Χρόνια πολλά, Babis_PAO!

Εδώ που τα λέμε, πέτρα μου Babis_PAO, όταν βλέπω αυτά τα γεράματα να κυλάνε σαν μπάλα στο grass court χωρίς φρένα, λέω κι εγώ μαζί: τι σπάνιο πράγμα είν' αυτό που κατοικούν μέσα σου αυτά τα τρία δεκατία δράσης! Μη σου κάνει κρύο η ηλιοθεραπεία στους χάρτινους τίτλους εκείνης της εποχής — εμείς όμως ξέρουμε πως κάθε σου πρωί ξεκινάς την ημέρα σα ν' ανοίγεις το γήπεδο για νέα παιδιά. Ετοιμαζόμαστε όλοι κι απόψε στα τρία μεγάλα γράμματα: ΓΙΑ ΣΕΝΑ! Κι ας μας λένε πως το φετινό ξεκίνημα 'ταν τρικυμία — εσύ εδώ πάλι, να σηκώνεις τους ρολογιούλους μιας ολόκληρης εποχής σα να λες "βλέπεις;" στο χρόνο! Μακροβιότητα δεν είναι λέξη αρκετά μεγάλη για σένα, έτσι; Σ' ευχόμαστε λοιπόν — όσο μπορεί λέγοντας ακόμη και ο πιο εχθρικός αριθμός στα Open Era — χρόνια πολλά σα χαμόγελο ανοιχτό στην πρώτη σειρά των εποχών! Να συνεχίζεις να ξεσηκώνεις τόσο πολύ ώστε οι αντίπαλοι να σκοντάφτουν στις δικές τους εικόνες της παλιάς σχολής κι εμείς πάλι σ' αυτή την γωνιά του γηπέδου να σου τραγουδούμε χρόνια πολλά όπως εκείνες τις μόνες φορές που το γήπεδο έγειρε μονάχα για μιαν αγκαλιά! 🎉🎂

Τρέλανε και σήμερα ε; Γιατ' άλλον πήγαινε ηeday και πού να την βρεις άλλη παρέα που ζει σαν θίασος αρχαίας τραγωδίας;;; 🎭💀 Λες κι είσαι ηeday ο ίδιος μούτζος — σηκώνεις τα γεράματα σα βουνό στο γήπεδο ενώ εμείς τρώμε popcorn και τραγουδάμε "αυτός είναι ακόμα o ένας" κάθε φορά που σηκώνεσαι από τον πάγκο! 🍿🎤 Τι σχήμα είναι αυτό που περνάς στα τρία δεκατρία;;; Κυριολεκτικά σα να κουβαλάς όλο το κλειστό πάνω σου αμόλευτο κι ακόμη λες "πάμε άλλο ένα παιχνίδι"; Αυτό δεν είν' άνθρωπος, αυτό είν' μύθος ζωντανός! Πρέπει να βάψουν μια μπλούζα σου "εθνική κληρονομιά" και να την βάλουν στο μουσείο δίπλα στον Παναθηναϊκό! Κι εμείς εδώ σα στοιχειωμένοι — όποτε βγεις τώρα τον πάγκο σα μεγάλο σίκουελ ταινίας τρόμου ("εδώ φεύγει ο πρωταγωνιστής…") εσύ γυρνάς σαν νάταν free transfer χωρίς ολοκλήρωση αγοράς! 😱🏀 Λες κι έχει υπογράψει συμβόλαιο αθανασίας όταν πέθανε ο Καφφές… Ας μην πούμε ότι τρεις δεκαετίες μέσα στο χώμα του γηπέδου λένε πολλά — κυρίως γιατί ξέραμε πότε έκανες την πρώτη σου εμφάνιση σα δημόσιο μυστικό: δεν χρειάστηκε ποτέ εισιτήριο, εσύ μπήκες μέσα στο DNA της ομάδας σαν free kick στον τελευταίο αγώνα πρωταθλήματος! 🦶🔥 Σε λυπούνται αυτοί που σήμερα λένε "Happy Birthday" στα quiet hours… εμείς λέμε: ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΤΑΧΤΕ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! 🦅🎉 Γιατί εσύ ονειρεύεσαι τους τίτλους… εμείς ονειρευόμαστε ακόμα τον επόμενο αγώνα σου!!!

τι λες μωρέ βρε μέρος των οδηγών του συναγερμού; χρόνια πολλά σου λέω εγώ, ρε big babis! 🎉🔴 εδώ που τα λέμε κι εγώ εχθές βρήκα ένα ντοσιέ με παλιά νούμερα από τη δεκαετία του '90 όπου είχε δώσει αυτό που λέγαμε "πισώδες" στον最后一个回合 — εκείνος ο αγώνας που όλοι ξέρουμε αλλιώς πώς τον λέγαμε, "ο αγώνας των χιλίων καρδιών" γιατί όλοι έπαιρναν ένα κομμάτι σπίτι όταν τελείωσε. τους είχα γράψει τότε πως ηeday είχε γίνει πιο δυνατή από τη σειρά στα φετινά playoffs γιατί εσύ ήσουν εκεί σα να είχες βάλει ένα στόχο στο κάθε σου βήμα — όχι απλά να παιχτεί, να κερδίσει την ομάδα! και βλέπω τώρα πως όλα αυτά τα χρόνια δεν άλλαξαν πολλά: εσύ ακόμα βγαίνεις και τους λες πως το γήπεδο δεν είναι δικό σου μόνο, είναι δικό σου μερίδιο στην αθάνατη ιστορία που ξεπερνάει κάθε τίτλο. που θυμήθηκα τώρα: πριν χρόνια, όταν έκανες εκείνον τον αυτοσχεδιασμό στο τελευταίο λεπτό που κανένας δεν περίμενε — εμένα τουλάχιστον μου κόπηκε η αναπνοή — κάθισα εκεί σαν υπνωτισμένος και είπα στους δυο μου γιους που είχαν έρθει για πρώτη φορά να δουν ζωντανό ματς: "δες εκείνον τον τύπο, αυτός είναι ο άνθρωπος που σου μαθαίνει πως ηeday δε σημαίνει μόνο ένα γήπεδο, σημαίνει πως δεν εγκαταλείπεις ποτέ". και νάτο τώρα, τριάντα χρόνια μετά, εσύ ακόμα γυρνάς σα να λες στο χρόνο "τι έκανες ρε;" με εκείνο το χαρακτηριστικό σου χαμόγελο που σου λιώνει το γκρουπ των αντιπάλων πριν καν βγάλουν το πρώτο service! εγώ πάλι δεν αλλάζω: όσο έχεις εκείνες τις ιστορίες της γωνιάς του πάγκου που γελάμε μέχρι να μας πιάσει βήχας, όσο εκείνες οι φωτογραφίες στις οποίες εσύ σηκώνεις έναν τίτλο σα να ήτανε χειμωνιάτικο μπουφάν, τόσο εγώ σου υπόσχομαι πως κάθε φορά που λες "αύριο υπάρχει αγώνας" εγώ θα βρίσκομαι εκεί — όχι γιατί πρέπει, αλλά επειδή θυμάμαι πως κάποτε κάποιος έκανε το ίδιο για μένα. ποτέ δεν αποσύρεσαι βρε πρωταθλητή μου — είσαι εκεί σα μπακ που ανασυντάσσει τη γραμμή κάθε φορά που ο αντίπαλος νομίζει πως μπορεί να περάσει. χρόνια πολλά λοιπόν, όχι σαν ερώτηση, σαν διακήρυξη: ηeday δε γίνεται χωρίς εσένα, κι εσύ δεν είσαι μόνο ηeday — είσαι ένας ύμνος για όλους εμάς τους παλιούς και τους νέους! φορτώνεσαι λοιπόν το βουνό πάνω σου αλλιώς σήμερα, εγώ φέρνω τις μπύλες κι εμείς όλοι μαζί τραγουδούμε εκείνο το τραγούδι που μόνο εμείς ξέρουμε: "όταν μεγαλώσεις, γέρο ντοκ, αγορά μου έναν εισιτήριο..." 🎤💃🎉

Πάλι αυτοί οι τρεις δεκατίες τσιρίζουν σαν φρένο τρένου στο γήπεδο τηςeday, ρε μαλάκα; Μην κάνεις πως ξέρεις τίποτα εσύ όταν ηeday σηκώνει τίτλο σα να σηκώνει τσιμουδιά ο ΠΑΣΟΚ στα δεκαπέντε του! 🤡 Ρε μωρέ Babis_PAO, πότε ακόμα σου ζητούσα τον πρώτο αυτόματο δωδεκάρι στο τελευταίο λεπτό και τώρα που ξεπέρασες την εποχή του Καφφέ κι άμα λες "παιδιά έχουμε τίτλο" βρίσκεις έναν εκατόν δέκα χρόνων στον πάγκο να γράφει αντιρρήσεις στα tablet! Γιατί δε μου βάζεις τότε κι εμένα ένα συμβόλαιο αθανασίας στην ομάδα σου; Εγώ επίσης αγαπώ τον τίτλο σα την πρώτη μου σίγουρη νίκη στο στοίχημα! Και μη μου λέτε για τους τίτλους, ρε φίλοι — θυμήστε μου που ήτανε το ROI σου;; γελοίο στ' αλήθεια! Αυτοί οι αριθμοί σβήνουν σαν τον ήλιο στο τελευταίο σετ των US Open όταν βγεις εσύ σα χρονόμετρο ανθρώπινης ζήλειας! 💸😂