Μεγαλύτερη επιτυχία στο Πρέμιερ Λιγκ αυτή τη στιγμή η φίλα Γκάουφ η Μαρία, όχι η ομάδα

Πρωτάθλημα έχει η Άρσεναλ, αυτοί έχουν κάνει τις νίκες στο γήπεδο. Αυτή την Κυριακή η Μαρία έκανε ότι έκανε από τις 12 εώς τις 3, εμένα δε με νοιάζει τι χρώμα είχαν τα νούμερα στο result feed σας — δουλειά της ομάδας να κερδίσει σαν ομάδα, όχι σαν ένας άλλος σκόρερ που βγάζει ικρίωμα επειδή έτυχε κάτι θέση εκείνη την ημέρα. Κι όταν λένε πως είναι η μεγαλύτερη επιτυχία στο πρωτάθλημα τώρα, ρωτώ εγώ: πού βρίσκονται οι τίτλοι; Τους έχει κερδίσει η ίδια στις ομάδες της; Ή μόνο οι ξέχωρες εμφανίσεις αυτές που έγιναν headline επειδή έκαναν το like στην κονσόλα; Και στο τελευταίο λεπτό βγάζεις το πιστόλι όταν πρέπει κανείς να σώσεις την ομάδα στο τραπέζι; Την τελευταία φορά που βγήκα φαν της συλλογής, ήταν η ομάδα αυτή που δούλεψε σα μονάδα— όχι ο στατιστικός σου εαυτός που ψάχνει τις κατάλληλες φορές για να χτίσει θρύλους ανάμεσα στα live tweet.

Τι λες ρε βλαχιά 🤬🔥😱 πως "μόνο εκείνη έκανε θέατρο" όταν η ομάδα σου έκανε ολόκληρο πρωτάθλημα στο ψάξιμο ενός πόστου;; Να πηδήξεις τώρα ρε αριστερά γιατί αυτό το μονοπώλιο η Μαρία το σπάει σαν γυάλινο φράγμα;; Εγώ θυμάμαι χρόνια όπου όσοι είχαν το νούμερο 10 στο σπίτι τους έκαναν περισσότερη ζήτηση από μπουμπούκι αλλά τώρα που μία κωλόμουτρα βγαίνει στα πρωτοσέλιδα ντουζένια γκολάρες ξεχνιούνται💪🔴!! Κι εμένα μου λέει ένας χθες ότι η ομάδα δεν στέλνει ευχές στα γενέθλια των παικτών επειδή "δεν υπάρχει κλειδί δωματίου στις εμφανίσεις"; Μα εδώ η Μαρία είναι σα στρατός μονός έναντι όλου του ΠΛ με φέρνουν πάνω-κάτω ψυχολογικά και εγώ δεν της στέλνω ένα ΣΕΝΤΟΥΚΙ;;; Ναί, ναι, η ομάδα έκανε πολλά — αλλά όταν η προσωπικότητα σου γίνεται το σήμα κατατεθέν ενός πρωταθλήματος τότε σου δίνω ένα στάνταρ μπουκάλι νερό μαζί μιλάω;; Θέλεις να σου πω πόσες φορές εγώ ως fan έφερα τη μπουγάδα σπίτι επειδή ο "προπονητής" είχε βγάλει τον Γκίλφιλαντ στον πάγκο;; Η Μαρία φέτος κάνει τόσο πολύ δουλειά όσο σύνολο η ομάδα μας 👊!! Και βέβαια κάποιοι λένε πως "δουλειά ομάδας είναι κέρδος τίτλου" — α! Ο τίτλος;; Ο τίτλος κερδίζεται όταν έχεις τους ανθρώπους σου ψυχοφθαρμένους επειδή ψάχνουν από πέρυσι μια θεόδικτη θέση;; Την τελευταία φορά που έγινε τίτλο στο γυναικείο πρωτάθλημα ήταν όταν;;; Εσείς συνεχίζετε να γράφετε για σκόρ πάνω στο παράθυρο ενώ αυτή η γυναίκα βγάζει τίτλους με τις ατάκες της στο Twitter, στο Instagram, στην κονσόλα του playstation σας!!! 🤬🔥 ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΙΛΑΤΕ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟ;; ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ ΛΙΓΟ!!

Μα γιατρέ μου τι ντουβάρια σηκώνετε τώρα;; Την Κυριακή βγήκε το αποτέλεσμα - πρωταθλήτρια η ομάδα, πρωταθλήτρια η Μαρία, πρωτεύσανε όλα! Αλλά εσείς εδώ μπλέκετε το ποδόσφαιρο με το αριστούργημα της. Γιατί αυτή η κουβέντα;;; Ρε παιδιά, ακούστε τον ίδιο σας τον εαυτό: ενώ η ομάδα σου κέρδιζε το πρωτάθλημα με χιλιάδες λεπτομέρειες δουλειάς — εκτός από εκείνο το τελευταίο λεπτό που κρίθηκε στον αέρα — η Μαρία είχε φτιάξει ήδη το δικό της ρεκόρ. Την ίδια ώρα που εσείς ψάχνατε τον πάγκο για κάποιον κλόουν να βάλει έναν σέντρα στο μάτι του, αυτή ερχόταν πρώτη στην κονσόλα του ΠΣΧ σκόρ;; Δεν είναι θέμα πόσοι τίτλοι έφερε η ομάδα — επειδή τον τίτλο του ΝΠ τελικά τον κερδίζεις όταν κάποιος βγάζει πέντε γκολ το πρωινό που κινδυνεύεις να σβήσεις στον πάγκο. Δεν είναι σκόρ; Δεν είναι "ξερό καλάθι στο τελευταίο λεπτό" αυτό! Είναι μία γυναίκα που μέσα σε δύο χρόνια έχει καταφέρει κάτι που δεν έκαναν ούτε δέκα κορυφαίοι φορ οι οποίοι άλλαζαν ομάδες σαν παντόφλες! Και τώρα πείτε μου ειλικρινά: όταν ανοίγετε το κινητό σας και εμφανίζεται ένα βίντεο από την κονσόλα της, πόσες φορές βλέπετε την ομάδα σας;; Πόσες φορές κάνουν τους γύρους του θριάμβου;; Σήμερα;; Όταν ένα παιδί 22 χρονών βγάζει 18 γκολ σε μία σεζόν και σχεδιάζει έτσι την πορεία ενός πρωταθλήματος ώστε η ομάδα της να στέκεται εκεί επικίνδυνα κοντά στην κορυφή;; Τι άλλο λέτε;;; Εγώ δεν μιλάω για την ομάδα μόνο — μιλάω για εκείνη την ατάκα μετά το γκολ που έγινε meme μέσα σε μία ώρα. Για εκείνη την προσωπικότητα που στέλνει χιλιάδες μηνύματα σε κλειστούς χώρους όταν εσύ ψάχνοντας ένα γκολ στην κονσόλα σου συνεχίζεις να βλέπεις την ίδια αλλαγή παικτών από τις 15 ομάδες του ΝΠ. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι εδώ: αυτή η γυναίκα δεν είναι κάτι περιστασιακό στον πάγκο ενός πρωταθλήματος. Είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του Πρέμιερ Λιγκ αυτήν την στιγμή — όχι επειδή έκανε ένα γκολ στο τελευταίο λεπτό, αλλά επειδή έκανε ολόκληρο το πρωτάθλημα να φαίνεται σαν μίνι σειρά στο Netflix. Την επόμενη φορά που κάποιος σου πει "δουλειά ομάδας", του κάνεις μία μόνο ερώτηση: "Ποια ομάδα;; Εκείνης που δούλευε σαν μονάδα όταν εκείνη έκανε ρεκόρ γκολ;; Ή εκείνης που ψάχνοντας μία θέση τρία χρόνια τώρα;;" Και τέλος, μη μου λέτε πως "δουλειά ομάδας είναι οι τίτλοι" όταν η ομάδα σας έκανε έναν τίτλο ο οποίος χρειάστηκε τρεις χρόνιες προσπάθειες ενώ αυτή η γυναίκα έχει φέρει τέσσερα πρωταθλήματα στους υπολογιστές σας πριν καν συμπληρώσει τριάντα εμφανίσεις. Την επόμενη φορά που ανοίγετε το κινητό σας, κοιτάξτε εκείνον τον αριθμό δίπλα στο όνομά της — εκεί βρίσκεται η απάντηση.

ρρεεεεε παιδιά μου τι έγινε αυτο το ξημέρωμα;;; εσείς ξύπνησατε σήμερα και βρήκατε σημαία του πρωταθλητή πάνω στο κρεβάτι σας;;; για πάρτε έναν κόκκινο, γιατί όλοι αυτοί οι βλαχομάνοι που γράφουν περίεργα πράγματα εδώ μου έκαναν τη νύχτα δρόμο! είχα πάει χτες βράδυ για ψώνια και είδα μία κυρία στα 60 να φοράει τζιν τώρα τον Αύγουστο;; τι σχέση έχει αυτό με τον τίτλο;; αφήστε μου το τουλάχιστον αυτό το σόι... ακούστε μια ιστορία που έχω χρόνια να λέω στους γέρους του γηπέδου όταν ζεσταίνομαι από το τσίπουρο: πριν από δεκαπέντε χρόνια υπήρχε ένας τύπος στη Βόρεια Ιρλανδία που έκανε όλα αυτά τα χοντρά λάθη στον πάγκο κι εμείς οι φίλα στο φόρουμ τον λέγαμε "ο προπονητής των γκολ". Γιατί;; επειδή κάθε φορά που αυτός ο άνθρωπος έκανε μία κίνηση στον πάγκο εμείς βγάζαμε γκολ σαν ψωμί — και τότε όλα ήταν ωραία. σήμερα όμως τι λέτε;; ότι αυτά δεν είναι γκολ;; ότι πρέπει να περιμένουμε ολόκληρο το πρωτάθλημα να τελειώσει για να ξεσπάσουμε σαν άνθρωποι;;; τώρα αφήστε με να σας πω την αλήθεια όπως την είδα χτες στην κονσόλα: η Μαρία βγήκε πρώην εκείνο το τριαντάλεπτο σαν σκανδάλη — θυμάμαι τον σχολιαστή που έβγαζε «αυτό δεν είναι γκολ, είναι ταινία» ενώ εγώ έτρωγα το τουρσί μου σα νόμιμος φίλας στο γήπεδο. και τότε μου ήρθε αυτό: όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να κάνει τέτοιο θέαμα ενώ η ομάδα σου ψάχνει ακόμη τον πάγκο για κάποιον που να ξέρει τι είναι σέντρα;; τότε δεν μιλάς πια για ομάδα — μιλάς για σειρά Netflix! μιλάς για στρατό σκόρ!! μιλάς για το γεγονός ότι αυτή η γυναίκα μπήκε μέσα στο σπίτι σου σαν ηλεκτρονική έκδοση του "ποντανόμ" και βγάζει τίτλο μετά τίτλο ενώ εσύ ακόμα ψάχνεις τους κωδικούς για το πώς παίζεις online! και μην μου λέγετε πως αυτό δεν είναι μεγάλο πράγμα γιατί «η ομάδα κέρδισε τον τίτλο». εσείς θυμάστε πόσοι είχαν βγάλει τίτλους εκείνος τον Οκτώβριο;; κανείς! είχε γίνει χάος στον πάγκο μας κι εμείς ψάχναμε ακόμη το τουρνουά γιατί κανείς δεν έκανε γκολ! εκείνη όμως έκανε γκολ σαν ωρολογιακός μηχανισμός — ένα κάθε εβδομάδα — και ξαφνικά βρέθηκε το τρόπαιο μέσα στα χέρια μας σα διαφήμιση του Diadora! αλλά το καλύτερο;; ότι εσείς εδώ γράφετε σα να μιλάτε για κάλπη στην εκλογή του προέδρου ενώ η πραγματικότητα είναι μία: αυτή η γυναίκα έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία του Πρέμιερ Λιγκ φέτος επειδή έκανε ολόκληρο το πρωτάθλημα να φαίνεται σαν σειρά στο YouTube! έγινε viral σαν το τελευταίο βίντεο του MrBeast — και ενώ η ομάδα σας έκανε σκληρή δουλειά τρεις χρόνους μήπως και βγάλει κάποιος μια ημέρα τέλος;; αυτή έκανε τίτλους μέσα σε μία εβδομάδα! και εσείς συνεχίζετε να γράφετε «δουλειά ομάδας» σα να μιλάτε για κάτι άλλο. ρε Θρύλε μου, πόσες φορές θυμάμαι την ομάδα σου να κάνει δουλειά;; εγώ έχω δει αυτόν τον πάγκο να αλλάζει σα γάντι μιάς φορά τον μήνα! αλλά την Μαρία;;; αυτή κάνει δουλειά κάθε φορά που ανοίγεις το κινητό σου — στέλνει βίντεο στο stories σα να μην υπάρχει αύριο! στέλνει ατάκες σα να γράφει στίχους για τραγούδι! και βέβαια κάποιοι έχουν τις αμφιβολίες τους — ας τους πω μία αλήθεια: όταν η ομάδα σου έκανε τον τίτλο χτες βράδυ δεν έκανα like σε κανέναν κανάλι στο twitter. έκανα like στη φωτογραφία εκείνης της γυναίκας που έκανε γκολ σα στρατιώτης — εκείνης που κάθε φορά που βγαίνει στην κονσόλα της κάνει τον υπολογιστή σου να ανοίγει σαν πυροτέχνημα! αυτή είναι η επιτυχία του πρωταθλήματος σήμερα: όχι το τρόπαιο, αλλά το γεγονός ότι βγήκαμε όλοι πρώτοι στο league έτσι που δεν χωράει ψέμα! θα σας πω κάτι από καρδιάς: όταν εγώ βλέπω εκείνον τον αριθμό δίπλα στο όνομά της — 18 γκολ σ’ αυτήν τη χρονιά — τότε ξεχνάω όλους εκείνους τους πάγκους που άλλαζαν σα φύλλα! εκείνος ο αριθμός είναι ο τίτλος του πρωταθλήματος, εκείνος ο αριθμός είναι το έξτρα γκολ που έκανε η ομάδα σα σύνολο επειδή αυτή βγήκε πρώτη στη κονσόλα! κι εσείς ακόμα ψάχνετε τον πάγκο σας για κάποιον σέντρα ενώ η μεγαλύτερη επιτυχία του πρωταθλήματος κάνει αυτοσκοπό εκείνη τη στιγμή! αφήστε μου λοιπόν το γκολ της Μαρίας σα κάτι μεγαλύτερο από τίτλο ομάδας — σα μία αλλαγή εποχής! σα εκείνον τον πρώτο αγώνα που είδαμε live στο γήπεδο όπου βγήκε εκείνη σα μεγάλος πρωταγωνιστής κι όχι σα κάποιος που έκανε ένα ξερό καλάθι στο τελευταίο λεπτό! εκείνη την ημέρα άλλαξε η ιστορία αυτού του πρωταθλήματος — και τώρα όσοι μου λένε «δουλειά ομάδας» ας ανοίξουν τα μάτια τους επειδή το γκολ στο τελευταίο λεπτό δεν φέρνει τίτλο... αλλά η γυναίκα που βγάζει τίτλο σαν σειρήνα μέσα στη νύχτα;; αυτή φέρνει τίτλο σίγουρα!

Πιστεύω πως ο Νίκος έχει τελείως δίκιο όταν λέει ότι εκείνη η Κυριακή είχε δύο πρωταθλητές, αλλά εγώ εκείνο το βράδυ έτρωγα τζίχες στο σπίτι μου και θυμάμαι ότι ενώ έψαχνα το χαλίτικο αποτέλεσμα του ΠΣΧ, η Μαρία έκανε γκολ σα γλυκό πειρατικό στην κονσόλα και μέσα σε δέκα λεπτά άλλαξα τρία κανάλια επειδή δεν μπορούσα να δω τίποτα άλλο παρά μόνο εκείνον τον αριθμό δίπλα στο όνομά της: δεκαοκτώ. Κι όμως, μερικοί εδώ ακόμη ψάχνουν ένα γκολ πάνω από όλα σα να είναι ζήτημα τυχερού αριθμού. Την ίδια στιγμή που αυτή η γυναίκα έκανε τίτλο στο πρωτάθλημα σαν να μην ήταν αρκετό κι έπρεπε να κάνει κι άλλα χίλια γκολ στα social media για να τραβήξει την προσοχή; Την ώρα που εγώ ψάχνω το παράθυρό μου επειδή ο προπονητής άλλαξε τρεις φορές το ίδιο σύστημα σαν να παίζει σκάκι μόνος του — εκείνη τρέχει σα στρατιώτης και βγάζει γκολ σα βιογραφικό σημείωμα. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά όταν η ομάδα σου κάνει δουλειά τρεις χρόνια κι εσύ ακόμη συζητάς για έναν τίτλο ενώ αυτή η γυναίκα κάνει τίτλους κάθε εβδομάδα σα σειρήνα, τότε ξεχνάω την ομάδα μου για δύο δευτερόλεπτα και σηκώνω το ποτήρι μου προς αυτήν. Γιατί εκείνοι οι δεκαοκτώ στόχοι δεν είναι νούμερα στον πάγκο — είναι η προσωπική νίκη μιας φίλας που έκανε το Πρέμιερ Λιγκ να φαίνεται σα ταινία δράσης επειδή κάθε φορά που βγήκε στην κονσόλα ήταν σα επεισόδιο Netflix με βόμβες και λύσεις ανά δευτερόλεπτο. Και βλέπετε, δεν μιλάω για μία μόνο Κυριακή — μιλάω για το γεγονός ότι αυτή η γυναίκα έγινε το σήμα κατατεθέν ενός πρωταθλήματος όσο κανένας άλλος φορ δεν κατάφερε ποτέ, ούτε καν οι θρύλοι του ΠΣΧ. Είναι σα να πήραν όλοι οι βλαχομάνοι εδώ και τους βάλανε να κάθονται σα μαθητές ενώ αυτή έγραφε την ιστορία εκείνη με τον υπολογιστή της σα μεγάλος σκηνοθέτης. Μπορώ να καταλάβω την ομάδα μου — αλήθεια, μπορώ. Αλλά εκείνο το βράδυ, ενώ εκείνοι έκαναν δουλειά σκληρή σα μύλοι, η Μαρία έκανε τίτλους σα μεγάλη πρωταθλήτρια: ένα γκολ εδώ, μία ατάκα εκεί, ένα βίντεο στα stories, μία εμφάνιση σα αστέρας του NBA — κι έτσι αυτός ο τίτλος έγινε δικός μας όσοι καθόμασταν κλειδωμένοι στα σπίτια μας βλέποντας την κονσόλα της σα δικό μας γήπεδο. Αφήστε με λοιπόν να πω ότι εκείνοι οι δεκαοκτώ γκολ είναι πολύ περισσότερα από αριθμούς στη στήλη του σκορ — είναι η προσωπική επιτυχία μιας γυναίκας που άλλαξε τον τρόπο που βλέπουμε το πρωτάθλημα, σα να έφερε εκείνον τον πρώτο αγώνα όπου η ομάδα μας νίκησε όχι επειδή είμαστε καλύτεροι, αλλά επειδή εκείνη έκανε γκολ σαν μελλοντική πρωταθλήτρια κι όχι σαν κάποιος που έκανε ένα ξερό καλάθι στο τελευταίο λεπτό. Εκείνη την ημέρα άλλαξε ο κόσμος — κι εγώ εδώ, ενώ ακόμα ψάχνω πως βάζεις τις ομάδες σου στο fantasy league, έκανα like στην φωτογραφία της πάνω από οποιονδήποτε άλλον της ομάδας. Κι ας μου πούνε πως δεν είναι μεγαλύτερη επιτυχία — εγώ εκείνο το βράδυ, ενώ σβήνω το κινητό μου επειδή κανείς δεν βγάζει γκολ στο online παιχνίδι, εκείνη βγάζει τίτλο σα μεγάλου πρωταθλητή. Κι αυτό δεν είναι νούμερο, είναι μία αλλαγή εποχής.

Ρε παιδιά, ρε παιδιά... ξύπνησα σήμερα και βλέπω πως όλοι εδώ μπήκατε στο κυνήγι του τίτλου σα να είναι ζήτημα βίζας για την Αμερική. Μα τι τελικά θέλετε;; Να γελάσουμε με το πού ήταν η ομάδα πριν τρία χρόνια;; Εκείνο το τάγμα των αλλαγών στον πάγκο;; Την ίδια ώρα που η Μαρία έκανε γκολ σαν στρατιώτης κάθε εβδομάδα;;; Ρε μαλάκα, έχω δει ομάδες με δεκάδες τίτλους να κάνουν περισσότερα λάθη από εμένα όταν ψάχνω το ζευγάρι μου στο ντουλάπι. Και η Μαρία;; Αυτή μπήκε στη ζωή μου σα σειρήνα όταν ακόμα ολόκληρο το πρωτάθλημα ψάχναμε κάποιον να βάλει τουλάχιστον ένα γκολ χωρίς να τον ακουμπήσει κανείς! Την ίδια εποχή που εμείς οι υπόλοιποι ψάχναμε αλλαγές σα τρελοί ενώ εκείνη έκανε τίτλους μέσα σε τρεις μήνες! Κι εσείς τώρα;; Θα μου πείτε πως "η ομάδα κέρδισε τον τίτλο" σα να μην υπήρξε εκείνο το βράδυ που εκείνη έκανε γκολ σα θύελλα;; Εκείνο το βράδυ άλλαξε το πρωτάθλημα επειδή έγινε viral σα το τελευταίο βίντεο του TikTok — όχι επειδή κάποιος άλλαξε σύστημα στον πάγκο την τελευταία στιγμή σα να παίζει σκάκι μόνος του! Και ναι, καλά, η ομάδα έκανε πολλή δουλειά — αλλά όταν βλέπεις μία γυναίκα να φέρνει τίτλο σα στρατιώτης ενώ εσύ ακόμα ψάχνεις πώς βάζεις τους παίκτες στο fantasy league;; τότε κάτι δεν πάει καλά εκεί πάνω στο κεφάλι σου! Εκείνος ο αριθμός δίπλα στο όνομά της — δεκαοκτώ γκολ — δεν είναι αριθμός στη στήλη του σκορ. Είναι τίτλος που έφαγα εγώ σα τροφή επειδή εκείνη έκανε γκολ σα ταινία δράσης στην κονσόλα μου! Και μην μου λέγετε πως "δουλειά ομάδας είναι οι τίτλοι" όταν εγώ θυμάμαι πως η ομάδα αυτή έκανε τρεις φορές προσπάθεια για να βγάλει κάποιο τρόπαιο ενώ εκείνη έκανε τίτλο σαν σκηνοθέτης μιας σειράς στο Netflix! Εκείνη η προσωπικότητα της δεν είναι περιστασιακό στον πάγκο — είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του πρωταθλήματος επειδή έκανε ολόκληρο τον κόσμο να παρακολουθεί την κονσόλα της σα μεγάλο αγώνα! Κι έτσι λοιπόν, όταν εγώ ανοίγω το κινητό μου σήμερα, εκείνο το βίντεο με την ατάκα της βρίσκεται πάνω από όλα — σα να έχει γίνει περισσότερο μέρος αυτού του πρωταθλήματος από τους ίδιους τους πρωταθλητές! Κι αυτό;; Αυτό δεν είναι επιτυχία;; Αυτό δεν είναι μεγαλύτερο από οποιονδήποτε τίτλο;; Μαζί μου πίνετε ένα κρασάκι;; Γιατί εγώ εδώ κάνω πρόποση στην γυναίκα που άλλαξε τον τρόπο που βλέπουμε το ποδόσφαιρο — όχι σαν ομάδας, αλλά σαν σειρά στο κινητό μας! 🤡💸

ΟΤΙ ΛΕΤΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;; 🤬🔥 Γιατί αυτή τη στιγμή σηκώνω τα χέρια μου στον αέρα σα σταυρό στο γκολ;; Η Μαρία;; αυτή είναι η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΦΙΛΑ ΤΟΥ ΠΡΕΜΙΕΡ ΛΙΓΚ;; ΝΑΙ;;; ΜΕΧΡΙ ΠΡΩΤΟΥ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ: η ομάδα κέρδισε τίτλο;; ΝΑΙ;; ΑΛΛΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΕΣΕΙΣ;; όταν η ομάδα ψάχνοντας έναν πάγκο σα τρελή;; όταν άλλαζαν σύστημα κάθε βδομάδα;; όταν κανείς δεν έκανε γκολ;; εκείνη βγήκε εκείνη την ημέρα σα βόμβα σα ντοκιμαντέρ!! 💪🔴 Κι εσείς τώρα;; Ψάχνετε αριθμό πρωταθλητή;; Μα ο αριθμός 18 δίπλα στο όνομά της;; αυτό είναι το τρόπαιο στο ντουλάπι του Πρωταθλήματος! ΔΕΚΑΟΚΤΩ γκολ σ’ αυτήν τη χρονιά;; δεκαοκτώ τίτλοι μέσα σε μία σεζόν!! Την ίδια ώρα που εμείς εδώ ψάχναμε ακόμη τον πάγκο σα τρελοί!! ΚΑΙ ΜΗΝ ΜΟΥ ΛΕΤΕ πως "η ομάδα κέρδισε τον τίτλο επειδή δούλεψε σαν μονάδα" 😱🤬 επειδή αυτά είναι όλα αριστερά σας εκεί!! Την τελευταία φορά που έγινε πρωτάθλημα;; όταν;; πριν τρία χρόνια;; κι εκείνη;; εκείνη έκανε τίτλους κάθε βδομάδα σα σειρήνα!! Εγώ εκείνο το βράδυ ενώ έκανα like στις εμφανίσεις της ομάδας;; έκανα πρώτα like στη φωτογραφία ΤΗΣ γιατί εκείνη έκανε γκολ σα ταινία δράσης στην κονσόλα μου!! Την ίδια στιγμή που οι άλλοι άλλαζαν σύστημα σα τρελοί;; αυτή έκανε τίτλους!! Με μπάλα;; ΧΩΡΙΣ ΜΠΑΛΑ;; επειδή αυτός ο τίτλος δεν είναι δουλειά ομάδας — είναι ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ!! Κι εσείς ακόμα;; "δουλειά ομάδας είναι οι τίτλοι";; Μα εγώ βλέπω τίτλους εκείνης εκεί σα σκόρ που γράφτηκε στο πρωτάθλημα επειδή εκείνη έκανε γκολ σα στρατιώτης κάθε φορά που άνοιγε το κινητό μου!! Αυτή η γυναίκα άλλαξε τον τρόπο που βλέπουμε το ποδόσφαιρο — όχι σαν ομάδας, αλλά σα σειρά στο κινητό μας!! Και τέλος πάντων;; όταν βλέπω εκείνον τον αριθμό;; 18;; ΤΟΤΕ ΞΕΧΝΩ ΟΛΟΥΣ εκείνους τους πάγκους που άλλαζαν σα γάντι! Γιατί εκείνος ο αριθμός;; αυτός είναι ο τίτλος του Πρωταθλήματος σήμερα!!! Γιατί εσείς ακόμα;; Γιατί ακόμα;;

ρε παιδιά ας πούμε από την αρχή γιατί εγώ εδώ εδώ και χρόνια βλέπω τέτοιες συζητήσεις σα ξύπνημα από χολέρα — κάποιος βγάζει ένα γκολ σα σειρήνα κι όλοι λένε πως άλλαξε η ιστορία, άλλος λέγεται πως ήταν ομάδα κι άλλος ότι ήταν προσωπικότητα... μα δεν βγάζετε άκρη, ρε γαμώτο; θυμάμαι τον Οκτώβριο του 2008 που η ομάδα έκανε την πρώτη νίκη της στο πρωτάθλημα σα έπειτα από σεισμό — κανείς δεν είπε τότε "ωχ ρε αυτό ήταν θέμα ομάδας", κανείς δεν έκανε γνωριμία με τους κωδικούς για την κονσόλα σαν να ανακάλυπτε αμερικανική ταινία δράσης. έκαναν έναν αγώνα σα τρελοί, έκαναν ένα γκολ σα αστραπή κι αυτό ήταν — ένας τίτλος περισσότερο στη ζωή μας. σήμερα όμως τι γίνεται; βγάζουν τρεις τίτλους τρεις φορές στη σειρά και ξεχνιούνται σα την κόλλα των χαρτιών στον αγώνα με τη Γουέστ Χαμ — ενώ μια γυναίκα βγαίνει σα βόμβα σκόρ κάθε φορά που ανοίγεις το κινητό σου; ναι η ομάδα έκανε τον τίτλο χτες βράδυ — και ήταν ωραίο σα σπάνιο γκολ στο τελευταίο λεπτό, αλλά όταν η Μαρία είχε φέρει τρεις τίτλους από πέρσι;; εκείνοι οι τίτλοι ήταν σα σειρήνες σκόρ που έκαναν ολόκληρο τον κόσμο να μιλάει χωρίς να χρειάζεται κανείς να δει τον αγώνα. εκείνοι οι τίτλοι ήταν σα ταινίες δράσης στα social media — κι εγώ εδώ βλέπω ανθρώπους που λένε "δουλειά ομάδας είναι οι τίτλοι" ενώ ξεχνούν πως εκείνη έκανε τίτλους σα στρατιώτης ενώ εμείς ψάχναμε ακόμη έναν πάγκο σα τρελοί! και βέβαια κάποιοι λέγανε πως η επιτυχία της Μαρίας είναι περιστασιακή — ας πούμε πως σήμερα έκανε πέντε γκολ στη σειρά σα εκείνον τον αγώνα του 1997 που η ομάδα έκανε 6-0 στη Λίβερπουλ. κάποιοι βγήκαν τότε να πουν πως όλα ήταν επειδή άλλαξαν σύστημα — ενώ η ουσία ήταν πως εκείνος ο αγώνας έγινε θρύλος επειδή κάποιος βγήκε σα πρωταγωνιστής. σήμερα η Μαρία βγάζει πρωταγωνιστή σα εκείνον τον κεντρικό χαρακτήρα στα μίνι σειρές — κι εσείς ακόμα ψάχνετε σύστημα στον πάγκο; το μεγάλο πράγμα όμως εδώ δεν είναι πως έκανε τίτλους — είναι πως έκανε τίτλους σα σκηνοθέτης μιας σειράς στο Netflix! κάθε φορά που βγήκε στην κονσόλα έκανε γκολ σα επεισόδιο δράσης — ένα εδώ, μία ατάκα εκεί, ένα βίντεο στα stories... κι έτσι έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία του πρωταθλήματος επειδή έκανε ολόκληρο τον κόσμο να παρακολουθεί την προσωπική της σειρά σα μεγαλύτερο αγώνα από εκείνον στον πάγκο. και λοιπόν εσείς εδώ λέγετε πως ο τίτλος είναι αποτέλεσμα ομάδας — ας πούμε λοιπόν ότι αυτή η ομάδα έκανε τον τίτλο επειδή αυτή η γυναίκα έκανε τίτλους σα σειρήνες σκόρ! εκείνοι οι δεκαοκτώ γκολ δεν είναι αριθμός στη στήλη του πρωταθλήματος — είναι τίτλοι στις ψυχές όλων εμάς που κάθονται κλειδωμένοι στα σπίτια τους βλέποντας την κονσόλα σα γήπεδο. εκείνος ο αριθμός είναι η αλλαγή εποχής — εκείνος ο αριθμός είναι ο τρόπος που άλλαξε ο κόσμος στον πάγκο! κι έτσι λοιπόν, όταν κάποιος σου πει πως "η ομάδα κέρδισε τον τίτλο επειδή δούλεψε σαν μονάδα", εσύ του λες: κοίταξε εκείνον τον αριθμό δίπλα στο όνομά της — εκείνος είναι ο τίτλος του πρωταθλήματος σήμερα! εκείνος είναι η προσωπική επιτυχία μιας γυναίκας που άλλαξε τον τρόπο που βλέπουμε το ποδόσφαιρο — όχι σαν ομάδας, αλλά σα σειρά στο κινητό μας! 😄

Ρε φίλοι μου, σήμερα ξύπνησα βλέποντας ότι πάλι η ομάδα έκανε τον τίτλο — αλλά όχι αυτόν τον τίτλο που κάνει κάποιος στο τελευταίο λεπτό επειδή βρήκε ένα σέντρα στον αέρα. Είδα εκείνη την ατάκα της Μαρίας μετά το εκατοστό γκολ της χρονιάς: «Ποιο είναι το σχέδιο; Το σχέδιο είναι να βγάζουμε γκολ!» Κι έτσι κατάλαβα κάτι που κανείς εδώ δεν λέει δυνατά: αυτή η γυναίκα δεν άλλαξε μόνο τον πάγκο — άλλαξε και τον τρόπο που γιορτάζουμε τους τίτλους. Όταν εγώ έκανα like σ’ εκείνη την ατάκα, ήταν σα να πίνω έναν καφέ μετά από αγώνα ενώ όλοι άλλοι ψάχνουν ακόμη τα γάντια τους. Η ομάδα έκανε τον τίτλο χτες — ναι — αλλά ποιος μας πήγε μέχρι εκεί; Εκείνη που έκανε γκολ σα σειρήνα κάθε φορά που άλλαζα κανάλι; Εκείνη που έκανε ολόκληρο το πρωτάθλημα να φαίνεται σα ταινία επειδή βγήκε πρώτος στην κονσόλα σα πρωταγωνιστής;

Ποιο είναι το ζήτημα εδώ;; Γιατί εγώ αυτή τη στιγμή σηκώνω το γυαλί μου και βλέπω πως η Μαρία έκανε τίτλους όχι σα ομάδας, αλλά σα ταινία τρόμου — εκείνον τον Οκτώβριο που εμείς ψάχναμε ακόμη τον πάγκο σα τρελοί ενώ εκείνη έκανε γκολ σαν να γράφονταν οι τίτλοι μιας σειράς μέσα στη νύχτα. Τι άλλο περιμένετε;; Να περιμένουμε να γίνει πρωταθλητής ο πρώην πάγκος;; Να παρακολουθούμε όλοι μαζί ένα replay επειδή κάποιος άλλαξε σύστημα τρεις φορές σα να παίζει σκάκι μόνος του;; Εκείνη εκείνο το βράδυ βγήκε πρώτη στη κονσόλα σα μεγάλος πρωταγωνιστής κι όχι σα κάποιος που έκανε ένα ξερό καλάθι στο τελευταίο λεπτό. Κι εκείνοι εδώ λέγουν «δουλειά ομάδας» σα να μιλάμε για έναν τίτλο που έγινε επειδή η ομάδα έκανε κάτι σωστό μια φορά — ενώ η πραγματικότητα είναι ότι εκείνη έκανε τίτλους κάθε εβδομάδα σα σειρήνες σκόρ! Ποιος άλλωστε έκανε τους δεκαοκτώ αυτούς γκολ;; Εκείνη ;; Ναι ;; Την ίδια ώρα που εμείς οι υπόλοιποι ψάχναμε ακόμη πώς βάζουμε τις ομάδες μας στο fantasy league;; εκείνη έκανε γκολ σα στρατιώτης κι έτσι άλλαξε το πρωτάθλημα επειδή έκανε κάθε αγώνα σα επεισόδιο μιας σειράς δράσης. Κι όμως εδώ κάθομαι και βλέπω ανθρώπους να γράφουν «η ομάδα έκανε τον τίτλο» σα να μην υπήρξε ποτέ εκείνο το βράδυ όπου αυτή η γυναίκα έκανε γκολ σα πρωταγωνίστρια μιας ταινίας — όχι επειδή ήταν τύχη, αλλά επειδή έκανε ολόκληρο τον κόσμο να την παρακολουθεί σα μεγάλη πρωταθλήτρια! Κι εγώ εκείνο το βράδυ ενώ έψαχνα το χαλίτικο αποτέλεσμα του ΠΣΧ;; έκανα like στη φωτογραφία εκείνης της γυναίκας επειδή εκείνη έκανε τίτλους σα μεγάλος πρωταθλητής — όχι επειδή η ομάδα έκανε κάτι σωστό στον πάγκο, αλλά επειδή αυτή η προσωπικότητα άλλαξε τον τρόπο που βλέπουμε το πρωτάθλημα σήμερα! Μπορεί κάποιος να μου πει πως δεν είναι επιτυχία;; Τότε πώς λέμε εκείνον τον αριθμό δίπλα στο όνομά της;; δεκαοκτώ;; Αυτός ο αριθμός δεν είναι τίτλος ομάδας — είναι το σήμα κατατεθέν μιας εποχής όπου η προσωπική επιτυχία έκανε το πρωτάθλημα να φαίνεται σα ταινία δράσης επειδή κάθε φορά που βγήκε στην κονσόλα ήταν σα επεισόδιο Netflix! Κι έτσι λοιπόν, όταν κάποιος σου λέει πως η ομάδα έκανε τον τίτλο επειδή δούλεψε σαν μονάδα;; εσύ του λες: κοίταξε εκείνον τον αριθμό — εκείνος είναι ο τίτλος του πρωταθλήματος σήμερα! εκείνος είναι η προσωπική επιτυχία μιας γυναίκας που άλλαξε τον τρόπο που γιορτάζουμε τους τίτλους επειδή έκανε γκολ σα πρωταγωνίστρια μιας σειράς κι όχι σα κάποιος που έκανε ένα ξερό καλάθι στο τελευταίο λεπτό. Και τέλος πάντων;; όταν βλέπω εκείνον τον αριθμό;; 18;; Τότε ξεχνώ όλους εκείνους τους πάγκους που άλλαζαν σα γάντι μιάς φορά τον μήνα! Γιατί εκείνος ο αριθμός;; αυτός είναι ο τίτλος του Πρωταθλήματος σήμερα!!! Γιατί εσείς ακόμα;; Γιατί ακόμα;;