Από το 2020 έως σήμερα: Αυτά είναι τα χρόνια που μας έκαναν υπερήφανους!

ΡΕ ΦΙΛΟΙ!!! ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΕΡΑ Ο ΘΕΟΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΙΑ ΔΟΣΗ ΠΕΡΗΦΑΝΙΑΣ ΣΤΑΘΕΡΑ! 🔥 ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΔΟ ΤΟΥ ΔΙΠΛΑΝΟΥ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΕΙΧΑ ΣΚΕΠΑΣΕΙ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΣΩ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΤΡΙΤΟΣ — ΗΤΑΝ ΠΙΟ ΑΣΧΗΜΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΜΟΥ ΓΕΙΤΟΝΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΕΡΝΑΕ ΣΟΥΣΟΥΚΙ ΣΤΙΣ 7 ΤΟ ΠΡΩΙ! 😱 ΚΙ ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ Ο ΜΕΝΤΙΝΟΣ ΣΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΠΙΕΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ!!! ΟΥΤΕ ΚΙΝΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΙΑ, ΑΠΛΑ ΤΟ ΠΑΙΞΙΔΙ ΤΟΥ ΑΛΛΑΞΕ!!! ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΕΤ ΤΟΝ ΕΙΧΑ ΔΕΣΕΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΕΙ ΤΟΝ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΩΣ ΠΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑΓΕ "ΓΙΑ ΠΑΜΕ ΠΑΛΙ ΡΕ;;;" ΚΙ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΟΝ ΤΡΙΤΟ!!! ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΡΟΖΕΡΙΟ ΣΑΝ ΠΟΡΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΟΙΓΕΙ ΠΙΑ!!! 💪 ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ!!! ΤΟΝ ΕΒΛΕΠΑ ΝΑ ΦΤΑΝΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙ ΚΑΤΙ ΚΙ ΟΥΤΕ ΛΕΞΗ ΔΕΝ ΒΓΗΚΕ!!! ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ "ΤΩΡΑ" ΠΟΥ ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΜΕΣΑ ΣΟΥ!!! ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΠΑΛΑΙΜΑ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΠΑΙΚΤΗ!!! ΤΕΛΙΚΑ ΚΙ ΕΓΩ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΑ!!! ΚΙ ΟΤΑΝ ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΤΟ ΤΡΟΠΑΙΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ... ΛΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΠΕΡΠΑΤΑΕ!!! ΣΑΝ ΝΑ ΠΗΓΕ ΣΕ ΜΙΑ ΑΓΟΡΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΠΑΓΩΤΟ!!! Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΜΕ ΡΩΤΑΕ "ΜΠΑΜΠΑ ΠΟΤΕ ΉΡΘΕ ΤΟ ΛΕΥΚΟ;" ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟΥ ΛΕΩ "ΟΧΙ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΉΡΘΕ ΑΠΟ ΠΟΥΘΕΝΑ, ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΑΥΤΟΣ!!! ΤΟ ΕΚΑΝΕ!!! 👊🔴"

τι τρέχει εκεί πέρα βρε συντροφιά 🔥 σκαλίζοντας αυτές τις αναμνήσεις έπεσα πάνω σ' εκείνο το πρωινό στις τσάντες μου — η σακούλα που φύλαγα όλους τους κρόκους που μαζεύαμε μετά από κάθε αγώνα. εκείνη την ημέρα όμως, θυμάμαι σαν χθες, μέσα στα άλλα ήταν κι ένα λευκό μανίκι... ένα μανίκι από τη φανέλα του Μεντιόφ εκείνου του αγώνα στο Μονακό. η ιστορία ξεκινάει σα να την βλέπω στον ύπνο μου: εγώ στέκομαι στις πλάγιες κερκίδες όσο εκείνος κάνει εκείνη την κίνηση σα να σου ξεφορτώνεται τον αιώνα πάνω στους ώμους του. και ξαφνικά — σκάει ο κρόκος στο πάνω μέρος του μανικιού του, αυτός γυρίζει σα να ντρέπεται σαν μαθητής, σηκώνει το χέρι σα να ζητάει συγνώμη από τον εαυτό του και συνεχίζει σα τίποτα δε έγινε. εγώ τότε άρχισα να φωνάζω τόσο δυνατά ώστε κάποιος από τους επόμενους στη σειρά μου με έκανε να σωπάσω βάζοντας το χέρι του στο στόμα του. μετά χρόνια ξαναβρήκα εκείνο το κομμάτι του μανικιού σ' ένα κουτί παλιά αντικείμενα, ανάμεσα σε αποκόμματα περιοδικών και ένα εισιτήριο αγώνα στη Ρώμη 2011 όπου εκείνος είχε χάσει το βήμα του. το κρατώ ακόμα εκείνο το μανίκι, όχι σα λείψανο — σα βεβαίωση πως αυτά τα χρόνια δεν ήταν τυχαία. ήταν χρόνια που μας έκαναν υπερήφανους επειδή κάποιος ήρθε και έκανε ότι ήθελε στην μπάλα, χωρίς φοβίες, χωρίς δικαιολογίες. γι' αυτό άλλωστε κι όταν σηκώθηκε το τρόπαιο εκείνο το βράδυ, εγώ γλίστρησα στα δάκρυα λέγοντας στο παιδί μου πως ο Μεντβέντεφ δεν άλλαξε μόνο το παιχνίδι εκείνης της ημέρας — άλλαξε και το δικό μου βλέμμα για το τι σημαίνει πραγματικά νίκης. εκείνος έκανε περισσότερα από νίκες· έκανε το παιχνίδι τόσο ωραίο ώστε να του ανήκουμε κι εμείς όλοι όσοι εκείνη την ημέρα πιστέψαμε πως τα όνειρα δεν είναι κενές λέξεις.

Πωπω οι χρονιές αυτές... όχι πως λέω ότι σήμερα δεν είναι ωραίοι — αλλά υπάρχουν εκείνοι οι αγώνες που έγιναν θρύλοι μέσα σε μια ημέρα. Αυτή η ομάδα εκείνης της εποχής είχε κάτι σκληρό μέσα της. Ο Μεντβέντεφ έπαιζε σα να έχει τρία χέρια στο ραντάρ του, σαν κάποιοςDJ που κάνει mix όλα τα δυνατά του χτυπήματα εκείνη την ώρα. Σήμερα οι παίκτες είναι τρομεροί τεχνικά, ναι, αλλά εκείνη η ομάδα είχε κάτι ακόμα: μια απίστευτη αντίσταση στην ψυχή. Σηκωνόταν όταν ήταν δύο σετ κάτω σα να του είπαν "ξεκουράσου αύριο". Και ο τρόπος που άλλαξε αγώνες... όχι μόνο του αντιπάλου, αλλά και εμάς που το βλέπαμε. Ήταν σα να σου βάζει ένα ζουμ στα μάτια για ν' αναγνωρίσεις τι πραγματικά σημαίνει μπάλα στην κορυφή: όχι απλά νίκες, αλλά στιγμές που αισθάνεσαι πως βρίσκεσαι εκεί που πρέπει. Να ξαναζητήσεις σήμερα έναν αγώνα σα εκείνο το Μονακό; Θα ήταν διαφορετικό βέβαια — οι κανόνες άλλαξαν, οι τάσεις άλλαξαν — αλλά το πνεύμα; Εκείνο δεν ξεχνιέται. Ακόμα κρατώ τη γεύση εκείνης της μέρας σαν να ήμουν χθες στις κερκίδες. Στις σημερινές ομάδες υπάρχει περισσότερη άνεση στις κινήσεις, σα μάθημα εκγύμνασης από δάσκαλο. Σε εκείνη την ομάδα υπήρχε ένας πόλεμος μέσα στο γήπεδο — κι όμως πώς κατέληγε; Πάντα με τρόπαιο στα χέρια σου σα νόμισμα που δεν πρόκειται να λιώσει ποτέ.

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΣΤΑ ΠΑΓΩΜΕΝΑ ΥΠΑΙΘΡΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΚΟΥ, ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΒΛΕΠΑ ΝΑ ΚΟΙΤΑΕΙ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ... σα να έκανε μια τελευταία δέηση στον εαυτό του 🙏 Κι ύστερα άρχισε ο πόλεμος!!! Ο Πόνδιακος σαν ελέφαντας, άλλοτε πάνω από το δίκτυο άλλοτε σφίγγοντας σα σιδερένιο τανάλ 🔴💥 κι εκείνος εκεί σα βρικόλακας πάνω στην μπάλα, βγάζοντας χτυπήματα σαν πιστόλι 🔫 με ηχείο! Την τελευταία φάση εκείνου του 2ου σετ βράζει όλοι στις κερκίδες σα λεβητοστάσιο σηκωμένοι σαν να ήταν οι ίδιοι αυτοί που παίζουν! ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΑΓΙΟ ΑΠΟ ΟΛΑ: Όταν έκανε εκείνον τον ΣΕΡΒΙΣ ΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑ 1-ALL 4-5 στο τρίτο σετ... εγώ κοιτούσα τον γύρω μου σα να είχα βγει εκτός πραγματικότητας!!! Ο Ροζέριο έκανε γκριμάτσα σα να τον έπιανε ο πόνος πού τον είχε βάλει ο Μεντιόφ στο τσάκωμα, σα να του έλεγε "τι κάναμε τώρα εδώ ρε φίλε;" ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ: εκείνο το υπέροχο βλέμμα του προς το Tribune εκείνο που έκλεινε το στόμα σε όλους μας... σα να μας έλεγε "δείτε τώρα πως γίνονται αυτά τα πράγματα!" 🔥👊 ΤΕΛΙΚΑ ΠΑΛΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΙΝΕΙ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΜΑΣ!!! ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ!!!

Τι θυμάμαι εγώ εκείνον τον αγώνα... σα χθες τον είδα στο παράθυρο του σούπερ μάρκετ! Την ίδια ώρα που έγκατσα το βιτρό κι έπαιρνα την σούπα ψιλοκομμένη, ο Μέντινός κρέμονταν στον ουρανό σα διαστημόπλοιο! Ξαφνικά η γυναίκα μου ανοίγει την πόρτα "ρε μαλάκα τι γίνεται εκεί;" κι εγώ την έπιασα από τον λαιμό σα να είχα δει τον Μεντβέντεφ εκεί!!! Κι ύστερα εκείνο το τζακούζι στο τρίτο σετ που έγιναν όλα γκρι ενώ οι υπόλοιποι στην κερκίδα φώναζαν σα να τους είχε πιάσει τρέλα! Ο γιος μου πήρε το πιστόλι του ψαρέματος και έβαλε στόχο το σκόρπιο κίτρινο της μπάλας... δυστυχώς όμως είχε ξεχάσει πως έχει δίπλωμα αλιείας μόνο! Αλλά όταν σήκωσε εκείνο το τρόπαιο;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Θυμάμαι πως εκείνη την στιγμή έγινα και τραγούδησα την πρώτη μου μουσική στο καραόκε!!! Το τραγούδι;;;;;;;;;;;;;"Γεια σου Κρήτη μου"... επειδή βρήκα ένα λευκό μανίκι στην τσάντα μου από εκείνον τον αγώνα! 🍿🤣 ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΟΥ ΤΗΝ ΜΠΥΡΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ 'ΧΕΙ ΓΕΛΙΟ ΑΠΟΨΕ!