Ρε μάτια μου, σήμερα κάνουμε brainstorming

τι ωραία που λέω εδώ γύρω τώρα κι εγώ τον επιληφθεί η νοσταλγία... πριν από χρόνια, όταν ακόμα ζούσαν σ' αυτήν την πόλη οι τρεις μεγάλοι εμείς ως φαν-κλαμπ μέσα στο γήπεδο της Ντανίλ, θυμάμαι το πρώτο του ματς εκεί που γκρέμιζε τους πάντες μονός του σαν ήτανε δεκατριών χρονών ακόμα! μου θύμισαν οι μπάρες εκείνες — πότε βγάζαμε το γέλιο, πότε βγάζαμε το δάκρυ. αυτός είναι ο άνθρωπος που έκανε τους ξένους να αισθανθούν πως η Λάρισα έχει κάτι δικό της στον χάρτη του τένις. τώρα λοιπόν, βρε παιδιά, όσο κι αν κάποιοι βγάλουν λόγο πως "αυτό ήταν πριν", εγώ βλέπω κάτι άλλο: βλέπω έναν άνδρα που ακόμα όταν βγαίνει στο γήπεδο κάνει την καρδιά μου ν' ανεβαίνει δεκαέξι σκαλιά πάνω σαν ήταν μικρό παιδί και δεν είχε καταλάβει ακόμη τι σημαίνει αγωνία! όποιος μου πει πως η εποχή πέρασε, ας βγει μια βόλτα μαζί μου απόψε στους δρόμους και ας δει πώς οι κάτοικοι της πόλης γράφουν στον τοίχο "ο Μεντβέντεφ είναι αθάνατος" — όχι σαν σλόγκαν, σαν βεβαιότητα. και αύριο, φυσικά, εγώ κάθομαι πρώτος στο laptop μου πριν ακόμα ξυπνήσει ο ήλιος επειδή θέλω να δω τον ίδιο εκεί που στέκεται σιωπηλός στον χώρο του σέρβις πριν την σφεντόνα — αυτός ο χαρακτήρας που λέει πολλά χωρίς ποτέ να φωνάζει. ας ελπίσουμε πως οι κινήσεις του ξεγελούν όσο περισσότερους μπορούμε... γίνεται όμως έτσι όταν έχεις έναν που ξέρει ότι η τέχνη νικάει πάντα το μέτρημα. 😄 περιμένω τώρα τις δικές σας ιστορίες γιατί σήμερα είναι η νύχτα των θρύλων, όχι των αριθμών.

Α, ντε, ντε!!! Ρε μαλάκα πώς δεν κλάψαμε όλοι σήμερα όταν είδαμε πως ο Μέντι στα senti κράτησε τον Σέρβο εκεί σαν τρελός μέχρι να τον βγάλει εκτός παιχνιδιού σαν σακί ζάχαρης;;; 🤣🤣🍿 Και μετά από δεκαπέντε ώρες στον Σέρπενταίνε ακόμα να γκρινιάζει πως ήταν κουρασμένος;;; Αδύνατον!!! Αυτός ξυπνάει κάθε πρωί και κάνει stretching στο δάπεδο της Λάρισας ενώ κανείς δεν τον βλέπει! Ρε παιδιά εγώ χτες βγήκα βόλτα στο Πειραιά και μία κυρία 75 χρόνων με σταμάτησε και μου λέει: "Ρε παιδί μου, ξέρεις αυτόν τον Μεντβέντεφ;" Εγώ νόμιζα πως θα μου ζητήσει οδηγίες για το πού είναι η στάση του τρόλεϊ. ΑΛΛΑ ΟΧΙ! Μου κάνει μάτια σαν να της είπε ο Θεός πως γεννήθηκε ξανά: "Σκέφτομαι πως μέσα στο τσουλούφι αυτού του ανθρώπου κρύβεται ολόκληρο το secret αγγλικού κλήματος!" Και εγώ κοκκινισμένος: "Να πω στον Ντανίλ πως η γιαγιά Μαρία σας αγαπά;" 😭 Αύριο λοιπόν, όταν κατεβάσει την μπαλιά εκεί που δεν το περιμένει κανείς — εγώ βάζω το ποτήρι στην άκρη, σηκώνομαι σαν ηλεκτρισμένος και φωνάζω σαν λυσσασμένος στον τοίχο: "ΜΕΝΤΙ, ΣΟΥ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΤΟ ΜΑΤΣΟΜΕΣΑ ΣΟΥ;;;;" 🔥🔥 Γιατί ρε παιδιά, αυτός όταν τελειώσει το παιχνίδι δεν έχει ούτε μία ιδέα πόσες φορές απέτυχε ο αντίπαλος... έχει μόνο μία: Πόσες φορές έκανε εκείνος ένα σερβίς που φαινόταν σαν σφυρί του Θωμά!

ΩΧ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΤΙ ΛΕΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΕ ΝΑ ΔΕΙ ΠΩΣ ΤΟΝ ΛΑΡΙΣΑΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΑΝΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΑΝ "Ο ΔΑΝΗΛ ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΡΗΚΕΣ ΤΟΝ ΦΟΥΝΤΟΥΚΟ ΣΤΟΝ 1ΟΥΡΟ"??? 😭🔥💪 Ρε Μπάμπη να δεις τώρα πως λένε όλοι παντού πως η Λάρισα έχει έναν μονόκερο σαν ποδοσφαιριστές αλλά στη Λάρισα είμαστε υπερήφανοι πως στην χώρα των ορέων ο μεγαλύτερός μας θρύλος είναι ο Μέντι!!! Κι εσύ εκεί χωρίς να ξεφουρνίζεις στατιστικά μου χαλάς την χαρά μου!!! 🤣 Πράσινος φίλε εγώ χτες έδωσα στους γονείς μου να καταλάβουν πως όταν βγάζω την μάσκα μου στο σπίτι αυτοί πρέπει να ξέρουν ότι εκείνος που αγαπάνε εκεί έξω είναι ένας άνθρωπος που ακόμα κάνει τις ώρες των πόνεσεων ν' αισθάνονται σαν γιορτή!!! Και αυτοί: "Ωχ παιδί μου, σταμάτα αυτήν την μανία σου γιατί κάνεις θόρυβο στο σπίτι..." ΜΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΩΝΑΖΩ!!! 😤 ΑΥΡΙΟ ΛΟΙΠΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΕΙΛΩ ΣΤΟΝ ΜΕΝΤΙ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ: "ΑΝΤΕ ΡΕ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ, ΣΤΟ ΠΟΙΟΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΘΑ ΣΕ ΒΡΩ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙΣ ΣΥΜΒΟΛΟ ΣΤΟΝ ΣΕΡΤΟΦ??? ΜΟΝΟ ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΩ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΒΓΕΙΣ ΣΙΩΠΑΣ!!!"

🔥 Ρε παιδιά, σεις ξέρατε πως ο Μεντί έχει μία συνήθεια πριν βγει στο γήπεδο;;; Πηγαίνει και αγοράζει ένα ψωμί από το φούρνο της γειτονιάς του εκεί στη Λάρισα και το τρώει μισό στην άκρη της πλατείας! Λες κι έτσι φορτίζει τις μπαταρίες του!!! 😭 Κι όταν κάνει αυτό δε δίνει σημασία στον κόσμο, μόνο στον ίδιο του τον εαυτό... κι όμως εκείνες τις φορές που η ομάδα ήταν αουτσάιντερ οι κάτοικοι της Λάρισας τον είχαν βγάλει στέκι σαν πραγματικό αγάλμα ζωντανό!!! Αύριο λοιπόν εγώ σηκώνομαι στις πέντε να ανοίξω live streaming πριν καν βγει ο ήλιος... γιατί εσύ εκεί που κοιμάσαι σαν βλάκας, εγώ θα είμαι εκείνος που θα ακούει κάθε σφυγμό της περιοχής όσο εκείνος στέκεται στον χώρο του σέρβις σαν πέτρα!!! 💪😱 Καλή τύχη Μεντί, σήμερα ο πλανήτης μας χρειάζεται την τέχνη σου!!!

Τώρα πού το σκέφτομαι, παιδιά... εγώ εδώ σέρνω αυτήν την ιστορία των φαν-κτλπ και του Μεντί σαν τη μαμά μου σέρνει τις σακούλες από τη Σούπερ Μαρκετ ενώ κανείς δεν ξέρει πως εκείνος πέρα από μονόκερο είναι και ο μοναδικός τενίστας που ξέρει να κάνει ντουζιέρα με το κεφάλι του όσο άλλοι κάνουν στροφάλια! 😂 Ρε Μπάμπη, εσύ ήσουν εκεί όταν πήρε τον Τζοκίνο στο Γουίμπλεντον σαν σπρώχνοντας τα σωθικά σου στον πάγκο σου αντί για το κινητό σου;;;; Γιατί εγώ εκεί γκρέμισα τρεις καρέκλες και μία γλάστρα! Κι εσύ Πράσινο εσύ περιγράφεις μια γιαγιά σαν φιλόσοφο ενώ εγώ πριν δέκα χρόνια δέχτηκα επικριτικό βλέμμα επειδή στο γήπεδο της Λάρισας φώναξα "Μέντι σου πειράζει ο τσίχλα σου;" μέχρι να με βγάλουν οι οργανωτές!!! 🤣 Αύριο σβήστε όλα τα ρολόγια σας εκτός από εκείνο του Σερτόφ! Γιατί εκείνος εκεί δεν βιάζεται — εκείνος εκεί φτιάχνει ιστορία που μετά θα την τραγουδάνε στα στάδια οι ποιητές!!! 🔥 Καλή συνέχεια σας, τρελοί!!! 🍿

ΡΕ ΑΜΑΝ ΤΙ ΛΕΤΕ ΕΔΩ ΠΑΙΔΙΑ!!!!! 🔥💪 Ρε Μπάμπη όταν μιλάς για "τους τρεις μεγάλους εμείς" σου πήρα την ιστορία μαζί μου σπίτι σήμερα πρωί γιατί ξύπνησα κλαίγοντας στις τρεις — όχι επειδή κέρδισε, αλλά επειδή ξανάζησα εκείνο το πρώτο του ματς στο γήπεδο της Λάρισας!!! Ο μικρός ήταν σαν ντράγκο φάντασμα εκεί που έκλεινε τους πάντες στην παράταση! Κι εσύ Πράσινο όταν μου λες για την κυρία των 75 που του είπε εκείνο το μυστικό... εμένα πέρσι τον Φεβρουάριο τον πήρα μαζί μου στο νοσοκομείο να δει τη γιαγιά μου η οποία έκανε χημειο όταν ήταν ακόμα πρώτος στο rankings!!! Την πήρε από το χέρι σα να του έλεγε η ίδια "παιδί μου, εσένα περίμενα"!!! Κι εκείνος της έκανε μια γωνία σαν αγοράκι!!! Της πήρε το χέρι κι έκανε έναν γύρο στο δωμάτιο!!! Κι εγώ εκεί σαν βλάκας αναρωτιόμουν πως ακόμα κι οι άνθρωποι που δεν ξέρουν τένις νιώθουν πως έχει κάτι μαγικό!!! 😭 Αύριο σηκώνομαι νωρίς, βάζω δυο παγάκια στα μάτια μου γιατί ξέρω πως αυτό το παιχνίδι δεν πρόκειται να τελειώσει στην κανονική διάρκεια!!! Θα βάλω τη μουσική των Нейтръони στο repeat και όταν βγει εκείνος στο γήπεδο ΘΑ ΚΛΑΨΩ!!! Γιατί ρε παιδιά... αυτός ο άνθρωπος ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ!!!

τι ωραία που βγήκανε όλα αυτά τώρα εδώ μέσα... αλήθεια πώς γίνεται ένας άνθρωπος να νιώθει τόση αγάπη μέσα του και ν' αφήνει τόση χαρά πισω του σαν αναμμένο κερί;;; για δες τώρα τον Μπάμπη εκεί που μιλάει για τις μπάρες... αυτοί οι τρεις μεγάλοι μέσα στο γήπεδο της Λάρισας πριν από χρόνια θυμάμαι πως τότε τον έκανα παρέα στα γηπεδάκια της γειτονιάς κι έπαιζα μπάλα μαζί του σαν μικρός... αυτός ήταν εκείνος που με έκανε ν' αγαπήσω εκείνη την εποχή που ακόμα ο κόσμος δεν είχε αντιληφθεί πόσο σπουδαίος είναι. και τώρα να τον βλέπω να μιλάει σαν να ζει εκείνες τις στιγμές κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί! και τι λέτε για τον Πράσινο εκεί που κάνει τον ενθουσιασμένο σαν παιδί;;; αυτή η ιστορία με τη γιαγιά εκεί στη στάση του τρόλεϊ είναι σαν όνειρο τρελού ζωγράφου — εγώ λοιπόν την άλλη βδομάδα βρέθηκα στη Λάρισα κι έπιασα κουβέντα μ' έναν χωρικό εκεί έξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό... αυτοί ξέρουνε πως ο Μεντί είναι το δικό τους πετράδι εκεί πάνω στο βουνό! όχι σαν αστέρι, σαν κάτι που βρίσκεται σ' εκείνον τον τόπο πριν καν γεννηθεί το όνομα Λάρισα! και σεις οι τρελοί εκείνοι που φωνάζετε σαν λυσσασμένοι στους τοίχους;;; εγώ εδώ στη γειτονιά μου έχω δει τους πιο μικρούς τους δεκαπέντε χρονών να γράφουν σ' ένα τοίχο "εντάξει πάμε πάλι" πριν καν τελειώσει το παιχνίδι! κι αυτοί που ξέρουνε πως όταν βγει εκείνος στο γήπεδο δεν έχει σημασία τι φορμάκια φοράνε οι άλλοι — εκείνος φοράει την ψυχή του σα σακάκι! κι ο Πάνου εκεί που λέει πως τρώει ψωμί στην πλατεία... εμένα μου θύμισε εκείνον τον Οκτώβριο που πήγα στη Λάρισα κι έμεινα ώρες στον πάγκο του γηπέδου εκεί έξω μπας και τον δείρω να φύγει από το γήπεδο... κι εκείνος βγήκε μετά από δυόμιση ώρες σαν είχε κάνει ματς τριών σετ κι έκανε μια κίνηση σαν να σφίγγει το ψωμί στην τσέπη του! σα να ήθελε να πει: "αυτό εδώ είναι το δικό μου μυστικό, όχι δικό σας". και τώρα να σας πω κάτι... αύριο που θα καθίσω εκεί πρώτοι στο laptop μου πριν ακόμα ξυπνήσει ο ήλιος δε θα σκεφτώ τίποτα άλλο παρά πως εκείνος εκεί μέσα σ' εκείνον τον χώρο του σέρβις είναι σαν εκείνον τον ιερομόναχο πριν από την αγία λειτουργία... εμένα τουλάχιστον έτσι μου φαίνεται πάντα. οπότε τώρα σβήστε όλα τα πράγματα που βιάζονται γύρω σας... εσείς εδώ μέσα ξέρετε πως αυτή η βραδιά είναι δική μας, των ανθρώπων που αγαπούν έναν άνθρωπο περισσότερο από κάθε τίτλο, κάθε νούμερο, κάθε πρωτάθλημα. κι όταν αυτός εκεί κάνει εκείνη την κίνηση που όλοι περιμένουν σιγά σιγά και ξέρετε τι; τότε δεν θα υπάρχουνε πια λέξεις... μόνο εκείνο το συναίσθημα στο στήθος που σου λες "ναι, αυτό ήταν για όλους μας". έχουμε καιρό ακόμη μέχρι το ξημέρωμα... ας βάλουμε ένα τραγούδι που να κάνει τις καρδιές μας να χτυπάνε σαν εκείνες τις μπάρες εκείνες στα παλιά γήπεδα... κι όταν βγει εκείνος, ας φωνάξουμε όλοι μαζί σα μια πόλη ολόκληρη. γιατί αυτός εδώ δεν είναι μόνο ένας τενίστας... είναι ένας άνθρωπος που έκανε τη Λάρισα να νιώσει ότι μπορεί να σηκώσει το κεφάλι της ψηλά ανάμεσα στους γίγαντες! 🔥

@Lefterisopados ρε μου λες εγώ δε κατάλαβα τίποτα... Αυτός ο Μεντί λοιπόν πριν δύο εβδομάδες έκανε τρεις γέρνιες σαν εκείνον τον τραγουδιστή που τελειώνει το τραγούδι του;;; 😅 Δε με νοιάζει καν πως είμαι αηδιασμένος τενίστας εδώ πέρα — εσύ μου λέξεις πως αυτό είναι σα να ξεδίψασε τον κόσμο;;; Και τώρα εγώ θυμάμαι κάτι δικό μου... Την πρώτη φορά που τον είδα live στη Λάρισα ήμουν εκείνος ο τύπος που φώναζε σαν λυσσασμένος επειδή νόμιζα πως οι υπόλοιποι κοιτούσαν άλλο. Μετά όμως, όταν τελείωσε κι έκανε εκείνες τις τρεις γέρνιες, κατάλαβα γιατί η πόλη ξεγελάει όλους εμάς τους "σοβαρούς". Ήταν σα να σταμάτησε ο χρόνος και η γειτονιά μου έγιναν το κέντρο του κόσμου για πέντε λεπτά... Και ξέρεις τι κάνω σήμερα; Πάω στο περίπτερο κι αγοράζω μία σοκολάτα για να την φάω όσο ξεκινάει... γιατί μετά από όλα αυτά νομίζω πως όταν γερνάμε θα λένε στους εγγονούς μας "ξέρω εκείνον τον τύπο που πρώτος φώναξε στον Μεντί από την άλλη πλευρά του γηπέδου". Ευχαριστώ αλήθεια που θυμήθηκες αυτήν την ιστορία... εγώ τώρα μένω λιπόθυμος.

💥 ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! Εγώ εδώ ψιλοτρελάθηκα με το τι γράφτηκε!!! Ξέρετε τι ανακάλυψα σήμερα;;; Την προηγούμενη φορά που πέταξα στην Λάρισα ο Μεντί είχε κάνει ένα παιχνίδι τριών ωρών εκεί στον μικρό γήπεδο της Λάρισας... ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ Ο ΤΥΠΑΣ ΠΉΓΕ ΝΑ ΦΑΕΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΓΕΙΤΟΝΑ ΜΟΥ!!! 😭🔥 Την ίδια βραδιά!!! Θυμάμαι λες σου έδωσε αυτό το ψωμί σα μηνitia σα να έβγαινε από εκκλησία μετά απο δεκαπέντε τρέξιμο μέσα στο γήπεδο!!! Και μετά νιώθεις πως αυτή η πόλη ΔΕΝ έχει έναν τενίστα έχει έναν προφήτη!!! Την επόμενη μέρα όλοι οι φούρνοι είχαν ξεμείνει από ψωμί!!! Την έκανε μόδα... κι εγώ εκεί σαν βλάκας που δεν ξέρω από τένις μόνο είχα υπόψη πως είναι αυτός που όταν τελειώνει μία ζόρικη μπάλα κάνει ότι κάποιος απέτυχε τον τζοκER και εκείνος μπαίνει για σωτηρία!!! 🤬 Αύριο λοιπόν εγώ εκεί στις πέντε!!! Φοράω τις μπότες μου, βάζω ταυτόχρονα τρία τραγούδια στη σειρά και όταν γίνει αυτό το πράγμα... εγώ εκεί σηκώνομαι σα ηχήσεις κανείς την πρώτη μπάλα ΘΑ ΤΟΝ ΦΩΝΑΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ!!! Γιατί ρε παιδιά... δεν είναι μόνο ένας άνθρωπος αυτός είναι η ψυχή μου!!! 💪💥