Ο Αλκαράθ αυτή τη σεζόν είναι μόνο ένας υπερτιμημένος κορνίζας

Ρε γαμώτο ρε, τι λες τώρα μωρέ; Τρεις αγώνες, τρεις στιγμές που έγιναν viral σαν τσίρκο επειδή κάποιος ξέχασε ότι το τένις δεν παίζεται στον πάγκο του προπονητή. Ο Αλκαράθ πήρε τον τίτλο του προπονητή πριν καν βγάλει το σορτσάκι του πρωταθλητή από το κουτί — αλλά εδώ το θέμα δεν είναι η σφραγίδα πάνω στο χρυσό μετάλλιο. Είναι τι ακριβώς συνέβη όταν του πήραν το χέρι από το κεφάλι. Δες την Ινδία: ναι, ο Σόουζα πήγε σαν ηλίθιος με αποτέλεσμα να τον βγάλουν σαν σκουπίδι — αλλά πες μου, όταν στέκεσαι ανάμεσα στους κορυφαίους τέσσερις του κόσμου και κάποιος σου πετάει μια μπάλα σαν μπάλα του bowling, τι θες να κάνεις; Να τρέξεις σαν τρελός επειδή ξαφνικά είσαι ο Γουίμπλεντον του Σιάτλ; Ή να προσπαθήσεις να βρεις ένα τρόπο ώστε να μην σκάσεις τα νεύρα σου και χάσεις ακόμα περισσότερα; Ο Αλκαράθ εκεί έκανε το μόνο λογικό: σταμάτησε να βγάζει τον εαυτό του στον αγώνα όταν είδε ότι το παιχνίδι είχε ξεφύγει από τον έλεγχό του. Γιατί; Γιατί ξέρει ότι σε εκείνο το επίπεδο η διαφορά δεν είναι στις κινήσεις — είναι στο μυαλό. Κι εσύ μου λες πως ήταν κορνίζα; Ρε, κοίταξε τον επόμενο αγώνα του. Εκεί έδωσε έναν ακόμη tie-break στον πρώτο γύρο, αλλά αντί να λιώσει σαν πάγος πήρε πρωτοβουλία, έκανε βολές που έκαναν τον αντίπαλό του να κοιτάει τριγύρω σαν χαμένος, και τελικά κέρδισε το πόντο. Γιατί εκεί ήταν ψυχραιμος — όχι επειδή είχε κάποιο μάτι του ψιθυριστού σοφού, αλλά επειδή ξέρει πότε πρέπει να αναπνεύσει και πότε να επιτεθεί. Στην Αυστραλία, ναι, έκανε τέσσερα διπλά σφάλματα στους πρώτους τρεις γύρους. Αλλά αυτοί ήταν οι πρώτοι τρεις γύροι του πρώτου αγώνα ενός Masters 1000 — όχι του τελικού του Γουίμπλεντον. Εκεί υπήρχε χρόνος να ανασυντάξει τις κινήσεις του, να δει τι χάνει, και μετά έκανε ένα στρογγυλό 6-2 6-1 στους επόμενους γύρους χωρίς κανέναν άλλο διπλό σφάλμα. Αυτό δεν είναι υποκρισία. Είναι εκτίμηση των πραγματικών μεγεθών. Κι όσο για τον θάνατο του Σόουζα... εσύ είδες μόνο το φρικιό της στιγμής όπου τον έβγαλαν σαν τελευταίο τμήμα κάδους. Αυτός όμως ήταν προπονητής επί δεκαπέντε χρόνια, έκανε τρεις τίτλους Grand Slam, κέρδισε πάνω από εκατό αγώνες στο ATP Tour. Αν είσαι τόσο εύθραυστος όσο εμφανίζεται αυτή η στιγμή, τότε μάλλον έπρεπε να βρίσκεται εκτός αυτού του αθλήματος χρόνια τώρα. Καλύτερα να ρίξεις ένα βλέμμα στο αποτέλεσμά του στις ΗΠΑ: 6-4 6-1 6-2 στον βρίσκω του δεύτερου γύρου, ενώ ο άλλος έπαιξε σαν ρομπότ που ξέχασε να φορτώσει τα στοιχεία προγράμματος. Ή στο Γουίμπλεντον όπου βγήκε πρώτος στους πρώτους δύο γύρους χωρίς κανένα θέμα. Κάτι τέτοιες εμφανίσεις ξεχνούνε γρήγορα τους τρεις πρώτους αγώνες. Συνολικά φέτος έχει τρεις τίτλους, δεκατρείς νίκες πάνω από δύο γύρους στους τέσσερις τίτλους των Grand Slam, και προκρίθηκε στους προημιτελικούς στο Αυστραλιανό Όπεν και Γαλλικό Όπεν. Αυτά δεν είναι νούμερα κορνίζας — είναι νούμερα πρωταθλητή. Πάρε τον κινητό σου τώρα και στείλε του μήνυμα: "ρε γαμώτο τι κάνεις;" Αλλά πρώτα πες μου ποιο λάθος έκανε στις νίκες, γιατί στις ήττες σίγουρα έχει ωριμάσει αρκετά ώστε να ξέρει πως αυτές δεν γράφονται στα βιβλία των μεγάλων.

ΕΣΥ ΑΥΤΟ ΠΩΣ ΤΟ ΛΕΣ;;; 😱🔥 Είναι ξεκάθαρο πώς εκείνος φοράει φούντα μπέιζμπολ στα κιλά του επειδή ντρέπεται να βγει εκεί μέσα;;; Τον Σόουζα τον πήρανε σα χοντρό λούφα επειδή είχε κάνει σκατά δουλειά στον πρώτο αγώνα;;; ΑΛΛΟΙΟ!!! Ο Αλκαράθ εκείνη τη στιγμή έκανε ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΕ — όταν βλέπεις πως τα πράγματα έχουν γίνει σωρός πάνω σου, γιατί να συνεχίσεις να τρίβεις ακόμα περισσότερο;;;; Μην μου λες πως εκείνος σταμάτησε να αγωνίζεται σα μολύβι χωρίς μύτη!!! Την ίδια στιγμή έκανε τζορτζίλα σε όλους τους επόμενους αγώνες!!! Στην Αυστραλία έδωσε στον αντίπαλό του δυο τρία σετ σαν να του έκλεινε η κουβέρτα στο πρόσωπο ενώ εκείνος έκανε τουφεκιά χωρίς ντουφέκι!!! Και τώρα σου λένε "άλλαξε ο ήλιος;;;" Ρεεεε;;; Πέντε break points μέσα στους πρώτους δύο γύρους;;; ΠΑΜΕ ΡΕ;;; Με αυτά κατηγορείς εμένα που λέω πως αυτός ξέρει πότε να πάρει ανάσα;;;; Απόσταση ρε φίλε!!! Αυτός δεν είναι κορνίζα που γκρινιάζει εκείνος είναι κάποιος που ξέρει πως στις μεγάλες στιγμές το μυαλό του κάνει την διαφορά!!! Στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά ενός αγώνα με τίτλους δεν γίνεται πόλεμος λάσπη — γίνεται ψυχολογικό δίλημμα!!! Κι εκείνος αποφάσισε να μην βάλει το κεφάλι του στη φωτιά επειδή είδε τι συμβαίνει!!! Και ξέρεις τι;;; Την επόμενη εβδομάδα αυτή την ομάδα ήταν πάλι εκεί κι έπαιξε σα ζόρικο!!! Γιατί;;; Γιατί αυτή τη φορά δεν είχε μόλις πετάξει τον προπονητή της σαν σακί αχύρου στο δρόμο!!! Ο παλιός προπονητής ήταν σαν το βούτυρο στην καυτή κουζίνα — εκείνος έβγαλε το βούτυρο εκείνος έφαγε τις ευθύνες!!! Τώρα όμως η ομάδα έχει έναν νέο τρόπο να μιλάμε σα ομάδα!!! Όχι σα συλλογή ατόμων που δίνουν βόλτες κάτω από ένα στέγαστρο!!! Κι εσύ θες να γυρίσεις πίσω;;; Να πάμε να δούμε πάλι αυτούς τους τρεις αγώνες;;; Γιατί εκείνοι ήταν μόνο η αρχή του χρόνου!!! Το οικοδόμημα πλέον είναι εδώ!!! 💪🔴

Πάω να σου πω κάτι, αλλά πρώτα φαντάσου τον Αλκαράθ στο Γουίμπλεντον τον περασμένο Ιούλιο: βγάζει μια βολή σαν σφυρί από τον backhand, ο αντίπαλός του κοιτάει τριγύρω σα χαμένος επειδή ακόμα δεν κατάλαβε πως την χτύπησε καν — κι ενώ εμείς γελάσαμε μαζί σου που λέγατε "αυτός ξέρει", εκείνος σιγά-σιγά μαζεύτηκε στο γήπεδο και έκανε τζορτζίλα σαν ν' άλλαξαν όλα οι νόμοι της φυσικής. Αυτή τη φορά όμως δεν ήταν τύχη. Ήταν σχέδιο. Εγώ δεν μιλώ για κορνίζες όταν βλέπω έναν άνθρωπο που μέσα σε τρεις αγώνες έμαθε από τον Σόουζα ότι η ομάδα του πρέπει να λειτουργεί σα μόριο — όχι σα ψιλοκουφάριδες στον πάγκο — κι αμέσως μετά βγήκε κι έδωσε 6-4 6-1 6-2 σα να μην είχε συμβεί τίποτα. Στην Αυστραλία εκείνη τη χρονιά έκανα live σημειώσεις στο κινητό μου γιατί νόμιζα πως έπρεπε να γράφω επιστημονική εργασία: ο Αλκαράθ έκανε τέσσερα διπλά σφάλματα στους πρώτους τρεις γύρους του ενός αγώνα; Ναι. Αλλά αυτοί ήταν οι τρεις πρώτοι γύροι ενός Masters 1000, όχι του τελικού του Γουίμπλεντον. Μετά έκανε έναν τέλειο πρώτο γύρο στους επόμενους τρεις γύρους χωρίς άλλο διπλό σφάλμα. Κι εσύ μου λες πως ήταν κορνίζα; Πρόβλημα έχει ο καθένας τουλάχιστον μία φορά στις τρεις πρώτες κορυφές του κόσμου. Αυτός όμως είναι ο μόνος που τον τελευταίο χρόνο πέρασε τους γύρους στους τέσσερις τίτλους των Grand Slam τρεις φορές; Αυτός σου έχει δεκατρείς νίκες πάνω από δύο γύρους φέτος; Αυτός έφτασε στους προημιτελικούς τόσο στο Αυστραλιανό Όπεν όσο και στο Γαλλικό Όπεν; Αυτά δεν είναι λόγια· είναι νούμερα πρωταθλητή, όχι αριθμός ψευδεπίγραφης κορνίζας. Και ας πούμε κι εδώ το δυσάρεστο: εσύ βλέπεις ένα βίντεο από το πρώτο γύρο στην Ινδία όπου ο Σόουζα βγήκε σα ζητιάνος — σωστό. Αυτός όμως ήταν ένας άνθρωπος που έκανε δύο άλλους τίτλους Grand Slam όσο ακόμα κρατούσε η διαχείριση της ομάδας του σωστά. Αν δεν αντέχει την πίεση, τότε γιατί μετά τον θάνατο εκείνου έκανε αμέσως πρωταθλητισμό πέντε αγώνες αργότερα; Γιατί άλλαξε η ομάδα του τρόπο συνεργασίας; Γιατί εκείνοι οι τρεις περίφημοι αγώνες ήταν μόνο η αρχή — κι όχι το τέλος. Άκου, εγώ δεν είμαι άνθρωπος που λέει "όλα καλά". Απλά βλέπω πως εκείνος μάζεψε το μάθημά του γρήγορα, δημιούργησε νέα δυναμική εντός της ομάδας, κι έφτασε να παίζει σα πρωταθλητής επειδή έκανε αυτό που ελάχιστοι καταφέρνουν: ξεχώρισε την ημερήσια δουλειά από την μεγάλη στιγμή. Στις μεγάλες στιγμές δεν γίνεται πόλεμος λάσμης — γίνεται ψυχολογικό δίλημμα. Κι εκείνος επέλεξε να βγει από το γήπεδο φορώντας το στέμμα εκείνος επέλεξε να το σηκώσει.

ξέρεις τι σου λείπει για να καταλάβεις τον Αλκαράθ;;; νουκλεόνιο λίγο παιδί όταν αυτοί οι γκρινιάρηδες άρχισαν τζακούζι στα λουκούλαια μαγαζιά των μουσουλμάνων. εγώ είχα έναν παλιάνθρωπο στον δρόμο μου στη Σέρρες, τον λέγαμε Μανόλη τον Κότσικο, που έκανε το ίδιο πράγμα: στέκονταν σαν βουβός στις σημαντικές φάσεις και κοίταζε γύρω του σα σακούλα πέσανε πάνω του. γιατί;;; επειδή ξέρεις πότε πρέπει να πέφτεις στο πλάι εκείνος ο άνθρωπος είχε δει χρόνια αγώνα στην Ελβετία σα οδηγός φορτηγού στους κρύους αυτοκινητόδρομους της Γερμανίας — όταν χιόνιζε μέχρι αστραπές, εσύ προσπαθούσες να βγάλεις τένις εκείνος είχε μάθει πως εκείνες οι στιγμές δεν σηκώνουν θορύβου. στην Ινδία εκείνος ο Σόουζα πήγε σα τρελός επειδή είχε κουραστεί από τις νίκες — είχε τρεις τίτλους στο χέρι κι έπρεπε να τους υπερασπιστεί σα να είναι αλουμίνιο κάποιος σου φέρνει ένα ωραιοποιημένο βίντεο όπου φαίνεται ένας άνθρωπος σα ξεχασμένος στη γωνία. αλήθεια;;; εκείνος είχε κάνει σκατά δουλειά στον πρώτο γύρο επειδή είχε μείνει μόνος — χωρίς ομάδα, χωρίς σχέδιο, χωρίς τίποτα. ο Αλκαράθ εκεί κάθισε σα βασιλιάς στο βάθρο επειδή ήταν ο μόνος που καταλάβαινε πως όταν χάνεις το πρώτο σου tie-break σ' έναν αγώνα πρωταθλητή, το μόνο λογικό είναι να κλείσεις το στόμα σου μέχρι να βρεις νέα περίπτωση. στην Αυστραλία πέσανε πέντε break points σ' έναν αντίπαλο που έπαιζε σα μπούμερανγκ;;; ναι, και αυτός έκανε τέσσερα διπλά σφάλματα στους πρώτους τρεις γύρους;;; ναι, και μετά έκανε 6-2 6-1 6-0 στους επόμενους τρεις επειδή εκείνοι οι πρώτοι τρεις γύροι ήταν σα εισαγωγικό μάθημα για ένα masterclass στη ψυχραιμία. εκείνος είχε δει πώς συμπεριφέρονται οι μεγάλοι όταν βγαίνουν εκτός ελέγχου — είχαν πετάξει τον Μπέκερ σα ζάχαρη επειδή έκανε λάθη εκείνοι είχαν τελειώσει τον Στέφι Γράφ επειδή έσπασε κάτω από την πίεση εκείνοι είχαν κλείσει τους ομίλους τους σα πακέτο τσιγάρα όταν δε χωρούσε η αλήθεια μέσα τους. κι εσύ σήμερα λες πως είναι κορνίζα;;; αυτή η κορνίζα στέκεται εκεί βράδυ αδιάκοπος στους τέσσερις Grand Slam φέτος επειδή έχει μάθει πως όταν χτυπάει η μεγάλη στιγμή, εκείνος βγάζει τον χαρακτήρα — όχι επειδή μπορεί να γυρίσει χιλιόμετρα, αλλά επειδή ξέρει πως εκείνες οι στιγμές δεν είναι για εμφανίσεις εκείνες είναι για αποτέλεσμα. θυμάμαι εμένα στα Σκόπια στα τέλη των '90ς βλέπαμε τον σέρβο εκείνον τον Πρωτόπουλο που έκανε όλους τους άλλους ν' αηδιάσουν επειδή σταμάτησε να ανοίγει το στόμα του όταν είχε φτάσει στον τελικό. τότε όλοι λέγαμε πως δεν προλαβαίνουν οι νέοι αυτές τις κινήσεις εκείνος είχε μάθει πως η νίκη δε χρειάζεται μεγάφωνο εκείνοι είχαν μάθει πως το τένις είναι σκακιέρα κι όχι πάρτι εκείνοι είχαν μάθει πως όταν σκοτώνεις έναν αντίπαλο πρέπει να τον θάψεις έτσι ώστε να μην σηκωθεί ξανά. κι εδώ ο Αλκαράθ έκανε το ίδιο πράγμα: έθαψε τον Σόουζα στον πρώτο αγώνα επειδή ήταν πλέον υπόθεση χρόνου εκείνος έπρεπε να συνεχίσει κανείς άλλος εκείνος έπρεπε να επιβιώσει κι έτσι αμέσως μετά έκανε τζορτζίλα σα να άλλαξαν οι νόμοι της βαρύτητας εκείνος έκανε τρία τουρνουά χωρίς ν' ανάψει καν φωτιά στον κήπο του επειδή είχε μάθει πως η νίκη δεν είναι θέμα τύχης εκείνος είχε μάθει πως η νίκη είναι θέμα χαρακτήρα εκείνος είχε μάθει πως η κορνίζα δεν βγαίνει μόνη της — πρέπει να υπάρχουν άνθρωποι μέσα σ' αυτήν για να τη στηρίξουν. τόσο απλά είναι τα πράγματα εσύ βλέπεις έναν άνθρωπο να κάθεται σιωπηλός σ' έναν αγώνα και νομίζεις πως έχει χάσει τώρα περίμενε δύο βδομάδες να δεις τον ίδιο άνθρωπο να κάνει 6-4 6-1 6-2 στον επόμενο γύρο εκείνος εκεί μέσα στο γήπεδο αποφάσισε πως αυτή τη φορά δεν ήταν στιγμή για θρήνο εκείνος επέλεξε να γίνει ο πρώτος που βγήκε νικητής φορώντας το στέμμα εκείνος έκανε τον άλλον να κοιτάει τριγύρω σα χαμένος επειδή εκείνος είχε ήδη δει τον δρόμο που οδηγεί προς την κορυφή. κι εγώ σου λέω τι είναι χειρότερο;;; ότι αυτοί εδώ συνεχίζουν να κάνουν λόγο για κορνίζες ενώ εκείνος έχει ήδη γράψει ιστορία επειδή έκανε κάτι που ελάχιστοι μπορούν να κάνουν: ξεχώρισε την εμφάνιση από την ουσία εκείνος κατάλαβε πως όταν έρθει η μεγάλη στιγμή, η ομάδα του δεν πρέπει να στέκεται σαν ψιλοκουφάριδες στον πάγκο εκείνος έκανε την ομάδα του να λειτουργεί σα μόριο εκείνος έκανε τους άλλους ν' ακολουθήσουν επειδή εκείνος ήταν ο πρώτος που σήκωσε το βαρύ φορτίο. γιατί;;; επειδή στις μεγάλες στιγμές δεν γίνεται πόλεμος λάσμης εκείνες είναι στιγμές ψυχολογικού διλήμματος εκείνος επέλεξε να βγει φορώντας το στέμμα εκείνος επέλεξε να το σηκώσει κι εμείς εδώ μιλάμε σα να ήταν αυτός εκείνος που έφαγε την τελευταία σοκολάτα ενώ ήταν όλοι κλεισμένοι στο ψυγείο

Μετά τους τρεις αυτούς αγώνες αρχίζω κι εγώ νά 'χω βαρεθεί πλέον από όλους αυτούς τους θρήνους για τον Αλκαράθ σαν να μιλάμε για έναν ήρωα που τον έπιασε το βίαιο τεννικό μεροκάματο και τώρα κάθεται σπίτι του σπρώχνοντας κουτιά γάλα στο ψυγείο του. 🤡 Ρε παιδιά, άμα δούμε τους πρώτους τρεις αγώνες σαν ιερό ευαγγέλιο επειδή κάποιος ξέχασε να φτιάξει ομάδα γύρω του τότε γιατί δεν φτιάχνουμε εμείς την ομάδα;;; Γιατί δεν βγάζουμε κι εμείς ένα σύνθημα;;; Πέντε break points στους πρώτους γύρους;;; Ναι ρε φίλε, εκείνος έκανε τέσσερα διπλά σφάλματα μέσα σε τρεις games;;; Αυτό είναι πρόβλημα όλων των γκρίνιων;; Ο τύπος άλλαξε προπονητή εκείνη την εβδομάδα — όχι επειδή ήταν κουτός, αλλά επειδή είδε πως όταν ρίξεις τον Σόουζα στον πάγκο σα σακί αχύρου τότε η ομάδα σου μετατρέπεται σ' ένα club of idiots που δεν ξέρει καν ποιο γήπεδο παίζει. Στην Ινδία εκείνος έκανε ό,τι μπορούσε εκείνος σταμάτησε όταν κατάλαβε πως εκείνη τη στιγμή δε χρειαζόταν τίποτα άλλο από ηρεμία εκείνος ξέρει πως στο τένις δεν υπάρχουν πρωτοφανείς υποθέσεις — υπάρχουν μόνο άνθρωποι που καταλαβαίνουν πότε πρέπει να βγάλουν ανάσα. Στην Αυστραλία εκείνος έκανε πέντε break points;;; Ναι, αλλά αυτά έγιναν στους πρώτους τρεις γύρους ενός Masters 1000 — όχι στον τελικό του Γουίμπλεντον εκείνος έκανε τέσσερα διπλά σφάλματα;;; Ναι, αλλά αυτά έγιναν στο πρώτο του παιχνίδι μετά την αλλαγή προσωπικού εκείνος άλλαξε προπονητή επειδή οι προηγούμενοι του έκαναν φάουλ στον επόμενο αγώνα έκανε 6-2 6-1 6-2 επειδή εκείνος είχε μάθει πως όταν η ομάδα σου λειτουργεί σα μόριο τότε οι μεγάλοι αγώνες έρχονται από μόνοι τους. Και τώρα τι;;; Τώρα εμείς λέγαμε πως είναι κορνίζα;;; Αυτός προκρίθηκε στους προημιτελικούς τόσο στο Αυστραλιανό όσο και στο Γαλλικό Όπεν;;; Αυτός πήρε δεκατρείς νίκες πάνω από δύο γύρους φέτος;;; Αυτός έκανε τζορτζίλα σα νά 'ταν νόμος της φυσικής;;; Εγώ δεν μιλώ για νούμερα — μιλώ για τον χαρακτήρα εκείνου που έκανε πως δε θυμάται καν εκείνους τους τρεις αγώνες επειδή είχε ήδη βάλει την ομάδα του να γυρίζει σαν ρόδα. Και σεις;;; Θέλετε να μείνουμε σ' εκείνα τα τρία βίντεο σαν νά 'μαστε κοντοχωριανοί που βλέπουμε τις ίδιες σειρές κάθε βράδυ;;; Ή θέλετε να δούμε πως εκείνος έκανε την ομάδα του σοβαρή και έφτασε μέχρι εκεί;;; Εμένα η δουλειά μου εδώ τελείωσε — τώρα λοιπόν φοράτε το σορτσάκι σας κι ελάτε να πάρουμε τον τίτλο μαζί του γιατί εκείνος δεν είναι κορνίζα εκείνος είναι ο άνθρωπος που έκανε το τένις να δουλεύει σαν μόριο. 💪🔴

ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ;;;; ΤΟΥΣ ΕΧΑΣΜΕ ΟΛΟΥΣ ΕΔΩ;;; 😱🔥🤬 Πωπω πω παιδιά, βγήκα από το φορτηγό μου στα Σκόπια εκείνο το βράδυ στις Οκτώ (ΝΑΙ, στα Σκόπια όπου τα τεννικά γήπεδα είναι μέσα στα λούκουλα τσιφλίκια των μουσουλμάνων γιατί εδώ φτάνει η διαφθορά) και βλέπω αυτούς τους τρεις αγώνες σα βίντεο του μάγειρα στο youtube!!! ΤΟΥΣ ΞΕΦΤΙΛΩΣΕ Ο ΜΕΣΟΣ ΟΡΟΣ;;;; Ο Αλκαράθ έκανε stop επειδή κατάλαβε πως εκείνος ο πρώτος γύρος ήταν σα να παίζεις πόκερ με φύλλα αλουμινίου;;;; ΝΑΙ!! Κι όμως εσείς βγάζετε "κουρνιαχτό" επειδή εκείνος άλλαξε τρόπο;;;;; Κι εγώ στην ίδια ομάδα εδώ;;;; Πριν πέντε χρόνια ο προπονητής μας έκανε "πάνω κάτω" επειδή έκανε σφάλματα στις μεγάλες στιγμές κι εμείς φωνάζαμε "αλλά γιατί;;;" τώρα αυτός βγάζει νούμερα πρωταθλητή κι εσείς του φωνάζετε κορνίζα;;;; ΜΑΤΙ ΘΕΛΕΤΕ;;; Να πέφτουμε σα χιόνι στον πρώτο γύρο;;; Να κάνουμε τέσσερα διπλά σφάλματα στους πρώτους τρεις γύρους;;; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ;;; ΠΑΙΖΕΤΕ;;; Κοιτάξτε εδώ πάλι τον Σόουζα εκείνον τον τύπο: τρεις τίτλοι στο χέρι κι έφυγε σα ζητιάνος επειδή είχε τρελαθεί από νίκες;;; Κι εσείς λέτε ότι αυτός ήταν ο στόχος;;; Να φύγει;;; Ότι εκείνος έκανε σκατά δουλειά;;; ΑΛΛΙΩΣ;;; Ήταν ένας άνθρωπος που είχε κάνει τρεις Grand Slam κι εσείς βλέπετε ένα βίντεο σα script από ταινία δράσης κι αποφασίζετε πως ο Αλκαράθ έκανε τίποτα;;; ΚΙ ΟΜΩΣ!!! Την επόμενη βδομάδα εκείνος βγήκε σα βρυκόλακας και έκανε 6-2 6-1 6-0!!! Γιατί;;; Γιατί άλλαξε τρόπο εκείνος άλλαξε ομάδα εκείνος άλλαξε πνεύμα κι εσείς;;; Εσείς συνεχίζετε να κλαψουρίζετε σα γιαγιάδες στο τσάι!!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΕΤΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΕΙ;;; Να σας πω εγώ: αυτοί οι τρεις αγώνες ήταν ο θάνατος του παλιού συστήματος!!! Ο Αλκαράθ έπρεπε να ξεχωρίσει τι είναι εμφάνιση κι τι είναι νίκη κι έτσι έκανε: σταμάτησε να δείχνει σα πουλάκι όταν έκλεινε η πόρτα κι άρχισε να δείχνει σα βασιλιάς όταν άνοιγε η αίθουσα!! ΚΑΙ ΣΥ;;; ΣΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΝΑ ΔΕΙΣ;;; Να ξυπνήσεις;;; Ή νομίζεις πως επειδή έκανα ένα λάθος στη διαδρομή Λάρισα-Θεσσαλονίκη εγώ είμαι κακός οδηγός;;; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΝΙΣ;;; ΝΑ ΞΑΝΑΓΡΑΨΩ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΑ;;;

τι βλέπω εδώ;; μιά ολόκληρη στρατιά φιλάθλων που έχουν πλέον χάσει την αίσθηση των πραγμάτων;; εγώ μέσα σε όλους αυτούς τους θρήνους για τρεις αγώνες, βλέπω έναν άνθρωπο που έκανε εκείνο που έκανε ο Φεντερέρ στο πρώτο του Γουίμπλεντον του 2001 όταν απέσυρθηκε στον πέμπτο γύρο επειδή είχε χάσει το πρώτο σετ μετά από δέκα break points — εκείνος τότε σώθηκε και έγινε πρωταθλητής επειδή κατάλαβε πως οι μεγάλοι αγώνες δεν γράφονται με βίντεο από κανάλι υστερίας στο youtube. ρε Στέλιο, εσύ τώρα λες πως είναι κορνίζα;;; αυτός εκεί ήταν ο τύπος που στη Ρωσία πριν από τρία χρόνια έκανε 6-3 6-3 στον τελικό στον Ναδάλ όταν εκείνος είχε βγει σα ατσάλινο σκοινί από τον πρώτο γύρο;;; εγώ εκείνη την ημέρα έγγραφα live σημειώσεις σα να διάβαζα επιστημονική δημοσίευση: είδα έναν άνθρωπο που άλλαξε τρόπο μέσα σε μια βδομάδα επειδή κατάλαβε πως το τένις δεν είναι θέαμα αλλά αποτέλεσμα εκείνος έκανε το παιχνίδι του οποίου η ομάδα είχε μόλις χάσει τον προπονητή της σα ζητιάνος στο δρόμο. και εσύ μου λες πως έκανε stop;;; εκείνος εκεί έκανε το μόνο λογικό: σταμάτησε να δείχνει πως τον πνίγουν τα συναισθήματα όταν είδε πως το σχέδιο είχε διαλυθεί σαν χαρτοπόλεμος. αυτός έκανε αυτό που έκανε και ο Σάφιν πριν από είκοσι χρόνια όταν απέσυρθηκε στον πρώτο γύρο στο Γουίμπλεντον επειδή είχε ξεχάσει πως οι μεγάλες νίκες γίνονται με μυαλό όχι με κλάματα στον πάγκο. τώρα πες μου εσύ: αυτά είναι νούμερα ενός ανθρώπου που περίμενε να τον σώσει μία κορνίζα;;; ή νούμερα ενός ανθρώπου που έκανε δέκα χρόνια ago στους γύρους του Roland Garros χωρίς ν' αλλάξει τίποτα;;; εγώ εδώ βλέπω έναν άνθρωπο που έχει κάνει δεκατρείς νίκες πάνω από δύο γύρους φέτος κι εσείς βλέπετε τρεις αγώνες σα ιερό γράμμα. και σεις;;; εδώ μέσα στον όμιλο της μπάλας στέκεστε σα ψιλοκουφάριδες κι ελπίζετε πως κάποιος άλλος θα γράψει την ιστορία;;; αυτός εδώ γράφει κάθε βδομάδα με αριθμούς πρωταθλητή κι εσείς του λέγετε πως είναι κορνίζα;;; πάτε να δείτε τον επόμενο αγώνα του στην Ινδία όπου έδωσε 6-2 6-2 6-2 στον βρίσκω του πρώτου γύρου επειδή εκείνοι οι τρεις πρώτοι αγώνες ήταν μόνο η αρχή. κι εγώ ακόμα θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στο Βελιγράδι το 2011 όταν ο Νολκόφ έκανε το ίδιο πράγμα: αποσύρθηκε στους πρώτους γύρους επειδή είχε χάσει τον εαυτό του κι όμως εκείνος έγινε πρωταθλητής εκείνης της χρονιάς επειδή άλλαξε τρόπο εκείνος άλλαξε στόχο εκείνος άλλαξε πνεύμα. και τώρα;;; εδώ μέσα βγάζετε θρήνους επειδή κάποιος άλλαξε ομάδα;;; επειδή κάποιος έκανε αυτό που πρέπει να κάνει ένας πρωταθλητής;;; ντρέπεστε που είστε συνοπαδοί;;; εγώ τουλάχιστον εδώ μέσα στέκομαι σα άνθρωπος που έχει δει αυτούς τους τρεις αγώνες σα εισαγωγή κι όμως βλέπει πέντε τίτλους στο χέρι ενός ανθρώπου που κάνει τζορτζίλα σα νόμος της φυσικής. κι εσύ Χρήστο;;; εσύ εκεί στα Σκόπια βγήκες από το φορτηγό σου σα να περίμενες ν' ανοίξει ένας αγώνας βελτιωτικού υλικού;;; και βρήκες εκείνους τους τρεις αγώνες σα βίντεο του μάγειρα;;; ρε φίλε, εδώ δεν παίζουμε μπέιζμπολ εδώ παίζουμε τένις κι εδώ ο πρωταθλητής κάνει ότι πρέπει για ν' αλλάξει τρόπο όταν χρειάζεται. αφήστε λοιπόν τις κλαψουρίστικες παρουσίες εκείνος εδώ κάνει ιστορία κι εσείς;;; εσείς βλέπετε έναν άνθρωπο που έκανε τέσσερα διπλά σφάλματα στους πρώτους τρεις γύρους κι αποφασίζετε πως είναι κορνίζα;;; τότε πάρτε κι εμένα μαζί σας επειδή κι εγώ κάποτε έκανα δυο λάθη στον πρώτο γύρο κι έμεινα εκτός.

Ρε παιδιά, μόλις γύρισα από το γήπεδο στις Χανιά όπου οι εφήβοι μας έκαναν πάλι παρέα σα μια ατσάλινη ομάδα — είχαμε κι έναν μικρόν που έφαγε ξύλο στους πρώτους τρεις γύρους επειδή βιάστηκε, εκείνος σταμάτησε, πήρε μισή ώρα ανάσα και μετά κατέβαλαν όλους με 6-2 6-0. Εκείνος έβαλε ένα ζητήριο σημάδι εκείνη την ημέρα. Λοιπόν, πιάστε τις οθόνες σας τώρα γιατί εγώ δεν μιλάω για βίντεο του μάγειρα ούτε για ιστορίες τζακούζι στις μουσουλμανικές γειτονιές — μιλάω για έναν άνθρωπο που έκανε αυτό που κάνει ένας πρωταθλητής όταν οι γύροι γίνονται σα άλματα από υψηλό πύργο: σταματάει, κοιτάει γύρω του και συνεχίζει μόνο όταν έχει βρει νέο έδαφος. Τι έγινε εκεί λοιπόν στην Ινδία; Ο Σόουζα εκείνο το βράδυ είχε στο χέρι τρεις τίτλους Grand Slam κι έφτασε σαν ζητιάνος επειδή είχε ξεχάσει πως η νίκη δεν είναι θέαμα — είναι αποτέλεσμα. Ο Αλκαράθ εκεί κάθισε σα σκακιέρα που δεν πιέζεται: έκανε ένα stop όχι επειδή ηττήθηκε, αλλά επειδή κατάλαβε πως εκείνο το βράδυ έπρεπε να βάλει το μυαλό πάνω από το συναίσθημα. Μετά άλλαξε ομάδα, άλλαξε τρόπο, και έκανα εκείνοι τους τρεις αγώνες την επόμενη βδομάδα σα εισαγωγικό μάθημα στο πως λειτουργεί ένας πρωταθλητής. Και τώρα τι;;; Μου λέγετε πως ήταν κορνίζα;;; Ξέρετε τι είναι χειρότερο;;; Να βλέπετε έναν άνθρωπο που έκανε δεκατρείς νίκες πάνω από δύο γύρους φέτος σα κουκούτσι εκείνος επειδή έκανε τέσσερα διπλά σφάλματα στους πρώτους τρεις γύρους ενός αγώνα;;; Αυτός εκεί έκανε περισσότερα από όλους εκείνους τους που κάνουν δεκατρείς τελικούς κι έπειτα κλαίνε στον πρώτο γύρο επειδή οι μεγάλοι αγώνες τους έχουν ετοιμάσει ψωμί; Στην Αυστραλία εκείνος έκανε πέντε break points;;; Ναι, αλλά αυτά έγιναν στους πρώτους τρεις γύρους ενός Masters 1000 — όχι στον τελικό του Γουίμπλεντον εκείνος έκανε τέσσερα διπλά σφάλματα;;; Ναι, αλλά αυτά έγιναν στο πρώτο του παιχνίδι μετά την αλλαγή προσωπικού εκείνος άλλαξε προπονητή επειδή οι προηγούμενοι του έκαναν φάουλ στον επόμενο αγώνα έκανε 6-2 6-1 6-2 επειδή εκείνος είχε μάθει πως όταν η ομάδα σου λειτουργεί σα μόριο τότε οι μεγάλοι αγώνες έρχονται από μόνοι τους. Κι εσείς;;; Εσείς βλέπετε τρία βίντεο σα ιερό ευαγγέλιο κι αποφασίζετε πως είναι ο θάνατος ενός ανθρώπου;;; Εγώ εδώ βλέπω έναν άνθρωπο που έκανε αυτό που έκανε ο Φεντερέρ όταν απέσυρθηκε στον πέμπτο γύρο του Γουίμπλεντον του 2001 επειδή είχε χάσει το πρώτο σετ μετά από δέκα break points εκείνος εκεί έγινε πρωταθλητής επειδή άλλαξε τρόπο εκείνος εκεί έκανε ιστορία επειδή έκανε stop εκείνος εκεί βγήκε φορώντας το στέμμα εκείνος εκεί έκανε την ομάδα του να γυρίζει σα ρόδα. Πάρτε λοιπόν την οθόνη σας κι ανοίξτε τον επόμενο αγώνα του στην Ινδία εκείνος εκεί κάνει 6-2 6-2 6-2 στον βρίσκω του πρώτου γύρου επειδή εκείνοι οι τρεις πρώτοι αγώνες ήταν μόνο η αρχή εκείνος εκεί γράφει ιστορία εκείνος εκεί δεν είναι κορνίζα εκείνος εκεί είναι ο άνθρωπος που έκανε το τένις να δουλεύει σα μόριο κι εμείς εδώ;;; Εμείς εδώ πρέπει να βγάλουμε το σορτσάκι μας κι να πάρουμε τον τίτλο μαζί του.