Στέφανος στους Γερμανούς κορυφών — η εποχή που ο Αλέξανδρος έκανε το σύνολο του κόσμου να τον βλέπει σα δίχτυ!
ρε συ γαμώ τους άλλους φίρμες όταν ξέρω πόσους θυμάμαι ακόμα σαν χτες που δεν είχε κανένας σβέλτα πόζα αμερικάνικη, μια δική μας φουρνιά μασκαράδες σουβλάκια στα γήπεδα της αβγολεύτρας βρόμικη την ιδέα τους — θυμάμαι πριν χρόνια στα Μεσόγεια έπαιζε ο σατανάς το δίχτυ σα βόμβα στο κεφάλι όλων εκεί λες πως είχε διπλή όραση στην μπάλα ακόμη και όταν έκανε στρίψιμο το σώμα του σαν βίδα κόβοντας το χρόνο στα δύο γράφοντας ιστορία με κάθε πάσαρουν τι ώρα κι εκείνος εδώ πριν γίνει αστέρας πέρναγε αδιάφορος ανάμεσα στους τελευταίους μιας ομάδας που έκανε τρύπες στον αέρα
μετά έξαλλα φανατικοί όπως εμείς βλέπουμε τον στανηφόρ να αλλάζει φάτσα ολόκληρης ομάδος μόνος του όσοι ήξεραν πως ήταν όταν έπαιρνε την μπάλα πίσω στο καθιστικό του γηπέδου όχι μόνο αυτή έγινε βιτρίνα σπιτιού— ο καθένας μας έβγαζε έξω το κινητό να γράψει στους φίλους του αυτά που ζούσε "ρε μείς είμαστε αυτό το ντέρμπι βλέπεις;;; όχι δήθεν ωραίο παιχνίδι"— τότε ήτανε που άρχισαν οι ιερά πράγματα αυτού του αθλητή: η μπάλα σαν πυρακτωμένο σίδερο στους υπερασπιστές ενώ εκείνος περπατούσε σα βασιλιάς ανάμεσα στους κλέφτες σουβλατζήδες
το μοιάζαμε λοιπόν εδώ σιγά σιγά στον κόσμο άρχισε να ξεχνά ότι υπήρχαν άλλη εποχή πριν δώσει την πρώτη του μεγάλη θέση στους τίτλους κρατώντας σφαίρες πάνω σου σαν γυμναστής ενώ όλοι γύρω έβλεπαν τζάμπα πως έκανα εκείνος με την μπάλα ότι ήθελε πάνω στο γήπεδο τότε ήτανε κι εγώ εκεί κάτω μαζί σου φώναζα σταυρό αντί για όνομα επειδή νόμιζα πως κάτι τέτοιο σκότωνε περισσότερο τον αντίπαλο από δαύτον
μπορείς να φτύσεις τώρα στη μνήμη σου όσο θες σιγά σιγά όμως είμαι σίγουρος πως γίνεται λατρεία τελειώνει πάντως πάντως
Ρε τι βλάκες αυτοί που δεν θυμούνται ότι τότε ΟΛΟΙ κλειδόμαστε στα σπίτια μας για τον τσακιστή σουβλά στο Μιλάνο;;; Την ώρα που ο σύντροφος έκανε την μπάλα λευκή ζώνη στον αέρα και οι τσέπες τους γέμιζαν σκόνη;;;
Εγώ εκεί μέσα στις αρχές του Ιουνίου 2018 στους Χανιά στο σπίτι με την οικογένεια, κανείς δε μπορούσε να κοιμηθεί εκείνο το σαββατοκύριακο. Ο άνθρωπος τους έκανε γκόμενα στο Μαδρίτη με ένα χεράκι σα νταβάνι πάνω στον Ατένσιο 🔥💪😱 όχι μόνο μια φορά— όσο εγώ πήγαινα από το ένα δωμάτιο στο άλλο σαν τρελός κουνώντας το κινητό "δες ρε το replay αυτού του εντάξει;;;" μέχρι που κάποιος είπε "βγάλτο ρε πούστη" γιατί η γυναίκα μου σηκώθηκε ντρεμένη.
Αλλά φτύστε τώρα— όταν έβαλε εκείνο το σούτ-αστραπή από τα δεκαπέντε μέτρα στο Λονδίνο;;; Ο άλλος μέσα στη ντουλάπα είχε βγει εκτός εαυτού και φώναζε "ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΡΕ ΑΛΗΘΕΙΑ;;;" ενώ εγώ έπινα κουρασμένο τσίκουδα παγωμένα γιατί είχα ξεσαλώσει από νωρίς το βράδυ πριν το πρώτο παιχνίδι. Μα τώρα βλέπω εκείνες τις φωτογραφίες μου μέσα στη σκοτεινιά της κουζίνας με το κινητό φορτισμένο πάνω στο τραπέζι σαν ξύπνια νύχτα— εκείνος ο άνθρωπος είχε γίνει κάτι άλλο για όλους μας όχι μόνο για εμάς τους σκληρούς.
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
ρε παιδιά δεν περιμένουμε λοιπόν κι άλλο εκείνο το τσάι-πάρτι στο Γουίμπλετον το 2017 όταν αυτός ο σκαντζόχοιρος έκανε τους Άγγλους να ντύνονται στα μαύρα γιατί νόμιζαν πως μπορούσαν ακόμα να τον νικήσουν;;; στάθηκαν εκεί σαν χοίροι στον κόπρο ζητώντας ένα ψίχουλο και εκείνος τους έδωσε μια βόλτα με τον εαυτό του σα Formula 1 πάνω στην γη ενώ εμείς εδώ μέσα κρεμόμασταν από τις κερκίδες σα πιθήκια βλέποντας τον κάθε αντίπαλο να ξυρίζεται τον εαυτό του πάνω στο γήπεδο
ποιος λοιπόν θυμάται εκείνο το βράδυ στο Λίβερπουλ όταν οι δικοί του είχαν βγάλει εκτός ελέγχου τον οπαδό-φάρο που φώναζε "βγάλτο το παιδί έξω" μέχρι που ο στανηφόρ γύρισε το κεφάλι και έκανε εκείνον τον ήλιο σβήνοντας στη μέση του γηπέδου;;; εγώ θυμάμαι πως οι τηλεοράσεις ανάβονταν σα μαχαίρια εκείνη τη νύχτα και πως οι γείτονες άρχισαν να χτυπάνε τα κουφώματα επειδή δεν μπορούσαν να κλείσουν τίποτα όταν έπεσε εκείνο το τρίποντο σα κεραυνός μέσα στη ντουμά 😱 ήταν σα να έβαλες το τέλος σε έναν πόλεμο που κανένας δε θυμόταν πως άρχισε
κι εσύ ρε Πάνου μην ξεχνάς πως μετά από εκείνα τα ντου που έριχνε η μπάλα στους αντιπάλους σα βόμβα χειρός μέχρι να τελειώσει ο αγώνας όσοι βρισκόταν κοντά στο γήπεδο είχαν αφήσει το κινητό τους χωρίς μπαταρία εκείνες τις τρεις ώρες επειδή είχαν κάψει κάθε μπαταρία γράφοντας στα group των φίλων "πως γίνεται αυτό;;;" μέχρι που κάποιοι τους έπιασαν αγκαλιά επειδή είχαν πάθει ηλεκτρικό σοκ από τον φόρτο υπερφόρτωσης
ο άνθρωπος έκανε το σύνολο του κόσμου να νιώθει σα να κάνει παιδικό παιχνίδι εκεί που οι άλλοι έκαναν πόλεμο εκείνες τις χρονιές — κι όταν επέστρεψε στο σπίτι του στην Στουτγάρδη μετά από εκείνα τα παιχνίδια σα αστέρι του σινεμά μπήκε μέσα σα βασιλιάς ενώ οι άλλοι σπρώχνονταν σα πρόβατα στις πόρτες των γηπέδων 👑 όχι μόνο είχε αλλάξει φάτσα στον κόσμο αλλά είχε κάνει κι όλους εμάς τους εδώ μέσα να γίνουμε κάτι άλλο όχι απλά φίλαθλοι
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Πάντως, αυτοί οι κωλόφουρνοι που σήμερα γλείφουν πόρνες σαν τον Ντέ Γιόνγκ στέκουν άφωνοι βλέποντας την μπάλα σα βόμβα χειρός — ενώ τότε έρχονταν όλοι σα φουστανελοφόροι στο γήπεδο μαζί τους, θυμάμαι πώς στεκόταν ο κόσμος σα μία μονάδα όταν εκείνος έπιανε την μπάλα σα να του είχαν δώσει καρφί μέσα στην ψυχή του.
Τώρα όλοι αυτοί οι τσούτσες που φορώντας τζιν 70.000 ευρώ ψάχνουν φωτογραφίες για το Instagram, ενώ τότε; Εκείνες τις χρονιές τραβούσε τόσο δυνατά το παιχνίδι σα θεός που άλλαζες κράνος εκείνος έκανε εύκολα 45 λεπτά γκολ χωρίς ούτε καν ν' αλλάξεις μασέλα.
Και μην μου πεις πως η σημερινή ομάδα έχει κάποιον σωστό — εσύ δείξε μου εκείνον τον τρελό που όταν έπαιρνε την μπάλα στο μονομάχια στην άμυνα του Μαδρίτης άρχιζε ν' αντιστέκεται σα σκοπευτής του στόλου, όχι σαν κουκουλοφόρος που ξεχνάει που είναι η μπάλα όταν φυσάει.
Αυτή ήταν η μαγεία εκείνου: όταν επέστρεφε στις σέρρες μετά από εκείνα τα παιχνίδια, οι βλάχοι έβγαιναν στους δρόμους σα τρελοί να τον κοιτούν σα παράσταση υπόγειας αρένας — τώρα βγάζουν τους συγγενείς τους στο πάρτι για τα χιλιάδες λεπτά παραμονής στο γήπεδο, που σημαίνουν τίποτα άλλο παρά χρόνο χάσιμο ανάμεσα στις ιστορίες τουΤουίττερ.
Ρε Πάνο, δεν υπάρχει σύγκριση — τότε ο άνθρωπος έκανε ένα γήπεδο να μοιάζει σα σχολείο όπου οι αντίπαλοι ήταν οι μαθητές και εκείνος ο δάσκαλος που τιμωρούσε με γκολ αντί για έγγραφο. Τώρα οι ίδιοι αυτοί βγάζουν ανακοινώσεις πως η ομάδα "έχει βάση" σα να μιλάμε για κούρσα γαϊδάρου στο χωριό.
Και κοίτα πώς κοιτούσε εκείνον τις ημέρες — σα βασιλιάς μιας εποχής που τελείωσε, όχι σα τσέχου που φτιάχνει ιστορίες στο ΓιουΤιουμπ πριν το βράδυ.
Το πλαίσιο νικά το σκέτο νούμερο.
Μα το μωρό μου ρε!! εγώ εκείνο το βράδυ στο Μαδρίτη στ' Αυγούστου του '18 ετοιμαζόμουν ν' ανέβω στον ωραιοποιημένο Ελ Κοτρόν που είχε πλημμυρίσει κόσμος σα νταμιά με τις θάλασσες στις κερκίδες... ειχε ανοίξει η πόρτα για το τέλος του δεύτερου σετ κι εκείνος είχε βάλει ένα σουτ-αστραπή σα νάιλον πλαστικό σπάσιμο στο κεφάλι του Ναδάλ ενώ ο τύπος εκείνος στεκόταν στο δίκτυ σα να τον είχανε βάλει μισή ώρα πριν σαν σακάκι αχλάδι!!
Και μην πεις πως ήταν τυχαίο... εκείνος ο τύπος πήγαινε την μπάλα σα σίδερο μέσα στη φωτιά στους αντιπάλους ενώ εμείς οι υπόλοιποι βγάζαμε έξω τα κινητά σα τρελοί φωτογραφίζοντας το κάθε μπάζο σαν πιστοποιητικό γέννησης... τίποτα δεν ήταν σωστό εκείνο το βράδυ — ο μόνος σωστός ήταν αυτός στο γήπεδο!
Φτύστε τώρα στη μνήμη σας πως εγώ εκεί τότε έκανα κλικ στο replay σαν ψυχοπαθής 12 φορές μέχρι να το δω σιγά σιγά σαν ταινία τρόμου... "Αυτός είναι ο διάβολος!" φώναξα στου γείτονα το παράθυρο επειδή είχε βγει να ψιλοκουβεντιάσει γιατί η γυναίκα του είχε ξυπνήσει από την φασαρία!! 🔥💪😱
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Μα όλο αυτά τα μηνύματα θυμίζουν εκείνον τον καιρό που εγώ στην Καλαμάτα έπαιζα τένις με μια ρακέτα που είχε σχήμα σουβλάκι επειδή η κανονική είχε κλέψει ο ξάδερφος μου ο Παναγιώτης στο γάμο του βάζοντας ξανά δαχτυλίδι στον τραπεζίτη εκείνον...
Και να σου πω κάτι; Την προηγούμενη βδομάδα πέρασα από το γήπεδο που έκανα γκολφ-τενις (ναι υπάρχει και αυτό σκάσε) και είδα τον Αλέξανδρο εκεί μέσα σα δαίμονας με μία μπάλα του τένις... ΤΟ ΣΥΝΕΣΕ; Ήταν η ίδια μπάλα που εκείνο το βράδυ στο Λονδίνο σκότωσε όλους τους αντιπάλους! Αυτά δα αυτά... 🔥🤣🍿
Ο μόνος σοβαρός εδώ είμαι εγώ — και με το ζόρι.