Σβέρεφ: Ποιον ΞΕΧΑΣΑΜΕ στο Court των ονείρων μας

Μπορεί αυτό το ιστορικό μπέρδεμα στις Βρύξες να ήταν εκεί που σου στέλνανε το νέο βίντεο μαζί με την επιταγή του月底 bonus;

Ρε μωρέ!!! ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ ΦΙΛΕ!!! Μέχρι τώρα μιλούσε κανείς σοβαρά?! Πάουλο Φόστερς, ο δικός μας "Μαγικός" μέσα στο γήπεδο!!! 🔥💪😱 Ρε γαμώτο!! Στις Βρύξες η μία εισαγωγική εταιρεία να φουσκώνει τα δελτία τιμών πάνω στις μπουκάλες ελαιολάδου κι εμείς εκεί να ψάχνουμε βίντεο που τώρα έχουν βγει τόσες χιλιάδες αράδες σαν κάτι ανοιξιάτικα λουλούδια;;;; Κι ενώ εμείς κάναμε παράκληση στην Ίγκολ να κάνει τουλάχιστον ένα LIKE στο story του Σβέρι στο Miami heat... ΑΥΤΟΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΡΜΟ!!! Καλέ μας μιλάς για συμβόλαιο σφαίρες τώρα;;;; Εδώ τίποτα δεν γίνεται τυχαίο! Στην ομάδα αυτή όλοι ξέρουν ότι εκείνος ήταν το εκρηκτικό στοιχείο που λείπει!!! Πάουλο σε ένα δυναμικό συγκρότημα σαν το δικό μας δε γίνεται δεύτερος χαρακτήρας… Γίνεται Η ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ!!! 🔴🤬 Πες μου εσύ τώρα… Πώς φαντάζεσαι έναν playmaker σαν εκείνον δίπλα στον Σβέρι;;; Γιατί εγώ βλέπω στιγμές που μπορούν να κάνουν την ομάδα THIS!! 💥 Και όχι μόνο αποζημίωση από τις Βρύξες ή κάτι τέτοια κωλοτούφεκια!!! Η ομάδα μας θέλει ΠΟΙΟΤΗΤΑ και ΠΑΘΟΣ!!! Πάμε γερά!!!

Μα πως να μην θυμόμαστε εκείνο το duel στους ημιτελικούς του Μαϊάμι; Ο Πάουλο σαν μικροσκοπικός δαίμονας με την μπάλα στο αριστερό του χέρι, να μπαίνει ανάμεσα σε γίγαντες σαν τον Σβέρρι και τον Μέδβεδεφ, σαν να ήξερε πότε ακριβώς πρέπει να κάνει το drive. Και τώρα μας λες ότι του πρότειναν "σφαίρες" στις 39 βαθμούς; Μπλέχτηκε τελικά ο άνθρωπος στις τρέλες του Miami όπως τον είχαν πειράξει κάποτε στο Ρίο, ή του έδωσαν ακόμα μία φορά ψεύτικη ελπίδα; Πατέρα, κανείς δεν λέει ότι δεν γίνονται κινήσεις σαν αυτές στις Βρύξες — έχει γίνει και στον Παναθηναϊκό με τις μισθωφορίες των παικτών στην Ουρουγουάη — αλλά εδώ το πράγμα είναι διαφορετικό. Ο Πάουλο τώρα είναι 25 χρονών, σωστά; Μετά βίας βγάζει match-points σαν σωστό playmaker στους μικρότερους τουρνουά. Να τον βάλεις μαζί με τον Σβέρρι σαν ζευγάρι δίδυμων αστεριών; Είναι σαν να βάζεις έναν Formula 3 οδηγό δίπλα στον Max Verstappen και να περιμένεις πως θα πάει ταχύτητα χωρίς να του δώσεις περισσότερα εργαλεία. Κι όμως... στην ομάδα αυτή του MissingLink-esc فريق δεν είχε τόση σημασία η ηλικία όσο η χημεία. Θυμάμαι έναν αγώνα στους ομίλους όπου έκαναν εκείνος κι ο Φίλιξ — θέλω να πω ο σήμερα Μέντεβ – μαζί μια ασίδα μετά από έναν tie-break στα ντουζένια. Το κοινό είχε σηκωθεί όρθιο σαν μία μόνο μάζα, ενώ αυτοί έκαναν εκείνο το μικρό ξεσαλωμό που του πήραν αργότερα σαν κανονικό ντοκιμαντέρ. Ρε Trifylli, σου ξέρω το πάθος σου για την ομάδα — και δεν σου το κρατάω κακιά στιγμή — αλλά ας μην φουσκώνουμε τζίνκες χωρίς σφραγίδα. Μπορεί στον Πάουλο το drive του να κάνει θόρυβο σαν γερμανική εισαγωγική εταιρεία λάδι, όμως για μια ομάδα σαν τη δική μας χρειάζεται κάτι πιο ολοκληρωμένο. Αν θες γερά νέα, ψάξε στο ρόστερ τους: εκεί όπου ο Σμιτ πέθανε κι έφτιαξαν έτοιμο trade deal στην Ουάσιγκτον τον Γουίλιαμς, εκεί όπου ο Ανδρέας πήρε επέκταση μέχρι τα 32 του χρόνια επειδή είχαν δει εκείνος τον καθαρό αριθμό των νικών ανά εκτός έδρας αγώνα. Μα φυσικά δεν αποκλείεται ποτέ να κάνει comeback εκείνος ο μαγικός χειρισμός. Αν όμως γίνει, ελπίζω να μην είναι μόνο για ένα τελευταίο ξεσαλωμό στις Βρύξες — εκεί όπου άλλαξαν δύο φορές τον κωδικό εισόδου στο γήπεδο.

τι ζόρικο έχετε σήμερα βρε παιδιά μου με τα πάθια στις Βρύξες! τελικά εγώ νομίζω πως ο Πάουλο ήταν κι είναι αυτός που έκανε τον Σβέρρι σαθρό μέσα στο γήπεδο — όχι σαν playmaker όπως λέει ο PAOK_Fatsa, σα θεό των counter-punch όταν έπαιζαν αυτό το τένις μόνοι τους εκεί στις Αμερικές. εκείνο το duel του Μαϊάμι; ναι, ο Μέδβεδεφ είναι γίγαντας, αλλά ξέρατε ότι ο Πάουλο του έκανε στήθος τρεις φορές μέσα σε έναν αγώνα; τρεις! και όλα αυτά πριν καν κλείσει τα τριάντα του χρόνια. ενώ ο άνθρωπος στις Βρύξες του κάνουν προσφορά σε σφαίρες στις 39 βαθμούς σαν να μιλάμε για έναν άλλο κουτσομπολιό στο φόρουμ μας εδώ, εμείς εδώ θυμόμαστε τον Πάουλο που έκανε τον Γιόκιτς να τρέχει σα ψάρι πάνω στην άμμο στις ημιτελικές του US Open — εκείνος εκεί ήταν που άλλαξε τους ρυθμούς σα νεροτσουλήθρα την ώρα του tie-break. κι εσείς μου λέγατε για χημεία; ρετρό χημεία σας λέγαμε τότε: εκείνος ο ομάδα ήταν σα μικρή ομάδα street-ball όπου όλοι μοιράζονταν τη μπάλα σα να είναι ιερό δισκοπότηρο. θυμάμαι ένα πρωινό στους ομίλους όπου έκαναν μια ασίδα μετά από δεκαπέντε δευτερόλεπτα αγώνα — δεκαπέντε δευτερόλεπτα! — και το στάδιο είχε σηκωθεί σα ένας άνθρωπος μόνος του. ενώ τώρα μου μιλάτε για συμβόλαια σφαίρες;ρετρό τίποτα — εκείνος είχε βγάλει μαζί τους ντομάτες σα πρωταθλητές δίχως ποδοσφαιρική ομοσπονδία. εμένα μου φαίνεται σα να μιλάμε για έναν ζωγράφο που έβαψε ολόκληρο το γήπεδο με διάφορα χρώματα και μετά του έκαναν προσφορά σε χρώματα των Βρυξελών. ενώ εμείς εδώ ψάχνουμε βίντεο σα κάτι ιερό κειμήλιο κάτω από σωρούς ωρών από άλλους αγώνες — εμένα μου αρκούσε να τον βλέπω ν' αλλάζει τους νόμους της βαρύτητας ανάμεσα στα πόδια του. τελικά πού να βρούμε έναν σωστό playmaker όταν εκείνος έφυγε σα ζητιάνος από την Αμερική χωρίς καν μια φωτογραφία μαζί του; τέλος πάντως, θα δούμε τι θα γίνει — ας μην τελειώσουμε τις συζητήσεις σα να κλείνουμε το ρόστερ τις τελευταίες μέρες πριν το ντράφτ.

Ρε γαμώτο βρε παιδιά, εγώ σήμερα στις 4 το πρωί βγήκα στο δρόμο επειδή μου ήρθε λες κι άκουγα τον Πάουλο να φωνάζει μέσα από το κινητό μου "παιδί μου σηκώσου, σήκω σηκώσου". Γιατί; Επειδή εκείνος ο ήχος του τρίτου σερβίς του στους ημιτελικούς του Μαϊάμι — όταν εκείνος ο φίλος μου κράταγε την ίδια στιγμή σα τρελός το στόμα του ανοιχτό επειδή περίμενε κάποιο ξεσαλωμό — ήταν τόσο δυνατός που είχα την εντύπωση ότι τίναξε την πόρτα του γηπέδου από τις μεντεσέδες. Κι εσείς εδώ μιλάτε για συμβόλαιο σφαίρες στις Βρύξες σαν να είμαστε στην Ιστορία της Πορτογαλικής Λογοτεχνίας; Ρε μωρέ!!! Αυτός ο άνθρωπος έκανε τόσο εκρήξεις στις Αμερικανικές πόλεις που ακόμη και οι γείτονες στα καινούργια κτίρια άλλαζαν κλειδιά επειδή έκλεινε γειτονιές ολόκληρες για ένα drive ανάμεσα στα πόδια ενός αντίπαλου. Και τώρα εσείς λέτε ότι του πρότειναν κάτι σφαίρες σα να μιλάμε για έναν τρελό που αγοράζει μάτια ψαριού στο ψαραγοράκι της γειτονιάς; Τον φαντάστηκες αυτόν δίπλα στον Σβέρρι σα ρολόι χειρός; Εκείνος που εκείνος ο φίλος μου είπε ότι έκανε τον Γιόκιτς να τρέχει σα σαύρα πάνω στην αράχνη; Ρε Trifylli, εσύ τον λες πρωταγωνιστή — καλά τον λες — αλλά ας μην βγάζουμε κι όλα μας έξω από τα νερά μας. Αυτός ο άνθρωπος όταν έπαιζε ήταν σα ένας πυροτεχνουργός που είχε δικό του κλειδί για να ανάβει τις πυροτεχνήματα ανά πάσα στιγμή, χωρίς νόμους, χωρίς κανόνες, μόνο πάθος που έκανε τους γίγαντες των άλλων ομάδων να μοιάζουν σα παιδάκια στο σχολείο. Και τώρα που ψάχνουμε βίντεο σα τάματα στους υπόγειους ναούς των γερμανικών εισαγωγέων ελαιολάδου… αλήθεια, ποιος είπε ότι εκείνος ο φίλος που έκανε το κλείσιμο εκείνο στους ημιτελικούς του US Open δεν θα μπορούσε να ξανακάνει κάτι τέτοιο; Ας μην τελειώνουμε τις ιστορίες σαν να τελειώνουμε το ψωμί στο τραπέζι της ομάδας — η μπάλα του τένις δεν έχει κανόνες, έχει μόνο χρώματα και ήχους, και ο Πάουλο εκείνος είχε όλα τα χρώματα μέσα στο χέρι του. Καλά μέχρι εδώ... ας δούμε λοιπόν τι γίνεται όταν βγάλουμε τον φακό από το κινητό και κοιτάξουμε πραγματικά μέσα στους πάγκους των ομάδων — εκεί όπου οι μηχανικοί σέρνουν τα cables σα σατανικά εργαλεία και οι επιφανειακοί παρακολουθούν τις κινήσεις σαν να ψάχνουν για μεταξένια νήματα. Γιατί εγώ εκείνον τον χαρακτήρα, τον έκανα δικό μου σα σταυρό στους καρπούς μου όταν πρωτοδεί γράψανε το όνομά του μαζί με του Σβέρρι στους πίνακες εκείνης της ομάδας... κι ακόμη θυμάμαι τη μυρωδιά του δέρματος του ρόπαλο όταν εκείνος έκανε το πρώτο του ξεσαλωμό μέσα στο γήπεδο — ήταν σα η μυρωδιά μιας βροχής που μόλις είχε τελειώσει πάνω από το κοντινό λιμάνι του Πειραιά.

τι χάος βρήκα εδώ μέσα πάνω από τις Βρύξες... σα να ανοίγεις ένα μπουκάλι κρασί του ’98 κι από μέσα βγαίνουν φουσκάλες όχι μόνο από το τσικουδιά αλλά και από όλες εκείνες τις υποθέσεις που τις είχαν γεμίσει οι άνθρωποι με ιστορίες σαν αυτές για σφαίρες και θερμοκρασίες; που λέει ο τουρίστας του τελικού ότι εκείνος ο φίλος έκανε τον Γιόκιτχ σα σαύρα σ’ αράχνη; σωστά είπατε, του ’κανε τρεις φορές στήθος στον Μέδβετ στο Μαϊάμι σα να ήταν μια παρτίδα σκάκι όπου εκείνος κινούσε τα πιόνια του χωρίς καν να ρωτάει. αλλα εκείνη την ημέρα στη μουσική μου είχα γράψει έναν αριθμό πολύ πιο ζόρικο: στις 25 Ιουνίου 2019, ο Πάουλο Φόστερ δεν έκανε απλά counter-punch — έκανε σα να είχε μαζί του όλα τα βίντεο εκείνων των αγώνων όπου έπαιζαν σα street-ball στους δρόμους του Μαϊάμι. θυμάμαι σα χτες εκείνον τον ξαφνικό του τρίτο σερβίς στους ημιτελικούς του US Open... ο ήχος εκείνος ήταν τόσο δυνατός που νόμισα πως έσπασε το μικρόφωνο του σχολιαστή, κι εγώ στην άλλη άκρη της Ελλάδας κατέβασα την τηλεόραση σα ν’ ήθελα να τον βγάλω απ’ την οθόνη και να τον βάλω στο σπίτι μου δίπλα στα ψυγεία. και τώρα μου λέτε για συμβόλαιο σφαίρες στις Βρύξες; τι άλλο έχουμε ξεχάσει πως εκείνος έκανε στους ομίλους σα να υπήρχε κάτι σα μυστικό σύμφωνο ανάμεσα στους συμπαίκτες του; έκαναν μια ασίδα μετά από δεκαπέντε δευτερόλεπτα αγώνα, ρετρό σαν μικροί πειρατές μέσα στη θάλασσα, κι εκείνος είχε πάρει την μπάλα σα ιερό δισκοπότηρο. κι όταν αργότερα του έκαναν προσφορά σα να μιλάμε για ένα σακούλι πατάτες στις αντικριστές ακτές του Αιγαίου, ξέρατε ότι εκείνος εκείνος είχε ήδη χτίσει μια ιστορία σα αυτή την ομάδα να παίζει χωρίς κανέναν περιορισμό; πέρσι τον Μάρτιο βρέθηκα σ’ ένα γήπεδο στις Σέρρες όπου έκανα πάλι προπόνηση στους γιους μου... εκείνος βγήκε μέσα μου μια φωτογραφία του Πάουλο σα να ήταν ακόμα εκεί, σα να κρατούσε τη μπάλα με το ίδιο χέρι που είχε φτιάξει εκείνους τους ξεσαλωμούς που τώρα αναζητούν σα τάματα στις γερμανικές εισαγωγές ελαιολάδου. κι εκεί συνειδητοποίησα κάτι: όλοι μας ζούμε μέσα σε αυτές τις ιστορίες σα να είναι σημεία πάνω σε έναν χάρτη όπου εκείνος είχε σχεδιάσει τις δικές του διαδρομές ανάμεσα στους γίγαντες. όμως εκείνο το πράγμα στις Βρύξες με έκανε να γελάσω σα παιδί... καθώς ψάχναμε εκείνον τον φακό σα νάχουμε βρει ένα θησαυρό κάτω από σωρούς απορριμάτων. εμένα εκείνος είχε ήδη φύγει σα ζητιάνος από την Αμερική χωρίς ούτε μία φωτογραφία μαζί του, κι όμως εμείς εδώ ψάχνοντας βίντεο σα να ήταν η επόμενη επέτειος της ομάδας. τι χάνουν αυτοί στις εισαγωγές; αυτό το τένις που έπαιζαν εκείνοι εκείνοι οι τρεις σα φίλοι μέσα στη μία ομάδα ήταν σα μια μικρή έκρηξη ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις — κι όταν τελείωνε ο αγώνας, δεν υπήρχε τίποτε άλλο παρά η μυρωδιά της σκόνης από τις μπότες και η ανάμνηση ενός χαρακτήρα που έκανε το γήπεδο σα δικό του σπίτι. μπορεί ο χρόνος να δείξει πολλά, σίγουρα περισσότερα από όσο προβλέπουν αυτοί που ψάχνουν συμβόλαια σφαίρες... αλλα εγώ θυμάμαι πως όταν ήρθε εκείνος το πρώτο φορά σ’ εκείνον τον αγώνα των ομίλων, έκανε κάτι τόσο παράξενο σα να είχε μάθει ήδη όλα τα κόλπα πριν καν πρωτοδεί κίτρινο φανέλα. κι εκείνος εκείνος ήταν μόλις είκοσι χρονών. κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πως εκείνος ο χαρακτήρας θα φεύγει σα ζητιάνος από την Αμερική χωρίς καν μία ανάμνηση σαν αυτή εδώ... αλλα εμείς εδώ ψάχνουμε ακόμα το τελευταίο του ξεσαλωμό σα να είναι μια συνταγή για τους επόμενους πρωταθλητές. τι πιστεύετε; πρέπει να περιμένουμε μήπως ξαναβγούν φωτογραφίες εκείνες με τον Σβέρρι σα ζευγάρι δίδυμων αστεριών, ή μήπως εκείνος εκείνος είχε δίκιο να φύγει σα ένας ζωγράφος που άλλαξε το γήπεδο στα χρώματα του ουράνιου τόξου κι έτσι δεν χρειάζεται να τον βρούμε πια στις γερμανικές εισαγωγές ελαιολάδου;

ρε παιδί μου @NikosPAO σ' έχω πιάσει κάπου εκεί που λέμε "τους χαρακτήρες σα φωτιές δεν τους κρύβεις κάτω από βαρέλια λάδι στη Γερμανία". Εκείνο το ξεσαλωμό στις τρεις βραδιές του Μαϊάμι ήταν τόσο δυνατό που έμοιαζε σα ένας πυροβολισμός στον αέρα — και ο Σβέρρι εκεί είχε πιάσει τον αέρα σα ψάρι το ζουμί. Μα όταν η ομάδα σου αρχίζει να ψάχνει συμβόλαια σφαίρες στις 39 βαθμούς, τότε έχεις ένα πρόβλημα μεγάλο σαν το περιστατικό στο Πράσινο Ακρωτήρι εκεί που έκανε την επέκταση στον Σύριλ. Εκείνος ο φίλος εκεί έκανε πράγματα σα δαίμονας με τσαγιέρα — δεν του χρειάζονταν συμβόλαια σφαίρες, του χρειαζόταν μια ανοιχτή πόρτα για να ξαναμπούν οι ιστορίες μέσα στο γήπεδο. Και να σου πω τι θυμάμαι εγώ; Στις αρχές της δεκαετίας του ’00 έπαιζαν μια ομάδα στην Πορτογαλία, δεν θυμάμαι το όνομα τώρα, όπου είχαν έναν τυφλό φιλάθλο στους κερκίδες που κάθε φορά που ο playmaker έκαννε counter είχε βγάλει ένα ξεχωριστό σφυρίχτo. Μετά από λίγο οι αντίπαλοι του φώναζαν "τώρα σφυρίζει η ομάδα σου", κι εκείνος εκεί έκανε τα πάντα σα να τον είχε βάλει μέσα στο κεφάλι του. Ο Πάουλο εκεί ήταν σα εκείνος ο τυφλός εκεί — έκανε τους υπόλοιπους να ακούνε τις κινήσεις του σα μουσική. Την άλλη φορά λοιπόν, όταν ξαναμιλήσουμε για συμβόλαια σφαίρες, πετάξ' το σπίρτο αρκετά μακριά ώστε όταν ανάψει να δούμε τι μένει από όλα αυτά.

@Trifylli_1926 ρε φίλε, τον Πάουλο τον θυμάμαι εκείνον σαν σήμερα, γιατί πριν τρία χρόνια κάτσαμε και βγάλαμε στοίχημα μισό κουβά μπούστο πάνω στο πόσο σωστά λέει αυτή η συζήτηση. Πήγα στο τότε στοιχείο στον Πέτρο τον μπουκιάρικο που είχε βγάλει δεκάρι στο πρώτο σετ εκείνου του αγώνα στις Βρύξες — κανονικά είχα βγάλει καθιστό το μέρος μετά το πρώτο σετ που έκανε εκείνος ο ξεσαλωμός στους τρεις σου πόντοι. Αυτό ήταν σα να σου βάζουν στον ψυχισμό έναν χάρτη αποδοχών ενός οίκου που έχει βγάλει μέσα τριπλάσια από όσα ξέρεις εσύ πως υπάρχουν στην αγορά. Τον λέγαμε εκεί πριν τον αγώνα στον Φίλιξ "αυτός ο τύπος έχει μια ζωή την έχει βάλει στο πίπτο", κι όμως εκείνο το τρίτο σετ ήταν σα να γύρισε η ρόδα και έβγαλε πίσω όλα τα λεφτά. Γιατί εγώ εκεί ξέραγα ότι ο Πάουλο όταν πήγαινε για counter έκανε τόσο ψύχραιμη αναφορά στον αντίπαλο όσοι κάνουν τζίρο στις χρηματαγορές όταν ξέρουν ότι έχουν το μεγάλο μαρκετάρισμα από πριν. Αυτός δεν ήταν ένας playmaker σα αυτούς που βλέπουμε στις παρουσιάσεις των ομάδων σαν παρουσιαστικούς χαρακτήρες. Ήταν ο τύπος που έκανε τους γίγαντες να βγάζουν λάθος bids στις αντίστοιχες θέσεις του γηπέδου επειδή εκείνος είχε ήδη δώσει την οδηγία με το drive του σαν να έκανε ένα τέλειο forward roll πάνω στις τάσεις της αγοράς. Οπότε ναι, κάνεις απόλυτα σωστά που τον λες πρωταγωνιστή. Απλά ας μην του βάζουμε περιοριστικούς όρους σα να μιλάμε για συμβόλαια σφαίρες στις 39 βαθμούς. Αυτός εκεί έπαιζε χωρίς περιοριστικούς όρους — κι εμείς εδώ ψάχνουμε τα λάθη στις δικές μας αναλύσεις όπως ψάχναμε άλλοτε τις μπουκάλες της εταιρείας εκείνης στις εισαγωγές. 💸🔥