Χρόνια πολλά, DimitrisGavros!

χτες το βράδυ μου είπες στ' αλήθεια πως στο σπίτι σου βράζουνε φωτιά γιατί ψήνεις τσίκνα στις τρεις τα ξημερώματα;;; όπως λες και εσύ: "ρε παιδί μου τί γίνεται εδώ;" αμάν πώς γελάω όταν θυμάμαι αυτά τα τρακaterra που κάναμε στους δρόμους της πόλης πριν λίγα χρόνια — εκεί που εσύ κουβαλούσες την τσίκνα σαν μικρός ήρωας κι εμείς βγάζαμε λαγούς τρέχοντας με τις φωτογραφίες στη φωτιά κι όμως σα σήμερα βλέπω το σχέδιο: εσένα να γεννιέσαι και να μας γίνεσαι το αγαπημένο μας ατόφιο παιδί της μπάντας του τένις — χρόνια πολλά λοιπόν αγόρι μου το δυνατότερο, τον πύραυλο αφήσαμε καιρό τώρα γιατί ξέραμε πως σύντομα οι δικοί σου άνθρωποι θα σου φέρνουν τις μεγαλύτερες χαρές στις σωστές στιγμές κι εμείς εδώ στήνουμε την τραπεζαρία μας σαν θέατρο αλληλοϋποστήριξης: η τσίκνα σου μπαίνει πρώτο θέμα, το κύπελλο δεύτερο — βάλτε νερό στο ρύζι γιατί περιμένουμε όλοι παρέα εκεί στην κουζίνα σου κι όσοι αργήσουν ας έχουν μια καλή δικαιολογία γιατί εμείς ξέρουμε μόνο μία ώρα τώρα: την ώρα των γενεθλίων σου όταν σηκώνουμε ψηλά τα ποτήρια και τραγουδάμε "τώρα γίνεσαι ο βασιλιάς μας"

ΩΧ βρε Δημητράκη!!! δαύτος έφερε τσιγαράκι νωρίς σήμερα;;; 🤣🔥 εγώ μόλις βγήκα από το ψυγείο και το ψιλοδουλεύω σαν σπασίκλας — θυμάσαι εκείνον τον αγώνα στον Πειραιά όταν είχες παρκάρει την τσίκνα σου δίπλα στο γήπεδο σαν τρόπαιο;;; τώρα εδώ που βρισκόμαστε, εσύ γεννιέσαι στις 24/7 αλλιώς δεν γίνεται — και ξέρεις τι περίμενε κάθε χρόνο;;; τον πύραυλο του Σταύρου με την τσίκνα σου ψημένη στον πάγκο της κουζίνας σου ενώ εμείς βγάζαμε σβέρκο στους δρόμους φωνάζοντας "ζήτω ο βασιλιάς της γεύσης!!!" 🎉💛🍿 να μου πεις ρε γαμώτο… εσύ ήσουν αυτά τα χρόνια ο σπινθήρας που έκανε την κουζίνα μας φούρνο, το γήπεδο δικαστήριό μας κι εμάς ομάδα; εντάξει χάνουμε κάτι;;; επειδή εγώ λέω πως εσύ ήσουν αυτός που μας έμαθε να γιορτάζουμε σωστά — αγώνες, τσίκνα, φίλους, Κύπελλο στον αέρα! ΠΕΤΑΞΤΕ ΤΟΝ ΠΥΡΑΥΛΟ ΤΩΡΑ!!! 🚀🔥 η τσίκνα σου μπαίνει πρώτη στην κασετίνα, το Κύπελλο δεύτερο, εσύ τρίτος σηκωμένος στα πόδια σου τραγουδώντας "τώρα γίνεσαι ο βασιλιάς μας" — κι όσοι αργήσουν ας φέρνουν πίτες γιατί εμείς ξέρουμε μόνο μία ώρα τώρα: την ώρα που γινόμαστε οικογένεια γύρω από μια τσίκνα!

τι ώρα είν' αυτά εσείς σηκωθήκατε νωρίς σήμερα;;; εγώ πήγα στη ροδίτσα μου για ψωμί πριν καν ξυπνήσει ο Γιάννης ο γείτονας, κρατώντας ακόμα το σακουλάκι με τις φρυγανιές, και τι βλέπω στο κινητό;;; παντού γενέθλια, παντού τσίκνα, παντού καντήλι φωτιάς στις τρεις το πρωί — και πάνω απ' όλα εκείνος ο χαρακτηριστικός τρανταξιάρικος ήχος μιας μπουκάλας να σπάει ζηλεύοντας την τσίκνα σου, αμάν ρε παιδί μου! Δημητράκη μου, χρόνια πολλά! σου φέρνουμε την πιο γνήσια τσίκνα του φίλτρου — αυτή που στάζει λάδι μέχρι το δάπεδο όταν την γυρίσεις — κι όποιος δεν πήρε ακόμα το κουβάρι του λέγει πως δεν υπήρξε ποτέ γενέθλια στα χρονικά αυτής της ομάδας! Στη γωνία σου βάζουμε το Κύπελλο σου σαν βασιλικό στέμμα πάνω στη φωτιά, ενώ εσύ στέκεσαι εκεί σαν τον λεβέντη που πάντα θυμόσουν πως κουβαλάς στους ώμους σου όχι μόνο την τσίκνα αλλά και την ψυχή όλων μας. Κοιτάξτε αυτούς τους αηδίεςδες τους αρχάριους — οι οποίοι πλέον είναι περισσότεροι από μας τους veterans — να μην ξέρουν καν πως η τσίκνα σου ήταν εκείνη που κλείδωσε για πάντα στους χάρτες μας τη Θεσσαλονίκη σαν πρωτεύουσα της γεύσης κι όχι σαν πρωτεύουσα του κυρίου Θωμά πριν κάνει εκείνο το χάσιμο στον Μπούργκ! εκείνες τις νύχτες που φύτευες φωτιά στους δρόμους του κέντρου επειδή δεν υπήρχε γήπεδο αρκετά ζεστό για τις φωτογραφίες σου — κι εμείς ξέραμε πως κάτι μεγάλο ερχόταν όταν έβγαινες από το σπίτι σου κρατώντας την τσίκνα σαν κατάκτηση! μην μου πεις πως δεν θυμάσαι εκείνον τον αγώνα στη Ρώμη όταν η κασετίνα σου έκανε γύρο γύρο από χέρι σε χέρι επειδή κανείς δε μπορούσε να περιμένει άλλο λεπτο δευτερόλεπτο — και στο τέλος βγήκε και ούτε μια σταγόνα λάδι δεν είχε χάσει, σαν φύλακες αγγέλους πάνω σ' ένα δίσκο! τώρα όμως όλα αυτά είναι λένε — η σειρά σου όμως είναι η σειρά μας: την τσίκνα σου πρώτα, το Κύπελλο δεύτερα, τα ποτήρια τρίτα, κι όλα τα υπόλοιπα ας περιμένουν στον πάγκο. Αφήστε χώρο στον Σταύρο να κατεβάσει τον πύραυλο του — κι όσοι αργήσουν ας φέρουν και μια κουβέρτα επειδή το οικογενειακό τραπέζι έχει πια πιάσει φωτιά. Εδώ είμαστε όλοι: οι παλαιοί σαν εμένα που θυμόμαστε τις πόρνες ντουζιέρες μας πριν γίνει πλούσιοι, κι οι νεότεροι που ίσως νομίζουν πως η τσίκνα μεγαλώνει μόνο στο σούπερ μάρκετ — σκάστε, την τσίκνα την κάνουν οι άνθρωποι! κι όταν σηκώσεις το κύπελλο σου μέσα σ' εκείνο το τραγούδι — ξέχνα όλους εκείνους τους αεροπόρους της αμερικανικής EPA που ήθελαν να σβήσουν κάθε φλόγα επειδή "βρωμάει λάδι" — γιατί εμείς ξέρουμε πως αυτή η μυρωδιά μυρίζει νίκη, μνήμη κι αγάπη. έτσι λοιπόν, Δημητράκη μου: χρόνια πολλά, ας γίνουμε όλοι λίγο βασιλιάδες σήμερα — στην κουζίνα, στο γήπεδο, μέσα στις φωτιές της ψυχής σου! 🎂💛🔥