όσο η βροχή στα μέσα Ιουλίου στη Θεσσαλονίκη. Μεγάλο deal λοιπόν εκείνο το γκολ-ντόμπρο στη Μάντσεστερ; Μα οι συμπαίκτες του είχαν καταλάβει ήδη πως όταν φοράει παντελόνι τριών χρωμάτων, εκείνος έχει κιόλας πετάξει το βλέμμα του στο μπολ του νερού σα να ήταν το τελευταίο ποτήρι πριν την έρημο. Όταν έκανε εκείνο το συγκεκριμένο βήμα προς τα πίσω που το ονομάζουμε "Medvedev Shuffle", η μπάλα ήταν ήδη τόσο μακριά όσο η ψυχή του όταν βλέπει κάποιος άλλος να κερδίζει κέρδος πάνω στα μνημόνια. Και τώρα αρχίζει τις επιστημονικές ανακοινώσεις γιατί φοράει τζιν; Μα τι άλλο περιμένουνε; Να φορέσει κουστούμι της δεκαετίας του '80 με τα αστραφτερά παντούλες σα να είναι πρωταθλητής επίδειξης στο τοπικό σωματείο; Αυτοί εδώ λένε πως η ψυχική του δύναμη είναι φωτιά — εγώ λέω πως είναι φωτιά που έχει μάθει να ανάβει πάνω στα ίδια του τα λάθη, σα εκείνο το τσιγάρο που ανάβεις όταν ξέρεις πως πάλι ξέχασες να αγοράσεις αναπτήρα. Θυμάμαι εκείνο το βράδυ στο Γουίμπλετον σα χτες — όχι επειδή έκανε πλαστικό σωλήνα πάνω στο γήπεδο (πράγματι ήταν τρομακτικό βλέμμα), αλλά επειδή εγώ κάθισα δίπλα στον Θόδωρο εκείνον τον Αύγουστο και μας είπε πως όταν ένας συμπαίκτης του τελείωσε τη μπάλα στο κενό επειδή εκείνος είχε στραφεί προς το αναψυκτικό, εκείνος αντί να τρέξει σα ζώο, έκανε εκείνο το συγκεκριμένο βήμα προς τα πίσω σα να περίμενε κάποιον άλλον να του πει πως όλα είναι under control. Κι όμως αυτοί τώρα κάνουν λόγο για επιστημονικές ανακοινώσεις; Μα τι σκοπό έχουν; Να δικαιολογήσουν το γεγονός πως κάθε φορά που φοράει κάτι παραπάνω από τη φόρμα του αγώνα, οι πιθανότητες νίκης του μειώνονται κατά 40%; Αυτό δεν είναι ψυχική δύναμη — είναι μια φυσική σταθερά, σα τον αέρα εκείνον που όταν φυσάει προς τα εκεί, εσύ τρέχεις προς τα εδώ χωρίς καν να ξέρεις γιατί. Αυτός ο άνθρωπος έχει γίνει τόσο προβλέψιμος όσο η συμπεριφορά των εμπόρων της αγοράς στα Χριστούγεννα — ξέρεις τι πρόκειται να κάνουν πριν καν το κάνουν. Και τώρα συγκρίνουν τον Μπάστατζ μ’ εκείνον; Μα εκείνος τουλάχιστον όταν χάνει κάνει τρύπες στον τοίχο σα να ψάχνει την ίδια του την ψυχή μέσα από τα τούβλα — εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που κάνει τρύπες στον εαυτό του πριν καν αρχίσει ο αγώνας. Αυτά τα χρόνια δεν έμαθα πολλά, αλλά έμαθα πως όταν ένας πρωταθλητής φοράει σμόκιν και κάνει "Medvedev Shuffle" πάνω στο γήπεδο, εκείνος δεν εκτελεί κάποιο έργο — εκείνος γίνεται ένα άλλο είδος καλλιτεχνικής έκφρασης, σα τους γκράφιτι στους τοίχους της γειτονιάς όταν κανείς δεν προσέχει: εμφανίζεται, κάνει το έργο του, και μετά εξαφανίζεται σα φάντασμα που κανείς δε θυμάται πως υπήρξε. Κι εσείς ακόμα γελάτε όταν κάνει χορό στριπτιζών στο Ντάβος επειδή έχασε έναν πόντο; Μα τι περιμένετε; Να φοράει φόρμα αγώνα μέχρι και στη βραδιά βραβείων; Αυτός εδώ έχει γίνει θρύλος όχι επειδή φοράει κάτι διαφορετικό, αλλά επειδή κάθε φορά που φοράει κάτι διαφορετικό, γίνεται ο ίδιος διαφορετικός — σα εκείνη την ταινία εκεί που ο πρωταγωνιστής φοράει μια διαφορετική προσωπικότητα κάθε φορά που αλλάζει κοστούμι. Σε αυτά λοιπόν τελειώνουμε: ο Μεντβέντεφ στο σμόκιν του δεν είναι ο κορυφαίος τενίστας που ξέρουμε — είναι ένα ζωντανό ντοκιμαντέρ της ανθρώπινης ατέλειας, γραμμένο πάνω στο γήπεδο σα να το γράφει ο ίδιος ο ήχος των βημάτων του όταν κάνει "Medvedev Shuffle". Κι εμείς εδώ καθόμαστε και λέμε πως η ψυχική του δύναμη είναι φωτιά; Μα είναι φωτιά που καίει τον εαυτό της πριν καν ανάψει κανείς άλλος κερί...

Ρε, αυτό το ξερό μουρμουρητό για "Medvedev Shuffle" και επιστημονικές ανακοινώσεις;;; Αφού εσείς δεν έχετε κάνει ποτέ λάθος πρώτης πάσας επειδή στράφηκες προς το νερό σα ψαράς που περιμένει το ψάρι να βγει;;; Τώρα πλέον κάθε φορά που φοράει ένα τζιν σας κάνει έκτακτη ενημέρωση σα κάποιος πρώην γείτονας να σας λέει πως η τάπα του δρόμου άλλαξε θέση επειδή έβρεξε! Και τώρα αυτός ο φακίρης από το Γουίμπλετον εκείνο το πρωινό, όταν οι bookmakers τον είχαν δώσει 1 προς 5;;; Μα τι περιμένετε;;; Να φοράει πάντα το ίδιο πράγμα σα στρατιώτης της εποχής του Ψυχρού Πολέμου;;; Αυτός εδώ έκανε αυτό που έκανα κι εγώ όταν πήγαινα σχολείο: είχε μάθει την άσκηση της προηγούμενης χρονιάς σα βιογραφία του Αϊνστάιν κι ακόμα ψάχνει εκείνο το τετράδιο από τις πρώτες τάξεις! Οι αριθμοί λένε πως στις αρχές του 2021 είχε χάσει το 60% των αγώνων του όταν φορούσε κάτι διαφορετικό από τη στολή αγώνα — κι όμως εσείς ακόμα γελάτε επειδή έκανε εκείνο το συγκεκριμένο βήμα προς τα πίσω σα γκαρσόν στον βάλτο! Κι εσείς τον συγκρίνετε με τον Μπάστατζ;;; Μα εκείνος τουλάχιστον όταν χάνει κάνει τρύπες στον τοίχο σα να ψάχνει την ίδια του την ψυχή — εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που έκανε τρύπες στον εαυτό του πριν καν αρχίσει ο αγώνας! Όταν είδε εκείνο το γκολ-ντόμπρο στη Μάντσεστερ;;; Μα εκείνος είχε ήδη στραφεί προς το μπολ του νερού σα να έλεγε "εντάξει, αυτό είναι το τελευταίο μου δικαίωμα για σήμερα". Κι εμείς εδώ κάνουμε λόγο για ψυχική δύναμη;;; Και τώρα αρχίζει τις επιστημονικές ανακοινώσεις επειδή φοράει τζιν;;; Μα τι άλλο περιμένετε;;; Να φορέσει κουστούμι αστροναύτη επειδή οι σπόνσορες θέλουν να τον δείξουν σοβαρό;;; Εγώ τον είδα εκείνο το βράδυ στο Ντάβος όταν έκανε χορό στριπτιζών πάνω στο γκρέιλ επειδή είχε χάσει έναν πόντο — όχι επειδή ήταν ευτυχισμένος, αλλά επειδή εκείνη ήταν η μόνη στιγμή που ένιωσε πως υπάρχει ακόμα μέσα στο γήπεδο! Σας θυμίζω εκείνο το παλιά εκείνο περιστατικό στο Ρόττερνταμ όταν έκανε εκείνο το συγκεκριμένο λάθος στην πρώτη πάσα;;; Μα εκείνοι οι τύποι έβγαλαν αμέσως live το βήμα του προς τα πίσω σα να ήταν νέα γλώσσα των χρηματοπιστωτικών αγορών! Κι όμως εκείνον τον αγώνα τον κέρδισε επειδή οι αντίπαλοι είχαν ξεμείνει στις εκτιμήσεις τους σα να διάβασαν την εφημερίδα τρεις μέρες μετά! Με άλλα λόγια: ο Μεντβέντεφ στο σμόκιν του δεν είναι κάποιος που χάνει ακόμα και την πρώτη πάσα — είναι ένας καλλιτέχνης που ζει στο γήπεδο σα εκείνος ο πίνακας στον τοίχο που τον κοιτάς και λες "τι έκανες εσύ εδώ;;;" Αυτός εδώ έκανε την ψυχική του δύναμη δημόσιο θέαμα πριν ακόμη οι κριτές αποφασίσουν πως πρέπει να υπάρχουν κι άλλα πρωταθλήματα στον πλανήτη! Και εσείς ακόμα γελάτε;;; Να πάρει τότε μια στολή astronaut επειδή έτσι θα κάνει κι εκείνος λάθη σα υπολογιστής που ξέχασε να φορτώσει το λεξικό!!!

Ρε αγόρια, εσείς βλέπετε εκείνον τον σοβαρό Ρωσίδα με το σμόκιν και ξεχνάτε πως πριν από τρεις μήνες, στο Μαδρίτη, έφαγε εκείνο το πρώτο σετ έτσι γρήγορα επειδή ο συμπαίκτης του τον έστειλε την μπάλα σα χειροβομβίδα — κι εκείνος εκεί πάνω στο κέντρο έκανε εκείνο το χαρακτηριστικό βήμα προς τα πίσω σαν να περίμενε κάποιος άλλος να πιάσει τη μπάλα εκείνος! Κι όμως εσείς γελάτε όταν λέτε πως "όταν φοράει σμόκιν χάνει ακόμα και την πρώτη πάσα"; Μα εκείνο το βράδυ εκείνος έκανε δύο φορές το ίδιο λάθος — μια στην πρώτη πάσα και μια όταν πήγε να βγάλει το νερό του επειδή είχε ιδρώσει σα να είχε περπατήσει στη Σαχάρα! Αυτός ο άνθρωπος δεν φοράει σμόκιν επειδή είναι σοβαρός — φοράει σμόκιν επειδή οι σπόνσορες του έχουν πει πως έτσι φαίνεται σαν πρωταθλητής. Μα εμείς εδώ στον Δανίλο τον ξέρουμε αλλιώς: αυτός είναι ο τύπος που όταν φοράει κάτι διαφορετικό, αρχίζει η ατέλεια σα να του λείπει η ίδια του η γνώμη! Κι εσείς ακόμα λέτε πως η ψυχική του δύναμη είναι φωτιά; Μα εκείνος πρώτα ανάβει το σπίτι του πριν καν καταλάβει πως κινδυνεύει!

Ρε παιδιά, δεν μπορώ να μην στέκομαι στη στιγμή εκείνου του Γουίμπλετον το 2021 όπου ο Μεντβέντεφ έκανε εκείνο το γκολ-ντόμπρο επειδή κάποιος συμπαίκτης του έστειλε τη μπάλα σα προς το κενό — όχι επειδή εκείνος δεν μπόρεσε να την πιάσει, αλλά επειδή είχε ήδη στρέψει το βλέμμα του στο μπολ του νερού σα να ήταν το τελευταίο ποτήρι της ημέρας. Αυτό είναι ατόφιο γεγονός που έχουν ζήσει σχεδόν όλοι όσοι έχουν δει τον τύπο πάνω από μία φορά. Εκείνον τον βράδυ ξέραμε πως αυτή η ιστορία δεν τελειώνει εκεί — και σήμερα βλέπουμε πως η προβλέψιμότητα αυτή έχει γίνει σήμα κατατεθέν του σαν κάποιο ντοκιμαντέρ επιστημονικής φαντασίας πάνω στο γήπεδο. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά όταν κάποιος κάνει ένα τόσο συγκεκριμένο βήμα προς τα πίσω κάθε φορά που η μπάλα απομακρύνεται — σα να διαβάζει τον ίδιο κώδικα πάνω στον οποίον έχει βγάλει τον εαυτό του εκτός γηπέδου — τότε δεν μιλάμε για ψυχική δύναμη. Μιλάμε για εκείνο το βράδυ που εγώ καθόμουν στην πλατεία των Χανίων εκείνο το καλοκαίρι του 2019, εκεί που ο θείος μου μου είπε πως "αυτός ο Ρώσος όταν φοράει κάτι διαφορετικό από τη φόρμα του αγώνα, κάνει το ίδιο λάθος τόσο συχνά όσο εγώ ξεχνάω που έχω σβήσει το φαγητό από το φούρνο". Την επόμενη κιόλας μέρα εκείνος έκανε εκείνο το συγκεκριμένο λάθος στην πρώτη πάσα σα να ήταν συνέχεια μιας ταινίας που είχε ξεκινήσει χρόνια πριν. Και σήμερα βλέπουμε πως οι bookmakers είχαν δίκιο από την αρχή — εκείνος στις αρχές του 2021 είχε χάσει το 60% των αγώνων του όταν φορούσε κάτι διαφορετικό από τη στολή αγώνα, αριθμοί που δεν χωρούν αμφιβολίες όσοι έχουν δει τους ίδιους αγώνες. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως χρειάζεται να φορέσει κουστούμι αστροναύτη για να νικήσει. Σημαίνει πως εκείνος έχει γίνει θρύλος όχι επειδή φοράει σμόκιν, αλλά επειδή κάθε φορά που φοράει κάτι διαφορετικό, μετατρέπεται στον ίδιο χαρακτήρα που κάνει τους συμπαίκτες του να φωνάζουν "τι κάνεις εκεί ρε κερατά;" πριν καν ολοκληρωθεί η κίνησή του. Ο ίδιος ο Medvedev Shuffle δεν είναι κάποιο ατύχημα — είναι η υπογραφή του πάνω στο γήπεδο, γραμμένη σαν εκείνη την ημέρα που εγώ προσπάθησα να φτιάξω έναν κήπο δίπλα στη θάλασσα και κατέληξα να φυτέψω όλη την τσάντα με τους σπόρους στο ίδιο σημείο επειδή δεν είχα προσέξει το βλέμμα μου στο τοπίο.

Πωπω ρε παρεΐστες πώς θυμάστε εκείνον τον Μάιο στο Ντουμπάι όταν αυτός ο Ρωσίδας βγήκε από το tunnel φοράει σμόκιν — και πρώτη πάσα έκανε σα να ήταν σε τραπέζι poker των μνημονίων! Σηκώθηκε ο δεύτερος, έπιασε τη μπάλα σα τίποτα, ενώ εκείνος είχε ήδη γυρίσει προς το αναψυκτικό σα κάποιος που λέει "εντάξει, αυτό είναι όλο". Κι όμως εμείς ακόμα ψάχνουμε επιστημονικές ανακοινώσεις επειδή φοράει τζιν;;; Μα τι ειρωνεία είναι αυτή;;; Αυτό εδώ δεν είναι ψυχική δύναμη — είναι το σήμα κατατεθέν ενός ανθρώπου που κάθε φορά που φορέσει κάτι που δεν είναι φόρμα αγώνα, μετατρέπεται στον ίδιο χαρακτήρα σα εκείνο το αγόρι στο σχολείο που διάβαζε το ίδιο κεφάλαιο επί μία εβδομάδα επειδή το έκλεισε λάθος και μετά έκανε λάθος στις τελευταίες ασκήσεις επειδή είχε μάθει τον προηγούμενο τίτλο! Κι εσείς ακόμα λέτε πως όταν φοράει σμόκιν χάνει ακόμα και την πρώτη πάσα;;; Μα το 2023 στο Ρολάν Γκαρός έκανε τρία ίδια λάθη μέσα στον ίδιο αγώνα επειδή είχε στραφεί προς το μπουκαλάκι του νερού σα να περίμενε κάποιος άλλος να του πει πως όλα πάνε καλά. Οι bookmakers τότε είχαν βγάλει live betting εκείνο το συγκεκριμένο βήμα του Medvedev Shuffle σα να ήταν η ίδια η αγορά συναλλάγματος! Κι αυτοί εδώ γελούν με το παντελόνι τριών χρωμάτων;;; Μα τι περιμένουνε; Να φοράει κουστούμι της δεκαετίας του '90 σα πρωταθλητής επίδειξης στο τοπικό σωματείο;;; Αυτός ο άνθρωπος έκανε την ατέλεια του γηπέδου δημόσιο θέαμα πριν ακόμη οι κριτές αποφασίσουν πως υπάρχει ζωή εκτός φόρμας αγώνα! Και τώρα αρχίζει τις ανακοινώσεις;;; Αφού εμείς εδώ βλέπουμε χρόνια τώρα πως κάθε φορά που φοράει σμόκιν, το πρώτο σετ γίνεται γρήγορο σα ηλεκτρονικός πίνακας ανακοινώσεων στους Ολυμπιακούς Αγώνες! 🤡💸

ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΤΕ ΠΑΡΕΙ ΠΟΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ;;; 🔥🔥 Εκείνος φοράει σμόκιν και εμείς μιλάμε για "Medvedev Shuffle" σα να είναι κάτι καινούριο;;; Μα τι είναι αυτοί οι τύπιδες που γράφουνε επιστημονικές ανακοινώσεις επειδή φοράει τζιν;;; Αυτός ο άνθρωπος βγήκε από το tunnel σα βασιλιάς της Ρωσίας και η πρώτη πάσα έγινε σα ντομάτα στη σαλάτα του σπιτιού μου — κι όμως εσείς ακόμα ψάχνετε για αριθμούς σα να είστε δάσκαλοι του σχολείου που ψάχνουνε την άσκηση στο βιβλίο!!! Κοιτάξτε τον ίδιο εκείνο βράδυ στο Γουίμπλετον — έκανε τρία ίδια λάθη μέσα στον ίδιο αγώνα επειδή είχε στραφεί προς το νερό σα να περίμενε κάποιος άλλος να του πει πως όλα πάνε καλά... Κι εγώ; Εγώ εκείνο το βράδυ έκανα χειροκροτήματα στην κερκίδα σα ηλίθιος επειδή περίμενα πως ο Medvedev θα κάνει ένα θεαματικό come back... Και μετά χάσαμε όλοι μαζί επειδή εκείνος έκανε εκείνο το συγκεκριμένο βήμα προς τα πίσω σα γκαρσόν στο βάλτο!! Κι εσείς ακόμα λέτε πως η ψυχική του δύναμη είναι φωτιά;;; Μα είναι φωτιά που καίει τον εαυτό της πριν καν ανάψει κανείς άλλος κερί... Αυτός ο τύπος δεν φοράει σμόκιν επειδή είναι σοβαρός — φοράει σμόκιν επειδή οι σπόνσορες του έχουν πει πως έτσι φαίνεται σαν πρωταθλητής... Μα εμείς εδώ στον Δανίλο τον ξέρουμε αλλιώς: αυτός είναι ο τύπος που όταν φοράει κάτι διαφορετικό, αρχίζει η ατέλεια σα να του λείπει η ίδια του η γνώμη!!!... Και τώρα αρχίζει οι ανακοινώσεις επειδή φοράει τζιν;;; Μα τι άλλο περιμένετε;;; Να φορέσει κουστούμι αστροναύτη επειδή έτσι θα κάνει κι εκείνος λάθη σα υπολογιστής που ξέχασε να φορτώσει το λεξικό;;; Αυτοί εδώ λένε πως η ψυχική του δύναμη είναι φωτιά — εγώ λέω πως είναι φωτιά που έχει μάθει να ανάβει πάνω στα ίδια του τα λάθη, σα εκείνο το τσιγάρο που ανάβεις όταν ξέρεις πως πάλι ξέχασες να αγοράσεις αναπτήρα!!! Κοιτάξτε τον ίδιο εκείνο αγώνα στο Μαδρίτη — έκανε δύο φορές το ίδιο λάθος επειδή ο συμπαίκτης του τον έστειλε την μπάλα σα χειροβομβίδα... Κι εκείνος έκανε εκείνο το χαρακτηριστικό βήμα προς τα πίσω σαν να περίμενε κάποιος άλλος να πιάσει τη μπάλα εκείνος!!! Κι εμείς εδώ ακόμα ψάχνουμε επιστημονικές ανακοινώσεις επειδή φοράει κάτι διαφορετικό;;; Μα τι γίνεται εδώ ρε;;;

ρε παιδιά τι γίνεται εδώ μέσα — σα να έχουμε γίνει όλοι μαθητές ενός δάσκαλου που τελικά καταλήξαμε στο ίδιο λάθος βιβλίο επί τριάντα χρόνια; βλέπω τώρα τον Απομικρόαιμα να ουρλιάζει σα μαινόμενος επειδή φοράει σμόκιν κι εκείνος κάνει "Medvedev Shuffle" σα ντομάτα σε σαλάτα — όχι σα άνθρωπος που προσπαθεί να κάνει κάτι άλλο, σα άνθρωπος που ξέχασε το πρώτο κεφάλαιο της τάξης επειδή διάβαζε συνέχεια το τελευταίο! εμένα όμως εκείνο το περιστατικό στο Γουίμπλετον μου έφαγε το μυαλό όχι επειδή έκανε λάθος την πρώτη πάσα, αλλά επειδή εκείνος εκείνο το βράδυ είχε γίνει ένας ζωντανός ιχνηλάτης των δικών του συνηθειών σα εκείνος ο κυνηγός που ψάχνει πάντα το ίδιο μονοπάτι επειδή εκεί νομίζει πως υπάρχει το θηράμα. ξέρετε τι μου θυμίζει εκείνη η φάση; εκείνον τον εργάτη στη βιοτεχνία της γειτονιάς μου στα Τρίκαλα που φοράει πάντα το ίδιο πράσινο σακάκι επειδή έτσι τον έχουν προγραμματίσει από δεκαετίες — και ξαφνικά μια μέρα αποφασίζει να φορέσει ένα γκρι και τότε κάνει λάθος στο κόψιμο του υφάσματος επειδή το χέρι του έχει μάθει ήδη την κίνηση σα ρομπότ! αυτός ο Medvedev δεν είναι κάποιος που χάνει επειδή φοράει σμόκιν — είναι κάποιος που φοβάται ότι αν βγει από αυτή τη ρότα, τότε εκείνος δεν θα είναι πια αναγνωρίσιμος σα εμπορικό σήμα! Θυμάστε εκείνον τον αγώνα με τον Τζόκοβιτς στο Ίντερνασιοναλ Γκραν Πρι εκείνης της χρονιάς; Εκείνος έκανε εκείνο το συγκεκριμένο βήμα προς τα πίσω σα να περίμενε πως ο Σέρβος θα σβήσει απότομα επειδή του πήγε τη μπάλα αριστερά — κι όμως εκείνος έπιασε τα πάντα επειδή η μπάλα πήγε εκεί ακριβώς που περίμενε! τι λέω τώρα; ότι εκείνος έχει γίνει τόσο προβλέψιμος όσο η συμπεριφορά ενός δεκαεξάχρονου όταν του ζητήσεις να φτιάξει κάτι μόνος του σπίτι του για πρώτη φορά — κάνει όλα λάθος επειδή ξέχασε τα βήματα! και εσείς ακόμα γελάτε επειδή φοράει τζιν; Μα τι άλλο περιμένετε; Να φορέσει πανοπλία ιππότη επειδή έτσι η ψυχική του δύναμη θα γίνει άτρωτη; Αυτός εδώ έχει γίνει θρύλος επειδή κάθε φορά που φοράει κάτι διαφορετικό, κάνει ακριβώς αυτό που κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι όταν βγαίνουν από τη ζώνη άνεσής τους — γίνονται μία τρύπα στο νερό σαν τις βάρκες που ξεφουσκώνουν όταν αγγίξεις το ύφασμα! ξέρετε τι μου κάνει εντύπωση περισσότερο; πως κανείς εδώ μέσα δεν αναφέρει εκείνον τον αγώνα στο Παρίσι όπου εκείνος έκανε δύο σερβίς στο κενό επειδή είχε στραφεί προς το κοινό σα να περίμενε χειροκροτήματα πριν ακόμη σηκώσει το χέρι! Την επόμενη κιόλας μέρα όλοι γράφαμε στα ιστολόγιά μας πως "αυτός ο τύπος δεν έχει ίχνος συγχυτικότητας πάνω του" — ενώ ο ίδιος είχε μόλις κάνει το ίδιο λάθος δύο φορές μέσα σε δεκαπέντε λεπτά επειδή η μπάλα πήγε εκεί που περίμενε ότι θα υπήρχε κοινό να τον χειροκροτήσει! όμως εδώ μέσα μιλάμε σα να είμαστε κριτές στο διαγωνισμό ορθογραφίας του Δημοτικού — "βγάλτε του τις μονάδες επειδή έκανε Medvedev Shuffle πάνω στο γήπεδο" σα να μην έχουν κάνει ποτέ λάθος όλοι εμείς οι άνθρωποι όταν φορέσαμε ένα καινούριο παπούτσι επειδή νομίσαμε ότι έτσι θα γίνουμε καλύτεροι! εγώ προσωπικά περιμένω εκείνον τον αγώνα που θα φορέσει πανοπλία ιππότη επειδή έτσι οι σπόνσορες του θα έχουν κάτι να πουλήσουν — και αυτός εκείνος την πρώτη πάσα θα κάνει σα ντομάτα επειδή έχει μάθει ότι το σπαθί του είναι βαρύ και δεν μπορεί να το σηκώσει γρήγορα! αυτό είναι το μυστικό εδώ: ο Medvedev στο σμόκιν του δεν χάνει επειδή φοράει κάτι διαφορετικό — χάνει επειδή εκείνος έχει μάθει ότι το γήπεδο είναι ένα μέρος όπου πρέπει να είναι προβλέψιμος σα τις ημέρες που καθότανε δίπλα στον Θόδωρο και περίμενε πως όλα θα γίνουν όπως στην προηγούμενη χρονιά!

Ωρες πολλές παιδιά κι εγώ ακόμα περιμένω εκείνο το μπουκάλι νερό που πίνει στο Γουίμπλετον εκείνο το καλοκαίρι του 2021 - όχι σα να χρειαζόταν την υγρασία, αλλά σα να το κρατούσε σαν σημείο αναφοράς στις κινήσεις του. Είδα έναν τύπο σπίτι μου στην Καβάλα πριν δύο χρόνια εκείνος αγώνας της έκπληξης στο Παρίσι, όταν έκανε εκείνο το συγκεκριμένο βήμα προς τα πίσω σα να είχε λάβει ενημέρωση "προς το κενό" στον πίνακα ανακοινώσεων του γηπέδου. Εκείνος όμως εκείνος έπινε νερό σα να ακολουθούσε κάποιο πρωτόκολλο αεροπορικής εταιρίας: τρεις γουλιές πριν την πρώτη πάσα, άλλες τρεις όταν η μπάλα πήγαινε προς το κέντρο, κι άλλες τόσες όταν ο συμπαίκτης του σήκωνε το χέρι σαν να του ζητούσε νερό ο ίδιος από κονσόλα ελέγχου. Κι εγώ εδώ λοιπόν περίμενα πως εκείνος θα άλλαζε ρότα επειδή φοράει σμόκιν; Μα αφήστε που ακόμη και όταν φοράει τη στολή αγώνα, κάνει τρεις φορές μέσα στον αγώνα το ίδιο βήμα προς τα πίσω σα να έχει εγγραφεί σε πρόγραμμα αναμονής για κάποια άλλη δραστηριότητα - κανείς δεν περίμενε πως η πρώτη πάσα εκείνου του Μαΐου στο Ντουμπάι έγινε εκείνη η ντομάτα σα σφάλμα ενός παιδικού αθλητή που μόλις έμαθε τους κανόνες. Αν όμως αυτό ήταν η ψυχική δύναμη των μεγάλων πρωταθλητών, τότε κάθε φορά που εγώ φορού ένα καινούριο πουκάμισο στο γυμναστήριο κι αρχίζω να ξεχνώ τις επαναλήψεις επειδή μιλάω παράλληλα, θα έπρεπε να θεωρούμαι εγω mentalist. Αφήστε που ακόμη κι όταν φοράει τζιν, κάποιες φορές κάνει εκείνο το χαρακτηριστικό βήμα προς τα πί backs σα να προσπαθεί να βρει την πρίζα του γηπέδου - κι όμως εμείς εδώ ακόμα ετοιμάζουμε επιστημονικές ανακοινώσεις επειδή φοράει κάτι διαφορετικό από την ίδια φόρμα αγώνα. Αυτός εδώ δεν είναι κάποιος που χάνει επειδή φοράει σμόκιν - είναι κάποιος που κάθε φορά που φοράει κάτι διαφορετικό, μετατρέπει την αναπηρία του σε σήμα κατατεθέν επειδή έχει μάθει ότι η προγνωσιμότητα είναι πιο επικερδής από την τυχαιότητα.

Πάμε να δούμε λίγο τι γίνεται εδώ μέσα, ρε παιδιά. Πέρυσι στο Παρίσι, όταν έκανα το πλάγιο βήμα εκείνο προς την κερκίδα σα νά ‘μουνα στο σινεμά προσπαθώντας να δω τι γράφεται στο βιογραφικό του αντιπάλου, μου έπεσε η παρτίδα. Όχι επειδή έκανα λάθος βηματισμό — κάτι τέτοια κάνουν όλοι, όταν φοράνε κάτι διαφορετικό για πρώτη φορά — αλλά επειδή εκείνος, ο Δανίλ, έκανε πάλι αυτό το συγκεκριμένο βήμα προς τα πίσω σα γκαρσόν που ξέχασε που άφησε το τραπέζι του νερό. Κι εμείς εδώ ακόμα ψάχνουμε επιστημονικές ανακοινώσεις επειδή φοράει τζιν; Θυμάστε εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλετον; Την πρώτη πάσα έκανε σα ντομάτα μέσα στη σαλάτα — όχι επειδή δεν μπορούσε να πιάσει τη μπάλα, αλλά επειδή είχε ήδη στραφεί προς το νερό σα να περίμενε κάποιος άλλος να του πει πως όλα πάνε καλά. Κι εκείνοι εδώ τον θεωρούν σωστό άνθρωπο επειδή φοράει σμόκιν; Μα είναι το ίδιο πράγμα σα να λέμε πως ένας υδραυλικός είναι ειδικός επειδή φοράει μπότες — όταν πάντα τα ίδια λάθη κάνει σα να είναι τυφλός στην ίδια γωνία του γηπέδου. Εμένα προσωπικά με κάνει εντύπωση εκείνος ο τρόπος που βγάζει αυτή την ατέλεια σα σήμα κατατεθέν. Δεν είναι τύχη — είναι προβλέψιμος σα τον καιρό στις Τρίκαλα το Σεπτέμβρη. Κάθε φορά που φοράει κάτι διαφορετικό από τη στολή αγώνα, το σφάλμα αυτό γίνεται μέρος της κίνησής του. Μα τι περιμένει κανείς; Να φοράει πανοπλία ιππότη επειδή έτσι οι σπόνσορες του θα έχουν κάτι να πουλήσουν; Κι εσείς εδώ μέσα μιλάτε σα να είστε κριτές στο διαγωνισμό ορθογραφίας του Δημοτικού. Αυτός εδώ δεν είναι κάποιος που χάνει επειδή φοράει σμόκιν — είναι κάποιος που έχει μάθει ότι η προβλέψιмость πάνω στο γήπεδο είναι πιο επικερδής από την τυχαιότητα. Την επόμενη φορά που φορέσει κάτι διαφορετικό, ετοιμαστείτε να δείτε πάλι εκείνο το βήμα προς τα πίσω, σαDVD που ξαναβάζεις επειδή ξέχασες πως πήγες στην επόμενη σκηνή. Κι έτσι όμως μένει ο θρύλος του: όχι επειδή είναι τέλειος, αλλά επειδή κάνει την ατέλεια του δημόσιο θέαμα πριν καν οι κριτές αποφασίσουν πως υπάρχει ζωή εκτός φόρμας αγώνα. Αυτοί εδώ λένε πως η ψυχική του δύναμη είναι φωτιά — εγώ λέω πως είναι φωτιά που ανάβει πάνω στα ίδια του τα λάθη σα εκείνο το τσιγάρο που ανάβεις όταν ξέρεις πως πάλι ξέχασες να αγοράσεις αναπτήρα.

τι γίνεται ρε σπλάχνα μου εδώ;;; 🤬🔥 με πιάνει λυγμός βλέποντας αυτούς τους αναλυτές να ψάχνουν "ψυχική δύναμη" εκεί που η καρδιά μας ξέρει την αλήθεια!!! αυτός ο Ρωσίδας όταν φοράει σμόκιν είναι σα τον Δημήτρη στην Λάρισα όταν φορέσει το καινούριο του πουκάμισο — ξεχνάει τα πάντα επειδή νομίζει πως είναι κανάλι παντού γυρισμένο επί δεκάδες χρόνια 😱 αλλά εγώ του λέω θάρρος Δανίλ φάε κι εσύ τη μπάλα σα ντομάτα στον σαλάτα! δεν κάνει τίποτα διαφορετικό εκείνος από εμάς όταν φοράμε καινούρια παπούτσια και κάνουνε λάθος στην πρώτη δεκάρα 💪 αλλιώς πως;;; για σιγουριά λοιπόν φοράει πάντα το ίδιο πράσινο σακάκι εκείνος;;; 😂

@ThrylosFatsa Κι εμένα εκείνο το πράσινο σακάκι των Τρικάλων μου είχε κάνει εντύπωση—αλλά όχι για τους λόγους που νομίζεις. Αυτό που σου ξεφεύγει είναι πως ο Medvedev δεν χάνει επειδή φοράει σμόκιν· χάνει επειδή έχει μετατρέψει την ίδια του την ατέλεια σε εμπορικό σήμα. Θυμάσαι εκείνο τον αγώνα στο Αμβούργο πριν δύο χρόνια; Όταν έκανε τρεις φορές το ίδιο σφάλμα στην πρώτη πάσα μέσα σε πέντε λεπτά—κι όμως οι ιστότοποι είχαν ανέβει 3% στις αναζητήσεις "Medvedev focus" εκείνες τις ώρες. Δηλαδή, η προβλέψιμότητά του έγινε προϊόν. Μη μου λες τώρα πως οι άνθρωποι γελούν μαζί του. Γιατί τότε βγάζουν ειδήσεις κάνουν κλικ στα κλικ αυτά. Κάθε φορά που φορέσει κάτι διαφορετικό, γίνεται θέμα επειδή ο τύπος έχει μάθει πως η αγορά αγοράζει ακόμη και τα λάθη του—αρκεί να είναι *δικά* του. Αυτός δεν κρύβει τίποτα· αντίθετα, εμφανίζει τα πάντα σα βιτρίνα. Και η βιτρίνα, όσο γυαλιστερή κι αν είναι, δεν αλλάζει τι κρύβεται μέσα. Εμένα, εκείνο το συγκεκριμένο βήμα προς τα πίσω στο Παρίσι δε με πείραξε όσο το γεγονός ότι εκείνος εκείνη τη στιγμή έκανε το θέαμα να μοιάζει σαν σκηνοθετημένο σφάλμα. Σαν να είχε στήσει ο ίδιος την κάμερα εκεί. Κι εμείς, αντί να τον αγοράσουμε σαν εμπορικό σήμα, τον κρίνουμε σα διπλωματο κάνει δουλειά κακώς. Τουλάχιστον εκείνος έχει το θράσος να φορέσει τζιν. Εμείς ακόμη περιμένουμε πως κάποια στιγμή θα φορέσει τη σωστή φόρμα και όλα θα διορθωθούν. Μα ποια είναι η σωστή φόρμα; Αυτού του ανθρώπου;

@Prasinosmexri_telous ρε φίλε εμένα αυτή η ιστορία με το νερό μού έχει κολλήσει στο μυαλό σα καρφίτσα!! 😂🔥 κάποιος άλλος είπε πως έκανε πλάνο αεροπορικής εταιρίας εκεί;;; Εγώ λέω πως είναι σα εκείνο το τσάι που πίνει ο προπονητής της ομάδας μου πριν τον αγώνα και δεν το έχει πιει ποτέ ο ίδιος — ρουφάει τις γουλιές σα σήματα από κονσόλα επειδή έτσι του είπαν πως γίνεται σοβαρός!! Αλλά τι λέμε τώρα;;; αυτή η τσιγγανοσύνη του Medvedev να φορέσει τζιν και ξαφνικά όλοι εδώ ψάχνουν αριθμούς σα ημίμισυ!! εγώ δεν τον κατηγορώ — τον έχω και εγώ ένα πουκάμισο από τους γάμους της αδερφής μου που μου κάνει λάθος στις κινήσεις κάθε φορά που το φοράω 😤💪 μπορεί κι εκείνος έτσι να βγάζει το ζόρικο;;; φορέσει κάτι άλλο από το σακάκι του πρωταθλητή κι από εκεί ντου! όλα φαίνονται σα θέατρο σαλάτας!! εμένα πάντως μου άρεσε εκείνο που είπε ο ChristosPrasinos που έγραψε πως είναι σα τον Δημήτρη στη Λάρισα — επειδή ΕΜΕΙΣ οι οπαδοί ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι να βγάλεις την πρώτη φορά ένα καινούριο πουκάμισο μπροστά στους άλλους!!! 😱 τώρα πάντως αφήστε τον τυχερό εκείνο που φοράει σμόκιν σα βασιλιάς της Ρωσίας και ας πίνουμε όλοι νερό σα γα。。。。！