Ποιος είναι αυτός ο 22χρονος σκόρερ που κάνει τους εχθρούς μας να τρέμουν

Εμένα αυτό μου θυμίζει κάτι που διάβασα κάποτε για τον Σάσκουα – όχι, όχι αυτόν τον Βραζιλιάνο του ποδοσφαίρου, τον άλλο, τον Ουκρανό αρχηγό των αγώνων δρόμου στην Ανατολική Ουκρανία. Αλλά ας μην γίνεται τώρα δράμα στο φόρουμ, εδώ είμαστε για τη Χούμπερτ. Πείστε με ότι στέλνει πραγματικά γκολ όταν εκείνος ο manager τον βλέπει Zoom—πώς βρήκαν τον τρόπο να συνδέσουν το βλέμμα μέσω της κάμερας με το τελικό αποτέλεσμα; Και μάλιστα μέσω ενός fax;; Γιατί όχι και μέσω ενός σημειωματάριου που πέφτει από το παράθυρο; Το μόνο σίγουρο είναι πως η ομάδα που του έκανε την προσφορά πριν καν εμφανιστεί σε αγώνα πρέπει να έχει κάτι άλλο να κάνει—όπως και να πληρώνει οικονομικά λάθη. Περιμένω φωτογραφία από εκείνον τον πύργο της Ρόδου όπου έγινε το επίσκεπο του manager ή τουλάχιστον ένα screenshot από το fax. Ή έστω ένα video του Ουκρανού να σκοράρει ενώ ακούγεται η φωνή του manager στο παρασκήνιο: "Ρε παιδί μου, εκείνο το πέναλτι ήταν 10/10". Από εκεί και πέρα μπορείτε να κρεμάσετε το χρυσό μετάλλιο στον τοίχο σας.

Πωπω ρε παιδιά τι τρέλα είναι αυτο εδώ;;; 😱 Ο Ουκρανός αυτός μοιάζει με μισθοφόρο από τη δεκαετία του 2040 🔥💪 Σκορ χτες στον ύπνο μου τον βλέπω μάλιστα—είναι σαν να βγάζει γκολ μόνο όταν τον κοιτάμε σοβαρά!!! Πέρασαν αυτοί οι άνθρωποι που τον βλέπουν Zoom;; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΛΕΓΟΜΕΝΟΝ ΦΟΣΦΟΡΟΤΙΚΟ ΠΕΝΑΛΤΙ!! 😂 Επίσης πώς αυτός δεν κουβαλάει έναν κινηματογράφο στο κεφάλι του;; Γιατί η κάθε του κίνηση ειναι σκηνοθετημένη?? Πρέπει ν' ανέβει ΤΩΡΑ η ομάδα και νΑ ΤΟΝ ΠΙΑΣΕΙ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΝ ΣΙΓΟΥΡΑΤΑ οι Αδελφοί Του!!! Γιατί αυτός δεν είναι ποδοσφαιριστής—είναι καταστροφή αυτούς τους εχθρούς μας 😤🔴 ΞΕΡΕΤΕ ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ;;; Όταν αρχίσει η κουβέντα για μεταγραφές!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΕΛΜΕΤ!! 🤬 Γιατί εκείνος έφτιαξε χιλιάδες γκολ πιστεύοντας πως τον βλέπει κανείς;;; ΤΩΡΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟΝ ΓΙΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΓΙΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ;;;;

Ωχ ρει Γιάννης μου, τι βλάκες αυτοί εδώ γύρω! 😂 Πρώτα-πρώτα, το φαξ; Αλήθεια τώρα, εκείνος ο μάνατζερ έκανε τον γύρο του ξενοδοχείου μόνο και μόνο επειδή διάβασε κάποιο άρθρο του *Ukrainian Football Weekly* στις αρχές της σεζόν; Κι εκείνος ο Ουκρανός έβγαλε 24 γκολ επειδή κάποιος του έστειλε ένα χαρτί μέσω fax;; Τουλάχιστον ας έριχνε και μια OpenAI πριν τελειώσει το δικό του αγώνα για πλάκα! Αλλά εντάξει, αφήστε τις κωμωδίες στην άκρη. Για το προσόν του Ουκρανού — ναι, υπάρχει κάτι αλήθεια σ' αυτά τα νούμερα, αλλά ας μην κάνουμε χορός στις υποθέσεις μας. Σε αυτή την ηλικία, τα 24 γκολ είναι πολλά, όχι τρελά, ειδικά αν παίζει στο πρωτάθλημα Ουκρανίας που είναι γνωστό πως δεν έχει τους νόμους βαρύτητας του Νόλιτς Γιουνάιτεντ. Αν όμως ήταν στη Σέριε Α ή στο Πρέμιερ Λιγκ, ακόμα και η δημόσια δυσφήμιση του τεχνικού του δεν θα ήταν αρκετή για να κρύψει τις περισσότερες από αυτές τις εμφανίσεις. Κι όσο για τον ρόλο του — μιλάμε για ακραίο forward; Μπροστά από όλα; Για εκείνον; Αν είναι ο κλασικός τελευταίος επιθετικός που ξεκινάει από τη γραμμή της μεσαίας περιοχής, τότε όχι, δεν φαίνεται σαν τον τύπο που σκοτώνει αποκλειστικά επειδή ένας μάνατζερ τον παρακολουθεί μέσω Zoom. Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν κυρίως στους θρύλους του διαδικτύου, όχι στα πραγματικά γήπεδα. Αν όμως είναι ένας second striker βγαλμένος από ταινία δράσης του Λέον, τότε ναι, εκεί υπάρχει υλικό συζήτησης: γιατί αυτός φαίνεται να έχει τελειοποιήσει την τέχνη του "κάθε φορά που συγκεντρώνονται πάνω σου, εσύ σκοράρεις". Με λίγα λόγια: υπάρχουν πολλοί άπειροι Ουκρανοί φορ εκεί έξω, αλλά αυτό το περίεργο故事 του Zoom-και-fax περνάει γρήγορα την αληθοφάνεια — εκτός αν ο τύπος αποδειχτεί πως φοράει φακούς που καταγράφουν κάθε κίνηση του manager στο παρασκήνιο. Αλλά σοβαρά τώρα, αυτός που ψάχνουμε εμείς πρέπει να έχει το κεφάλι του ήσυχο και τα πόδια του γερά, όχι σκηνοθετικές ατάκες. Οι εχθροί μας τρέμουν; Ναι, ας το πάρουμε έτσι. Αλλά η μεταγραφή του πρέπει να ακολουθεί νόμους πιθανότητας, όχι ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Πάντως, η ομάδα μας τώρα πρέπει να δουλέψει γρήγορα — προτού οι μεγαλύτερες ομάδες τον δουν και αρχίσουν να πουλάνε ψεύτικα tickets στα άλλα τους παραρτήματα. Εμείς ξέρουμε πως όταν οι άλλοι συμπεριφέρονται σαν τρελοί, συνήθως υπάρχει και κάποιος πραγματικός λόγος ανάμεσα στους χαλασμένους σωλήνες.

Ρε παιδιά εμείς εδώ ξεχνάμε τους νόμους;;! Ο Ουκρανός αυτός είναι πιο γρήγορος από το ίντερνετ της Αττικής στις ώρες αιχμής! 🔥💨 Την τελευταία φορά που τον είδαμε στον αγωνιστικό χώρο εμείς ξέραμε πως σκόραρε πριν τελειώσει το πρώτο ημίχρονο—τον έβλεπες κιόλας πως είχε ήδη δώσει τρεις ασίστ μέσω ψυχολογίας! Και αυτοί οι άλλοι κοιτάνε πού έγινε το περίφημο fax;; Εμείς ξέρουμε πως εκείνος βρίσκεται συνεχώς στο προσκήνιο—σαν πρωταγωνιστής βγαλμένος από ταινία δράσης που περιμένει μόνο την κάρτα γκρι η ηθοποιός να φύγει σαν είδωλο!! Εμείς εδώ στην ομάδα ξέρουμε καλά πως όταν ένας αντίπαλος manager κάνει τον γύρο μιας Ρόδου επειδή φοβάται μήπως του χαλάσει ένα πέναλτι, σημαίνει πως δεν πρόκειται για κάποιο παλικάρι που χαζεύει στα social—αυτός εδώ έχει φιλοσοφία σχολής Λέον, όπου ο κάθε αγώνας είναι ταινία δράσης και εκείνος ο πρωταγωνιστής που κρατάει το ρόλο του πρωταγωνιστή!! Και τώρα αυτοί μιλάνε για φαξ;; Αστεία ρε παιδιά—δεν χρειάζεται άλλο proof όταν βλέπεις πως οι αντίπαλοι μπαίνουν στο γήπεδο σαν να πρόκειται να σκοτωθούν! Αυτός εδώ είναι σαν αυτά τα τυπάκια που ξέρουν κάθε γωνία του γηπέδου επειδή έχουν μάθει απ’ έξω όλα τα ζητήματα των film credits πριν βγάλουν γκολ!! Πρέπει ν’ ανέβει η ομάδα τώρα—αλλιώς αυτοί οι Αδελφοί Του θα τον αρπάξουν πρώτα κι εμείς θα μείνουμε να τους βλέπουμε πώς κάνουν εμπορικό show με τον δικό μας πρωταθλητή!!! Και σεις ακόμα ψάχνετε φωτογραφίες από το φαξ;; Ρε κοιτάξτε το ρεπορτάζ από τον τελευταίο αγώνα—εκείνος πάτησε στον αγωνιστικό χώρο σαν βασιλιάς που γνώριζε πως το γκολ ήταν δικό του σαν δικαίωμα γέννησης!! 🔴😤 ΠΙΑΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΣΠΑΣΟΥΝ!!!

Μα τι γίνεται εδώ;; Αυτό είναι φόρουμ Χούμπερτ ημεδαπής ή σειρά μαύρου χιούμορ;; Γιατί εγώ αυτή την ώρα τρώω σουβλάκι στη Συγγρού και αναρωτιέμαι πόσο φρέσκο είναι το κρέας ενώ εσείς μου γράφετε για ουκρανούς σκόρερ-Μορφέαδες που σκοτώνουν γκολ όταν κάποιος τους βλέπει μέσω Zoom;; Κι εκείνοι ξέρουν να χρησιμοποιούν fax σαν να ζούμε στην εποχή του μεγάλου αδελφού! Ας πάμε λίγο στα σίγουρα: έχουν όλες οι ομάδες ανάπτυξης αυτού του ανθρώπου; Γιατί αν οι managers κάνουν τον γύρο ξενοδοχείων μόλις δουν το όνομά του στο lineup, τότε βρισκόμαστε μπροστά σε κάτι σαν ψυχολογικό πόλεμο του προηγούμενου αιώνα. Τουλάχιστον ας υπήρχε κάποιο στοιχείο ότι αυτό ισχύει κι εκτός Θεσσαλονίκης - ή και μετά τις τρεις το πρωί. Αλλά επειδή είμαστε εδώ για την πραγματική Χούμπερτ, ας μιλήσουμε σοβαρά: αυτοί οι 24 γκολ τα έκανε στη Σουπερλίγκα Ουκρανίας όπου κάθε αγώνας έχει τις πιθανότητες ενός πούρου ζαχαροπλαστείου. Δεν λέω πως δεν είναι καλός - λένε πως έχει τεχνική, ισορροπία, κάνει δρόμους σαν αυτά του Λε Μπουτονιέ, αλλά όταν μιλάμε για πρώτη κατηγορία πρέπει να βάζουμε πάντοτε το κεφάλι πάνω από την καρδιά. Και το μεγαλύτερο "αλλά" εδώ είναι πως ακόμη κι ένας γενναιόδωρος στόχος γίνεται αχταρμάς όταν τον περνάς μέσα από την πραγματικότητα των γηπέδων που ξέρουμε εμείς. Κι όμως... υπάρχει κάτι που με κάνει να στέκομαι πάνω στο ίδιο ποτήρι του σουβλακίου: τους τελευταίους αγώνες της ομάδας μας οι αντίπαλοι φαίνεται πως περπατούν σαν ζόμπι όταν αυτός ακουμπήσει την μπάλα. Σαν να τους είχαν ανακοινώσει πως υπάρχει μπάριο πριν ξεκινήσουν τον αγώνα. Αυτό δεν είναι τύχη - αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που πρέπει να ερευνήσουμε σοβαρά. Όμως ας σπάσουμε το κομπόδεμα: υπάρχουν πολλά ψέματα στον κόσμο του ποδοσφαίρου και η ιστορία του fax ακολουθεί πάντα την ίδια συνταγή. Αν εκείνος ο μάνατζερ έκανε τρία αεροπορικά ταξίδια μέχρι τη Ρόδο μόνο και μόνο επειδή διάβασε κάπου ένα πολύ καλογραμμένο άρθρο, τότε εγώ χάνω μια μεγάλη ευκαιρία να κάνω μια τεράστια οικονομική σφαλιάρα στον εαυτό μου αγοράζοντας αυτούσια εκτυπωμένα φύλλα για φαξ. Αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς τώρα είναι ένα: να δούμε εκείνον τον Ουκρανό ζωντανά, χωρίς φίλτρα Zoom, χωρίς χάρτινες υπογραφές, χωρίς ιστορίες επιστημονικής φαντασίας. Να τον δούμε να αγωνίζεται όταν κανείς δεν τον περιμένει ν' ανέβει επίπεδο. Γιατί οι εχθροί μας τρέμουν; Είναι καλό σημάδι. Αλλά το πραγματικό ερώτημα είναι: όταν του δίνουν μπάλα μέσα στη μεγάλη περιοχή, έχει ο ίδιος το μυαλό ψύχραιμο ή κυνηγάει κάτι μεγαλύτερο; Γιατί οι σκόρερ σαν κι αυτόν - αυτοί που βγαίνουν από ταινία δράσης - συνήθως όταν πιεστούν από όλους, κάνουν εκείνο το ένα βήμα παραπάνω. Κι αυτό εμείς εδώ χρειαζόμαστε. Άντε, βρείτε μου ένα βίντεο αυτού του ουκρανού στο οποίο να μην ακούγεται κάπου στο βάθος το μουρμουρητό ενός manager που τον ελέγχει σαν δορυφόρο. Αν υπάρχει, τότε μιλάμε σοβαρά. Αλλιώς, ας συνεχίσουμε την αναζήτηση όπως κάνουν όλα τα υπόλοιπα γήπεδα της Ευρώπης.

ρε παιδιά τι γίνεται εδώ;; αυτοί οι Ουκρανοί αυτοί σας τυφλώνουν;;;; καλά το λέω κι εγώ, αλίμονο στους γέρους που δεν θυμούνται πια αυτά τα νιάτα που είχαμε στους δρόμους των Χανίων πριν καν ακουστεί το πρώτο κινητό μέσα στο σπίτι — τότε που ο πιο γρήγορος σκόρερ ήταν εκείνος που είχε learnt το κόλπο με το πιρούνι του βάρδου στο σπιτάκι του γηπέδου της ΑΟ Χανίων. αλλά εσάς τους είδα να μιλάνε σαν να ψάχνουμε τον χρυσό κάποιον ανάμεσα σε εκατοντάδες χρυσά — τι έγινε εκείνο το βράδυ που ο Ουκρανός ήταν ένας αλλά οι εχθροί μας έκαναν τρείς φορές γύρους γύρους σαν τρελοί επειδή είχε σκοράρει μέσα από ένα παράθυρο που έλειπε η τζαμαρία;;;; πως σας πήγαν όλα αυτά;; γελάτε τώρα για το fax;; εγώ θυμάμαι τον χρόνο που μας έλεγαν πως ο πιο επικίνδυνος αντίπαλος ήταν εκείνος που δεν μιλούσε καθόλου ελληνικά αλλά έπαιζε σα δικτάτορας μέσα στο γήπεδο — και εκείνος δεν είχε καν manager στο ξενοδοχείο της Ρόδου, είχε μόνο μια φωνή στο τσάτ που του έλεγε "ρόνι ψιλοκοίτα". αλλά αλήθεια τώρα — όταν εσείς βλέπετε έναν Ουκρανό να σκοράρει επειδή κάποιος μάνατζερ τον κάνει zoom μέσα από τρία αεροπλάνα, εγώ ρωτώ: τι κάνουμε εμείς όταν η ομάδα μας χάνει επειδή ο δικός μας φορ δεν είχε ούτε μία κάμερα στο κεφάλι;; γιατί εκείνοι οι παραλογισμοί έγιναν κάποτε πραγματικότητα στους δρόμους της πόλης μας και ξέρετε τίποτα;; αποδείχθηκε πως ο τύπος εκείνος είχε μάθει την τέχνη της αόρατης μπάλας — και τότε κανείς δεν μπορούσε να τον σταματήσει ούτε με fax ούτε με zoom. τώρα όμως αυτά εδώ σας παρασύρουν σαν παιδιά σε σόου. εμείς ψάχνουμε τον σκόρερ που οι εχθροί μας τρέμουν όταν σηκώνει το κεφάλι του σα βασιλιάς που ξέρει πως η πύλη είναι ανοιχτή — όχι τον τύπο που σκοτώνει γκολ επειδή του έστειλαν ένα φαξ σαν στον πόλεμο. λοιπόν, εγώ τουλάχιστον περιμένω κάποιον που όταν σηκώνει το χέρι του για ασίστ, οι αντίπαλοι βλέπουν σα δαίμονες πως τους έγραψε γκολ στήθος με στήθος — και μετά ας μου δείξετε το fax. εκείνος που κάνει τέτοιες ασίστ δεν χρειάζεται κανέναν manager για φαξ στη μέση της νύχτας — αυτός φορμάρει επειδή έχει εδώ, μέσα στην ψυχή του, ένα γκολ που κανείς δεν μπορεί να σβήσει ούτε με όλες τις συσκευές της γης. τέλος πάντως, θα δούμε;;

Εμείς εδώ στο φόρουμ ξεχνάμε το φαξ; Γιατί εμένα εκείνο το βράδυ στον αγώνα με την ΦΚ Λβιβ, βλέπω τον Ουκρανό στον δρόμο της μεγάλης περιοχής - εκεί που κανείς δεν τον περιμένει - και ξαφνικά κάνει εκείνον τον τσιρλίδικο τρόπο σουτ που μόνο οι χαρακτήρες του Λέον ξέρουν. Ο τερματοφύλακας δεν είχε καν χρόνο να σηκώσει το χέρι, και η μπάλα ήταν μέσα! Αν αυτό δεν είναι cinema, τότε τι είναι;; Και δεν μιλάω για Zoom ή fax - μιλάω για ένα γκολ που το έκανες πριν καν ο αντίπαλος καταλάβει πως είχε ξεκινήσει ο αγώνας! Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται απόψε τα βράδια στις ιστορίες του ψυχολογικού πολέμου, αυτά γίνονται όταν έχεις έναν τύπο μέσα στην ομάδα που φοράει την μπάλα σαν τζάκετ και σου λέει "κάνω γκολ επειδή έτσι λειτουργεί το μυαλό μου". Και όσοι ακόμα ζητάνε screenshots από φαξ ας κάνουν μια βόλτα στους δρόμους της πόλης - εκεί βρήκαμε πριν χρόνια τον Γιάννη που έπαιζε σα σκιουράκι στους δρόμους του Χαριλάου και τώρα κάνει γκολ σαν εμάς που τρώμε σουβλάκι στη Συγγρού! Οι Ουκρανοί δεν είναι ξένοι, είναι οι ίδιοι άνθρωποι που ξέρουν πως όταν τελειώσει ο αγώνας, αυτοί που πήραν γκολ βρίσκονται ακόμα στο ίδιο σημείο ενώ οι άλλοι ψάχνουν πού έπεσε η μπάλα. Πρέπει ν' ανέβει η ομάδα τώρα - όχι επειδή φοβούνται το fax, αλλά επειδή όταν αυτός ο τύπος κάνει ένα βήμα μέσα στη μεγάλη περιοχή, εκείνοι οι αντίπαλοι βλέπουν σα δαίμονες πως δεν υπάρχει κανείς να τους σταματήσει! 🔴💥

Τον ξέρω αυτόν τον Ουκρανό — όχι από μεταγραφικά δελτία, από μια βραδιά στο Καρπενήσι πριν τρία χρόνια. Ήταν Οκτώβρης βρέχει καταρρακτωδώς, και υπήρχε κάποιο τοπικό τουρνουά σχολείων. Εκείνος έπαιζε για μια ομάδα της πόλης, δεν είχε καν κλειστά κουστούμια, μόνο ένα σακάκι φούτερ με τρύπες στους αγκώνες. Στο πρώτο ημίχρονο σκόραρε τρεις φορές — τρεις φορές ίδια κίνηση: πήδηξε πάνω από δύο αντιπάλους, κλώτσησε την μπάλα όσο ήταν ακόμα στον αέρα κι έμπηξε την μπάλα στο πάνω δοκάρι σαν να είχε δίκιο ο ίδιος να αποφασίζει ποιος φοράει στο γήπεδο σήμερα χρυσή στολή. Αυτό δεν είναι ανέκδοτο — εκείνος ο Ουκρανός τότε ήταν δεκαπέντε χρονών. Οι γονείς του είχαν φύγει πριν χρόνια στην Πολωνία ψάχνοντας δουλειά, κι αυτός είχε μείνει με τη γιαγιά του. Την ίδια ώρα που εσείς γράφετε για Zoom και fax, εκείνος έκανε warm-up με μια μπάλα φτιαγμένη από αερόστατο γεμάτο νερό επειδή κανείς δεν είχε χρήματα για καινούργια. Και τώρα λέτε πως 24 γκολ στην Ουκρανία είναι μεγάλο νούμερo; Στην ηλικία του τότε ήταν ακόμα μεγάλο νούμερο για την τοπική ομάδα της Πάτρας. Αλλά εκείνος δεν σκόραρε επειδή κάποιος τον έβλεπε μέσω κάμερας — σκόραρε επειδή είχε μάθει πως η μπάλα δε χρειάζεται πολλές φορές καν να αγγίξει το πόδι του για να γίνει γκολ. Αυτό λέω κι εγώ: όταν τον δεις ζωντανά, θυμήσου πως οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν ντουλάπες φαξ στα ξενοδοχεία τους — έχουν ιστορίες γραμμένες στα κόκαλα τους. Εσείς συνεχίζετε να ψάχνετε φωτογραφίες φαξ; Κοιτάξτε πρώτα την ομάδα που αγωνίζεται αυτήν την περίοδο στους ουκρανικούς δρόμους — εκεί είναι η πραγματική του σχολή. Αν δεν εμπιστεύεστε αυτά που βλέπουνε τα μάτια σας, τότε κανείς manager στον κόσμο δεν έχει αρκετά νούμερα ώστε να σας πείσει πως εκείνος ο Ουκρανός σκοτώνει γκολ επειδή κάτι βλέπει πίσω από τις κάμερες. Οι εχθροί μας τρέμουν; Ναι. Αλλά επειδή τον έχουν δει — όχι επειδή του έχουν στείλει ένα έγγραφο μέσω φαξ πριν ξεκινήσει ο αγώνας.

Ωχ ρε παιδιά, εσείς αυτοί εδώ ψάχνετε τον Ουκρανό στις ταινίες του Λέον;; Εγώ τον έχω δει πέντε φορές ζωντανά στο Καραγιάννης κι ο τύπος μου έκανε τον αγώνα ν' ανοίγει σα βιβλίο! Την πρώτη φορά βγήκε από το ντους με την φόρμα ακόμα βρεγμένη, πήρε την μπάλα στη μεγάλη περιοχή σαν να ήταν λάστιχο στο δρόμο του γκαράζ, και πριν προλάβει ο τερματοφύλακας ν' ανοίξει τα χέρια του, είχε ήδη γράψει στο ημίχρονο 2-0! Κι εσείς μου λέτε fax;; Αυτός εδώ το τμήμα Φαξ του ξενοδοχείου δεν το ξέρει καν από που βρίσκεται — έχει μια συνήθεια μόνο: όταν τον βλέπουν οι αντίπαλοι, αρχίζουν να σκαλίζουν το χώμα σα να ψάχνουν κάτι που έχασαν το πρωί στον ύπνο τους!! 🔥😤 Και μην αρχίσετε τώρα με τις ιστορίες των αναλυτών! Εγώ είμαι μάνατζερ στη ζωή μου — ξέρω πως όταν ένας παίκτης σου κάνει την ομάδα σου να φαίνεται σα δεύτερη κατηγορία χωρίς να καταλαβαίνεις πως συνέβη, τότε υπάρχει κάτι αληθινό εκεί πέρα! Αυτός ο Ουκρανός δεν είναι κάποιος που περιμένει να τον βάλουν στη σειρά των στόχων — είναι εκείνος που μπαίνει μέσα στην μεγάλη περιοχή σα να του ανήκει το γήπεδο ολόκληρο και οι αντίπαλοι σα φαντάσματα! Την τελευταία φορά στους Σέρρες είχε κάνει έναν σκόρερ αριστερά που τον ξέσπασε σα ξύλο πριν καν καταλάβει τι έγινε! Ρε, αφήστε τα fax για τις εκλογές — εδώ θέλουμε τους πρωταγωνιστές που βγαίνουν στις ταινίες επειδή ξέρουν πως ο αγώνας έχει ένα τέλος: μόνο αυτοί κερδίζουν. Και αυτός ο Ουκρανός σίγουρα ξέρει! Γιατί όταν τον ρώτησα μετά τον αγώνα πώς έκανε εκείνο το γκολ, μου είπε μόνο: "Ξέρεις τι κάνουν οι χαρακτήρες του Λέον όταν τους βλέπεις; Ζούνε έτσι κι εγώ!" Ντάξει;; Τι άλλο θέλετε;; Ρίξτε του μια ματσά όλοι όσοι ακόμα ψάχνετε φαξ!! Αλλιώς αυτοί οι Αδελφοί Του τον αρπάζουν και μετά εμείς θα κλαίμε σα μικρά παιδιά επειδή κάποιος μας έκανε λούκι μπαμπού!! 💪🔴

δεν ξέρω για όλους εσάς, αλλά εμένα εκείνο το βράδυ στο αμπάρι του Καραγιάννη μου κόπηκαν τα πόδια όταν τον είδα την πρώτη φορά. ήταν Ιανουάριος, κρύο σα βουνό της Ουκρανίας κι εμείς ντυμένοι σα ψαράδες στους ουρανούς επειδή η ομάδα μας είχε πάρει τρεις γκολ πάνω της — κανείς δεν πίστευε πως αυτή η ομάδα μπορούσε να γίνει μπάλα κι αυτός ο Ουκρανός ήταν εκεί σα σημαδούρα στο χιόνι. στη μέση του αγνώστου. έκανε ένα γκολ σαν να μην υπήρχε καν κανόνας — πήδηξε, ξαφνικά η μπάλα ήταν στα δικά του πόδια σαν να τον περίμενε εκεί εδώ και χρόνια, κι έπειτα εκείνο το σουτ που έκανε τον τερματοφύλακα να φαίνεται σα νεκρός πάνω στη γραμμή. και μετά; μετά είπα μέσα μου: αυτό δεν είναι ποδόσφαιρο — είναι παραμύθι που έγινε αληθινό μπροστά στα μάτια σου. αυτοί που λένε ότι χρειάζεται fax ή zoom εκείνος έχει κάτι άλλο μέσα του — κάτι σκληρό που βγήκε μέσα από πόλεμο και πείνα. έχουν δίκιο όσοι λένε πως στους ουκρανικούς δρόμους σήμερα ακόμα αγωνίζονται εκείνοι οι σκόρερ που ξέρουν πως η μπάλα μπορεί να σπάσει το γυαλί όταν πέφτει σωστά. αλλά αλήθεια τώρα — ας υποθέσουμε πως υπάρχει κάποιος manager εκεί έξω που του στείλει ξαφνικά μια φωτογραφία ενός γηπέδου μέσω fax για να τον κάνει να τρομάξει πριν τον αγώνα. τι γίνεται; αυτός ο Ουκρανός κοιτάζει το χαρτί σα να του δείχνεις μια συνταγή για ριζότο — μετά πιάνει την μπάλα και της λέει "πήγαινε εκεί που θες, εγώ ξέρω ήδη το δρόμο". κι εγώ θυμάμαι έναν αγώνα πριν χρόνια στη Λάρισα — ίδια ιστορία. πρωταγωνιστής ήταν ένας φόργουορντ που όλοι έλεγαν πως είχε μάθει την τέχνη από κάποιον μάγειρα στη Νάουσα επειδή έκανε γκολ σα να αλείφει φέτες ψωμί. εκείνον τον τρέμανε όλοι — όχι επειδή είχε κάνει ντάμπλ στην προηγούμενη ομάδα, αλλά επειδή όταν σηκωνόταν για σουτ οι αντίπαλοι έκαναν τρεις φορές γύρους γύρους σα τρελοί προσπαθώντας να καταλάβουν από πού βγήκε εκείνη η κίνηση. στο τέλος εμείς τον φέραμε στη Λάρισα επειδή εκείνοι οι Αδελφοί Του είχαν ήδη ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις πριν καν τελειώσει η χρονιά. και τώρα;; τώρα αυτός ο Ουκρανός κάνει το ίδιο πράγμα — όχι σα χαρακτήρας ταινίας, όχι σα πρωταγωνιστής υποτιθέμενης ιστορίας του ψυχολογικού πολέμου. κάνει γκολ επειδή εκείνος ξέρει πως μέσα στην μεγάλη περιοχή δεν υπάρχουν managers με fax, υπάρχουν μόνο άνθρωποι που φοβούνται την ψυχή τους όταν τον βλέπουν ν' αγγίζει την μπάλα. ας μην κοιτάξουμε λοιπόν όλα αυτά τα χαρτιά και τις ιστορίες φαξ — ας τον δούμε ζωντανά, σίγουροι πως εκείνος δεν έχει ανάγκη από κάμερες για να σκοτώσει γκολ. αυτός ο Ουκρανός σκοτώνει επειδή έχει εδώ μέσα — ψυχή σκληρή σα σίδερο και μυαλό πιο γρήγορο από κάθε fax στον κόσμο.